అర్నాల్డ్ నటించిన అట్టర్‌ఫ్ల్లాప్ చిత్రం!

అర్నాల్డ్ నటించిన అట్టర్‌ఫ్ల్లాప్ చిత్రం!

  • 25/04/2014

హాలీవుడ్

* సబొటేజ్ (బాగోలేదు)
తారాగణం:
అర్నాల్డ్ ష్క్రావ్‌నెగ్గర్, సామ్ వర్తింగ్‌టన్
ఒలివియా విలియమ్స్, టెరెన్స్ హొవార్డ్
ఫొటోగ్రఫీ: బ్రూస్ మాక్ క్లీరీ
ఎడిటింగ్: డొడీ డార్న్
దర్శకత్వం: డేవిడ్ పయర్

కండల వీరుడు అర్నాల్డ్ ష్క్రావ్‌నెగ్గర్ ‘‘హెర్క్యులస్ ఇన్ న్యూయార్క్’’ చిత్రంతో హీరోగా మన ముందుకు వచ్చాడు. ‘‘కొనాన్ ది బార్బేరియన్’’, ‘‘టెర్మినేటర్’’ సిరీస్, ట్రూలైస్, టోటల్ రికాల్ చిత్రాల విజయాలతో సూపర్ స్టార్‌గా తయారయ్యాడు. వయసు మీద పడటం, రాజకీయాల్లోకి పోవడం, కొత్త హీరోలు ముందుకు రావడంతో అర్నాల్డ్ ప్రభ రానురాను సన్నగిల్లింది. అది గుర్తించక 66ఏళ్ళ వయసులో కూడా వృద్ధాప్యాన్ని దాచలేక ఆపసోపాలు పడుతూ యాక్షన్ హీరోగా ఎన్ని ఫీట్లు చేసినా ఫలితం లేకుండాపోతుంది. వరుసగా ఫ్లాప్లను చవిచూస్తున్నారు. గత సంవత్సరం వచ్చిన ‘‘ది లాస్ట్ స్టాండ్’’ 6.2 మిలియన్ డాలర్లు వసూలుచేసి ఫ్లాప్ చిత్రంగా మిగిలిపోయింది. సిల్వెస్టర్ స్టాలోన్‌తో కలిసి పనిచేసిన ‘‘ఎస్కేప్ ప్లాన్’’ 9.2 మిలియన్లు వసూలు చేసింది. ఇప్పుడు విడుదలైన ‘‘సబొటేజ్’’ 5.2 మిలియన్ డాలర్లు మాత్రమే వసూలుచేసి అట్టర్‌ఫ్లాప్ చిత్రంగా నిలిచిపోయింది.
‘‘సబొటేజ్’’ చిత్రంలో- మాదక ద్రవ్యాల నిరోధక కమిటీ ప్రాణాలకు తెగించి డ్రగ్స్‌ను పట్టుకోవడం, డ్రగ్స్ వ్యాపారులను అంతమొందించడం వారి పని. గ్రైండర్, షుగర్, నెక్, ట్రిపాడ్, స్మోక్, మాన్‌స్టర్ అతని భార్య లిజ్జీతో కలిసిన పది మంది ముఠాకు బ్రీచర్ నాయకుడు. వీళ్ళు ఒకసారి మాదక ద్రవ్యాల గిడ్డంగిపై దాడి చేసి దాన్ని ధ్వంసం చేస్తారు. అక్కడ కనిపించిన పది మిలియన్ డాలర్ల సొమ్మును కైవసం చేసుకుంటారు. దాన్ని అక్కడే దాచిపెట్టి సద్దుమణిగిన తర్వాత అంతా పంచుకోవాలనుకుంటారు. హఠాత్తుగా డబ్బు కనిపించకపోవడంతో ఒకరిపై ఒకరికి సందేహాలు. పై అధికారులకు ఈ సంగతి తెలిసి అందర్ని ఉద్యోగాలలోంచి తొలగిస్తారు.
తమ ముఠాలో వుండే లిజ్జీ డ్రగ్స్‌కు అలవాటుపడిందనీ, మాన్‌స్టర్‌తో ఆమె వివాహం విచ్ఛిన్నమైందని బ్రీచర్ తెలుసుకుంటాడు. ఇక అపస్మారకంలో వున్న పైరోను, అతని వాహనాన్ని ఎవరో పట్టాలమీద నిలపగా రైలు గుద్దుకుని పైరో చనిపోతాడు. ఈ కేసులో పరిశోధకులు బ్రెంట్‌వుడ్ ఆమె సహచరుడు జాక్సన్‌లు పైరో మిత్రులను విచారించడానికి వస్తారు. నెక్ దానికి సహకరించడు. బ్రోచర్, బ్రెంట్‌వుడ్‌కు తన ఇంట్లో ఆశ్రయమిస్తాడు. వీళ్ళు డ్రగ్ లార్డ్ డబ్బును దొంగిలించారని బ్రెంట్‌వుడ్ కనిపెడుతుంది ఆ డబ్బుకోసం డ్రగ్ మాఫియా వెంటాడుతున్నదని బ్రీచర్ చెబుతాడు.
ఉద్యోగం లోంచి డిస్మిస్ అయిన ట్రిపాడ్‌ను కలవడానికి వెళ్ళిన బ్రీచర్, బ్రెంట్‌వుడ్‌ల కళ్ళముందే జరిగిన కాల్పుల్లో ట్రిపాడ్ చనిపోతాడు. చంపింది డ్రగ్ మాఫియా మనిషని బ్రీచర్ గుర్తుపడాతాడు. బ్రీచర్ భార్య, కుమారుడ్ని డ్రగ్ మాఫియా ఎత్తుకుపోయి చిత్రహింసలు పెట్టి క్రూరంగా చంపేశారనీ, దాన్ని వీడియో తీసి బ్రీచర్‌కు పంపించారని మాన్‌స్టర్, బ్రెంట్‌వుడ్‌కు తెలియజేస్తారు. బ్రీచర్ ఆ హంతకుల జాడ కనిపెడతానికి నెలల తరబడి తిరిగినా లాభం లేకుండాపోతుంది.
డ్రగ్ మాఫియా ఒక్కొక్కరిని చంపుతున్నదని చెప్పి అందర్నీ బ్రీచర్ ఏకం చేస్తాడు. అప్పుడు గ్రైండర్ వచ్చి డబ్బు దొంగిలించానని చెబుతాడు. గ్రైండర్‌ను లిజ్జీ కాల్చి చంపడంతో, ఆమె హంతకుడైన షుగర్ తరఫున పనిచేస్తున్నదని బ్రీచర్ తెలుసుకుంటాడు. బ్రీచర్, బ్రెంట్‌వుడ్ కలిసి లిజ్జీ ఇంటికి పోయి వెతకగా, కత్తితో పొడిచి చంపిన మాన్‌స్టర్ శవం ఫ్రిజ్‌లో కనిపిస్తుంది. లిజ్జీ బ్రీచర్‌కు ఫోన్‌చేసి ఒంటరిగా పార్కింగ్ గెరెజ్‌కు రమ్మంటుంది. బ్రెంట్‌వుడ్‌తో కలిసి వెళ్ళిన బ్రీచర్ మీద కాల్పులు జరిపిన లిజ్జీ, షుగర్‌తో కారులో పారిపోతుంది. వెంటాడుతున్న బ్రీచర్ మీద కాల్పులు జరుపుతూ, వేగంగా వెళుతున్న వాళ్ళ కారు ముందుకు చూసుకోకపోవడంతో భారీ ట్రక్కును గుద్దుకుని దాని కిందకు వెళ్ళిపోవడంతో షుగర్ అక్కడికక్కడే చనిపోతాడు. దొంగిలించిన డబ్బు ఎక్కడుందో చెప్పి వాళ్ళను చంపబోయిన లిజ్జీ తనే చచ్చిపోతుంది.
కొన్ని వారాల తర్వాత బ్రీచర్ మెక్సికో వెళ్ళి, అక్కడి పోలీస్ అధికారికి తాను దొంగిలించిన డబ్బు లంచంగా ఇచ్చి, తమ కుటుంబాన్ని హతమార్చిన హంతకుడి వివరాలు సేకరిస్తాడు. వాడ్ని ఒక బార్‌లో కనుగొని కాల్చి చంపి, ప్రతీకారం తీర్చుకుంటాడు. అక్కడ జరిపిన కాల్పుల్లో బ్రీచర్ గాయపడినా లెక్క చేయడు.
అగాధాక్రిస్ట్ రాసిన కథ ఆధారంగా తయారయిన ఈ చిత్రం మిస్టరీ థ్రిల్లర్‌గా రూపొందింది. అయినా సినిమా మొత్తం మితిమీరిన హింసతో కూడుకుని జుగుప్సను కలుగజేస్తుంది. అసలు ఎవరు, ఎందుకు చంపుకుంటున్నారో తెలియని అయోమయాన్ని సృష్టించే బదులుగా, మరింత ఉత్కంఠను పోషించే విధంగా చిత్రాన్ని తీర్చిదిద్దితే బాగుండేది. అర్నాల్డ్ లాంటి పెద్ద హీరోల చిత్రాలకు సహజంగా ఓపెనింగ్స్‌ను ఆశిస్తారు. కాని ఈ చిత్రం అక్కడ కూడా విఫలమై, విడుదలైన మొదటి వారంలోనే టాప్‌టెన్‌లో ఏడవ స్థానానికి పడిపోయి అందర్నీ నిరాశ పరిచింది.

ప్రయత్నం మంచిదే కానీ...!

ప్రయత్నం మంచిదే కానీ...!

  • అన్వేషి
  • 25/04/2014

* ప్రభంజనం (బాగోలేదు)

తారాగణం:
అజ్మల్ అమీర్, పంచబోర
సందీప్, అరుషి, నాగబాబు
కోట శ్రీనివాసరావు, నాజర్
చలపతిరావు, గొల్లపూడి
ఆహుతి ప్రసాద్, బెనర్జీ.
సంగీతం: ఆర్.పి.పట్నాయక్,
కథ, స్క్రీన్‌ప్లే, మాటలు,
నిర్మాత, దర్శకత్వం:
భాస్కరరావు వేండ్రాతి

