పాతకథ-కొత్త ‘రౌడీ’

పాతకథ-కొత్త ‘రౌడీ’

  • -ఎం.డి
  • 11/04/2014

* రౌడీ (బాగోలేదు)
తారాగణం: మోహన్‌బాబు, జయసుధ
మంచు విష్ణు, శాన్వి తదితరులు
సంగీతం: సాయి కార్తీక్
నిర్మాతలు: విజయ్, గజేంద్ర, పా
దర్శకత్వం: రామ్‌గోపాల్ వర్మ

వర్మ...మోహన్‌బాబు భిన్న ధృవాలు. వీరిద్దరి సినిమా అంటే ఒక అంచనా ఉంటుంది. యాక్షన్ పరంగా.. ‘బాబు’ మేరు పర్వతం. దర్శకత్వ రీత్యా ‘వర్మ’ది హాలీవుడ్ రేంజ్. స్క్రీన్‌ప్లే ఇరగదీస్తాడు. కెమెరా ఏ యాంగిల్‌లో తిరుగుతుందో అర్థంకాదు. కథ లేకున్నా మసిపూసి మారేడు కాయ చేస్తాడు. చూడకూడదని భీష్మించుక్కూర్చున్నప్పటికీ.. ఆటోమేటిక్‌గా థియేటర్ వైపు అడుగులు వేయించటం వర్మ ఫిలాసఫీ. ఇక ఫ్యాక్షన్ కథల్లో ఇట్టే వొదిగిపోయే మోహన్‌బాబు. డైలాగ్ డెలివరీలోనూ.. ఆహార్య వ్యవహారాల్లోనూ దిట్ట. ఇలాంటి బోలెడన్ని ప్లస్‌లతో పాటు మైనస్‌లూ ఉంటాయి మరి. వర్మ మనసుకి ఏది తోస్తే అదే. కొన్నాళ్లు ‘డబ్బు టు ది పవర్ ఆఫ్ డబ్బు’ అంటాడు. ఇంకొన్నాళ్లు ఆత్మలంటాడు. దెయ్యాలంటాడు. భయపెడతా నంటాడు. మరింన్నాళ్లు ‘్ఫ్యక్షన్’ అంటాడు. రక్త చరిత్ర పదో భాగం అంటాడు. మరోమారు మాఫియా. ఈ సిరీస్‌కి అంతం లేదు. ఇలా ఏది తీసినా.. పుంఖానుపుంఖాలుగా. ఏ సినిమా కూడా తదుపరి భాగం లేకుండా లేదు. ఏ శుభ ముహూర్తాన ‘గాడ్ ఫాదర్’ సినిమా నచ్చిందో తెలీదుగానీ.. ఇక ఆ కథని విడిచిపెట్టడం లేదు. ఆ మాటకొస్తే.. వర్మ నుంచి ప్రేక్షకుడు ఏ సినిమా ఆశిస్తున్నాడో వర్మకైనా తెలుసా అనేది అర్థం కాదు. ప్రేక్షకుల మదిలో ‘వర్మ’ ఫలానా కథలకి ఫిక్స్ అయిపోయాడు. ‘శివ’ రేంజ్‌ని ఊహిస్తాం. ‘సర్కార్’ తీస్తే చూశాం. ‘కథ, స్క్రీన్‌ప్లే, దర్శకత్వం: అప్పల్రాజు’ అంటూ సినీ కథని చూపిస్తే అలానా? అని నోరెళ్ళబెట్టాం. ఇప్పుడు...రౌడీ’ అంటే చూద్దామని వెళ్తే.. మళ్లీ ‘గాడ్‌ఫాదర్’ని చుట్టేశాడు. ‘గాడ్ ఫాదర్’ని ‘సర్కార్’ పేరిట తీసేశాడు. ఇప్పుడు మళ్లీ అదే కథ అంటే బాధగా ఉన్నప్పటికీ ఎలా ప్రెజెంట్ చేశాడో చూద్దాం అని థియేటర్‌లోకి అడుగుపెట్టడం ప్రేక్షకుల గ్రహచారం.
అన్న (మోహన్‌బాబు) నికార్సైన గూండా. తన ఊరి జనం కష్టాల్లో ఉంటే చూసి తట్టుకోలేడు. వారిని ఆదుకోవటమే జీవిత పరమావధి. రాయలసీమకు అతడొక సింహం. ఆ సింహం పుత్రరత్నం భూషణ్ (కిశోర్). అతడికి లేని అలవాటు లేదు. మందు కొట్టటం.. రౌడీయిజం చేయటం.. నచ్చిన అమ్మాయిని బలవంతంగానైనా వొళ్లోకి లాక్కోవటం. ఇదీ అతడి నైజం. ఇది తెలిసిన అన్న -పనివాళ్ల ముందే కొడుకును ఛావ చితక్కొడతాడు. దాంతో భూషణ్‌లో కోపం రగులుతుంది. తండ్రి అంటే ద్వేషం పెరుగుతుంది. ఈ నేపథ్యంలో రాయలసీమ ప్రాంతంలో నందనవనం ప్రాజెక్ట్ నిర్మించాలన్నది ప్రభుత్వ ఆలోచన. ఈ ప్రాజెక్ట్ వల్ల వందల గ్రామాలు మునిగిపోతాయి. అక్కడి ప్రజల బతుకుతెరువు పోతుంది. వలస వెళ్లే పరిస్థితి. ఈ ప్రాజెక్ట్ నిర్మాణం కాకండా అన్న అడ్డు పడతాడు. నందనవనం ప్రాజెక్ట్ రావటంవల్ల వచ్చే లాభాల్ని పంచుకోటానికి సిద్ధపడుతుంది మరో ముఠా. అన్నని దెబ్బ కొట్టాలంటే.. కొడుకు భూషణ్‌ని ఆయుధంగా ప్రయోగించాలి. తండ్రి చనిపోతే రాయలసీమ సింహానివి నువ్వే నంటూ అతణ్ణి రెచ్చగొడతారు. చివరికి అన్నని చంపే ప్రయత్నం జరుగుతుంది. ఇంతలో అన్న చిన్న కొడుకు కృష్ణ (విష్ణు) రంగప్రవేశం చేసి.. ఆ ముఠాని ఎలా ఎదుర్కొన్నాడు? తండ్రిని రక్షించుకో గలిగాడా? అన్నది క్లైమాక్స్.
సాదా సీదా కథ. రాయలసీమ ఫ్యాక్షన్ నేపథ్యం కాబట్టి.. అవే హత్యలూ.. ముఠా తగాదాలూ. ఆ ఊరికి గాడ్ ఫాదర్ లాంటి నాయకుడు. కథలో ఏ కొత్తదనం ఉందని ‘వర్మ’ మళ్లీ మళ్లీ తీస్తాడో అర్థం కాదు. కథ ‘సర్కార్’ నుంచీ ఊడి పడిందే. ‘జనం కోసం నాయకుడు’ అన్న కానె్సప్ట్ మరీ పాతది. ఇప్పటికే ‘సీడీ’ అరిగిపోయింది. ‘వర్మ’ సిద్ధాంతం అదే. తోచింది తీస్తా. చూస్తే చూడండి అంటాడు. తన కోసం తను సినిమా తీస్తాడు. ఇన్ని రీజనింగ్స్ చెప్పినప్పటికీ.. ప్రేక్షకుడు వెళ్లాడూ అంటే.. ఆ కథలో దేన్నో వెతుక్కోవటానికే. కానీ ఈ కథలో ఆ వెతుకులాట కనిపించదు.
కథ ఎటువంటి మలుపులూ లేకండా సాగిపోతూంటుం ది. హీరోని ఎలివేట్ చేయాలంటే.. విలన్‌ని చేతగాని దద్దమ్మలా చూపించాలి అన్న థియరీని ఎవరు కనిపెట్టారో తెలీదుగానీ.. ఆఖరికి వర్మ విషయంలోనూ అదే జరిగింది. అన్నకీ ప్రత్యర్థికీ మధ్య గొడవ ఎందుకు? అన్న దానికి రీజనింగ్ లేదు. విలన్లు ఎత్తుల మీద ఎత్తులు వేస్తూంటే.. కృష్ణ ఆ చిక్కుముడులన్నింటినీ ఇట్టే విప్పేసి.. దూసుకెళ్లి పోతూంటాడు.
వర్మలో ప్రతిసారీ కొత్తదనాన్ని అనే్వషించే ప్రేక్షకులకు వీసమెత్తు సంతృప్తిని కలిగించదీ చిత్రం. రొటీన్‌గా సాగిపోతూంటుంది. టెక్నికల్‌గానూ ఏమంత అద్భుతాలు జరగలేదు. కథ చెప్పే విధానంలోనూ ‘వర్మ’ మార్క్ కనిపించదు. కాకపోతే... మోహన్‌బాబు యాక్షన్ ముందు కథ ఒక కొలిక్కి వచ్చినట్టనిపించింది. డైలాగ్స్ పలికిన తీరు, బాడీ లాంగ్వేజ్ ఆకట్టుకొంటాయి. ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే మోహన్‌బాబు వేసిన డిఫరెంట్ క్యారెక్టర్. ఎందుకంటే... జుట్టు నెరిసినా.. చర్మం ముడతలు పడి వయసు స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నా.. ఇప్పటికీ ‘హీరో’ లెవెల్ తగ్గకూడదనుకొనే.. సగటు కథానాయకులకు రివర్స్ గేర్‌లో నడుస్తుందీ క్యారెక్టర్. మోహన్‌బాబు ‘అన్న’ పాత్రలో వొదిగిపోయాడు అనటం కంటే జీవించాడు అనటం బెటర్. ఈ ప్లస్ ముందు మైనస్‌లన్నీ ఒక్కొక్కటిగా పోగొట్టేందుకు జయసుధ దీటుగా నిలిచింది. సెకండ్ హాఫ్‌లో విజృంభించిన విష్ణు తన క్యారెక్టర్ వరకూ బాగా చేశాడు. ఫైట్స్ గట్రా బాగున్నాయి. ఇక శాన్వి మాత్రం పాటల వరకే పరిమితమైంది. ఫ్యాక్షన్ సినిమాల్లో హీరోయిన్ పాత్ర లేకున్నప్పటికీ.. పాటలు లేకున్నా నడిచిపోతుంది. కానీ ‘వర్మ’ మళ్లీ అక్కడే తప్పటడుగు వేశాడు. మిగతా పాత్రధారులు భరణి, పరుచూరి గోపాలకృష్ణ, జీవా, రవిబాబు.. తమతమ పాత్రల్లో ఫర్వాలేదనిపించారు. కథకి మూల విరాట్ మోహన్‌బాబు అయినప్పుడు.. ఆయా పాత్రలన్నీ చిన్నగానే కనిపిస్తాయి. సంగీతం ఫర్వాలేదు.

పరమబోరు!

పరమబోరు!