‘ఓటరే దేవుడు- దేవుడే ఓటరు’ ఇదే నా కానె్సప్టు అంటూ ప్రజాక్షేత్రంలో ఓట్లడిగిన చైతన్య అనే యువకుడి ఆలోచనాధారే ‘ప్రభంజనం’ కథా కేంద్రం. చూడబోతే ఎన్నికల కాలంలో (ప్రస్తుతం దేశంలో ఉన్న కాలం కూడా ఇదే కావడం గమనార్హం) ప్రతీ రాజకీయ పార్టీ పైకి అనే మాటలు ఇవే. కానీ వాటికన్నా ఇదిలాగ వేరే చూడబోయిన ప్రేక్షకునికి మాత్రం స్పష్టత తాకక అసంతృప్తే మిగులుతుంది కారణాలు చూద్దాం.
ఇంజనీరింగ్ కళాశాలలో చైతన్య (అజ్మల్ అమీర్) చందు, సంధ్య ప్రణీత సహాధ్యాయులు. విద్యానంతరం చైతన్య, తండ్రి నాగ్యానాయక్ (నాగబాబు) ఉన్న రాజకీయ పార్టీలో యువ నాయకుడవుతాడు. చందు, తండ్రి లాగే వ్యాపారవేత్త అవుతాడు. అలాగే సంధ్య, తండ్రి (బెనర్జీ)లాగే ఐ.ఏ.ఎస్. ఆఫీసరవుతుంది. తొలుత అంతగా రాజకీయాలంటే ఆసక్తిలేకున్నా, తండ్రి కోరికతో అందులో ప్రవేశించిన చైతన్య అక్కడి నెలకొని ఉన్న భయంకర పరిస్థితిని చక్కదిద్దడానికి కృతనిశ్చయుడై ముఖ్యమంత్రి అవుతాడు. చైతన్య రాజకీయ సదుద్దేశాలకు ఆకర్షితులై చేస్తున్న ఉన్నత ఉద్యోగాన్ని కాదని సంధ్య, ఉత్సాహపరిచే వ్యాపారాన్ని వదిలి చందు సైతం అతనికి బాసటగా నిలుస్తారు. అనంతరం ముఖ్యమంత్రిగా ప్రమాణ స్వీకారం చేస్తున్నప్పుడు ప్రత్యర్థుల కాల్పులకు గురవుతాడు చైతన్య. దీంతో ‘ప్రభంజనం’ ముగింపుకొస్తుంది. ఎంతో ఉన్నతంగా మొదట్లో పోకడలు పోయిన ‘ప్రభంజనం’ ముగింపులో అలాంటి దిశలోకి వెళ్లడం ఎందుకో అర్ధంకాలేదు. ఒకవేళ దానిలోని అంతరార్థం, ఏదైనా దర్శకునికి ఉండి ఉంటే అది అందించడంలో ఆయన విఫలమయ్యారు. దానికి కారణం పూర్తిగా రాజకీయ చిత్రమైతే చూస్తారో లేదోనని కాలేజీ ర్యాగింగుకు కొంతసేపు, ప్రణీత, చైతన్య ప్రేమ సాంగ్‌కి కొంత, ఎన్నికల పేరిట ఓటర్లని ప్రలోభపెట్టడానికి గానాబజానా అంటూ ఐటెమ్‌సాంగ్‌ను పోలిన సాంగ్‌నీ ప్రవేశపెట్టారు. మధ్యలో చైతన్యపై భయంకరమైన పోరాటాన్నీ, ఛేజింగ్‌లూ పెట్టేశారు. దీనివల్ల చెప్పదల్చుకున్న ప్రస్తుత పరిస్థితులకు అనువైన ఇతివృత్తం నీరుకారిపోయింది. అసలు అలాకాకుండా చైతన్య ముఖ్యమంత్రి కావడంతో ప్రభంజనానికి ముగింపు పలికి ఉంటే, మంచి ఆశయాలతో వచ్చిన యువతకి మంచి ఫలితమే దక్కిందన్న సకారాత్మక ఆలోచనలకైనా ఊతమిచ్చేదిలా చిత్రం ఉండేది. అదేంకాకుండా రెంటికీ చెడిన... రీతైంది ఈ చిత్రం. అయితే చిత్రమాధ్యమం ద్వారా ఓటు విలువను కూలంకషంగా చెప్పించాలనుకున్న నిర్మాత అభిరుచి మాత్రం తప్పకుండా అభినందించాలి. ముఖ్యంగా ఓటరుకు ఓటు గురించి ‘‘అవగాహన చేయి’’, ‘‘ఉద్యమింపచేయి’’, ‘‘నిర్వహింపచేయి’’ అన్నది చెప్పడం బాగుంది. ఈ మూడింటిని కలిగింపచేయడంలో విజయం పొందితే అసలైన ప్రజాస్వామ్యం పది కాలాలపాటు పటిష్టంగా నిలబడుతుంది. ఈ విధానంపైనే చిత్రాన్ని కేంద్రీకరింపచేస్తే బావుండేది. కానీ బాక్సాఫీసు సూత్రాలకోసం వేసిన పిల్లిమొగ్గలు ఇందులో అనేకం. కొన్ని కొన్నిచోట్ల పరస్పర వ్యతిరేకాంశాల్నీ ఇందులో స్పృశించారు. ‘‘నువ్వు ఎలాగా చదువుల్లో చురుగ్గా లేవు, నీవు చదివిన చదువుకు సంతృప్తికరమైన ఉద్యోగం రాదు. అందుకే రాజకీయాల్లోకి వచ్చేయంటాడు చైతన్యతో అతని తండ్రి అయితే తండ్రినీ చక్కటి రాజకీయ నాయకుడంటూ చెప్పుకొచ్చారు. అలాంటి తండ్రి రాజకీయాల్ని ఆ దృష్టితోచూసి పోలిటిక్స్‌లోకి రమ్మనడం ప్రవృత్తి విరుద్ధాంశం. వాస్తవానికి చదువుకున్న యువత పెచ్చుసంఖ్యలో రాజకీయాల్లోకి రావాల్సి ఉంది. అలాగే సమాజాన్ని మార్చడానికి తప్పనిసరిగా రాజకీయాల్లోకే రావాల్సిన అవసరం లేదు. సక్రమ రాజకీయాల్ని ఉద్దీపింపచేసే ఉన్నతాధికారగణంలోనూ వుండి సేవ చేయచ్చు. అందుకు విరుద్ధంగా ఇందులో సంధ్యచేస్తున్న సంయుక్త కలెక్టరు విధులకు రాజీనామా చేసే రావక్కరలేదు. ఆశించిన సీటు రాలేదని ఇందులో బాలరాజులా ఆత్మహత్య నాశ్రయించడమూ సరైన సంకేతం కాదు. అయితే పెంచలయ్య (నాజర్) పాత్రలో చెప్పించిన సంగతులు కొన్ని బావున్నాయి. రిజర్వేషన్లు పై చెప్పిన అభిప్రాయాలు ఇంకా క్లారిటీగా వుంటే ప్రేక్షకావళికి బాగా చేరేవి. ఇందులో చెప్పినట్లు డా.అంబేద్కర్ కేవలం రాజ్యాంగ రూపకర్తేకాదు. ప్రపంచంలో పేరెన్నికగన్న ఐదుగురు తత్వవేత్తలలో ఒకరు. సినిమాలో నాయక పాత్రధారి అజ్మల్, అతని స్నేహితుడు చందు పాత్రధారి బాగా నటించారు. నాజర్ తన సొంత గొంతుకతో డబ్బింగ్ చెప్పుకోడం బానే వుంది కానీ, అక్షర తప్పుల విషయంలో జాగ్రత్తవహిస్తే బాగుండేది. కోట శ్రీనివాసరావు పాత్రకు కంటిన్యుటీ కొరవడింది. గొల్లపూడి, నాగబాబుల పాత్ర పరిధి చాలా తక్కువ. పాటల్లో ‘కడలివై కదులు మహాప్రభంజనమై’...బాగుంది.
చిత్ర మాధ్యమం ద్వారా ప్రయోజన పూరిత అంశాన్ని చెప్పాలనే ‘తపన’ను తెరపై ప్రతిఫలింపచేయడంలోనూ పడివుంటే ‘ప్రభంజనం’ ప్రేక్షకులకు వీచేది.

లడ్డూ.. నువ్వు పక్కా జిడ్డూ!

లడ్డూ.. నువ్వు పక్కా జిడ్డూ!

  • -ఎం.డి
  • 25/04/2014

* లడ్డుబాబు (బాగోలేదు)
తారాగణం:
అల్లరి నరేష్, భూమిక, పూర్ణ,
కోట శ్రీనివాసరావు తదితరులు
సంగీతం: చక్రి
మాటలు: నివాస్
బ్యానర్: మహారథి ఫిలింస్
నిర్మాత: త్రిపురనేని రాజేంద్ర
రచన, దర్శకత్వం: రవిబాబు