  • -అన్వేషి
  • 11/04/2014

* విచక్షణ (బాగోలేదు)
తారాగణం:
ధీరజ్, పద్మిని, నందీశ్వర్‌గౌడ్
జయలక్ష్మి, పద్మాజయంత్
ఉషారాణి, జయప్రద, ఆకాష్
సుందర్‌గౌడ్ తదితరులు.
సంగీతం: జగన్నాధ్‌సింధి
కెమెరా: డి.కె.నాగరాజ్.
కథ, స్క్రీన్‌ప్లే, దర్శకత్వం:
దీపక్‌న్యాతి

సినిమా నిర్మాణానికి కేవలం ‘పాయింట్’వుంటే చాలదు. ఆ పాయింట్‌ని పవర్‌ఫుల్‌గా ఫోకస్ చేసే ‘ఎబిలిటీ’, ‘పాసిబిలిటీ’కూడా వుండాలి. ఎటొచ్చీ అలా ఎఫెక్టివ్‌గా చూపడంలో విఫలంకావడంతో ‘విచక్షణ’ ఎంత విచక్షణాయుతంగా చూసినా ఆకర్షణీయంగా అనిపించలేదు. లంచగొండితనం అరికట్టడమే అందరి లక్ష్యంకావాలి. ఇందులో ఉన్న పాయింట్ హర్షించతగ్గదే. కానీ దాన్ని ఏమాత్రం చూడబుల్‌గా చేయలేకపోయాడు దర్శకుడు.
తన స్నేహితుని తల్లిదండ్రులు లంచం మహమ్మారి బారిన పడి ప్రాణాలు కోల్పోతారు. అది చూసిన కథానాయకులు విరాట్ (్ధరజ్) తన గర్ల్‌ఫ్రెండ్ సృజన (పద్మినీ) ఇతర మిత్ర బృందంతో అలా అక్రమ మార్గాన సొమ్ము కూడబెడుతున్న రాజకీయ నాయకులు, అధికారులు, పారిశ్రామికవేత్తల బండారం బయటపెట్టి ప్రక్షాళన ఎలా చేసాడో అన్నది మిగిలిన కథ. కథగా ఇది ఆసక్తిదాయకంగా ఉన్నా, దృశ్యబద్ధం చేయడంలో దర్శకుడు ఘోరంగా వైఫల్యం పొందారు. అక్రమార్కుల తతంగాన్ని బయటపెట్టి వారినుంచి సమాధానాలు రాబట్టడానికి ఆన్‌లైన్‌లో సంభాషణలు లాంటి సాంకేతిక అభివృద్ధి అంశాలను వాడుకోడం బాగానే ఉంది. కానీ ఆ పంథాలో అలా చేసిన వారెవరో అవతలివారు తెలుసుకోలేరు అనుకోవడం తర్క భరితం కాదు. పెద్దవాళ్లకు చెందిన కుటుంబ సభ్యుల్ని కిడ్నాప్ చేసి ఆ సమాచారాన్ని, అనంతరం ఏంచేయాలో అన్నదాన్ని పోలీసు అధికారులకు ఆన్‌లైన్ మాధ్యమం ద్వారా చెప్తాడు. కానీ అలా వచ్చిన ఆన్‌లైన్ సమాచారం ఎక్కడినుంచి వచ్చినదో తెలుసుకోడానికి అవకాశముంది. ఆ దిశగా ప్రయత్నాలు ఇందులో చేయలేదు. అలాగే లంచం తీసుకోడం ఎలాగయితే నేరమో, ఇవ్వడమూ తప్పే. ఇందులో హీరో స్నేహితుడి తండ్రి తన ఇంటి ప్లాను సత్వరం ఆమోదం పొందడానికి లంచం ఇస్తాడు. ఆ పారితోషికం, సదరు వ్యక్తి తీసుకుని, ఆ పని చేసేలోగా వేరే కారణాలతో ఆ పదవినుంచి సస్పెండవుతాడు. ఆ పరిణామాలు చూసి ఆత్మహత్య చేసుకుంటాడు. ఆ దరిమిలానే మిత్రులంతా ‘టీమ్ విచక్షణ’ పేరుతో బృందంగా ఏర్పడి మిగతా కథ నడిపిస్తారు. ఇందులో అసలలా ఆ తండ్రి లంచం ఇవ్వడమూ నేరమే కదా అన్నది ఆలోచించాలి. దాన్ని సమర్ధించుకోడానికి ‘‘తప్పనిసరి పరిస్థితుల్లో’ అది ఆయన చేశారు.. అంటారు. కానీ అది సముచితం కాదు. ఇలా పెట్టడంవల్ల చిత్ర కీలకాంశానికే విఘాతం కల్గింది. అంతకన్నా కథానాయకుడి ఉద్యోగానే్వషణలోనే అక్కడి అధికారి లంచం అడుగుతాడు. ఆ స్టేజినుంచే చిత్ర గమనాన్ని డెవలప్ చేస్తే బాగుండేది. ఇక ఇంకోచోట పేరుమోసిన నేరస్థుడుని జీవంగా గానీ, నిర్జీవంగా గాని పట్టిస్తే రివార్డు ఇస్తామంటారు. ఆ వ్యక్తిని చాలా సునాయాసంగా హీరో బృందం పట్టేసుకుంటుంది. అంతేకాక పోలీసు కమీషనర్ ముందు ఆన్‌లైన్ దృశ్యంలో కాల్చేసినట్లు కూడా చూపిస్తారు.
దానికి సపోర్టుగా వుండడంకోసం అలాంటి భయంకర నేరస్థుణ్ణి ప్రాణంతోగానీ లేకుండా గానీ పట్టివ్వమని ప్రభుత్వమే ప్రకటించింది కదా అంటారు. అలా ప్రభుత్వం అనడంలో ఉద్దేశం, స్ఫూర్తి గమనించాలిక్కడ. అలాంటి పరిస్థితేం ఇందులో లేదు. ఆ నేరస్థుడుని అలా చంపేసే నాటికే, ఆ బృందం బందీగా ఉన్నాడు. అలాంటప్పుడు అతన్ని పోలీసులకు అప్పచెప్పడంలో అడ్డంకేంలేదు. కానీ అలా తుపాకీతో చంపేయక్కరలేదు. ఇలా చేయడంవల్ల హీరోయిజం అనుకున్నారేమో! అలాంటి హీరోయిజం చట్టసమ్మతం కాదు. అందులోను కథానాయకుడు తప్పని సమర్ధించే వ్యక్తికాదు అని చెప్పారు. మరి ఇలాంటి తప్పటడుగు ఎలా వేసినట్లు. అయితే చిత్రాంతంలో కథానాయకుడు ఎలాంటి చట్టవిరుద్ధ కార్యక్రమాలు చేసినా చివరకు హాయిగా తన ప్రేయసితో చెట్టపట్టాలేసుకుని డ్యూయెటు వేసుకుని వెళ్లిపోవడంతో శుభం కార్డు పడ్డట్లు చూపిస్తారు. ఇందులో అలాంటి స్పృహతోకాకుండా, అక్రమంగా ఆయుధాలు కలిగినందుకు శిక్ష పడినట్లు చూపారు. చివర్లో ఓటు హక్కుని సక్రమంగా సరైన వ్యక్తికి వేసి సద్వినియోగపరచండి అంటూ చిన్నపాటి మెసేజీ ఇచ్చేసారు. ఇన్నిచ్చినా ఇవేవీ ప్రేక్షకుడికి పట్టకపోవడానికి కారణం సినిమా మనసుకు పట్టేలా తీయకపోవడం. నటీనటుల్లో కాస్తంత బాగా నటించినది కథానాయిక పద్మిని మాత్రమే. అందుకు కారణం-సినిమాపరంగా పద్మినికిది తొలి అవకాశమైనా, అంతకుముందే ఆమె రేడియో జాకీగా, బుల్లితెర యాంకర్‌గా, నటిగా అనుభవజ్ఞురాలు కావడమే. హీరోగా ధీరజ్ ముందుముందు సిన్మాల్లో నటించాలనుకుంటే ఇంకా చాలా కృషిచేయాలి. ప్రత్యేకించి సంభాషణోచ్ఛారణలో. అతి ప్రాథమిక అంశాలపై కూడా ధీరజ్ దృష్టి పెట్టకపోవడం విచారకరం. మిగతా వారెవరివీ చెప్పుకోదగ్గ పాత్రలు కావు. సినిమాలో డ్యూయెట్లు సాధారణంగా నాయికీనాయకుల డ్రీమ్‌లవుతూ వుంటాయి. కానీ ఇందులో రెండు డ్యూయెట్లు ఒకటి ఆటోడ్రైవరు పరంగా, ఇంకోటి కథానాయకుని సోదరి పరంగా వస్తాయి. అసలు యుగళగీతాలే అసహజాలు అనుకుంటే, ఇలా సంబంధంలేని వ్యక్తుల పరంగా రావడం మరింత అసహజం. ఈమధ్య తెలుగు సినిమాల్లో కొన్నిచోట్ల హిందీ డైలాగులు వాడడం జరుగుతోంది. అయితే కాస్త దానికి ప్రాతిపదిక వుంటే బావుంటుంది. అలాంటి బేస్ ఏమీలేకుండా మనం మాట్లాడుతున్నది అప్పటివరకూ తెలుగులో మాట్లాడిన వారితోనైనా మధ్యలో అనవసరంగా హిందీ పదాల్ని ఉపయోగించారిందులో. అదీ ఓ కీలక సన్నివేశాన్ని ప్రేక్షకుల ముందుంచినప్పుడు. ఫ్రెండు తండ్రి లంచం ‘‘మజుబరీ’’ (అవసరంకొద్దీ- గత్యంతరం లేక)తో ఇచ్చాడు అని హీరో పాత్ర అంటుంది. అక్కడ ‘మజుబురీ’కి బదులు సంబంధిత తెలుగు పదాన్ని వాడవచ్చు. పాటల్లో ‘ప్రక్షాళన, ప్రక్షాళన’ అంటూ సాగిన నేపధ్య గీతం బాగుంది. ఐటమ్‌సాంగ్‌తోపాటు అన్ని విషయాల్లోనూ బాక్సాఫీసు సూత్రాలు పాటించినా, కీలకమైన జనాకర్షణ సూత్రాన్ని విస్మరించడంవల్ల ‘విచక్షణ’ ప్రేక్షకులు ఉపయోగించ లేకుండా చేసింది.

వన్ మేన్ షో!

వన్ మేన్ షో!

  • 11/04/2014

** హృదయ కాలేయం (ఫర్వాలేదు)
తారాగణం: సంపూర్ణేశ్ బాబు, కావ్య కుమార్, ఇషికా సింగ్ తదితరులు
సంగీతం: ఆర్కే, ఫైట్స్: స్టంట్ జాషువా, డాన్స్: హరి
నిర్మాత: సాయి రాజేష్ నీలం, దర్శకత్వం: స్టీవెన్ శంకర్