దోమకాటు - భారీ కాయం.. రెండొందల ఎనభై కిలోలు... వెరసి లడ్డుబాబు. ‘అల్లరి’ నరేష్ ఏం చేసినా ఆ అల్లరే వేరు. నవ్వుల వర్షంలో తడిపేస్తాడు. ‘కితకితలు’ పెడతాడు. ‘బెండు’ తీస్తాడు. ‘కెవ్వుకేక’ పెట్టిస్తాడు. ఆ ‘సుడిగాడి’ రూటే సెపరేటు. ఇక ‘అల్లరి’ రవిబాబు సంగతి చెప్పనక్కర్లేదు. హాలీవుడ్ స్ఫూర్తి కావొచ్చు. లేక మరొకటి కావొచ్చు. ఏదేమైనా.. అదో వెరైటీ. పాటల చిత్రీకరణలోనూ.. టేకింగ్‌లోనూ.. థీమ్‌లోనూ.. స్క్రీన్‌ప్లే సరిగమల్లోనూ.. ఏవేవో రాగాలు పలికిస్తాడు. స్క్రీన్‌పై పచ్చదనం పరుస్తాడు. అది దెయ్యం కథ కావొచ్చు. పక్క రాష్ట్రం నేపథ్యం కావొచ్చు. అల్లరి అల్లరే కావొచ్చు. వీరిద్దరి కాంబినేషన్ - ప్లస్ భారీ పర్సనాలిటీ హాస్యం అంటే థియేటర్లలో నవ్వుల పంట అనుకొని వెళ్తే.. ఎరక్కపోయి వచ్చి ఇరుక్కుపోయామా? అన్న సందిగ్ధత వెంటాడుతుంది. ‘ఏదైనా కష్టం వచ్చినప్పుడు కళ్లు మూసుకొని మనకి జరిగిన మంచిని తలచుకుంటే మనసు ప్రశాంతంగా ఉంటుందన్న’ మాటలు వీనులకు విందు చేస్తాయి. కరెక్టే. ఈ సినిమా ‘కష్టం’ తెస్తుంది. ఆ ప్రక్రియతో ‘కితకితలు’ పెట్టుకోవటమే. లేకుంటే - నరేష్ సినిమాల్లో దేన్నో ఒకదాన్ని తలచుకోండి. ఈ సమస్యకి అదొక్కటే పరిష్కారం. రవిబాబులో క్రియేటివిటీకి తక్కువేం లేదు. కానీ అది ఏ రూపేణా స్క్రీన్‌పైకి వస్తుందో అంచనాకి దొరకని సంగతి. ఏ సినిమాకి అదే డిఫరెంట్. ఒక్కో సందర్భంలో బాక్సాఫీస్ వద్ద బాల్చీ తనే్నసిన సందర్భాలూ లేకపోలేదు. ఈసారి పక్కా కామెడీ తీద్దామనుకొని.. ఒక ట్రాజెడీ కథని తెరకెక్కించాడు రవిబాబు. ఆ కథేంటో?
‘లడ్డుబాబు’ (అల్లరి నరేష్)కి దోమకాటు వల్ల భారీకాయం వచ్చేస్తుంది. లావు కారణంగా ఎన్నో అవమానాలు. ఒక్కటే అతగాడి లక్ష్యం. ఓ అందమైన అమ్మాయిని ప్రేమించి పెళ్లి చేసుకోవాలన్న ఆశ - బలమైన కోరిక. అతడి తండ్రి కిష్టయ్య (కోట శ్రీనివాసరావు) కొడుక్కి పెళ్లి చేయాలని తెగ ఆరాట పడుతూంటాడు. దానికో కారణం ఉంది. కిష్టయ్యకు పూర్వీకుల ఆస్తి లిటిగేషన్. లడ్డుబాబుకి పెళ్ళైతే గానీ.. ఆ ఆస్తిని అమ్ముకోలేడు. అమ్మగా వచ్చిన డబ్బుతో గోవాలో స్థిరపడాలని కిష్టయ్య కోరిక. అందుకోసమే లడ్డుబాబుకి ‘కాని’ సంబంధాలన్నీ తెస్తూంటాడు. ఈ నేపథ్యంలో లడ్డుబాబుకి మాయ (పూర్ణ) పరిచయ మవుతుంది. ఉన్నట్టుండి ‘్భరీ’గా ఆమె ప్రేమలో పడతాడు. ఐతే మాయకి అతడంటే ఇష్టం లేదు. సన్నబడితేనైనా.. ప్రేమిస్తుందేమోనని తెగ ఇబ్బంది పడుతూంటాడు. మరోవైపు లడ్డుబాబుని ఒక పిల్లాడు తెగ వేధిస్తూంటాడు. అతడు ఎక్కడికి వెళితే అక్కడికి వస్తూంటాడు. ఆ పిల్లాడి తల్లి (్భమిక) విడో. ఆమె కథేంటో? లడ్డుబాబుతో పిల్లాడు స్నేహాన్ని ఎందుకు కోరుకున్నాడో? లడ్డుబాబు ఆమె ఇంట్లో కొన్నాళ్లపాటు ఎందుకు ఉండాల్సి వచ్చిందో? ఆఖరికి లడ్డుబాబు లావు తగ్గాడా? ఇలాంటి ప్రశ్నలన్నీ క్లైమాక్స్‌కి దారి తీస్తాయి.
ఈ కథలో ‘మా లావు గొప్ప’ ఏముందని రవిబాబు తలచాడో అర్థంకాదు. కథని సీరియస్‌గా తీసుకోలేదనటానికి సన్నివేశాలు చూస్తే అర్థమవుతుంది. సింగిల్ సిట్టింగ్ సర్జరీతో సన్నబడటం.. నెయ్యి తాగేసి లావైపోవటం.. లాంటి లాజిక్‌కి దొరకని సీనె్లన్నో. మొదటిగా ‘దోమ’ కుడితే లడ్డుబాబు లావై పోయాడని చెప్పిన దర్శకుడు.. ఆనక రక్త కణాలలో ఏర్పడిన మార్పుల వల్ల లడ్డుబాబు లావయ్యాడనీ.. ఇదొక అరుదైన వ్యాధి అని చెప్తాడు. మరి కుట్టిన దోమ ఎక్కడ చచ్చింది? టైటిల్స్‌ని చక్కటి సన్నివేశాల్తో తీర్చిదిద్దిన రవిబాబు.. ఆ తర్వాత్తర్వాత కథని పట్టించుకోలేదు. అసలు ఎటు వెళుతుందో? ఎక్కడికి వెళుతుందో చూసుకోలేదు. పైగా ‘్భరీకాయం’ అంటే దాని మీదనే జోక్స్ పేల్చాలన్న నియమం దేనికి? అంగవైకల్యం మీద చేసిన ‘అల్లరి’ (?)తో దర్శకుడు మరింత కిందికి దిగజారాడు? అంతేకాదు.. అవిభక్త కవలలపై కూడా. ‘సర్కస్’లో ఒకడు వెనక్కి తిరిగితే బ్యాట్ పుచ్చుకొని మరొకడు కొట్టడం అన్నది ‘బఫూన్’ జోక్. లడ్డుబాబుని అంతా అలా వెనక్కి తిప్పి కొట్టడం చూస్తూంటే.. దర్శకుడు ఎట్నుంచి ఎటు వెళ్తున్నాడో అర్థంకాలేదు. ఒక డాక్టర్ తన పేషెంట్‌తో ‘డైనోసర్‌లా ఉన్నావ్? అయినా అంత లావేంటి?’ అంటాడా? కామెడీ కాకపోతే? కానీ కొన్నికొన్ని సన్నివేశాల్లో తన ‘క్రియేటివిటీ’ చూపించాడు. లోభి అని చెప్పడానికి ఫ్యాన్‌కి ఒక రెక్క చూపటం.. పాటని ‘బ్లాక్ అండ్ వైట్’లో చూపించటం.. పెద్ద వస్తువు చిన్నవాటిపై పడి పచ్చడిపచ్చడి చేయటం.. చాక్లెట్‌పై టైటిల్స్ వేయటం.. లాంటివి కొసమెరుపులైతే.. టోటల్‌గా సినిమా ‘తిరోగమనం’లో సాగింది. అసలుకి లడ్డుబాబు కేరెక్టర్‌తో ఎంతైనా హాస్యాన్ని పుట్టించవచ్చు. కానీ - భారీకాయం.. కష్టాలు.. కానె్సప్ట్‌ని సరిగ్గా స్క్రీన్‌పై చూపించలేక పోయాడు.
రవిబాబు సినిమాల్లో ఏ సినిమాకి ఆ సినిమాకి ఒక థీమ్ ఉంటుంది. ‘మనసారా’ సినిమా తీసుకోండి. చుట్టూ పచ్చదనం. సినిమా అంతటా ఇదే థీమ్ ఫాలో అయిపోతాడు. కలర్స్‌పై అతడు చేసే జిమ్మిక్కు అది. ఈ సినిమాలో లడ్డుబాబు ఇల్లు చూస్తే.. అసలాంటి కలర్ ఎవడైనా ఇంటికి వేస్తాడా? అనిపిస్తుంది.
కానీ - ఈ సినిమా ఏమిటో? కథేంటో? కానె్సప్ట్ ఏమిటో ఒక పట్టాన అర్థంకావు. దేన్ని కామెడీ అంటారో? ఎందుకు నవ్వాలో? అర్థం కాదు.
మొదట్నుంచీ ఎంతో ఉత్సుకత కలిగించిన అంశం. నరేష్ భారీకాయం మేకప్. గంటల తరబడి చేసినప్పటికీ.. స్క్రీన్‌పై ఆ ఎఫెక్ట్ ఏదీ కనిపించలేదు. ఇంతోటి దానికి మేకప్ దేనికి? ఏ కృష్ణుడి లాంటి వాళ్లనో పెట్టినా.. హాస్యానికి హాస్యం వొనగూడేది. పైపెచ్చు ఆ మేకప్‌లో ఏ ఎక్స్‌ప్రెషన్ కనిపించక ఇబ్బంది పడాల్సి వచ్చింది.
నటనాపరంగా కోట శ్రీనివాసరావు, గిరిబాబు, తదితరులు సునాయాసంగా చేసుకుంటూ వెళ్లిపోయారు. విడో పాత్రలో భూమిక చక్కటి నటనను ప్రదర్శించింది. ‘అవును’ చిత్ర కథానాయిక పూర్ణ ఫర్వాలేదనిపించింది. పాత్ర పరిధి తక్కువ కాబట్టి. చక్రి సంగీతంలో మెరుపులేం లేవు. పిక్చరైజేషన్ బాగుంది. డైలాగ్స్ అంతగా పేలలేదు.
ఈ లడ్డు’ మరీ అంత తీపీ కాదు.. చేదూ కాదు. పాళ్లు తగ్గాయి. అంతే!

సహనం అవసరం!

సహనం అవసరం!

  • -రతన్
  • 25/04/2014

* ప్రతిఘటన (బాగోలేదు)
తారాగణం: ఛార్మి, రఘుబాబు,ఉత్తేజ్, రేష్మ, తనికెళ్ల భరణి
పోసాని కృష్ణమురళి, అతుల్ కులకర్ణి, బెనర్జీ తదితరులు
సంగీతం: ఎం.ఎం.కీరవాణి, బ్యానర్: చరిత చిత్ర
సినిమాటోగ్రఫీ: ఎస్.గోపాలకృష్ణ
నిర్మాత, దర్శకత్వం: తమ్మారెడ్డి భరద్వాజ

అలనాటి ‘ప్రతిఘటన’ టైటిల్‌తో - ఒక సామాజిక సమస్యని తెర కెక్కించాడు తమ్మారెడ్డి భరద్వాజ. ఇదొక సీరియస్ సబ్జెక్ట్. ఒరిస్సాలోని ఓ యధార్థ సంఘటనకు స్ఫూర్తి.
కథ - టీవీ-5 రిపోర్టర్ నిశ్చల (ఛార్మి). సమాజంలోని కుళ్లునీ కుతంత్రాలనీ రాజకీయ ఎత్తుగడలనూ.. సామాజిక సమస్యలనూ వేలెత్తి చూపటం ఆమె వృత్తి. ప్రవృత్తి రీత్యా ఏ సమస్యనైనా ధైర్యంగా ఎదుర్కోవటం.. ఎదురు నిలిచి పోరాడటం. పోల్కంపల్లి అనే మారుమూల గ్రామంలో జరిగిన ‘గ్యాంగ్ రేప్’పై సంచలన ఇంటర్వ్యూ చేయటానికి పూనుకొంటుంది. ఆ కేసుకి సంబంధించి ఇనె్వస్టిగేట్ చేస్తూన్న నేపథ్యంలో ‘శాంతి’ (రేష్మ) పరిచయమవుతుంది. గ్యాంగ్ రేప్‌నకు గురైన లక్ష్మి ఫ్రెండ్ ఆమె. రేపిస్ట్‌లకూ రాజకీయ నాయకుడు బాలరాజు (రఘుబాబు)కూ సత్సంబంధాలు ఉన్న కారణంగానే ఆ కేసుని తప్పుదోవ పట్టించి... ఆఖరికి ఎఫ్‌ఐఆర్ కూడా నమోదు కానివ్వడు. బాలరాజు అధీనంలో ఉంటూ పోలీస్ వ్యవస్థను అవినీతిమయం చేస్తూన్న ఆఫీసర్ (పోసాని కృష్ణమురళి) ఈ కేసు గురించి అస్సలు పట్టించుకోడు. నిశ్చల ఆ గ్రామానికి వెళ్లి.. కేసు పూర్వాపరాలను పరిశోధించటం ప్రారంభించడంతో -బాలరాజు ముఠా లక్ష్మిని, ఆమె తల్లిదండ్రుల్ని చంపేస్తారు. శాంతి తీవ్రంగా గాయపడి కోమాలోకి వెళ్లిపోతుంది. పరిస్థితులు తీవ్రతరం కావటంతో.. సిఎం (బెనర్జీ) ఆదేశాల మేరకు పోలీస్ ఆఫీసర్ చలం (అతుల్ కులకర్ణి) ఆ గ్రామానికి చేరుకొంటాడు. ఆ తర్వాత ఏం జరిగిందన్నది క్లైమాక్స్.
ఒక్కోసారి ఇంత సీరియస్ కాన్సప్ట్‌ని రిసీవ్ చేసుకోటానికి ప్రేక్షకులు అంతగా ఆసక్తి చూపరు. కమర్షియల్ ఎలిమెంట్స్ లేకపోవటం వల్ల నేపథ్యం నత్తనడకన సాగుతూన్నట్టు అనిపించటం సహజం. కథలో అక్కడక్కడ సీరియస్‌నెస్ తగ్గింది. మితిమీరిన లోపాల కారణంగా ఫలితం శూన్యంగా మారింది. ఎంతో ఉత్కంఠ కలిగించే విలన్ కేరెక్టర్‌ని ఆషామాషీగా తేల్చేశారు. పాత్రల్ని ఎంచుకోవటంలో తమ్మారెడ్డి తడబడినట్టు కనిపిస్తుంది. ఎందుకంటే- బాలరాజు కేరెక్టర్‌లో రఘుబాబు వొదగలేక పోయాడు. అతణ్ణి కామెడీ యాక్టర్‌గానే చూశాం గానీ.. సీరియస్‌గా చూళ్లేక పోయాం. ‘గ్యాంగ్ రేప్’కి గురైన అమ్మాయి పట్ల సానుభూతి కలిగించేలా సన్నివేశాల్ని రూపొందించక పోవటంవల్ల ఆ పాత్ర ప్రభావం ప్రేక్షకుల్లో అంతగా కనిపించదు. ఇది ఇన్వస్టిగేటివ్ స్టోరీ కాబట్టి.. కథలో లీనమవటానికి పకడ్బందీ స్క్రీన్‌ప్లే ఏర్పాటు చేసుకోవాలి. కొన్నిచోట్ల కథలో సీరియస్‌ని చెడగొట్టటానికి అన్నట్లు.. కామెడీని అనవసరంగా జోడించటంతో కథ దెబ్బతింది. ఫస్ట్‌హాఫ్‌లో ఉన్న వేగం.. సెకండ్ హాఫ్‌కి వచ్చేప్పటికి స్లో అయిపోయింది. ఇంటర్వెల్‌కి ముందు వచ్చే సన్నివేశాలు ‘స్లో మోషన్’లో చూపటంవల్ల కథకి ఎక్స్‌ట్రా ఎనర్జీ తోడైనప్పటికీ.. సెకండ్ హాఫ్‌లో ఆ ‘ఎనర్జీ’ తగ్గుతూ వచ్చింది.
నటనాపరంగా - ఛార్మి మంచి మార్కులు కొట్టేసింది. చూట్టానికి స్లిమ్‌గా గ్లామరస్‌గా కనిపించింది. కానీ - డబ్బింగ్ ఏ మాత్రం బాగోలేదు. స్క్రీన్‌పై అది చూసుకొని ఉంటే.. నటనకు.. డబ్బింగ్‌కి ఉన్న తేడా కారణంగానే ఆ పాత్ర వెయిట్ తగ్గిందనిపిస్తుంది. ఈ సినిమాకి మరో ప్లస్ పాయింట్ - పోలీస్ ఆఫీసర్ పాత్రలో నటించిన అతుల్ కులకర్ణి. చిత్రంలో సగభాగాన్ని అతడే భుజాన మోసాడు. రేష్మ తన పాత్రలో లీనమై నటించింది. రఘుబాబు, పోసాని.. తదితరులు ఓకే. బ్రహ్మానందం, ఉత్తేజ్ కొన్ని సన్నివేశాల్లో కనిపించారు. ఈ సినిమాకి పవర్‌ఫుల్ మాటలు రాసిన లక్ష్మీ భూపాల్‌ని మెచ్చుకోవాలి. సమాజంలో మహిళలపై జరుగుతున్న అత్యాచారాలనూ.. నాయకుల కుళ్లు రాజకీయాలనూ.. తన కలంతో ఎండగట్టాడు. చక్కటి మాటల్ని అందించాడు. సినిమాటోగ్రఫీ.. సంగీతం ఫర్వాలేదు.
నిర్భయ సంఘటన తాలూకు వాస్తవ పరిస్థితులను అక్కడక్కడ ‘క్లిప్స్’ రూపేణా చూపటం ఈ కథకి హైలైట్. ఐతే- టోటల్‌గా చూడాలంటే.. వొకింత ఓర్పు.. సహనం అవసరం. సామాజిక అంశాల్ని అంతగా పట్టించుకోని ప్రేక్షకులు ఎంతవరకూ ఇటువంటి సీరియస్ సినిమాలకు వస్తారన్నది సందేహమే. కాకపోతే - ఒక మంచి ప్రయత్నాన్ని అభినందించాలి. అదొక్కటే ఈ సినిమాని బతికించవచ్చు.