చాన్నాళ్లకు పూర్వం ‘తమిళ్ పడం’ అనే ఓ తమిళ సినిమా. భారీ పర్సనాలిటీ ఎన్టీఆర్ హాఫ్ నిక్కరు వేసుకొని- పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చి ‘హమ్మా! నేను పదో తరగతి ఫస్ట్‌క్లాస్‌లో పాసయ్యాన్హమ్మా’ అంటూ చేతిలోని తళతళ మెరిసే ‘కప్’ అమ్మకి అందిస్తే ఆమె కళ్లల్లో ఆనంద బాష్పాలు. తండ్రి ఫొటోఫ్రేమ్ లోంచి కన్నీళ్లు. ‘కష్టాలన్నీ గట్టెక్కాయి నాన్నా!’ అంటూ ఏడుపు. ఏళ్ల తరబడి అటువంటి సీన్లు చూసిచూసి ‘హృదయం’ ద్రవించింది. ఉన్న ఇరవై నాలుగ్గంటల్లోనే- పొద్దునే్న పేపర్ వేసి.. పాల ప్యాకెట్లతో జనాన్ని తరింపజేసి.. టీతో కార్మికుల్ని అలరించి.. పెట్రోల్ బంక్‌లో పనే్జసి - మూటలు మోసి- ఇలా 24 గంటల్లో 24 పనులతో హీరో ‘కోటీశ్వరుడవుతాడు’. పాపం! ఏ ఒక్కరోజూ ప్రేక్షకుడు క్వొశ్చన్ చేయలేదు. చేయడు కూడా. కరడు గట్టిన విలన్ సైతం.. ‘పులిపిరి’ పెట్టుకొని మారు వేషంలో కళ్ల ముందే తిరుగుతూన్న హీరోని అస్సలు గుర్తుపట్టడు. అదేమిటో? ప్రేక్షకులకే అన్నీ తెలిసిపోతూంటాయి. ఇది వెటకారం కాకపోతే మరేమిటి? ఇలాంటి సీన్లన్నీ చూసేసి హృదయం దెబ్బతిన్నా.. సీన్ల పోట్లను తట్టుకొని తెలుగు ప్రేక్షకుడు నిలబడ్డాడు. కానీ - కాలేయం సంగతే తెలీడం లేదు. తాటిని తనే్నవాడుంటే.. వాడి తలని తనే్న వాడున్నట్టే.. ‘తమిళ్ పడం’ని తిరగరాసేసిన ‘వెటకారం’ ఇది. దర్శకుడే ఒకానొక సందర్భంలో ‘స్టార్స్ ఎవరూ దొరక్కపోతే.. మనమే స్టార్ అయిపోటం’ అని అంటాడు. కచ్చితంగా - సంపూర్ణేశ్ ‘బాబు’కి హీరో కాదగ్గ లక్షణం ఒక్కటీ లేదు. ఆ కళ్లద్దాల వెనుక ఏ భావం పలుకుతుందో తెలీదు. పొట్టివాడు. కొద్దిగా పొట్ట. నవ్వులో వెటకారం తప్ప.. రొమాంటిక్ లుక్ కనిపించదు. ఈ ‘బాబు’కి కుటుంబ బ్యాక్‌గ్రౌండ్ అస్సల్లేదు. ఉన్నదల్లా ఒక్కటే - చూట్టంతో కడుపుబ్బ నవ్వించే/ కన్నీళ్లు తెప్పించే మేనరిజం. అదే ‘ఆరడుగుల బుల్లెట్టు’ అనిపిస్తుంది. ‘తన వైపే చూడమంటుంది’... వెటకారానికే ఇతడొక తింగరబుచ్చి.
నటనలో ఓనమాలు తెలీదు. కానీ- స్క్రీన్‌పై అతడు కనిపిస్తే చాలు- ఈలలూ చప్పట్లూ గోలగోల. థియేటర్‌లో కలకలం. ఇదంతా - సంపూర్ణేశ్ తెచ్చిపెట్టుకున్న ‘సోషల్ మీడి యా’ ప్రభంజనం. ‘ఎవడైనా హీరో అయిపోవచ్చు’ అనేది అతడి కానె్సప్ట్. ఇక - ఎన్నాళ్లుగానో.. యూ ట్యూబ్‌లోనూ.. వెబ్‌సైట్లలోనూ, ట్విట్టర్‌లోనూ.. కామెంట్స్ టీజర్‌తో ట్రైలర్స్‌తో మురిపించి.. ప్రేక్షకుల్లో ఉత్కంఠను రేకెత్తించిన సంపూర్ణేశ్ బాబు ఈ సినిమా ద్వారా చెప్పాలనుకున్నది ఒక్కటే.. తెలుగు సినిమాల్లో హీరోలు చేసే బీభత్స భయానక వీరోచిత గాథల్ని ‘సెటైరికల్’గా తెర కెక్కించటమే. వెటకారానికి పరాకాష్ఠ. ఇంతకు మించిన పదం మరొకటి లేకపోవటంవల్ల నేరుగా కథలోకి వెళ్లి ముందు.. థియేటర్‌లో ‘రాష్ట్ర సంపూర్ణేశ్ యువత’ బ్యానర్లు కనిపించటం.. ‘సంపూ సంపూ’ అంటూ స్లోగన్లతో మారుమోగి పోవటం చూస్తూంటే - ఒక విధమైన ‘మానియా’ సృష్టించాడా? అనిపించింది. ‘తాళం థాయిలాండ్ వాడిదైతేనేం - దాన్నీ తెరిచే బ్రెయిన్ మాత్రం భారతీయుడిదే’ లాంటి పవర్‌ఫుల్ డైలాగ్‌తో తెర మీదికి వచ్చిన సంపూ కథేమిటో? నగరంలో తరచూ దొంగతనాలు జరుగుతూంటాయి. పోలీసు వ్యవస్థకి అదొక సవాల్. అంతుచిక్కని మిస్టరీ. ఈ రహస్యాన్ని ఛేదించటానికి ఒక పోలీస్ ఆఫీసర్ వస్తాడు. ఈ దొంగతనాలన్నీ చేస్తూన్న ‘సంపూ’ ఎవరో కనిపెడతాడు. నీటికే చెమటలు పట్టించే ధీరుడు... నిప్పుకే సెగ పుట్టించే మగాడు.. టోటల్‌గా అతణ్ణి తలచుకుంటేనే ప్యాంట్లు తడుపుకుంటారు. పోలీస్ డిపార్ట్‌మెంట్ సంపూ ఒక షాక్. అతడొక శాస్తవ్రేత్త. అతడికొక ఫ్లాష్‌బ్యాక్. ఆ బ్యాక్‌లో ఓ ప్రేమకథ. సంపూని ఒక అమ్మాయి ప్రేమిస్తుంది. సంపూ డిటో. కొన్నాళ్లకి ఆ అమ్మాయికి యాక్సిడెంట్ అవుతుంది. ఆమె గుండె చెడిపోతుంది. సంపూ తన శాస్త్ర పరిజ్ఞానాన్నీ తెలివినీ ఉపయోగించి - ‘గుండె’ తయారీకి పూనుకొంటాడు. అనేకానేక పోరాటాల మధ్య ‘డ్రమటిక్’గా కృత్రిమ గుండె ఆమెకి ‘సెట్’ అయిపోతుంది. కానీ సంపూని విలన్లు చంపేస్తారు. చితి పేరుస్తారు. మంటలు ఆకాశానికి ఎగసి పడుతూంటాయి. హీరోయిన్ జాలిగా పిలుస్తుంది. అరుస్తుంది. అంతే! చితి మంటల మధ్య నుంచీ ప్రాణం పోసుకొని.. మంటల్ని తుడిచేసుకొని.. హీరోయిన్ కోసం సంపూ బయల్దేరతాడు. తన ప్రేయసి కోసం ‘హృదయాన్ని’ ఇస్తే.. ప్రియుడి కోసం ఆమె ‘కాలేయాన్ని’ ఇస్తుంది. టైటిల్‌కి సమన్యాయం జరుగుతుంది. శుభం కార్డు పడుతుంది. ఆనక - ఇంతకీ చూసిన సినిమా ఏమిటి? అని నవ్వుతూ బయటికొచ్చేస్తారు.
పైన ఉదహరించిన ‘వెటకారం డాట్‌కామ్’ని సంపూర్ణ స్థాయిలో స్టీవెన్ కథగా మలచుకొన్నాడు. స్క్రీన్‌పై స్టార్లూ.. హీరోలు చేసే వీరోచిత పోరాటాల్నీ.. సెంటిమెంట్ సీన్లనూ అద్భుతంగా పండించాడు బాబు. ఆఖరికి చితి మంటలపై ఉన్న హీరోని చూసి సైతం ‘కళ్ల’ వెంట నవ్వు వచ్చిందంటే ఏ స్థాయిలో అతడు హాస్యాన్ని పండించాడో అర్థమవుతుంది. సినిమా తాలూకు అభూత కల్పనలన్నింటినీ గుదిగుచ్చి.. ఒక ‘రీల్’గా మార్చి స్క్రీన్‌పై చక్కటి ‘సెటైర్’ని అందించాడు స్టీవెన్ శంకర్. సోషల్ మీడియాతో పరిచయం ఉన్న వాళ్లకి ‘సంపూర్ణేశ్ బాబు’ ఎవరో తెలుసు కాబట్టి.. అతడి సినిమా ఎప్పుడెప్పుడు విడుదలవుతుందా? అని ఎదురుచూశారు. ఓకే. కానీ - ‘వెబ్‌సైట్ల’ని ఆట్టే పలకరించని వారికి ఈ తతంగం తాలూకు ‘తంటా’ తెలీదు. రాజవౌళి ట్విట్టర్‌లో మాట్లాడ్డం.. పబ్లిసిటీకి మా బాగా పనికొచ్చింది. వెటకారానికి ఎప్పుడూ రోజులే. ఆ వెటకారాన్ని కూడా ఇంత బీభత్సంగా చూపించవచ్చునని స్టీవెన్ నిరూపించాడు. అందం లేదు. భారీ విగ్రహం లేదు. డైలాగ్ డెలివరీ రాదు. తొడగొట్టి సవాల్ చేయటం రాదు. అమ్మాయిల్ని పడేసే చూపుల్లేవు. కానీ అన్నీ నవ్వు తెప్పించే అంశాలే. ఏం చేసినా చూశారు. ఎలా చేసినా చూశారు. నవ్వుకొన్నారు. కానీ సినిమాని సీరియస్‌గా తీయాలనుకోలేదు దర్శకుడు. అక్కడే వొకింత తంటా. నిజానికి ఈ సినిమాలో అన్నీ మైనస్‌లే. ఉన్న ఒకే ఒక్క ప్లస్ సంపూర్ణేశ్. అతడి వెటకారం. వన్ మేన్ షో. నవ రసాల్ని తెగ పండించేసిన మహానుభావుడు. ఈ దశాబ్దంలోనే ఏ సినిమా గురించి ఇంతగా చెప్పుకొన్న దాఖలాల్లేవు. ఎదురుచూసిన సందర్భాలూ లేవు. ఇదొక ట్రెండ్ సెట్టర్. అంతే!
నటనాపరంగా - ఎవరి గురించీ ముఖ్యంగా సంపూర్ణేశ్ బాబు గురించి చెప్పేందుకు మాటల్లేవు. కళ్ళారా చూడాల్సిందే. ఎవరికి వారు నిర్ణయించుకోవాల్సిందే. ‘సంప్యూటర్’ సంగతి ఏమని చెప్పం. (కంప్యూటర్‌కి ఇది పర్యాయ పదం). మచ్చుకి ఈ సినిమాలో ఓ డైలాగ్. ‘నేను కత్తిపట్టి నరకటం మొదలుపెడితే బొక్కలు ఏరటానికి పొక్లెయినర్లు రావాలి. రక్తం పారటానికి డ్రైనేజీలు తవ్వాలి. నా పేరు తలచుకుంటే .... పోసుకోవాలి. పోయిస్తా.. ఈ చేతుల్తో పోయిస్తా.’ ఇంతకంటె ‘పంచ్’ డైలాగ్స్ ఇంకెన్నో. హీరోయిన్ కావ్య కుమార్ ఫర్వాలేదనిపిస్తుంది. ఇషికా సింగ్ పాత్ర పరిధి మరీ తక్కువ కావటంతో అంతగా రిజిస్టర్ కాదు. పాపం! పబ్లిసిటీ కోసం ‘బట్టలన్నీ జార్చేసి’ తెగ ఇబ్బంది పెట్టిన ఫొటోలేమైనా ఆమె కెరీర్‌ని నిలబెడతాయేమో? దర్శకుడు స్టీవెన్ శంకర్ ‘వెటకారం’ తారాస్థాయికి వెళ్లిపోయింది. ఓకే. బూతుతో హాస్యాన్ని సృష్టించాలనుకోకుండా అతడు చేసిన ప్రయత్నం మెచ్చదగ్గది. సంగీతం ఫర్వాలేదు. కెమెరా సినిమాని ‘రిచ్’గా నిలబెట్టడంలో తోడ్పడింది. ఇటువంటి సినిమాలు తీయటానికి ధైర్యం కావాలి. ఫిఫ్టీ ఫిఫ్టీ ఛానె్సస్‌గా ఉన్నప్పటికీ.. ముందడుగు వేశారు. అదే ఈ సినిమాకి కొండంత బలం.
కొసమెరుపు: పోస్టర్‌లో ‘హృదయ కాలేయం’ టైటిల్. టైటిల్‌కి పైన హృదయం. కింద కాలేయం బొమ్మ. మధ్యలో - ‘ఎ కిడ్నీ విత్ ఎ హార్ట్’ టాగ్. దీని భావం ఏమిటో? శంకర్ దాదా చెప్పాలి.
-బిఎన్కే

అటవీ రక్షణ పక్షిజాతుల సంరక్షణ!

అటవీ రక్షణ పక్షిజాతుల సంరక్షణ!