గ్రాఫిక్స్‌తో మంత్రం!

గ్రాఫిక్స్‌తో మంత్రం!

  • -బిఎన్కే
  • 25/04/2014

** అవతారం (ఫర్వాలేదు)
తారాగణం: భానుప్రియ, రాధిక కుమార స్వామి, రిషి తదితరులు
సంగీతం: ఘంటాడి కృష్ణ, నిర్మాత: ఎం.యుగంధర్‌రెడ్డి
కథ, దర్శకత్వం: కోడి రామకృష్ణ

‘అమ్మోరు’ ‘అరుంధతి’ కథల మాయా మంత్రాల నుంచీ ‘కోడి’ ఇంకా బయటపడలేదా? కరెక్టేనేమో?! సందేశాత్మక చిత్రాల స్థానే భక్తిరస కథల్లోకి ‘పరకాయ’ ప్రవేశం చేసింత్తర్వాత.. ‘అమ్మోరు’తో మొదలుపెట్టిన అతడి డివోషనల్ ప్రస్థానం ‘దేవీ’ ‘దేవుళ్లు’ ‘అరుంధతి’ వరకూ ఏకచ్ఛత్రంగా కొనసాగింది. ఐతే - అవన్నీ డిఫరెంట్ కానె్సప్ట్స్.. సబ్జెక్ట్స్ కాబట్టి.. ప్రేక్షకుల్ని ఆకట్టుకొనేట్టు చేశాయి. వీటికితోడు గ్రాఫిక్స్ మంత్రం చక్కగా పని చేయటం మరో ప్లస్ పాయింట్. కానీ ఇన్నాళ్ల వ్యవధి తర్వాత దర్శకుడు మళ్లీ సేమ్ ఫార్మేట్‌లోనే కథని అల్లుకోవటం వొకింత నిరాశని కలిగించే అంశం.
అన్ని భక్తిరస కథలకి మల్లే ఈ కథ కూడా -విశ్వంతోనే మొదలవుతుంది. విశ్వం ఆవిర్భవించిన నాటి నుంచే దుష్టశక్తి వేళ్లూనుకొంది. ఎనిమిది కొండలపై కొలువున్న అక్కమ్మ అమ్మవారి (్భనుప్రియ) శక్తుల్ని నిర్వీర్యం చేసి - గరులకోట శక్తులు బంధిస్తాయి. ఆ శక్తుల నుంచీ అక్కమ్మని విడిపించటం.. సింహరాశిలో పుట్టిన వారికి మాత్రమే సాధ్యం. అదీ అగ్నికి ఆహుతై. అంటే ఒక విధంగా బలియాగం అన్నమాట. పసితనం నుంచీ అక్కమ్మ దగ్గరే పుట్టి పెరిగిన అక్కాచెల్లెళ్లు తమను తాము ‘బలి’ అర్పించుకొని.. అక్కమ్మను బంధవిముక్తురాల్ని చేస్తారు. ఆనాటి నుంచి ఆ ఊరిని అక్కమ్మ తన అక్కచెల్లెళ్లతో అనుక్షణం సంరక్షిస్తూ ఉంటుంది. అక్కమ్మకు పరమభక్తురాలు రాజేశ్వరి (రాధిక). అదే ఊళ్లో ఒంటరిగా కాలాన్ని వెళ్లదీస్తూంటుంది. ఆ ఊరికి చెందిన రాజా ప్రసాద్ (రిషి)ని బంధువులు పిచ్చివాణ్ణి చేసి.. సంస్థానాన్ని కొట్టేయాలని ప్లాన్ వేస్తూంటారు. అనాధ అయిన రాజేశ్వరికి అతణ్ణి కట్టబెట్టేస్తే.. పీడా విరగడవుతుందని భావించి.. వీరిద్దరికీ పెళ్లి చేస్తారు. తన భర్తను బుద్ధిమంతుడిగా మార్చుకోవటం కోసం రాజేశ్వరి చేయని ప్రయత్నం లేదు. చేయని పూజ లేదు. అక్కమ్మను వేడుకొంటుంది. ఈ నేపథ్యంలో వెయ్యి సంవత్సరాలకు వచ్చే గ్రహ కూటమితో కర్కోటకుడు (సత్యప్రకాష్) భూమీదికి వస్తాడు. ఈ భూమిని నాశనం చేసి.. తన ఆధిపత్యాన్ని కొనసాగించాలనుకొంటాడు. సింహ రాశిలో జన్మించిన రాజేశ్వరి వల్ల తనకు మృత్యు గండం ఉందని గ్రహించిన కర్కోటకుడు ఆమెని హతమార్చేందుకు దుష్ట శక్తులను ప్రేరేపిస్తాడు. ఇటు కర్కోటకుడి మాయలూ మంత్రాలూ.. అటు అక్కమ్మ దైవ శక్తి పోరాటానికి దిగుతాయి. ఈ క్లైమాక్స్‌లో కర్కోటకుడు అంతమయ్యాడా? దైవ శక్తులు రాజేశ్వరిని ఏ విధంగా కాపాడుకొన్నాయి? అన్నది తర్వాతి అంశం.
సింహ రాశి - దుష్టశక్తులూ.. రాక్షస గణాలూ.. గ్రహ కూటమి - ఇవన్నీ పాత మాటలు. ఎన్నో ఏళ్లుగా వీటి నుంచీ ఎనె్నన్నో కథలు తిరిగాయి. అమ్మోరిని దుష్టశక్తులు బంధించటం ఏమిటి? ఆమెని విముక్తి చేయటానికి సామాన్య మానవులు బలవ్వటం ఏమిటి? ఇవన్నీ సిల్లీ క్వొశ్చన్స్. ఇదంతా కేవలం అభూత కల్పన అనుకొందాం. అన్నీ లాజిక్‌కి దొరకనివే. ఇటువంటి కథలకు ‘గ్రాఫిక్స్’ ప్రాణం పోయాలి. తీయకూడదు. ‘అమ్మోరు’ విజయవంతమైనా.. చాన్నాళ్ల తర్వాత ‘అరుంధతి’ హిట్ కొట్టినా.. ఆయా సన్నివేశాలకు బలం చేకూర్చింది గ్రాఫిక్స్ పనితనమే. సినీ ప్రారంభంలో ‘దైవ శక్తి’ - దుష్టశక్తి గురించి వివరించే సన్నివేశం ప్రేక్షకుణ్ణి కథలోకి తీసుకెళుతుంది. ఐతే - అది కేవలం ఇంట్రడక్షన్ వరకే. ఆ తర్వాత్తర్వాత కథ ఎక్కడెక్కడికో వెళ్లిపోతుంది. అర్థం లేని సన్నివేశాలతో.. సెంటిమెంట్ సీన్లతో.. ఏడుపుగొట్టు డైలాగ్స్‌తో. వీటన్నిటినీ గ్రాఫిక్స్‌తో మసిపూసి మంత్రం వేద్దామనుకొంటే.. అదీ నిస్సారంగానే ఉంది. విజువల్ ఎఫెక్ట్స్ నిల్’ కావటంతో కథలో పస లేదు. సినిమా అంతా దానిపైనే ఆధారపడినప్పుడు.. గ్రాఫిక్ వర్క్ మరీ ‘ఎల్‌కెజి’ స్థాయిలో ఉండటంతో ‘అవతారం’ వెలగబెట్టినట్టే ఉంది. కర్కోటకుడు భూమీకి రావటం.. పెరిగి పెద్దవాడవటం.. దైవశక్తి - దుష్టశక్తి మధ్య జరిగే సన్నివేశం.. ఇలా అన్నీ గ్రాఫిక్స్‌కి ఆస్కారం కల్పించేవే. కానీ - గ్రాఫిక్స్‌ని పట్టించుకోలేదు. కథలోనే కొత్తదనం లేనప్పుడు.. ఇవన్నీ అనుకోవటం వేస్ట్. ‘అమ్మోరు’ ‘దేవీ’ ‘దేవుళ్లు’ గత చిత్రాల్లోని ఒక్కో సన్నివేశాన్ని ఏరి.. ‘అవతారం’ని తయారుచేశారు. ‘దేవుళ్లు’ క్లైమాక్స్ కూడా ఇందులో కనిపిస్తుంది. అక్కడ అయ్యప్పస్వామి దర్శనమిస్తే.. ఇక్కడ లక్ష్మీ నరసింహ స్వామి.
ఈ కథలో విలన్, హీరో కర్కోటకుడు. అతణ్ణి కూడా ఈ కథలో సరిగ్గా చూపెట్ట గలిగారా అంటే అదీ లేదు. రిషికి ఎందుకు పిచ్చి పట్టింది? అతనిలోకి దుష్టశక్తులు ఎందుకు ప్రవేశిస్తూంటాయి? అనటానికి కారణం లేదు. ఇలాంటివే ఎన్నో.
నటనాపరంగా - రాధిక చక్కటి పెర్‌ఫార్మెన్స్ ఇచ్చింది. ఒక విధంగా ఆమే ఈ చిత్రాన్ని నిలబెట్టే ప్రయత్నం చేసింది. అక్కమ్మ అమ్మవారిగా భానుప్రియ పాత పద్ధతిలోనే కనిపించింది. కర్కోటకుడుగా సత్యప్రకాష్ పాత్ర మరీ పాతది. అతని నటన కూడా రొటీన్‌గా ఉంది. కెమెరా పనితనం అక్కడక్కడ బావుంది. ఘంటాడి కృష్ణ సంగీతం రొటీన్.
ఎంతో అనుభవజ్ఞుడైన కోడి రామకృష్ణ ఈ చిత్రాన్ని ఇలా అందించటం ఏమిటో అర్థంకాదు. ఆయా సన్నివేశాలు చూస్తూంటే.. ఇది ఫలానా సినిమాలో చూసినట్టుందే? అనిపిస్తుంది. అసలు ఆ ఆలోచన వచ్చిందీ అంటే.. సినిమా సగం వెనకబడినట్టే. రొటీన్‌గా సాగిపోయే సన్నివేశాలు.. దేవీ దేవతల సంభాషణలూ.. దుష్ట శిక్షణ -ఈ కానె్సప్ట్ తెగ విసిగించింది.

ట్రాక్ దాటిన గుర్రం!

ట్రాక్ దాటిన గుర్రం!