  • - కె.పి.
  • 11/04/2014

** రియో-2 (ఫర్వాలేదు)
సంగీతం: జాన్ పొవెల్
ఎడిటర్: హార్ హట్నర్
ఫొటోగ్రఫీ: రెనాటో ఫాల్కొవా
దర్శకత్వం: కార్లోస్ సల్దానా.

----- హాలీవుడ్ ----

పట్టణ వాతావరణంలో పెరిగి ఎగరడమే తెలియని పెంపుడు నీలి చిలుక బ్లూకు, అడవి చిలుక జువెల్‌ను స్మగ్లర్ల పుణ్యమా అని కలుసుకోవడం, అవి ప్రేమించుకోవడం, స్మగ్లర్ల బారినుండి తప్పించుకోవడంలో ఎగరడం తెలుసుకున్న బ్లూ, జువెల్‌ను పెళ్ళిచేసుకోవడంతో ‘రియో’ ముగుస్తుంది. 2011లో వచ్చిన ఈ కంప్యూటర్ యానిమేటెడ్ చిత్రం ఘన విజయాన్ని సాధించడంతో దానికి సీక్వెల్‌గా రెండవ భాగం ఇప్పుడు వచ్చింది.
బ్రెజిల్‌లోని రియో డి జెనిరోలో బాణాసంచా కాల్పులతో ఆర్భాటంగా జరుపుకుంటున్న క్రిస్మస్ వేడుకలను చూపిస్తూ ‘‘రియో-2’’ ప్రారంభమవుతుంది. అక్కడే ఆధునిక మానవుడి హంగులు, సౌకర్యాలు, ఆహారపు అలవాట్లతో మమేకమై బతుకుతున్న బ్లూ, అతని ముగ్గురు పిల్లలను చూపిస్తూ చిత్రం మొదలవుతుంది. జువెల్ మాత్రం తన పక్షి సంబంధమైన అలవాట్లను ఏమాత్రం మార్చుకోలేదని గింజలను నేర్పుగా వొలుస్తూ తినడం కనిపిస్తుంది. బ్లూ మాజీ యాజమానురాలైన లిండా, పక్షి శాస్తజ్ఞుడైన టులియో పెళ్ళిచేసుకున్న తర్వాత అమెజాన్ వర్షాధారిత అడవుల్లో అరుదైన నీలి చిలుకలు ఉన్నాయనీ, ఆ జాతి నాశనమయ్యే ప్రమాదాన్ని తప్పించాలనే ఉద్దేశంతో ఆ ఇరువురు అమెజాన్‌కు ప్రయాణమవుతారు. తమ జాతి మూలాలు అమెజాన్ అడవుల్లో ఉన్నాయనీ, తమ బంధువులు, స్నేహితులంతా అక్కడ వున్నారనీ, వారందర్ని చూసి వద్దామని జువెల్, బ్లూను పిల్లలను తీసుకుని బయలుదేరుతుంది. ఈ ప్రయాణానికి గాను బ్లూ అన్ని సౌకర్యాలను అమర్చుకుని రకరకాల పరికరాలను తీసుకుని బయలుదేరుతుంది. వాటి సహాయంతోనే బోటు ధ్వంసమై అడవిలో చిక్కుకున్న లిండా, టులియోలను చూస్తుంది. వీళ్ళు తమ సాహసయాత్రలో రకరకాల పక్షులను మిత్రులుగా చేసుకుంటారు. ఆ అడవిలో స్వేచ్ఛగా గుంపుగా ఎగురుతున్న నీలి చిలుకలను చూసి అవి ఆశ్చర్యపోతాయి. తీవ్రమైన స్వజాతి అభిమానంగల ఎడ్యురాడో వారి నాయకుడు కాగా, అతని వెంట అతని సోదరి మిమి, ఆయన సంరక్షకుడు రాబర్ట్, జువెల్‌కు చిన్ననాటి మిత్రుడు- వీరందర్ని కలుస్తారు. ‘‘మనుషులను నమ్మొద్దు. వారికి పెంపుడు పక్షులుగా మారిన వాళ్ళను కూడా దూరంగా వుంచాలనడం’’ బ్లూను కలవరపరుస్తుంది.
జువెల్ చిన్నప్పుడే తప్పిపోయిన తండ్రి ఎడ్యురాడో, అమెజాన్ అడవులను నరికి చదునుచేయడంవల్ల తమ పక్షిజాతి అంతరించే ప్రమాదముందనీ, దానినుండి ఎలా బయటపడాలా అని తీవ్రంగా ఆలోచిస్తుంటుంది. ఇంకోవైపు భూ ఆక్రమణదారులైన స్మగ్లర్లు లిండా, టులియోలను కిడ్నాప్ చేసి అరుదైన మకావూ జాతి నీలి చిలుకల జాడను కనుక్కోవడానికి ఒత్తిడి తెస్తుంటారు. ఇంకోవైపు బ్లూ కుటుంబం కూడా తమ చిరకాల శత్రువుయైన నైగెల్ అనే పెద్దజాతి చిలుక చేసే కుట్రలనుండి బయటపడాల్సి వుంటుంది. పెంపుడు చిలుకగా తృణీకరింపబడిన బ్లూ, అడవిని నాశనం చేయడానికి వచ్చిన మనుషుల ప్రయత్నాలను అడ్డుకుని తమ పక్షి జాతిని కాపాడి, నిజమైన అడవి పక్షిలా గౌరవాన్ని పొందుతుంది. ‘రియో’ మొదటి భాగంతో పోల్చుకుని చూస్తే, ఈ రెండవ భాగం తేలిపోయింది. మొదటి భాగంలో పక్షులను స్మగ్లింగ్ చేసేవాళ్ళు విలన్లుగా వుండగా, ఈ చిత్రంలో అడవుల ఆక్రమణదారులు విలన్లుగా వుంటారు. అడవిలోని నీలి చిలుకలు- బ్లూకు మధ్య జరిగిన ఫుట్‌బాల్ పోటీల దృశ్యం చూస్తుంటే, 2014లో బ్రెజిల్‌లో జరిగే ఫుట్‌బాల్ ప్రపంచ కప్ పోటీలను దృష్టిలో వుంచుకుని చిత్రీకరించారని చెప్పవచ్చు. మొదటి భాగంలానే ఈ రెండవ భాగం కూడా బ్రెజిల్ నేపథ్యంలో, బ్రెజిలియన్ సంగీతంతో ఆసక్తికరంగా రూపొందించిన విధానం, టూరిజం ప్రధానంగా బ్రెజిల్‌కుచేసే ప్రచారంగా భావించవచ్చు. అందులో భాగంగానే ఈ చిత్రం ముందుగా బ్రెజిల్‌లోనే విడుదలయింది. ఈవారం అమెరికాతోసహా ప్రపంచమంతా విడుదల అవుతున్నది. అటవీ సంరక్షణ- పక్షి జాతుల సంరక్షణ అనే సందేశంతో తయారై- వేసవి సెలవుల్లో పిల్లల్ని ఆకట్టుకోవడానికి వస్తున్న ఈ చిత్రం ప్రాంతీయ భాషల అనువాదంతోసహా మన దేశంలో కూడా ఈ వారమే విడుదల కానున్నది.

జలప్రళయం!

జలప్రళయం!

  • - కె.పి.అశోక్‌కుమార్
  • 04/04/2014

** నోవా (ఫర్వాలేదు)
తారాగణం:
రస్సెల్ క్రో, జెన్నీఫర్ కానెల్లీ
రే విన్‌స్టోన్, ఎమ్మా వాట్సన్
ఆంథాన్ హాప్‌కిన్స్
ఫొటోగ్రఫీ: మాత్యూ లిబాటిక్
ఎడిటింగ్: ఆండ్రూ వెస్‌బ్లమ్
దర్శకత్వం: డారెన్ అరొనొఫస్కీ

------
హాలీవుడ్
------
మంచు యుగం నుండి బయటపడిన తొలినాటి మానవులు అప్పుడు జరిగిన ఉపద్రవాన్ని మరిచిపోలేకపోయారు. వారు అక్కడి నుండి వివిధ ప్రాంతాలకు తరలిపోయి తమదైన నాగరికతలను సృష్టించుకున్నప్పటికీ, ఆనాటి జలప్రళయం తాలూకు సంఘటనలను తమతమ మత గ్రంథాలలో నిక్షిప్తపరచుకున్నారు. దాని తాలూకు ప్రతిబింబంగానే బైబిల్‌లో వున్న జలప్రళయాన్ని దాటిన ‘నోవా’ కథను గుర్తించవచ్చు.
జలప్రళయానికి సంబంధించిన పురాణ గాథలు అన్ని నాగరికతలలో కనిపిస్తాయి. సుమేరియన్ నాగరికతలో వున్న జలప్రళయ గాథను ‘జెసూద్ర’ కావ్యంలో చూడవచ్చు. అలాగే ‘‘అత్రోసిస్, గిల్గమెష్’’ కావ్యాలలో మెసపొటేరియన్ జలప్రళయ గాథలు చోటుచేసుకున్నాయి. ఇక్కడి నుండే నోవా జలప్రళయ గాథను బైబిల్‌లోకి తీసుకున్నారని పండితులు భావిస్తున్నారు. వరుసగా ఈ కథ జుడాయిజం, క్రిస్టియానిటీ, ఇస్లామ్‌లలో ప్రవేశించింది. మెసపొటోమియా నాగరికతలో జీవించిన హీబ్రూలకు బాబిలోనియన్ పురాణాల గురించి తెలుసు. అందుకే బైబిల్‌లో కనిపించే నోవాకు, బాబిలోనియన్ వరద వీరుడు అత్రోసిస్‌కు మధ్య వున్న పోలికలు, ఆ నౌకా నిర్మాణ పోలికలు ఒకేలా కనిపిస్తాయి. హిందూ పురాణాలలో కూడా కొద్ది మార్పులతో ఈ కథ కనిపిస్తుంది. జల ప్రళయం సంభవించనున్నదని దేవుడి ఆజ్ఞ మేరకు మనువు ఒక ఓడను తయారుచేసుకొని భక్తులూ.. పుణ్యాత్ములూ, సప్త ఋషులతో కలిసి బయల్దేరతాడు. కొత్త ప్రపంచంలో కొత్తగా వీరితోనే సృష్టి ప్రారంభమవుతుంది. దానే్న మన్వంతరం అనీ, మనువు వల్ల వచ్చిన వాళ్లు మానవులైనారని ఒక ఐతిహ్యం.
ఇంతకూ నోవా కథ ఏమిటి?
భూమి మీద పెచ్చుపెరిగిపోయిన పాపాన్ని, క్రూరత్వాన్ని సమూలంగా తుడిచిపెట్టడానికి భగవంతుడు సంకల్పిస్తాడు. అందుకుగాను భక్తిపరుడైన నోవాను సరైన వ్యిక్తిగా గుర్తించి దేవుడు అతడ్ని ఎంపిక చేసుకుంటాడు. ఆ జల ప్రళయం నుండి నోవా అతని కుటుంబం తప్పించుకోవడానికి బ్రహ్మాండమైన ఓడను నిర్మించుకోవాల్సిందిగా ఆదేశాలిస్తాడు. అలాగే పక్షులు, జంతువులు, సరీసృపాలు అన్నింటి నుండి ఆడ, మగ జంటను శాంపిల్‌గా సేకరించి పెట్టుకోమంటాడు. వాటికీ, తన కుటుంబానికీ అవసరమైన ఆహారాన్ని భద్రపరుచుకోమంటాడు. దేవుడి ఆజ్ఞలను నోవా తుచ తప్పకుండా పాటిస్తాడు.
నోవా జీవజాలంతో కలిసి ఓడలోకి ఎక్కగానే, నలభై రోజులు రాత్రింబగళ్ళు ఏకధాటిగా వాన కురిసి నదులు, సముద్రాలన్నీ ఉప్పొంగి జల ప్రళయం సంభవిస్తుంది. ఆ జల ప్రళయంలో భూమి 150 రోజులు మునిగిపోయి, భూమి మీద జీవం అంటూ లేకుండా మొత్తం తుడిచిపెట్టుకుపోతుంది. ఆ నీళ్ళన్నీ తొలగినాక చూసేసరికి ఆ ఓడ అరారత్ పర్వతాలను ఢీకొని ఆగిపోయిందని గ్రహిస్తాడు. నోవా అతని కుటుంబం భూమి మీద పొడి వాతావరణం ఏర్పడేవరకు ఎనిమిది నెలలు ఎదురుచూస్తారు.
ఒక సంవత్సర కాలం గడిచిన తర్వాత ఓడ నుండి దిగవల్సిందిగా దేవుడు ఆహ్వానిస్తాడు. ఓడ నుండి దిగగానే నోవా పూజాపీఠం ఏర్పరచి దేవునికి పూజలు చేసే జంతుబలులతో సంతృప్తిపరుస్తాడు. ఈ తతంగానికి సంతృప్తిపడిన దేవుడు భవిష్యత్తులో మళ్ళీ ఇలాంటి నాశనం చేయనని వాగ్దానం చేస్తాడు. తన ఒప్పందానికి చిహ్నంగా మబ్బుల్లో ఇంద్ర ధనుస్సును సృష్టించి ఇస్తాడు.
నోవాకు సంబంధించిన ఈ చిన్న కథను ఆధారం చేసుకుని ఒక సినిమా తీయడమంటే చాలా కష్టం. బైబిల్‌లో నోవా ఒక అప్రధాన పాత్రధారిగా మిగిలిపోవడంవల్ల అతని గురించి ఎలాంటి సమాచారం దొరకదు. నిజానికది ఒక సంక్లిష్టమైన పాత్ర. చిన్నప్పటినుండి నోవా పాత్ర మీద అమితాసక్తి చూపించిన అరొనొఫస్కీ నోవా ఇతివృత్తంతో వున్న సినిమాలను ఇతర మతాలు- పురాణాలలో వున్న కథలన్నింటిని వెలికితీయడంతోపాటు ఆదిమ కాలంలో అక్కడ తెగలుగా వున్న రాజ్యాలు వాటి క్రూరత్వాన్ని నిశితంగా పరిశీలించి ఈ కథను తయారుచేసుకున్నారు. ఈ స్క్రిప్టును నవలగా మలచి విడుదల చేశారు. పాఠకుల ఆదరణతో పారవౌంట్ పిక్చర్స్ వారు సినిమా తీయడానికి ముందుకు వచ్చారు.
బైబిల్‌లో సత్పురుషుడిగా, దైవభక్తుడిగా కనిపించే నోవా ఈ చిత్రంలో ఒక యాక్షన్ హీరోగా కనబడతాడు. జల ప్రళయం సంభవించినప్పుడు తన కుటుంబం పట్ల విలన్‌గా ప్రవర్తిస్తాడు. ఈ సినిమాలో నోవా భార్య నామీ, కుమారులు షెమ్, హామ్, జాఫెత్‌లు వుంటారు. షెమ్ భార్యయైన ఇలా అనాధగా దొరికితే నోవానే పెంచి పెద్ద చేస్తాడు. ఆమె బాల్యంలో అతీంద్రియ శక్తులతో కూడిన గాటును ఆమె కడుపుమీద ఏర్పరచడంతో ఆమె పిల్లల్ని కనే శక్తిని కోల్పోతుంది. ఈ చిత్రంలో దేవుడు నోవాతో నేరుగా ఎక్కడా మాట్లాడడు. విచిత్రమైన భయానక కలల ద్వారా తన సందేశాన్ని తెలియజేస్తాడు. ఆడమ్, ఈవ్‌లు సైతాన్ ప్రోద్బలంతో నిషిద్ధ ఫలాన్ని తినడంతో స్వర్గం నుండి బహిష్కరింపబడతారు. వీరి వారసులైన కెయిన్, ఎబెల్ శత్రువులుగా మారిపోతారు. తర్వాత కెయిన్ వారసులు వాచర్స్ అనే రాక్షసులను అండగా చేసుకుంటారు. దైవానుగ్రహం కోల్పోయిన దేవదూతలు ఉల్కల్లా నేలకు రాలి, వాచర్స్ అనే ట్రాన్స్‌ఫార్మర్స్ లాంటి గెటప్‌తో రాతి రాక్షసులుగా మారిపోతారు. నోవా తాత మెతుసెలా సహాయం పొంది వుండటంవల్ల ఈ వాచర్స్ నోవాకు సహాయంగా వుండి నౌకానిర్మాణంలో పాల్గొంటారు.
ఓడ దిగిన తర్వాత జంతువులన్నీ స్వేచ్ఛగా వెళ్ళిపోవచ్చు. వరద తీసింతర్వాత తన భార్యాపిల్లలను చంపి, తానూ చచ్చిపోవాలనుకుంటాడు. ఎందుకంటే పాపిష్టి మనుషులు ఉండకూడదని దేవుడు నిర్ణయించాడు కాబట్టి. తాతగారయిన మెతుసెలా అనుగ్రహంతో ఇలా వంధ్యత్వాన్ని కోల్పోయి గర్భిణి అవుతుంది. ఒకవేళ ఆమెకు మగ పిల్లవాడు పుడితే సరి. ఆడపిల్లలు పుడితే దేవుడికి బలి ఇస్తానని నోవా చెబుతాడు. ఇక దాంతో ఇలా ఆమె భర్త షెమ్, నోవా భార్య నామీలకు నోవాతో ఘర్షణ. నోవాకు నచ్చజెప్పాలనీ, పిల్లలను రక్షించుకోవాలని అదో పెద్ద గొడవ.
రెండవ కొడుకు హామ్ తనకు నచ్చిన అమ్మాయి చనిపోవడానికి తండ్రి కారణమని నమ్మి ద్వేషాన్ని పెంచుకుని శత్రువులతో చేతులు కలపడం మరో ఉప కథ. ఇలా కవలలుగా ఆడ పిల్లల్ని ప్రసవిస్తుంది. ఆమె మాతృప్రేమను, పసి పిల్లల్లో మానవత్వాన్ని చూసిన నోవా వారిని చంపకుండా వదిలిపెడతాడు. నౌక అరారత్ పర్వతాలను ఢీకొని ఆగిపోతుంది. తన కుటుంబంతోనే కొత్తగా మానవజాతి ప్రారంభమవుతుందని నోవా గుర్తిస్తాడు.
మూలకథకు విధేయంగా వుంటూనే నోవా వ్యక్తిత్వాన్ని, జీవితాన్ని అనేక కల్పనలతో పొడిగించడంవల్ల పౌరాణిక చిత్రాల ఛాయలు పోయి ఇది ఒక యాక్షన్ చిత్రంగా తయారయింది. మామూలు ప్రేక్షకులు అభినందించినా, సనాతన క్రైస్తవులు ఈ చిత్రాన్ని ఘాటుగా విమర్శించడం మొదలుపెట్టారు. ఈ చిత్రంలో నోవాకు అతని తాతగారయిన మెతుసెలా ‘టీ’ ఆఫర్ చేస్తాడు. ఆదికాలంలో అక్కడ ‘టీ’ ఉండేదా? ఆధునిక కాలంలో ఉపయోగించే యానిమల్ ట్రాప్‌లో హామ్ భార్య చిక్కుకుపోతుంది. ఆ కాలంలో అలాంటి ఇనుప ట్రాప్‌లు ఉండేది సందేహాస్పదమే. వస్తధ్రారణ, ఆయుధాలు కూడా ఆధునిక కాలాన్ని జ్ఞాపకం తెస్తాయి. సినిమానంతా కంప్యూటర్ గ్రాఫిక్స్‌తో నింపివేసారు. ఓడ నిర్మాణంలో వుండగానే పక్షులన్నీ బిలబిలా వచ్చి అందులో చేరిపోతాయి. తర్వాత సరీసృపాలు వచ్చి చేరిపోతాయి. ఆ తర్వాత రకరకాల జంతువులు వచ్చి అందులో చేరిపోవడాన్ని అద్భుతంగా చిత్రీకరించారు. ఓడలోకి వచ్చిన జంతువులు రాత్రికి అన్నీ పడుకుని నిద్రపోతాయి. ఏనుగుతో సహా. ఏనుగు నిలబడే నిద్రపోతుంది. ఎలా పడుకుందబ్బా? ఈ చిత్రాన్ని పాకిస్తాన్, బహ్రెయిన్, ఖతర్, యునైటెడ్ అరబ్ ఎమిరెట్స్, ఈజిప్టులతోపాటు మధ్య ప్రాచ్యం, ఉత్తర ఆఫ్రికాలోని ముస్లిం రాజ్యాలు తమ మతస్థుల మనోభావాలు దెబ్బతింటాయని భావించి ఈ చిత్రాన్ని తమతమ దేశాల్లో నిషేధించారు.

ముప్పుతిప్పలు పెట్టే ముక్కోణపు ప్రేమకథ!

ముప్పుతిప్పలు పెట్టే ముక్కోణపు ప్రేమకథ!

  • -హెచ్.
  • 04/04/2014

* తొలిప్రేమ కథ
(బాయ్ మీట్స్ గర్ల్) (బాగోలేదు)
తారాగణం: సిద్దు, నిఖితా అనిల్
కనికా తివారి, సూర్య
వెనె్నల కిశోర్, ప్రవీణ్ తదితరులు
సంగీతం: గురు రాజా
నిర్మాత: శ్రీమతి సునీత
దర్శకత్వం: వసంత్ దయాకర్