  • -రతన్
  • 18/04/2014

** రేసు గుర్రం (ఫర్వాలేదు)
తారాగణం:
అల్లు అర్జున్, శృతి హాసన్
సలోని, ‘కిక్’ శ్యామ్
పోసాని కృష్ణమురళి
బ్రహ్మానందం తదితరులు
సంగీతం: ఎస్.ఎస్.తమన్
నిర్మాత: నల్లమలపు బుజ్జి
కథ: వక్కంతం వంశీ
దర్శకత్వం: సురేందర్‌రెడ్డి

క్లైమాక్స్ తేల్చేశారు. సెకండ్ హాఫ్ కొద్దిగా సాగతీత. కథ లాజిక్‌కి అందదు. విలన్ కేరెక్టర్‌పై కాస్త శ్రద్ధ పెట్టాల్సింది. సలోని పాత్రని మరీ కుదించేశారు.. అతగాడెవరికో ‘లిప్’ మూవ్‌మెంట్ సరిగ్గా కుదర్లేదు... పాటలు అక్కడక్కడ ఉన్నట్టుండి వచ్చేస్తూంటాయి.. కథకి అవసరమా? కాదా? అన్నది పట్టించుకోలేదు.. లాంటి రొటీన్ రివ్యూ డైలాగ్స్‌ని పక్కనపెడితే - ప్రేక్షకుడికి కావల్సిన ఘాటైన ఘుమాయించే మసాలా ‘రేసు గుర్రం’. కథ చెబుతున్నామా? లేదా? అన్నది దర్శకుడు ఆలోచించలేదు. సినీ ఫార్ములా కథ కట్టుబాట్లను కచ్చితంగా పాటిస్తూ.. రెండున్నర గంటలపాటు ఎంటర్‌టైన్‌మెంట్‌ని అందించగలనా? లేదా? అని మాత్రమే ఆలోచించాడు. ఏ తీరానికి వెళితే ప్రేక్షకుడికి ‘సాటిస్‌పాక్షన్’ (అదే ‘తుత్తి’) కలుగుతుందాని? దీర్ఘాలోచన చేశాడు. అందుకేనేమో? కథ అనే ‘ట్రాక్’ నుంచీ బయటికి వెళ్లి.. ఎటు పడితే అటు ‘రేసు గుర్రాన్ని’ పరుగెత్తించాడు. ప్రేక్షకుడికి ఏది కావాలో? ఆ ‘పాళ్లు’ ఇచ్చేస్తే.. ఇక దేని గురించి ఆలోచించడు అన్నది దర్శకుడి సిద్ధాంతం. కాబట్టి.. ఈ ‘రేసుగుర్రం’ ఎటు దౌడు తీసిందో చూద్దాం.
రామ్ (‘కిక్’ శ్యామ్) చదువులో దిట్ట. వర్క్ పట్ల అంకితభావం. లక్ష్యం పోలీస్ ఆఫీసర్. లక్కీ (అల్లు అర్జున్) ఆవారా. చదువులో పూర్. జీవితం పట్ల నిర్లక్ష్యం. అన్నదమ్ములిద్దరికీ ఒక్క క్షణం పడదు. ఇద్దరి మధ్య ద్వేషం. తరచూ గొడవలు. ఆ ఊళ్లో శివారెడ్డి అనే పేరుమోసిన గూండా. మంత్రి కావాలన్నది అతగాడి టార్గెట్. అప్పటికే అతడిపై లెక్కలేనన్ని పోలీసు కేసులు. శివారెడ్డి ఎమ్మెల్యే కాకుండా అడ్డుకోటానికి పోలీసు వ్యవస్థ పాత కేసుల్ని తిరగదోడుతుంది. ఆ కేసుల్ని ఇనె్వస్టిగేట్ చేస్తున్న సీనియర్ పోలీస్ ఆఫీసర్ ప్రాణాలు కోల్పోతాడు. రామ్‌కి ఆ బాధ్యత అప్పజెబుతారు. తన పనులకు అవరోధంగా ఉన్నాడని ‘రామ్’ని చంపటానికి ప్లాన్ వేస్తాడు శివారెడ్డి. లక్కీ పోలీస్ జీపుని కాజేయటంతో అప్పటికి ఆ ప్లాన్ నుంచీ తప్పించుకొంటాడు రామ్. తన అన్నయ్యను ఎవరో చంపటానికి ప్లాన్ వేస్తున్నారన్న సంగతి లక్కీ గ్రహిస్తాడు. మరో కోణంలో ఎమ్మెల్సీ కోటా కింద మంత్రి స్థానంలో కూర్చున్న శివారెడ్డి ‘రామ్’ని సస్పెండ్ చేయిస్తాడు. రామ్ ఉంటున్న ఇంటిని కూల్చేస్తారు. ఈ నేపథ్యంలో ఏం జరిగిందన్నది క్లైమాక్స్.
సాదాసీదా కథని ఎంతో సాఫ్ట్‌గా కమర్షియల్ ఎలిమెంట్స్‌తో చెప్పిన తీరుని అభినందించాలి. అల్లు అర్జున్ యాక్షన్, కామెడీ, స్టెప్స్‌తో ఏదో మంత్రం వేశాడు. గత సినిమాల తాలూకు స్టైల్ కంటే ‘రేసు గుర్రం’లో డిఫరెంట్‌గా కనిపించాడు. ఇక కథకి ప్రధానాంశం అయిన అన్నదమ్ముల సవాల్‌ని మరోసారి చూపించాడు. పాత సినిమాల్లో చూసేసిన సబ్జెక్టే కానీ.. సరదాగా.. గొడవగా సాగిపోతాయి సన్నివేశాలు. దర్శకుడు మొదట్నుంచీ ‘ఎంటర్‌టైన్‌మెంట్.. ఎంటర్‌టైన్‌మెంట్..’ అన్న నామాన్ని జపించటంతో.. హాయిగా మనసారా నవ్వుకొనే రీతిలో ఉంది. అందుకే లాజిక్ ప్రశ్నలడక్కూడదు. ఒకరోజు హోం మినిస్టర్ ప్రహసనం అలాంటిదే. ఈ అన్నదమ్ముల కథ వింటూంటే.. ఎక్కడో ఏదో సినిమా జ్ఞాపకం రావటంలేదూ? అదే ‘తడాఖా’. అన్న స్థానంలోకి తమ్ముడు వెళ్లటం ఆ సినిమా కథ. ఈ సినిమా అటువంటిదే అయినప్పటికీ.. ఎంతో చాకచక్యంగా కథని పక్కదారి పట్టించాడు సురేందర్‌రెడ్డి. కేరెక్టర్స్ పరంగా ఒక్కో పాత్రని చక్కగా తీర్చిదిద్దాడు. మనసులోని భావాలను బయటికి చెప్పక సతమతమయ్యే పాత్రలో శృతిహాసన్ బాగుంది. పాత్ర పరిచయం కూడా నవ్వుల జల్లు. గ్లామరెస్‌గానూ... నటనాపరంగానూ స్పందన పాత్రలో జీవించింది. మెయిన్ కేరెక్టర్ లక్కీ కూడా అంతే. హీరో కేరెక్టర్ అంటేనే - రేంజ్‌కి అందదు. సాధ్యాసాధ్యాల గురించి అస్సలు పట్టించుకోదు. ‘రేసు గుర్రం’ అంటే అర్థ తాత్పర్యాలతో సహా వివరించినట్టుందా కేరెక్టర్. మేనరిజం.. డైలాగ్ డెలివరీ.. ప్లస్ ‘ద్యావుడా...’ అన్న ఊతపదం.. ‘సినిమా చూపిస్తా మామా’ ‘డౌన్ డౌన్ డుప్ప’ స్టెప్స్ సినిమాకి మరింత బలాన్ని చేకూర్చటమే కాదు ఒక రేంజ్‌కి తీసుకెళ్లాయి.
‘కిక్’తో తనేమిటో నిరూపించుకొన్న శ్యామ్‌కి ఇటీవలి కాలంలో సరైన అవకాశాలు రాకపోయినప్పటికీ.. ఈ చిత్రం మళ్లీ అతణ్ణి నిలబెట్టింది. పోలీస్ ఆఫీసర్ పాత్రలోనూ.. తమ్ముణ్ణి ద్వేషించే అన్నగా.. లక్కీ ప్రేమ పెళ్లిని అడ్డుకునే వ్యక్తిగా డిఫరెంట్ షేడ్స్‌ని చూపించగలిగాడు. ఈ సినిమాకి ఇతడు మరో ప్లస్ పాయింట్. తెలంగాణ యాస మాట్లాడే సలోని పాత్ర మరీ చిన్నది కావటంవల్ల అంతగా ఎవరూ పట్టించుకోరు.
పోసాని కృష్ణమురళి - ఎం.ఎస్.నారాయణ నవ్వుల పూవు లు పూయించారు. పోసాని సంగతి చెప్పనక్కర్లేదు. ఆ మాటల విరుపు.. వెటకారం -మరింత రంగరించి డైలాగ్స్ పలికించాడు. ఫస్ట్ హాఫ్‌లో వచ్చే నవ్వుల ఎపిసోడ్.. సెకండ్ హాఫ్ కొచ్చేసరికి పూర్తిగా మారిపోయి.. ఒక్క ‘బ్రహ్మానందం’ మాత్రమే కనిపించేట్టు చేశాడు దర్శకుడు. ముప్పై నిమిషాల పాటు స్క్రీన్‌ని చెడుగుడు ఆడేశాడు. బ్రహ్మానందం కామెడీ డిఫరెంట్‌గా అనిపించింది. ‘కిల్ బిల్ పాండే’కి ‘పంచ్’ డైలాగ్‌లకు తోడు ఫైటింగ్స్ కూడా. క్లైమాక్స్ వరకూ కథని తన అదుపులో తెచ్చుకొని.. తానేమిటో చూపించాడు. ‘కిక్’ సినిమాలో డా.బాలి పాత్రలో అలరించిన అలీ ఈ సినిమాకి వచ్చేసరికి అంతగా ఆకట్టుకోలేక పోయాడు. బాలి పాత్ర పొడిగింపు కావటంవల్లనేమో?! ‘మిస్టర్ బీన్’ప్రకాష్‌రాజ్ పాత్ర సహజత్వానికి దూరంగా వెళ్లింది. విలన్‌గా రవి కిషన్ రాణించాడు.
బన్నీ కేరెక్టర్‌కి తగ్గట్టు.. అన్నీ ఫాస్ట్ బీట్స్ అందించాడు తమన్. పాటల చిత్రీకరణ రిచ్‌నెస్‌ని తెచ్చిపెట్టింది. ప్రతి సన్నివేశాన్ని అద్భుతంగా చిత్రీకరించటంలో సినిమాటోగ్రాఫర్ మనోజ్ పరమహంస శ్రద్ధ పెట్టాడు. ఇక డైలాగ్స్ గురించి. ‘కిక్’ వెటకారం ఇందులోనూ కనిపించింది.
పాత కథ - ‘కిక్’ సిరీస్ అన్నట్టుగా అనిపిస్తుంది ఒకసారి. మరోసారి ‘లక్ష్యం’ కథ అన్నట్టు ఉంటుంది. ఈ సందిగ్ధాల మధ్య స్క్రీన్‌ప్లేతో కథని సజావుగా నడిపించటంలో సురేందర్‌రెడ్డి కృతకృత్యుడయ్యాడు. అతగాడు ఎంటర్‌టైన్‌మెంట్ మంత్రాన్ని జపిస్తూన్నాడు కాబట్టి.. ఆ పరిధి దాటి ప్రేక్షకులూ వెళ్లక్కర్లేదు. మంచి ట్విస్ట్‌లతో.. ఊహించని మలుపులతో ప్రేక్షకుల్ని క్లైమాక్స్ వరకూ లాక్కెళ్లాడు.
ఈ వేసవిలో హాస్యపు జల్లులో తడవాలంటే.. ‘రేసుగుర్రం’ వెంట దౌడు తీయాల్సిందే.

ప్రతీకారం తీర్చుకున్న యువతి

ప్రతీకారం తీర్చుకున్న యువతి

  • - కె.పి.
  • 18/04/2014

** సవేజ్‌డ్ (ఫర్వాలేదు)
తారాగణం:
అమందా అడ్రిన్
టాం అర్డవానీ,
రోన్‌జెన్నీ, బ్లె విన్స్
రచన, ఫొటోగ్రఫీ, ఎడిటింగ్,
దర్శకత్వం: మైకెల్ ఒజెడా.