తొలి ప్రేమ కథ - బాయ్ మీట్స్ గర్ల్ టాగ్. దేనికేదో తెలీదుగానీ.. మొత్తానికి ఇదే భావం. ‘తొలి ప్రేమ’ మొదటి చూపు.. తదితర మాటల్లో ఏదో తెలీని అమాయకత్వం.. ప్రేమ -పోస్టర్‌పై కనిపిస్తుంది. దీంతో ఫ్రెష్‌నెస్ ఉంటుందేమో అని - థియేటర్ వైపు అడుగులు పడతాయి. తెలిసి తెలిసి సింహం బోనులో ఇరుక్కోవటం అంటే ఇదే. ఏం తీస్తే.. ఎలా తీస్తే.. ప్రేక్షకులకు నచ్చుతుందో చెప్పండి.. అలాంటి సినిమానే తీస్తాం అని తెగ బీరాలు పలికిన దర్శకుడు సైతం - కథలో చిన్నపాటి ‘ట్విస్ట్’ని బేస్ చేసుకొని కథనం అల్లటం.. అక్కడ్నుంచీ రెండు గంటలపాటు సినిమాని ఎలా సాగదీయాలో తెలీక.. మళ్లీ పాత ఫార్ములానే నమ్ముకోవటం అందరికీ తెలిసిన వాస్తవం. ఈ సినిమాలోనూ ఫస్ట్ హాఫ్‌ని ‘కామెడీ’గా మలచుకొని.. అక్కడక్కడ కథ తాలూకు మలుపుల్ని ఆట్టే పెట్టేసుకొని.. క్లైమాక్స్‌ని రొటీన్‌గా భిన్నంగా తీద్దామనుకోవటం - ఇవన్నీ అనుకోవటం వరకే స్క్రీన్ మీదికి వచ్చేసరికి ‘పాత సిరా’ వొలికింది. అంతే! ‘ఎల్‌బిడబ్ల్యు’ ఫేం సిద్దు, కొత్తమ్మాయి కనికా తివారిల ‘తొలిప్రేమ’ ఏమిటో? ఆ కథ ఎలా ఉందో చూద్దాం.
ఇదొక ముక్కోణపు ప్రేమకథ. ఈ కథలో సిద్దు హీరో. ఇతగాడు యానిమేషన్ కంపెనీలో క్రియేటివ్ యానిమేటర్. ఎందుకో తెలీదుగానీ.. సిద్దుకి చిన్నప్పట్నుంచీ మహాలక్ష్మి అనే పేరంటే ఎంత ఇష్టమో మాటల్లో సైతం చెప్పలేడు. ఆ పేరుగల తన క్లాస్‌మేట్‌ని గాఢంగా ప్రేమించేస్తాడు. కారణం ఒక్కటే. ఆ అమ్మాయి పేరు మహాలక్ష్మి కావటం. రోజులు గడుస్తూంటాయి. మహాలక్ష్మి అనే పేరుగల అమ్మాయి సిద్దు ఆఫీసులో ఎంటరవుతుంది. ‘మహాలక్ష్మి’ పేరు కారణంగానే అతడు ఆమెని ప్రేమిస్తున్నాడా? అంటే అదీ తెలీదు. ఇష్టం అంతే. ఐతే మహాలక్ష్మి మాత్రం అతణ్ణి మనసారా ప్రేమిస్తుంది. అతడు లేందే జీవితమే లేదని భావిస్తుంది. ఒక్కరోజైనా అతడితో గడిపితే చాలనుకొంటుంది. కానీ - సిద్దు చిన్ననాటి సంగతుల్ని చెబుతూ ‘ఆ’ పేరంటే ఎంత ఇష్టమో? ఆ పేరు తాలూకు అమ్మాయంటే కూడా అంతే ఇష్టమని చెబుతాడు. సిద్దు ఇష్టపడుతున్నదీ.. ప్రేమిస్తున్నదీ తనని కాదని.. కేవలం తన పేరుని మాత్రమే అని తెలిసిన మహాలక్ష్మి.. ‘తొలి ప్రేమ’ ఎక్కడ దొరుకుతుందో వెతుక్కోమని గుడ్‌బై చెప్పి అతడి జీవితంలోంచి తప్పుకొంటుంది. అక్కడ్నుంచీ సిద్దుకి తంటాలు మొదలవుతాయి. తొలి ప్రేమ మహాలక్ష్మి ఎక్కడ? కనుక్కోగలిగాడా? లాంటి సిల్లీ క్వొశ్చన్స్‌తో కథ సుఖాంతమా? దుఃఖాంతమా? అన్నది చూడాల్సిందే. చూడమని డైరెక్ట్‌గా చెప్పేంత సాహసం చేయం.
దర్శకుడు కథ గురించి అంతగా పట్టించుకో లేదనటానికి దాఖలాలు ఎన్నో. సినిమా చూట్టానికి వస్తే.. ఆ కాసేపు ఎంటర్‌టైన్‌మెంట్ ఇచ్చామా? లేదా? అన్నది మాత్రమే టార్గెట్‌గా పెట్టుకున్నాడు. ‘జబర్దస్త్’ టీం ఉండనే ఉంది. కాసిన్ని కామెడీ సీన్స్ రాసేసుకొని.. ముక్కోణపు ప్రేమకథలో మధ్యమధ్య వాటిని ‘యాడ్’ చేసి.. చూసి తరించమన్నాడు. బావుంది. కానీ- ఆ జోక్స్ గట్రా తీసేస్తే కథలో పస లేదు. కామిక్ బిట్స్‌గా పనికొచ్చేవే అన్నీ - కథకి పనికొచ్చేవి కాదు. కేవలం నిడివిని పెంచటానికి ఫర్వాలేదు.
‘ఎల్‌బిడబ్ల్యు’ ఫేం సిద్దు నటనాపరంగా నెట్టుకొచ్చాడు. ఇటీవల వస్తున్న వర్ధమాన హీరోల కంటే ఎమోషనల్ సీన్లను పండించాడు. మంచి కథ పడితే.. దాని పనిపట్టే సత్తా ఉందని నిరూపించాడు. కనికా తివారి చూట్టానికి బావుంది. వీరిద్దరి మధ్య సీన్లు స్క్రీన్‌పై ఫర్వాలేదనిపించాయి. జబర్దస్త్ షకలక శంకర్, చంటి, వెనె్నల కిశోర్ - కామెడీ సీన్లు పేలాయి. టైమింగ్ బాగుంది. అదే ఈ సినిమాకి ప్రాణవాయువు. ఐతే - ఫస్ట్ హాఫ్‌ని ఇంటర్వెల్ వరకూ లాక్కెళ్లటానికి సర్వశక్తులూ ధారపోశాడు దర్శకుడు. కొత్తవాడు కావటంవల్ల ఏ సీన్‌ని ఎలా టాకిల్ చేయాలో అర్థంకాక అక్కడక్కడ కాదు మొత్తానికి తడబడ్డాడు. కథ ఏమిటో? కొన్ని రీళ్లు తిరిగితేగానీ.. అర్థంకాదు. అప్పటి వరకూ ఎటో వెళ్లిన వసంత దయాకర్ ప్రేక్షకులపై కాస్త ‘దయ’ చూపించి.. ఇదీ కథ అంటూ సెకండ్ హాఫ్‌కి షిఫ్ట్ అయిపోయాడు. ఒక్క ముక్క ముక్కోణపు ప్రేమని ఇన్ని రీళ్లు లాగాలంటే అతడి వల్ల కాలేదు. కథకి క్లైమాక్స్ బలం అనుకొంటే.. దాన్నీ తేల్చేశాడు. కెమెరా పనితనం కొన్నిచోట్ల బాగుంది. సంగీతంవల్ల చిత్రానికి వచ్చే ప్రయోజనం శూన్యం. యూత్‌ని టార్గెట్ చేసుకొన్నప్పటికీ.. వారిని ‘రీచ్’ కాగల సత్తా మాత్రం లేకుండా పోయింది. ఏ శాఖనూ ప్రశంసించనూ లేము. అలాగని తిట్టనూ లేము. లోబడ్జెట్ కావటంవల్ల అంతకు మించిన ‘పెర్‌ఫార్మెన్స్’ని అందించటం కష్టం.

‘అలెగ్జాండర్’ కు అన్నీ అడ్డంకులే...!

‘అలెగ్జాండర్’ కు అన్నీ అడ్డంకులే...!

  • -అన్వేషి
  • 04/04/2014

*ఎదురులేని అలెగ్జాండర్ (బాగోలేదు)
తారాగణం:
నందమూరి తారకరత్న, కోమల్‌ఝా
జయప్రకాష్‌రెడ్డి, రవిబాబు
కొండవలస లక్ష్మణరావు, ఏవీఎస్, అనంత్
రఘునాథరెడ్డి తదితరులు.
సంగీతం: డా.జోస్యభట్ల.
స్క్రీన్‌ప్లే, దర్శకత్వం, నిర్మాత: పి.ఎల్.కె.రెడ్డి.

‘‘తప్పుచేస్తే శిక్ష తప్పదు’’- ఇది అందరూ మరో మాటలేకుండా ఒప్పుకునేదే. అయితే అలాంటి శిక్ష విధించే ముందు, లేదా విధించడానికి ప్రజాస్వామ్యయుత పద్ధతులున్నాయి. ఆ పద్ధతుల్ని ఆమూలాగ్రం పక్కకు పెట్టేసి, ముందూ, వెనక చూడకుండా కాల్చేయడం- అదీ బాధ్యతాయుతమైన పోలీస్ అధికారి పొజిషన్‌లో వుండి అలా పిట్టల్ని కాల్చేసినట్లు కాల్చేయడం ఏ విధమైన సంకేతాలకు నెలవో ఎదురులేని అలెగ్జాండరే వివరించాలి. దురదృష్టమేమిటంటే అలాంటి ఎలాంటి సహేతుకత కారణాలూ కన్పించవిందులో. అదేమిటో తెలుసుకోవాలంటే కథలోకి తొంగి చూడాల్సిందే...
తప్పుచేసిన వాడి విషయంలో ఎలాంటి ఎదరా, వెనకా చూడకుండా తుదముట్టించే పోలీస్ అధికారి అలెగ్జాండర్ (తారకరత్న) తనకెవరూ ఇక ఎదురులేదని అనిపించుకుంటాడు. కానీ స్థానిక పలుకుబడితో అక్కడి పెద్దవాళ్లు అలెగ్జాండర్‌ని, విశాఖపట్నం నుంచి హైదరాబాద్‌కు బదిలీ చేస్తారు. అయినా ఈ అలెగ్జాండర్ తన విచక్షణారహిత దుష్టశిక్షణ మోటుగా నిర్వర్తిస్తూనే ఉంటాడు. అక్కడి కోటప్ప (జయప్రకాష్‌రెడ్డి) అతని అనుచరుడు జిన్నాభాయ్ (రవిబాబు)లు చేసే అకృత్యాలను (అమ్మాయిల్ని సేకరించి దుబాయ్ షేకులకు అమ్మేయడం తదితరాలు) అంతరింపచేసే అమాయక అమ్మాయిల్ని వారి బారినుండి రక్షించడంతో అలెగ్జాండర్ ఎదురులేని పోరుకు ముగింపుపడుతుంది. పాయింట్ చూస్తే ఓకే అయినా ‘‘పాయింట్ బ్లాంక్ కాల్పులే’’ చిరాకు పుట్టిస్తాయి. అసలిలాంటి పోలీస్ స్టోరీలతో కథావిష్కరణలు చేసేటప్పుడు సంబంధిత వ్యక్తులు- కనీసం దర్శకుడైనా ప్రాథమిక విషయాలను తెలుసుకుని అందుకు ఉద్యమించాలి. అలాంటి పోకడలేవీ ఇందులో కనపడలేదు. ఒక ఎన్‌కౌంటర్ పోలీస్ అధికారి చేస్తే, అది తానెలాంటి తప్పనిసరి పరిస్థితుల్లో చెయ్యవలసి వచ్చిందో అన్నది, సదరు పోలీసాఫీసర్ తగిన సాక్ష్యాధారాలతో న్యాయస్థానాలకు చెప్పవలసి వుంటుంది. ఇందులో చేసినవన్నీ ఆ బాపతు ఎన్‌కౌంటర్లు కావు. ఈ మాదిరి ఎదురుకాల్పులు చేస్తే చట్టాలూ, న్యాయస్థానాలూ ఎందుకో మనకర్థంకాదు. ఇక స్టూడెంట్స్- వాళ్లే తమతోపాటు చదువుకుంటున్న విద్యార్థినులను లోబరుచుకుని వారిని అసాంఘిక కార్యకలాపాలకు వినియోగించడం అన్నదానిపై ఎక్కువ సమయాన్ని సినిమాలో కేటాయించారు. దాంతో కథానాయకుని పాత్ర కొన్నిచోట్ల చాలా పరిమితమైపోయింది. ఇది చాలదన్నట్లు పురుష వ్యభిచారం వంటి అంశాలను తృతీయశ్రేణి అభిరుచితో చిత్రీకరించారు. ఇలాంటి వాటికి పరాకాష్టగా ఇంకో సన్నివేశం ఇందులో ఉంది. కథానాయకునిపై తనకెంత ప్రేమ ఉందో తెలియచేయడానికి ఆయన్ని వివిధ భంగిమల్లో కెమెరాతో బంధించి వాల్‌పేపర్స్‌గా చూపిస్తుంది కథానాయిక ఓ సందర్భంలో. అందులో ఒకటి- కథానాయకుడు లఘుశంక తీర్చుకుంటున్న సన్నివేశాన్ని (వెనకనుంచి మాత్ర మే) తీసి చూపడం. ఇది మరి వైవిధ్యమనుకోవాలో? వెర్రితనం అనుకోవాలో చిత్ర రూపకర్తలే చెప్పాలి. తారకరత్నకు తన పాత్ర ద్వారా ఏదో చెప్పాలీ, చెయ్యాలి అన్న తపన ఉంది. కానీ అది సరిగ్గా ప్రతిఫలించడానికి సరైన కథ- అందుకు అనువైన సన్నివేశాలూ కొరవడి వారి ప్రయత్నం కొరగాకుండా వృథాగా పోయింది. అలాగే కథానాయికగా నటించిన కోమల్‌ఝాలో వెనకటితరంనాటి రమ్యకృష్ణ మాదిరి చలాకీతనం ఉంది. కానీ ఇదికూడా ఇందాకా చెప్పిన బలమైన కథాలేమివల్ల సఫలంకాలేదు. మిగిలిన పాత్రల పరిధీ, వ్యవధీ చాలా పరిమితం. జోస్యభట్ల స్వరాల్లో ‘కవ్వించనా, కదిలించనా...’ అన్నది ఓ మాదిరిగా ఉంది. ‘గులేబకావళి కథలో’.. పాట లిరిక్ ప్రకారం తమాషాగా కుదిరింది. సంభాషణాకర్త చింతా శ్రీనివాస్ కూడా తనవంతు కృషి బాగానే చేసినట్లు అనిపించినా, డైలాగ్స్‌ని రిపీట్ చేయడంవల్ల, ఇంకొన్నిచోట్ల అన్వయ రాహిత్యంవల్ల శోభించలేదు. ‘‘ఏ ఏంగిల్‌లో చూసినా’’, ‘‘ఏంజిల్’’లా వున్నావు’’ ఈ వాక్యాన్ని సినిమాలో రెండుసార్లు అనిపించారు. అలాగే యువత ప్రేమంటే ఏమనుకుంటున్నారో అన్నది ప్రేమంటే ఒళ్లో తలపెట్టుకు పడుకోడం... లాంటి డైలాగ్స్ పరంపరనూ ఒకటి కంటే ఎక్కువసార్లు ఉచ్ఛరింపజేశారు. ఇందులో బావున్నది ఏమిటంటే సినిమా కేవలం రెండుగంటల్లో (విరామ సమయంతో కలుపుకుని) అయిపోవడం.