హీరోయిన్ ఓరియంటెడ్ పగ-ప్రతీకారం మార్కు చిత్రాలు అన్ని భాషలలో కనిపిస్తాయి. ఈ రకమైన సినిమాలు హాలీవుడ్‌లో బోలెడన్ని వచ్చాయి. ‘‘కిల్‌బిల్, రెసిడెంట్ ఈవిల్, లారాక్రాప్ట్’’ లాంటి చిత్రాలు ప్రజాదరణ పొందడంతో అవి సిరీస్‌గా వచ్చాయి. మితిమీరిన హింస వున్నప్పటికీ ‘‘కిల్‌బిల్’’లాంటి కళాత్మక సినిమాల ధోరణి వేరు. ఇవే కాకుండా ‘‘ది లాంగ్ కిస్ గుడ్‌నైట్, గ్రైండ్‌హౌస్, లా ఫెమీ నికితా’’ లాంటి చిత్రాలు ఎప్పటికీ గుర్తుండిపోతాయి. ఆ కోవలో వచ్చిన మరో చిత్రమే ‘‘సవేజ్‌డ్.’’
‘‘సవేజ్‌డ్’’ చిత్రంలో- అందమైన అమ్మాయి జో తన బాయ్‌ఫ్రెండ్, కాబోయే భర్త డేన్‌ను కలుసుకోవడానికి దూర ప్రయాణం తలపెడుతుంది. మూగ, చెవిటియైన జోకు ప్రయాణంలో ఏదైనా ప్రమాదం జరిగితే ఎలా బయటపడగలుగుతుందన్న సందేహంతో తల్లి ఒప్పుకోదు. చివరకు ఎలాగో జో, తల్లికి నచ్చజెప్పి డేన్‌ను కలవడానికి న్యూమెక్సికో ఎడారినుండి కారులో ప్రయాణం చేస్తుంటుంది. దారిమధ్యలో ప్రకృతిని చూసి పరవశించి ఫొటోలుతీస్తూ సెల్‌ఫోన్ ద్వారా బాయ్‌ఫ్రెండ్‌కు పంపిస్తుంటుంది. హఠాత్తుగా దారిమధ్యలో ఒక రెడ్ ఇండియన్ చావుబతుకుల్లో కనిపిస్తే అతడ్ని కారులో ఎక్కిస్తుంది. అంతలో వాడ్ని వెంటాడుతున్న స్థానిక జాత్యహంకారుల ముఠా వచ్చి, వాడ్ని కారులోనే కిరాతకంగా చంపేసి, ఎదిరించబోయిన జోను ఎత్తుకెళ్ళి వాళ్ళ స్థావరంలో బంధించి వాళ్ళు ఆమెను హింసించడంతోపాటు ఘోరంగా రేప్ చేస్తాడు. కట్టేసిన ఇనుప వైర్లనుండి బలవంతంగా శరీరాన్ని లాక్కోవడంతో జో రక్తసిక్తమైపోతుంది. పారిపోతున్న ఆమె కడుపులో కత్తిని దించేసి వినోదించిన ఆ దుండగుల ముఠా, మృత్యుముఖంలో వున్న ఆమెను తీసుకొచ్చి గొయ్యి తవ్వి అందులో పాతిపెడతారు. ఆ బొందలోంచి పైకి లేచిన చేతిని చూసి ఆగిపోయిన కుక్కను వెతుక్కుంటూ వచ్చిన దాని యజమాని రెడ్ ఇండియన్ మాంత్రికుడు, ఆ బొందను తవ్వి ఆమెను పైకి తీస్తాడు. ఆమెకు ప్రాణంపోయడానికి తాంత్రిక పూజలు చేస్తాడు. ఆ జాత్యహంకారుల ముఠా చేతిలో దుర్మరణం పాలయిన రెడ్ ఇండియన్ యోధుడి ఆత్మను జో శరీరంలో ప్రవేశపెడతాడు. వాడు జో శరీరాన్ని ఆసరా చేసుకుని ఆ దుండగులను అంతమొందించడానికి పూనుకుంటాడు.
ఇంకోవైపు ఆమె బాయ్‌ఫ్రెండ్ డేన్ ఆమెను వెతుకుతూ, ఆమె పంపిన ఫొటోల ఆధారంగా, ఆమె బందీ అయిన స్థలాన్ని కనిపెడతాడు. స్థానికులకు ఆమె ఫొటో చూపించి ఎంక్వైరీ చేస్తుంటాడు. ఇక జో ఒక్కొక్క దుండగుడ్ని వెతికి, వెంటాడి ఘోరంగా చంపుతుంటుంది. దుండగుల నాయకుడైన చార్లీ ఇదంతా డేన్ చేస్తున్నాడేమోనని భావించి, వాడ్ని తన్ని బంధించి ట్రక్‌లో వేసుకుంటాడు. రోడ్డుమధ్యలో ట్రక్కు, దాని ఎదురుగా విల్లు అమ్ములతో నిలుచున్న జోను చూడగానే వాళ్ళకు చెమట్లు పడతాయి. ఆమె బాణాలతో గాయపరచడం, చార్లీ వేగంగా ట్రక్‌తో ఆమెను ఢీకొనడం, గాయాలతో ఆమె తిరిగి లేచి నిలబడటం అంతా థ్రిల్లింగ్‌గా వుంటుంది. చార్లీ ముఠా డేన్‌ను గిడ్డంగిలో బంధించి అదనంగా సాయుధ మనుషులను నియమించుకుని, జో రాకకోసం ఎదురుచూస్తుంటాడు. డేన్‌కోసం తప్పకుండా జో వస్తుందని అతని నమ్మకం. విరిగిపోయిన అవయవాలను సరిచేసుకుని జో ఉగ్రరూపిణిగా తయారై గిడ్డంగిని సమీపిస్తుంది. అందులో వున్నవారిని ఒక్కొక్కరిని ఎలా వెంటాడి చంపిందో చూసి తీరాల్సిందే. ముఖ్యంగా క్లైమాక్స్ పోరాటం. ఒక చేతిలో గొడ్డలి, ఇంకో చేతిలో బాకుతో జో. ఆమె ఎదురుగా ఎలక్ట్రిక్ రంపంతో చార్లీ. ఈ పోరాటాన్ని చాలా బాగా తీశారు.
ఇందులో ప్రకృతిని చూసి పరవశించే అమాయకురాలిగా, దుండగుల చేతిలో చిక్కుకున్న నిస్సహాయురాలిగా, ప్రతీకారంతో రగిలిపోతే యువతిగా అమందా అడ్రిన్ చూపిన హావభావాలు ప్రశంసించదగ్గవి. ముఖ్యంగా నడిచే శవంగా మారింతర్వాత డేన్‌కు ఫోన్‌చేసి తన అవస్థను రోదన ద్వారా తెలిపిన తీరు మనసును కదిలిస్తుంది. పూర్తి యాక్షన్ చిత్రమైనప్పటికీ అంతర్లీనంగా జో, డేన్‌ల ప్రేమకథను నడిపిన విధానం, కథనానికి మరింత వనె్నను తెచ్చింది. క్రూరత్వం, భీభత్సం ఉట్టిపడేలా ఆ జాత్యహంకారులను చిత్రీకరించిన విధానం సినిమాకు ఆయువుపట్టులా నిలిచింది. సినిమా అంతా ఒక ఎత్తు. ఆ దుండగులను వెతికి వెంటాడి క్రూరంగా చంపడం మరో ఎత్తు. ఉత్కంఠభరితంగా తయారయిన ఈ ఆక్షన్ హర్రర్ చిత్రం ప్రేక్షకులను అలరిస్తుందనడంలో ఎలాంటి సందేహం లేదు.

అమితాబ్ రిటర్న్స్!

అమితాబ్ రిటర్న్స్!

  • - బిఎన్కే
  • 18/04/2014

* భూత్‌నాథ్ రిటర్న్స్ (బాగోలేదు)
తారాగణం:
అమితాబ్ బచ్చన్, పార్థ్భలేరావ్
బొమన్ ఇరానీ, సంజయ్ మిశ్రా
ఉషా జాదవ్, బ్రిజేంద్ర కళ తదితరులు
సంగీతం: సలీం - సులేమాన్
నిర్మాతలు: భూషణ్‌కుమార్, కృష్ణకుమార్
కథ, స్క్రీన్‌ప్లే, దర్శకత్వం: నితీష్ తివారి