ఒకవైపే చూద్దాం .. !

ఒకవైపే చూద్దాం .. !

  • -బి.ఎన్
  • 04/04/2014

** లెజెండ్ (ఫర్వాలేదు)
తారాగణం:
బాలకృష్ణ, జగపతి బాబు
సోనాల్ చౌహాన్, రాధికా ఆప్టే
బ్రహ్మానందం తదితరులు
సంగీతం: దేవిశ్రీ ప్రసాద్
మాటలు: ఎం.రత్నం
సినిమాటోగ్రఫీ: సి.రాంప్రసాద్
నిర్మాతలు:
రామ్ ఆచంట, గోపీచంద్
అనిల్ సుంకర
కథ, స్క్రీన్‌ప్లే, దర్శకత్వం:
బోయపాటి శ్రీను

‘లెజెండ్’ అంటే అర్థం ఏమిటి? పదహారేళ్ల పోరడు కత్తి ఝళిపించి.. పది మందిని వీరోచితంగా ‘ఏసేసి’ నెత్తురోడుతూ ఇంటికొస్తే.. హారతిచ్చి - స్వాగతం పలికి.. ‘నా ఇంట్లో లెజెండ్ పుట్టాడ్రో’ అంటూ వేడుక చేసుకొంటారు. లెజెండ్ అంటే- పాతిక మందిని పొడిచేసి.. వీరంగం సృష్టించి ‘వయొలెన్స్’ భూమి నుంచి తిరిగి రావటం అన్న మాట.
పాత సామెత ఉండనే ఉంది. క్రాఫ్ చెదరకూడదు. కాలర్ నలక్కూడదు. ఇస్ర్తి మడతకి ఏమీ కాకూడదు - కానీ ‘ఒక్కణ్ణి కాదు.. వంద మందిని పంపించు. అడ్రస్ నువ్వు చెప్పినా సరే. నేను చెప్పినా సరే’ అంటూ కేరాఫ్ పిన్‌కోడ్ సహా చెప్పేసి.. ఆనక - రౌడీషీటర్‌కి మల్లే ‘్ఠపీఠపీ’మని బాదేసి.. ఒక్కొక్కణ్ణి మట్టి కరిపించటం హీరో లక్షణం. మధ్యమధ్య వెరైటీగా ‘రాజకీయ’ డైలాగ్స్.. నీతి మాటల తూటాలూ - ఒకటేమిటి? పేజీల కొద్దీ గుక్క తిప్పుకోకుండా చెప్పేయటం కథానాయిక కథాకమామీషు. ఆ మాత్రం ‘హీట్’ లేకపోతే ‘హిట్’ కొట్టడం కష్టం అన్నది మరో ప్రాథమిక సూత్రం. ఆ సూత్రానికి పదడుగులు ముందుకేసి.. ఒక్కోణ్ణి గుద్దితే - స్ప్రింగ్ యాక్షన్‌కి మల్లే గాల్లో అలాఅలా తేలి.. పైపైకి పోవటం.. కరెంట్ పోల్‌కేసి.. ఉతికి పారేయటం.. చూస్తూంటే - ఏదో యాక్షన్ ప్లస్ ఫ్యాక్షన్ ప్లస్ ఫాంటసీ అనిపించటం కద్దు.
హీరో అన్నవాడు రౌడీల్ని ఉతికితే.. ఏ పోలీస్ వ్యవస్థ అడ్డుకోదు. ఆ హక్కులుంటాయి మరి. ఒకింత పిట్టల్లా వాళ్లంతా చచ్చినా కేసు ఉండదు. ఎగ్జంప్షన్స్ ఉంటాయి కదా!
వరసకి మరదలు. బీచ్‌లో బికినీతో ఇంట్రడక్షన్. చీకటి వేళకి పబ్‌లో పెగ్. ఇదంతా దుబాయ్‌లో. అక్కడి అమ్మాయిలంతా ఇదే తరహాలో ఉంటారా? కావొచ్చు. కాకపోవచ్చు. హీరోకే అన్ని హక్కులూ అవీ ఉన్నప్పుడు.. గ్లామర్ గాళ్ క్కూడా సరిహద్దులు ఉండవు. మరదలికీ.. హీరోకీ మధ్య తరాల అంతరం. ‘బావా.. బావా’ అంటూ వెంటపడినా.. అతగాడు మాత్రం ‘అమ్మా..’ అని ఆప్యాయంగా పిలుస్తూంటాడు. ఆ తర్వాత సాంగ్ వేసుకొంటారు అది వేరే సీన్. ఈ ట్విస్ట్ ఏమిటి మహానుభావా? అని క్వొశ్చన్ చేయొద్దు. మాకంటూ కొన్ని ఎగ్జంప్షన్స్ ఉంటాయి.
పైన ఉదహరించిన సన్నివేశాలూ.. అర్థ తాత్పర్యాలూ చూసింత్తర్వాత ఒక ముక్తాయింపునకు వచ్చి ఉంటారు. డిసైడై పోతారు కూడా. ‘లెజెండ్’ అనే ఒక బ్రహ్మ పదార్థం కొరుకుడు పడదు అని. రోట్లో తల దూర్చింత్తర్వాత ఇటువంటి చిన్నచిన్న బాధల్ని పంటి బిగువున భరించాలి. ఎక్కడా ఈక్వేషన్ తప్పలేదు. హీరో అనేవాడు - ఇలా ఉండాలి అని ఫిక్స్ చేసేశారు కాబట్టి - అతగాడు ఎంతమందిని ఛావ చితక్కొట్టినా.. భారీ డైలాగ్స్ చెప్పినా.. కిక్కురు మనకూడదు. అది రూల్. ఇలాంటివి చూట్టానికి ఏనాటి నుంచో అలవాటు పడిపోయాం కాబట్టి.. బోయపాటి శ్రీను మనకి చూపిస్తున్నది ఏమంత ‘వయొలెన్స్’ కాదనిపిస్తుంది. రక్తం ఎర్రగా కాకుండా.. ఇంకెలా ఉంటుంది? ఇదంతా ఏదో కక్ష కొద్దీ.. రాస్తున్న మాటలు కాదు... ‘ఒకవైపే చూడు. మేం చూపించిందే చూడు’ అంటూ పట్టుబట్టి మరీ చెబుతూంటే. కాదని ఎలా అనగలం? బోయపాటి కూడా అదే చెప్పాడు. ‘ఎమోషనల్ సీన్స్’ ఉంటాయి అని. అంటే అర్థం ఏమిటో ఎవరికి వారే చెప్పుకోవాలి.
అన్నట్టు చెప్పటం మరిచాం. కథ అనేది ఉంది కదా?! ‘సింహ’ చూసేశాం. ఇంకా కథ ఎందుకంటారా? ఆ కథలోంచి ఆవిర్భవించి.. ఇంకాస్త వయొలెన్స్ ‘రక్తపు’ మరకల్ని అంటించుకొని.. ప్రేక్షకుల్ని అలరించటానికి మరిన్ని హంగుల్తో వచ్చాడీ ‘లెజెండ్’. జితేందర్ (జగపతి) మొండోడు. బండోడు. ఇతగాడి ప్రతి పనికీ అడ్డొస్తూంటాడు జయదేవ్ (బాలకృష్ణ). ఈ రెండు కుటుంబాలకూ మధ్య ఏనాటి నుంచో పచ్చగడ్డివేస్తే భగ్గుమంటుంది. జయదేవ్ నాన్నమ్మకి ఇదే ఆందోళన. ఆ ఊళ్లో ఉండొద్దని జయదేవ్‌ని కోరుతుంది. వీరిద్దరి గొడవల కారణంగా జయదేవ్ ఇంట్లో వాళ్లు చనిపోతూంటారు. ఆఖరికి మరదలు కూడా బలై పోతుంది. దీంతో ఊరి నుంచి వెళ్లిపోతాడు. ఇంకో ట్రాక్‌లో మనవడు కృష్ణ (బాలకృష్ణ). ఈ కొట్లాటలకూ దూరంగా - దుబాయ్‌లో. పెళ్లి చేసుకొందామని ఇండియా వస్తాడు. జితేందర్ కొడుకుని ఎవరో హత్య చేస్తారు. కృష్ణ చేసి ఉంటాడని జితేందర్ ఆలోచన. ఈ పగలకూ ప్రతీకారాలకూ హింసకూ క్లైమాక్స్ వేదిక.
ఒకవైపే చూడమన్నాడు కాబట్టి.. ఒకవైపు మాత్రమే చూస్తే సినిమా బ్రహ్మాండంగానూ రంగరంగ వైభవంగానూ.. ఒకటేమిటి? అక్షరాలకు మించి పెర్‌ఫార్మెన్స్‌కి ఆస్కారం కల్పిస్తాడీ ‘లెజెండ్’. చూడచక్కని ఫైట్స్.. గాల్లో తప్ప భూమీద ఎవడూ ఉండడు. అంటే కోపం వస్తుంది గానీ.. ఆ ఫైటింగ్‌లూ అవీ కూడా ఫలానా చిత్రాల నుంచీ కొట్టేసినవే అనిపిస్తాయి. కావాలంటే - పోలిక చూసుకోవచ్చు. ఒకవైపే చూడండి. ఇంకోవైపు వద్దు. తట్టుకోలేరు. ముచ్చటగా మూడు మాటలు. బోయపాటి శ్రీను కూడా బాలకృష్ణ వైపే చూశాడు. అతగాడు తెగ నరకడాలూ.. కత్తి ఝళిపించడాలూ.. డైలాగ్స్ కొట్టడాలూ - యాక్షన్ మూవీకి ఇంతకు మించిన భారీతనం అవసరం లేదు కాబట్టి.. మిగతా కేరెక్టర్ల నన్నింటినీ పక్కన పెట్టేశాడు. ప్రధాన ప్రత్యర్థి జగపతిబాబు పాత్రని వీలైనంత కుదించి.. కట్టి పడేయటంతో - ఆ సర్కిల్‌లోనే తిరుగుతూ వచ్చాడు. కాకపోతే - విలన్‌గా జగపతిబాబు మరో అవతారం ఎత్తినట్టే. ఇక - జయదేవ్ కేరెక్టర్‌కీ, కృష్ణ కేరెక్టర్‌కీ మధ్య ‘దారం’ తెగినట్టు కనిపిస్తుంది. లండన్‌లో చదువుకొనే కృష్ణ ఉన్నట్టుండి దుబాయ్ ఎప్పుడు వెళ్లాడు? జితేందర్ కొడుకుని చంపిందెవరు? ఇలా ప్రశ్నల పరంపరను వేసుకొంటూ వెళ్తే అంతూ పంతూ ఉండదు కాబట్టి ‘ఒకవైపే చూద్దాం’. రాజకీయ డైలాగ్స్ కూడా అలా ప్రశ్నల్ని రేకెత్తించేవే. ‘పార్టీలు మారతార్రార్రా...’ లాంటి డైలాగ్స్ ఎవరిని, ఏ సంఘటనని ఉద్దేశించి పలికినవో ప్రతి ఒక్కరికీ అర్థమవుతుంది. బ్రహ్మానందం పాత్ర ఎందుకు వస్తుందో? అర్థంతరంగా ఎందుకు వెళ్లిపోయిందో? ఎవరికీ తెలీదు. హంసానందిని ‘ఐటెం’ బ్రహ్మాండంగా ఉందంటూ పబ్లిసిటీ ఇచ్చినప్పటికీ.. ఆ పాట ద్వారా ఈ చిత్రానికి వొనగూడే ప్రయోజనం ఏమీ లేదు. మిగతా పాత్రలూ.. శాఖలూ అన్నీ ఫర్వాలేదనిపించే స్థాయిలో ఉన్నట్టే.

వేగమే జీవితం!

వేగమే జీవితం!