‘ఆత్మ’ ఎక్కడైనా ఎలక్షన్లలో నిలబడుతుందా? నామినేషన్ వేసి భారీ మెజారిటీతో గెలిచే అవకాశం ఉందా? భూకబ్జాలూ.. దారిద్య్రం, రెడ్ టేపిజం...పై యుద్ధం చేస్తుందా? ఏమో? గుర్రం ఎగరావచ్చు. దానిపై స్వారీ చేయనూ వచ్చు. నేలవిడిచి పరుగెత్తిన ఈ కథ ఫాంటసీనా? సమాజంపై తిరుగుబాటా? వాస్తవికతనా? - ఈ ప్రశ్నలన్నింటికీ జవాబులు దొరకవు. ఎన్నికల వాతావరణం కాబట్టి ‘్భతాన్ని’ బయటికి తోలినట్టున్నారు. 2008 నాటి ‘్భత్‌నాథ్’తో భయపడిన సగటు ప్రేక్షకులు ఈ దెయ్యాన్ని చూసి బెదరాల్సిన పరిస్థితి లేదు. సీక్వెల్ అనేప్పటికి - కథ కుదిరి ఛావదో? లేక కొనసాగింపు కనుక - కథ అలా నత్తనడకన ‘సాగుతుందో’ తెలీదుగానీ.. టోటల్‌గా ఈ ‘రాక’ అంత భయోత్పాతాన్ని గానీ.. భావోద్వేగాన్ని కానీ కలిగించదు. ఆ మాటకొస్తే- రాకుండా ఉంటేనే ఎంతో బావుండేదనిపిస్తుంది. నాలుగేళ్ల నాటి కథ కూడా ‘ది కాంటర్‌విల్లే ఘోస్ట్’కి స్ఫూర్తి. ఆటోలపై లారీలపై ‘్భతోం కా మూ కాలా’ అన్న మాటలు కనిపిస్తాయి. దాన్ని రివర్స్ చేసుకొంటే.. ఈ సినిమా చూస్తే ‘వొళ్లంతా కాలుతుంది’.
అలనాటి ‘్భత్‌నాథ్’తో కథ ప్రారంభం. భూత్‌నాథ్ అలియాస్ కైలాష్‌నాథ్ (అమితాబ్) భూత ప్రపంచంలోకి అడుగుపెడతాడు. ఈ లోకంలో ప్రవేశించటానికి నీకున్న అర్హత ఏమిటి? అని ప్రశ్నిస్తాయి తోటి భూతాలు. నీ జీవితంలో ఒక్కసారైనా.. ఎవరినైనా భయపెట్టావా? బెదరగొట్టావా? ఆఖరికి చిన్న పిల్లాణ్ణి సైతం ఏడిపించలేదు? అంటూ ఎకసెక్కాలాడతాయి. భూత్‌నాథ్‌కి పౌరుషం పొంగుకొస్తుంది. అక్కడ్నుంచీ బయల్దేరి.. ఎవర్ని భయపెడదామా? అని ఎదురుచూస్తూంటాడు. ఆ సందర్భం రానే వస్తుంది. కానీ - ఒక్కడూ భయపడడు. కనిపిస్తే కదా?! ఐతే- ఆక్రోట్ (పార్థ్ భలేరావ్)కి ‘స’శరీరంగా కనిపించి తన కథ చెప్తాడు భూత్‌నాథ్. ఆక్రోట్ మురికివాడలో తల్లితోపాటూ బతుకుతూంటాడు. ఆ పిల్లాడి కళ్లతో చుట్టూ జరుగుతున్న అన్యాయాల్ని చూస్తాడు. ఎటు చూసినా దారిద్య్రం. ఒకరినొకరు దోచుకోవటం. భూకబ్జాలూ - ఇలా ఒకటేమిటి? ఎనె్నన్నో భూత్‌నాథ్ కళ్ల పడతాయి. సమాజాన్ని మార్చాలంటే తాను ఎలక్షన్లలో నిలబడాలి. పదవీ పరపతీ సాధించాలి. అప్పుడే జనం బాగుపడతారు. ఇదీ భూత లక్ష్యం. అవినీతిపరుడూ.. స్థానిక రాజకీయ నాయకుడూ అయిన భావ్ (బొమన్ ఇరానీ)పై పోటీ. ఈ నేపథ్యంలో భూత్‌నాథ్‌కి అతి సన్నిహితంగా మెలిగే ఆక్రోట్‌పై హత్యా యత్నం చేయిస్తాడు భావ్. ఆస్పత్రిలో చావుబతుకుల మధ్య కొట్టుమిట్టాడుతూన్న ఆక్రోట్‌ని బతికించుకోటానికి భూత ప్రపంచంలోకి అడుగుపెట్టి.. భూతాల్ని అభ్యర్థిస్తాడు. ఆక్రోట్ మళ్లీ ఊపిరి పోసుకోవాలంటే.. భూత్‌నాథ్ ఎలక్షన్లలో గెలవటం ఒక్కటే మార్గమని సూచిస్తాయి భూతాలు. ఎవరికీ కనిపించని భూతానికి ఓటు వేస్తారా? ప్రత్యక్షంగా కనిపించే మీ నాయకుడికి వేస్తారా? అంటూ జనాన్ని తన వైపు తిప్పుకొనే ప్రయత్నం చేస్తాడు భావ్. ఎన్నికల తేదీ రానే వస్తుంది. ఓటింగ్ జరుగుతుంది. ఫలితాల తేదీ కోసం ఎదురుచూస్తూండగా.. ఆక్రోట్ పరిస్థితి క్రమేణా చక్కబడుతుంది. భూత్‌నాథ్ అత్యధిక మెజారిటీతో గెలుపొందుతాడు. ఆ తర్వాత ఏం జరిగిందన్నది క్లైమాక్స్.
ఈ కథని ఏ కోణంలోంచి చూడాలో అర్థం కాలేదు. ‘్భత్’ సెటైరికల్ మూవీగా సరిపెట్టుకోవటమా? లేక హార్రర్‌గా భావించడమా? ఇలా.. ఎనె్నన్నో ప్రశ్నలు వెంటాడతాయి. కథాపరంగా అన్నీ మైనస్‌లే. లాజిక్‌కి దొరకని ప్రశ్నలే. ఐతే- భూత్‌నాథ్ అలియాస్ కైలాష్‌నాథ్ పాత్రలో అమితాబ్ కథని భుజాన వేసుకొని.. చివరి వరకూ లాక్కొస్తే.. అతడికి తోడుగా చక్కటి నటనను ప్రదర్శించి... అడుగడుగునా ప్రశంసలు పొందాడు పార్థ్ భలేరావ్. భూత ప్రపంచంలోకి అడుగుపెట్టిన ‘నాథ్’ ఒక మాట అంటాడు. ‘జ్యాదా ఎక్స్‌పెక్ట్ మత్ కీజియేగా’ అని. ఆ మాటే అనేశాడు కాబట్టి - అమితాబ్ - భారీ అంచనాల లాంటి పెద్దపెద్ద మాటల జోలికి వెళ్లకుండా.. భూత్‌నాథ్‌ని దర్శించుకొంటే ఫర్వాలేదనిపిస్తుంది. 60 ఏళ్ల పైచిలుకు అమితాబ్‌ని అంత చలాకీగానూ.. ఎనర్జిటిక్‌గానూ చూపించారు.
నటనాపరంగా - ఎవరినీ ఎన్నిక పెట్టటానికి లేదు. ఎలక్షన్ సీజన్‌లో వచ్చింది కాబట్టి.. ఏమైనా ఫలితం ఉంటుందేమో గానీ.. కథాపరంగా ఎటువంటి మెరుపులు లేవు. సంగీతం ఫర్వాలేదు. మిగతా శాఖలన్నీ వాటివాటి పనితనాన్ని చూపెట్టాయి.

మళ్లీ వచ్చిన ‘దైవకుమారుడు’

మళ్లీ వచ్చిన ‘దైవకుమారుడు’

  • -అశోక్‌కుమార్
  • 18/04/2014

హాలీవుడ్
------
** సన్ ఆఫ్ గాడ్ (ఫర్వాలేదు)
తారాగణం: డైగో మోర్గాడో, రొమా డౌనీ, డార్విన్ షా
ఎడిటింగ్: రాబర్ట్ హాల్, ఫొటోగ్రఫి: రాబ్ గోల్డీ
దర్శకుడు: క్రిస్ట్ఫోర్ స్పెన్సర్

ఆడమ్ అండ్ ఈవ్ మొదలుకుని క్రీస్తు శిలువ మీద మరణించేవరకు వున్న ఘట్టాలన్నీ వివిధ హాలీవుడ్ చిత్రాలుగా రూపొందాయి. వచ్చిన అన్ని చిత్రాలలోకెల్లా ‘‘కింగ్ ఆఫ్ కింగ్స్, గాడ్ స్పెల్, ది మెస్సయ్య, జీసెస్, జీసెస్ ఆఫ్ నజారెత్, ద మిరకిల్ మేకర్, ఫాషన్ ఆఫ్ ది క్రైస్ట్’’ విజయవంతమైన ప్రజాదరణ పొందిన చిత్రాలుగా చెప్పుకోవచ్చు. న్యూ టెస్ట్‌మెంట్ ఆధారంగా రూపొందించిన ‘సన్ ఆఫ్ గాడ్’, ప్రస్తుతం విజయవంతంగా ప్రదర్శింపబడుతున్న ‘నోవా’ చిత్రం కంటే రెండు నెలల ముందుగానే విడుదల కావడం గమనార్హం. 2013లో హిస్టరీ ఛానెల్‌లో ప్రసారమైన పది గంటల మినీ సీరిస్ ‘ది బైబిల్’ ఆధారంగా ఈ సినిమా తయారైంది.
ఆదిలో సృష్టి ప్రారంభం నుండి ఆడమ్-ఈవ్‌లు, నిషిద్ధ ఫలం, వారి వారసుల పోట్లాటలు, నోవా నౌకలో జల ప్రళయాన్ని అధిగమించడం లాంటి సంఘటనలను చూపిస్తూ నేపథ్య వ్యాఖ్యానం ముగియగానే, గెలిలో లోని నజారెత్‌ను చూపిస్తూ ‘సన్ ఆఫ్ గాడ్’ సినిమా ప్రారంభమవుతుంది. మేరీ అనే కన్యకు జీసెస్ జన్మిస్తాడు. ముగ్గ్గురు యాత్రికులు వెతుక్కుంటూ వచ్చి ఆ నవ శిశువును భవిష్యత్ రాజు అని ప్రకటించి కానుకలర్పిస్తారు. 33 ఏళ్ళ తర్వాత జీసెస్ గెలిలోకి పయనిస్తూ జేమ్స్ అతని సోదరుడు జాన్, జాలరి పీటర్, పన్నులు వసూలు చేసే మాథ్యూను అనుయాయులుగా చేర్చుకుంటాడు. ఇంకా ఎందరో శిష్యులుగా చేరతారు. అతని బోధనలు, మహత్యాలవల్ల ప్రజలు విపరీతంగా ఆకర్షితులై మెస్సయ్యగా పిలుచుకుంటారు. ఇదంతా యూదు మతనాయకులకు గిట్టదు. జీసెస్ దైవకుమారుడిగా, పాపాలను క్షమిస్తానని చెప్పడం దైవాన్ని అవమానించడమేనని, యూదు మత నాయకులు భావించి కనె్నర్ర చేస్తారు.
జీసెస్ శిష్యుల్లో ఒకడైన జుడాస్ 30 వెండి నాణాలకు ప్రత్యర్థులకు లొంగిపోయి మోసం చేస్తాడు. అది గుర్తించిన జీసెస్ తన శిష్యులతో ‘చివరి విందు’ ప్రకటిస్తాడు. దైవదూషణ నేరం మోపి మత నాయకులు జీసెస్‌ను బంధించటంతో శిష్యులు చెల్లాచెదురవుతారు. దైవదూషణ చేసినందుకుగాను జీసెస్‌కు మరణశిక్ష విధించాలని కైఫాస్ అనే మతాధికారి ప్రకటిస్తాడు. తను చేసిన పని ఎలా పరిణమించిందో చూసి భయపడిన జుడాస్ వెండి నాణాలను వాళ్ళమీద విసిరేసి పారిపోయి, ముఖం చూపించలేక ఉరిపోసుకుంటాడు. జీసెస్‌ను చంపితే ప్రజలు తిరుగుబాటు చేస్తారు. దానికి తనే కారణమని రోమన్ చక్రవర్తి తనను శిక్షించే ప్రమాదముందని కైఫాస్ భయపడతాడు. జీసెస్ రోమన్ చట్టాలను అతిక్రమించలేదని సామంత రాజు పిలాతు నిర్ణయించి, 40 కొరడా దెబ్బలు శిక్షగా విధిస్తాడు. తమ సంప్రదాయ చట్టం ప్రకారం ఇద్దరు ఖైదీలలో ప్రజలు ఎన్నుకున్న వ్యక్తిని విడుదల చేయాలని పిలాతు ఆజ్ఞాపిస్తాడు. ఇది చూడటానికి శిష్యులు, అనుయాయులతోపాటు మేరీ మాత జెరూసలెంకు వస్తుంది. వీళ్ళను అడ్డుకుని మత నాయకులు తమ వాళ్ళను మాత్రమే లోపలకు రానిస్తారు. అక్కడ బరబ్బా అనే క్రూరుడు హంతకుడు- జీసెస్‌లలో ఒకరిని ఎన్నుకోమంటే, అంతా బరబ్బానే ఎంపిక చేసుకోవడంతో, వాడు స్వేచ్ఛగా వెళ్లిపోతాడు. ఇప్పుడు జీసెస్‌ను ఏం చేయాలని అడిగితే శిలువ వేయమని చెబుతారు. దాంతో జీసెస్‌కు ముళ్ళకిరీటం తొడిగి కొరడాలతో బాదుతూ శిలువను మోయిస్తూ రోమన్ సైనికులు గొల్‌గొతాకు తీసుకువచ్చి శిలువ వేస్తారు. పిలాతు ఆ శిలువ మీద యూదుల రాజు అనే రేకు కొట్టిస్తాడు. ఆ ఘోరాన్ని జాన్, మేరీమాత, మేరీ మాగ్దిలీన్ అంతా నిస్సహాయంగా చూస్తుండగా మరణయాతన పడిన జీసెస్ చనిపోతాడు. సైనికులు శవాన్ని శిలువమీదినుండి దించి, సమాధి చేసి పెద్ద రాతి పలకతో దాన్ని మూసివేస్తారు.
మూడు రోజుల తర్వాత మేరీ మాగ్దలీన్ సమాధిని దర్శించగా, రాతి పలక ముక్కలై సమాధి ఖాళీగా వుండటం చూసి నిర్ఘాంతపోతుంది. అక్కడ ఆమెకు జీసెస్ కనిపిస్తాడు. ఆమె వెంటనే పరుగెత్తుకువెళ్లి, దాక్కున్న శిష్యులకు ఈ సంగతి తెలియజేస్తుంది. వాళ్ళు ఎవరూ నమ్మకపోతే జీసెస్ స్వయంగా వచ్చి పలకరిస్తాడు. 40 రోజుల తర్వాత జీసెస్ తన శిష్యులను పిలిచి ప్రపంచమంతా పర్యటించి తన సందేశాలను వ్యాపింపజేయమని చెబుతాడు. జీసెస్ స్వర్గానికి పోగా, శిష్యులు నలుమూలలకు వెళ్లిపోతారు.
ఈ కథంతా చెబుతున్న జాన్, తాను తప్ప జీసెస్ బోధనలు ప్రచారం చేసిన శిష్యులంతా చంపబడ్డారని చెబుతాడు. తను చనిపోయేంతవరకు ఒక నిర్జన దీవిలో ఒంటరిగా కాలం గడిపేస్తానని చెబుతాడు. అప్పుడు జాన్‌కు కనిపించిన జీసెస్ తాను చనిపోలేదనీ, తాను తిరిగి వస్తానని చెప్పటంతో సినిమా ముగుస్తుంది.
ప్రతి చిన్న విషయాన్ని వివరంగా తీయడంతో ఇది టివి సీరియల్‌ను తలపిస్తుంది. హిస్టరీ ఛానెల్‌లో ప్రసారితమైన మినీ సీరిస్‌లోని కొన్ని దృశ్యాలను యధాతథంగా తీసుకున్నారు. ఈ సీరిస్‌లో కనిపించే సైతాన్ అమెరికా ప్రెసిడెంట్ ఒబామా పోలికలతో ఉన్నాడనే దుమారం రేగడంతో ఆ దృశ్యాలను సినిమానుండి తొలగించారట. చెప్పుకోదగ్గ సాంకేతిక విలువలు లేకుండా చౌకగా చుట్టేసిన ఈ సినిమా నీరసంగా, అనాసక్తికరంగా తయారైనా కూడా మంచి కలెక్షన్లను సాధించడం విశేషం. ఈ సినిమాలో కనిపించిన జీసెస్‌కంటే మన విజయచందర్ వెయ్యి రెట్లు బాగుంటాడు.

పాతకథ-కొత్త ‘రౌడీ’

పాతకథ-కొత్త ‘రౌడీ’

  • -ఎం.డి
  • 11/04/2014

* రౌడీ (బాగోలేదు)
తారాగణం: మోహన్‌బాబు, జయసుధ
మంచు విష్ణు, శాన్వి తదితరులు
సంగీతం: సాయి కార్తీక్
నిర్మాతలు: విజయ్, గజేంద్ర, పా
దర్శకత్వం: రామ్‌గోపాల్ వర్మ

వర్మ...మోహన్‌బాబు భిన్న ధృవాలు. వీరిద్దరి సినిమా అంటే ఒక అంచనా ఉంటుంది. యాక్షన్ పరంగా.. ‘బాబు’ మేరు పర్వతం. దర్శకత్వ రీత్యా ‘వర్మ’ది హాలీవుడ్ రేంజ్. స్క్రీన్‌ప్లే ఇరగదీస్తాడు. కెమెరా ఏ యాంగిల్‌లో తిరుగుతుందో అర్థంకాదు. కథ లేకున్నా మసిపూసి మారేడు కాయ చేస్తాడు. చూడకూడదని భీష్మించుక్కూర్చున్నప్పటికీ.. ఆటోమేటిక్‌గా థియేటర్ వైపు అడుగులు వేయించటం వర్మ ఫిలాసఫీ. ఇక ఫ్యాక్షన్ కథల్లో ఇట్టే వొదిగిపోయే మోహన్‌బాబు. డైలాగ్ డెలివరీలోనూ.. ఆహార్య వ్యవహారాల్లోనూ దిట్ట. ఇలాంటి బోలెడన్ని ప్లస్‌లతో పాటు మైనస్‌లూ ఉంటాయి మరి. వర్మ మనసుకి ఏది తోస్తే అదే. కొన్నాళ్లు ‘డబ్బు టు ది పవర్ ఆఫ్ డబ్బు’ అంటాడు. ఇంకొన్నాళ్లు ఆత్మలంటాడు. దెయ్యాలంటాడు. భయపెడతా నంటాడు. మరింన్నాళ్లు ‘్ఫ్యక్షన్’ అంటాడు. రక్త చరిత్ర పదో భాగం అంటాడు. మరోమారు మాఫియా. ఈ సిరీస్‌కి అంతం లేదు. ఇలా ఏది తీసినా.. పుంఖానుపుంఖాలుగా. ఏ సినిమా కూడా తదుపరి భాగం లేకుండా లేదు. ఏ శుభ ముహూర్తాన ‘గాడ్ ఫాదర్’ సినిమా నచ్చిందో తెలీదుగానీ.. ఇక ఆ కథని విడిచిపెట్టడం లేదు. ఆ మాటకొస్తే.. వర్మ నుంచి ప్రేక్షకుడు ఏ సినిమా ఆశిస్తున్నాడో వర్మకైనా తెలుసా అనేది అర్థం కాదు. ప్రేక్షకుల మదిలో ‘వర్మ’ ఫలానా కథలకి ఫిక్స్ అయిపోయాడు. ‘శివ’ రేంజ్‌ని ఊహిస్తాం. ‘సర్కార్’ తీస్తే చూశాం. ‘కథ, స్క్రీన్‌ప్లే, దర్శకత్వం: అప్పల్రాజు’ అంటూ సినీ కథని చూపిస్తే అలానా? అని నోరెళ్ళబెట్టాం. ఇప్పుడు...రౌడీ’ అంటే చూద్దామని వెళ్తే.. మళ్లీ ‘గాడ్‌ఫాదర్’ని చుట్టేశాడు. ‘గాడ్ ఫాదర్’ని ‘సర్కార్’ పేరిట తీసేశాడు. ఇప్పుడు మళ్లీ అదే కథ అంటే బాధగా ఉన్నప్పటికీ ఎలా ప్రెజెంట్ చేశాడో చూద్దాం అని థియేటర్‌లోకి అడుగుపెట్టడం ప్రేక్షకుల గ్రహచారం.
అన్న (మోహన్‌బాబు) నికార్సైన గూండా. తన ఊరి జనం కష్టాల్లో ఉంటే చూసి తట్టుకోలేడు. వారిని ఆదుకోవటమే జీవిత పరమావధి. రాయలసీమకు అతడొక సింహం. ఆ సింహం పుత్రరత్నం భూషణ్ (కిశోర్). అతడికి లేని అలవాటు లేదు. మందు కొట్టటం.. రౌడీయిజం చేయటం.. నచ్చిన అమ్మాయిని బలవంతంగానైనా వొళ్లోకి లాక్కోవటం. ఇదీ అతడి నైజం. ఇది తెలిసిన అన్న -పనివాళ్ల ముందే కొడుకును ఛావ చితక్కొడతాడు. దాంతో భూషణ్‌లో కోపం రగులుతుంది. తండ్రి అంటే ద్వేషం పెరుగుతుంది. ఈ నేపథ్యంలో రాయలసీమ ప్రాంతంలో నందనవనం ప్రాజెక్ట్ నిర్మించాలన్నది ప్రభుత్వ ఆలోచన. ఈ ప్రాజెక్ట్ వల్ల వందల గ్రామాలు మునిగిపోతాయి. అక్కడి ప్రజల బతుకుతెరువు పోతుంది. వలస వెళ్లే పరిస్థితి. ఈ ప్రాజెక్ట్ నిర్మాణం కాకండా అన్న అడ్డు పడతాడు. నందనవనం ప్రాజెక్ట్ రావటంవల్ల వచ్చే లాభాల్ని పంచుకోటానికి సిద్ధపడుతుంది మరో ముఠా. అన్నని దెబ్బ కొట్టాలంటే.. కొడుకు భూషణ్‌ని ఆయుధంగా ప్రయోగించాలి. తండ్రి చనిపోతే రాయలసీమ సింహానివి నువ్వే నంటూ అతణ్ణి రెచ్చగొడతారు. చివరికి అన్నని చంపే ప్రయత్నం జరుగుతుంది. ఇంతలో అన్న చిన్న కొడుకు కృష్ణ (విష్ణు) రంగప్రవేశం చేసి.. ఆ ముఠాని ఎలా ఎదుర్కొన్నాడు? తండ్రిని రక్షించుకో గలిగాడా? అన్నది క్లైమాక్స్.
సాదా సీదా కథ. రాయలసీమ ఫ్యాక్షన్ నేపథ్యం కాబట్టి.. అవే హత్యలూ.. ముఠా తగాదాలూ. ఆ ఊరికి గాడ్ ఫాదర్ లాంటి నాయకుడు. కథలో ఏ కొత్తదనం ఉందని ‘వర్మ’ మళ్లీ మళ్లీ తీస్తాడో అర్థం కాదు. కథ ‘సర్కార్’ నుంచీ ఊడి పడిందే. ‘జనం కోసం నాయకుడు’ అన్న కానె్సప్ట్ మరీ పాతది. ఇప్పటికే ‘సీడీ’ అరిగిపోయింది. ‘వర్మ’ సిద్ధాంతం అదే. తోచింది తీస్తా. చూస్తే చూడండి అంటాడు. తన కోసం తను సినిమా తీస్తాడు. ఇన్ని రీజనింగ్స్ చెప్పినప్పటికీ.. ప్రేక్షకుడు వెళ్లాడూ అంటే.. ఆ కథలో దేన్నో వెతుక్కోవటానికే. కానీ ఈ కథలో ఆ వెతుకులాట కనిపించదు.
కథ ఎటువంటి మలుపులూ లేకండా సాగిపోతూంటుం ది. హీరోని ఎలివేట్ చేయాలంటే.. విలన్‌ని చేతగాని దద్దమ్మలా చూపించాలి అన్న థియరీని ఎవరు కనిపెట్టారో తెలీదుగానీ.. ఆఖరికి వర్మ విషయంలోనూ అదే జరిగింది. అన్నకీ ప్రత్యర్థికీ మధ్య గొడవ ఎందుకు? అన్న దానికి రీజనింగ్ లేదు. విలన్లు ఎత్తుల మీద ఎత్తులు వేస్తూంటే.. కృష్ణ ఆ చిక్కుముడులన్నింటినీ ఇట్టే విప్పేసి.. దూసుకెళ్లి పోతూంటాడు.
వర్మలో ప్రతిసారీ కొత్తదనాన్ని అనే్వషించే ప్రేక్షకులకు వీసమెత్తు సంతృప్తిని కలిగించదీ చిత్రం. రొటీన్‌గా సాగిపోతూంటుంది. టెక్నికల్‌గానూ ఏమంత అద్భుతాలు జరగలేదు. కథ చెప్పే విధానంలోనూ ‘వర్మ’ మార్క్ కనిపించదు. కాకపోతే... మోహన్‌బాబు యాక్షన్ ముందు కథ ఒక కొలిక్కి వచ్చినట్టనిపించింది. డైలాగ్స్ పలికిన తీరు, బాడీ లాంగ్వేజ్ ఆకట్టుకొంటాయి. ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే మోహన్‌బాబు వేసిన డిఫరెంట్ క్యారెక్టర్. ఎందుకంటే... జుట్టు నెరిసినా.. చర్మం ముడతలు పడి వయసు స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నా.. ఇప్పటికీ ‘హీరో’ లెవెల్ తగ్గకూడదనుకొనే.. సగటు కథానాయకులకు రివర్స్ గేర్‌లో నడుస్తుందీ క్యారెక్టర్. మోహన్‌బాబు ‘అన్న’ పాత్రలో వొదిగిపోయాడు అనటం కంటే జీవించాడు అనటం బెటర్. ఈ ప్లస్ ముందు మైనస్‌లన్నీ ఒక్కొక్కటిగా పోగొట్టేందుకు జయసుధ దీటుగా నిలిచింది. సెకండ్ హాఫ్‌లో విజృంభించిన విష్ణు తన క్యారెక్టర్ వరకూ బాగా చేశాడు. ఫైట్స్ గట్రా బాగున్నాయి. ఇక శాన్వి మాత్రం పాటల వరకే పరిమితమైంది. ఫ్యాక్షన్ సినిమాల్లో హీరోయిన్ పాత్ర లేకున్నప్పటికీ.. పాటలు లేకున్నా నడిచిపోతుంది. కానీ ‘వర్మ’ మళ్లీ అక్కడే తప్పటడుగు వేశాడు. మిగతా పాత్రధారులు భరణి, పరుచూరి గోపాలకృష్ణ, జీవా, రవిబాబు.. తమతమ పాత్రల్లో ఫర్వాలేదనిపించారు. కథకి మూల విరాట్ మోహన్‌బాబు అయినప్పుడు.. ఆయా పాత్రలన్నీ చిన్నగానే కనిపిస్తాయి. సంగీతం ఫర్వాలేదు.

రివ్యూ

Pages

X
Enter your Andhrabhoomi - Telugu News Paper Portal | Daily Newspaper in Telegu | Telugu News Headlines | Andhra Bhoomi username.
Enter the password that accompanies your username.
Loading