  • - కె.పి.అశోక్‌కుమార్
  • 28/03/2014

* నీడ్ ఫర్ స్పీడ్ (బాగోలేదు)
తారాగణం: ఆరోన్ పాల్, స్కాట్ మెస్కుడి
డొమినిక్ కూపర్, ఇమోజెన్ పూట్స్
ఫొటోగ్రఫీ: షెన్ హర్‌బర్ట్
దర్శకత్వం: స్కాట్ వా.

వేగం వల్ల థ్రిల్‌ను పొందవచ్చేమో కానీ ప్రాణాలు కోల్పోయే ప్రమాదం వుందని వాహనదారులను హెచ్చరించే బోర్డులు కనిపిస్తాయి. కాని అదే వేగాన్ని ఆధారం చేసుకుని కారుపందాలు ఏర్పాటుచేసి, మిలియన్లకొద్ది డాలర్ల బెట్టింగ్‌లను నిర్వహించే మాఫియా గ్యాంగుల కార్యక్రమాలు- అరాచకాలను చిత్రీకరిస్తూ బోలెడన్ని సినిమాలు హాలీవుడ్‌లో వచ్చాయి. ఈ కోవలో వచ్చిన ‘‘స్పీడ్ రేసర్, డెత్‌రేస్, టార్క్, డ్రైవ్’’ లాంటి చిత్రాలు విజయం సాధించడం ఒక ఎత్తు. ‘‘్ఫస్ట్ అండ్ ఫ్యూరియస్’’ పేరుతో వచ్చిన సిరీస్ విజయం మరో ఎత్తు. ప్రస్తుతం ప్రేక్షకాదరణ పొందిన ‘‘నీడ్ ఫర్ స్పీడ్’’ అనే వీడియోగేమ్ ఆధారంగా, అదే పేరుతో వచ్చిన చిత్రం మన దగ్గర విడుదల కానున్నది. ఇందులో ప్రత్యర్థులైన ఇద్దరు రేసర్ల మధ్య జరిగే పోటీలు, కార్లు, ఛేజింగులు, పొట్లాటలు, చావులను ఒక బలహీనమైన ఇతివృత్తంతో ముడిపెట్టి చిత్రీకరించడం కనిపిస్తుంది.
‘‘నీడ్ ఫర్ స్పీడ్’’ చిత్రంలో- ఒకప్పుడు రేసర్‌గా పనిచేసిన టోబీ ప్రస్తుతం కారు వర్క్‌షాపు నడుపుతుంటాడు. తోటి వర్కర్‌లైన జో, ఫిన్‌లతోపాటు తన మిత్రుడైన పేట్‌లతో కలిసి సరదాగా రేసింగులు జరుపుతూ వినోదిస్తుంటాడు. ఇంకో మిత్రుడైన బెన్నీకి పైలట్ లైసెన్సు ఉండటంతో, అతను హెలికాప్టర్‌లో తిరుగుతూ ట్రాఫిక్ సమాచారం, రోడ్ కండీషన్‌తోపాటు మలుపులు, మెళకువలు సూచించి రేసులో పాల్గొంటున్న టోబీకి గైడ్ చేస్తుంటాడు.
ఒక రోజు రేసింగ్‌లో చిరకాల ప్రత్యర్థిగా వున్న డైనో వచ్చి ముస్తాంగ్ అనే కొత్త కారును కారోల్ షెల్బీ అనే కార్ల తయారీదారు సగం పనిచేసి చచ్చిపోయాడనీ, ఆ కారును పూర్తిచేసి ఇమ్మని ఆఫర్ ఇస్తాడు. తోటి కార్మికులు అనుమానించినా మూడు మిలియన్ డాలర్లకోసం టోబీ ఆ పనిని పూర్తిచేస్తాడు. ఆ కారును మంచి ధరకు జూలియా అనే బ్రిటీష్ యువతికి అమ్మడానికి కూడా టోబీ సహకరిస్తాడు.
కారు అమ్మిన మొత్తాన్ని పందెంగా పెట్టి డైనో, టోబీని కారు పందానికి ఆహ్వానిస్తాడు. ఆ పందెంలో టోబీ స్నేహితుడైన పేట్ కారును డైనో తన కారుతో ఢీకొని వంతెన మీది నుండి దొర్లించడంతో అది పేలిపోయి పేట్ మరణిస్తాడు. ఆ పని టోబీ చేశాడని నిర్ధారించిన పోలీసులు అతడ్ని పట్టుకెళ్ళి మూడేళ్ళు జైలులో వేస్తారు. పేట్ సోదరి, టోబీ మాజీ గర్ల్‌ఫ్రెండ్ అనితను పెళ్ళిచేసుకుంటానని డైనో చేరదీసి, టోబీని రెచ్చగొట్టాలనుకుంటాడు.
జైలునుంచి బయటికొచ్చిన టోబీ మాస్ హీరోలా డైనో ఎక్కడున్నాడో వెతికిపట్టుకుని వాడ్ని శిక్షించాలని అనుకోడు. వాడి పొగరు అణచాలంటే, చట్టవిరుద్ధంగా నిర్వహించే ప్రతిష్టాత్మకమైన డి లియోన్ అనే అంతరాష్ట్రీయ కారు పందెంలో పాల్గొని వాడ్ని ఓడించాలనుకుంటాడు. ఆ పందెంలో టోబీ, జూలియాలు ముస్తాంగ్ కారులో, డైనో ఇతర వ్యక్తులు వేరువేరు కార్లలో పాల్గొంటారు. అతి వేగంగా, అంతరాష్ట్రీయ సరిహద్దులను దాటి సాగే ఈ పరుగుపందాన్ని నిరోధించి పట్టుకోవడానికి ఒకవైపు పోలీసులు, ఇంకోవైపు టోబీని దెబ్బతీయాలని- తను గెలవాలని ప్రయత్నించే డైనో కుట్రలను ఛేదిస్తూ టోబీ ఎలా గెలుపొందాడో చూడాలంటే ఉత్కంఠ భరితంగా రూపొందిన క్లైమాక్స్‌ను చూడాల్సిందే.
కారు పందాలను, ఛేజింగ్‌లను కంప్యూటర్ గ్రాఫిక్స్‌లో చిత్రీకరించడం, వాటిని సరియైన పద్ధతిలో ఎడిట్ చేసుకోకపోవడం, కార్ల హోరుతో సౌండ్ మిక్సింగ్‌ను నింపివేసి ప్రేక్షకుల్ని గందరగోళ పరచడంలో దర్శకుడు సక్సెస్ అయ్యాడనే చెప్పాలి. ‘‘్ఫస్ట్ అండ్ ఫ్యూరియస్’’ సిరీస్‌తో పోల్చుకుని చూస్తే ఈ సినిమా నిరాశపరుస్తుంది.

వీరుడే!

వీరుడే!

  • -హెచ్.
  • 28/03/2014

** వీరుడొక్కడే (ఫర్వాలేదు)
తారాగణం:
అజిత్, తమన్నా
నాజర్, అతుల్ కులకర్ణి
ప్రదీప్ రావత్
సంతానం తదితరులు
సంగీతం: దేవిశ్రీ ప్రసాద్
కెమెరా: వెట్రి
నిర్మాత: భారతీరెడ్డి
దర్శకత్వం: శివ
కథ అనేది బ్రహ్మ పదార్థం... కాదుకాదు జడపదార్థం. దీనికి సరైన నిర్వచనం అంటూ లేదు. కాకపోతే - ఏ కథ ప్రేక్షకుణ్ణి ఎందుకు అలరిస్తుందో? ఏ అంశం ఎందుకు నచ్చదో? అర్థంకాదు. ‘వీరుడొక్కడే’ సినిమా చూస్తే.. ఇటువంటి తికమక సందిగ్ధత వెంటాడుతుంది. నెరసిన జుట్టు.. ముడతలు పడిన ముఖం.. తెల్లటి గడ్డం - హీరో ఆనవాళ్లు ఒక్కటీ కనిపించదు. కానీ - సినిమా ఆడేస్తుంది. థియేటర్‌లో చప్పట్ల మోత. ఈలల గోల. తెలుగు సినిమా కథానాయకుణ్ణి ఈ తరహాలో చూడగలమా? ఎప్పటికీ చూళ్లేం. అదే తమిళ హీరోని చూడగలం. అంటే ఏదో మతలబు ఉన్నట్టే కదా. ఆ పాయింట్ ఏదో పట్టుకొంటే? ఇక తిరుగేలేదు. కానీ - ఒక్కటీ మనవల్ల కాదు. ఐతే- ఇక కథలోకి
వినాయకం (అజిత్)కు నలుగురు తమ్ముళ్లు. అతడికి పెళ్లంటే ఇష్టం ఉండదు. తనే కాదు.. తమ్ముళ్లు కూడా పెళ్లి చేసుకోటానికి వీల్లేదని ఆంక్ష విధిస్తాడు. అతడైతే ఘోటక బ్రహ్మచారిలా ఉండిపోగలిగాడు కానీ.. తమ్ముళ్ల వల్ల కాలేదు. ఒక్కొక్కరికి ఒక్కో లవ్‌స్టోరీ. అన్న పెళ్లి చేసుకుంటే గానీ.. తమకు లైన్ క్లియర్ కాదు. ఏం చేయాలి? తీరి కూర్చుని తమ్ముళ్లందరూ ఒక పథకం వేస్తారు. తమ ఊళ్లోకి పని మీద వచ్చిన ఆర్కియాలజీ స్టూడెంట్ గోపురదేవి (తమన్నా)కీ, వినాయకంకు ముడిపెట్టటానికి నిశ్చయించుకుంటారు. పథకం ప్రకారం ఆమెని పక్కింట్లో చేరుస్తారు. ఇక అక్కడ్నుంచీ ఆడిన అబద్ధం ఆడకుండా.. తమ అన్నయ్య గురించి ఉన్నవీ లేనివీ గొప్పలు చెప్పి.. గోపుర దేవికి వినాయకం దగ్గరయ్యేలా చేస్తారు. ఇంతాజేస్తే.. నిజం తెలిసిన దేవి తమ ఊరికి వెళ్లిపోతుంది వినాయకాన్ని అసహ్యించుకొని. గోపుర దేవికి ప్రత్యర్థుల నుంచీ ప్రమాదం ఉందని తెలుసుకొన్న వినాయకం ఆమె ఊరికి వెళ్లి.. ప్రమాదం నుంచీ గట్టెక్కించాడా? గోపుర దేవికి నిజానిజాలు తెలిసాయా? ఆమె తండ్రి వినాయకంని వరుడిగా ఒప్పుకున్నాడా? తర్వాతి కథ.
కథ వింటూంటే.. ఏమనిపిస్తుంది? పాత చింతకాయ పచ్చడి అనిపించటం లేదూ. సరిగ్గా అదే కథ. అన్నా తమ్ముళ్లు.. వారి ప్రియురాళ్ల కథలు తెలుగులో చాలావరకూ చూసేశాం. ఉదాహరణలు ఇప్పటికీ కళ్ల ముందు కదలాడుతున్నాయి. ఐతే - ఏం చూస్తున్నామో? ఏం తీశాడో? ఎలా తీశాడో? ఆలోచించుకొనేలోపు సినిమా అయిపోతుంది. అంతలా మెస్మరైజ్ చేశాడు దర్శకుడు శివ. ‘మాస్’కి కావల్సిన మసాలాలన్నీ దట్టించాడు. కాసేపు రొమాన్స్ అంటాడు. ఇంకాసేపు సెంటిమెంట్ అంటాడు. ఫైట్స్ అంటాడు. పాటలంటాడు.. యాక్షన్ అంటాడు. ఒకదాని వెంట మరో సీన్ వచ్చి పడుతూండటంతో ‘ఎంటర్‌టైన్‌మెంట్’ని ఫీలవుతాడు ప్రేక్షకుడు. ఎక్కడా బోర్ ఫీల్ కానివ్వని ఫైట్స్.. హీరో హీరోయిన్ల మధ్య ‘రొమాంటిక్’ సీన్లు.. ఫక్తు మాస్ పిక్చర్‌ని తీసి అలరించటంలో ‘శివ’తాండవం చేశాడు. పాత కథ- అతుకుల బొంతే అయినప్పటికీ.. ఇవన్నీ ‘అజిత్’ నటనతో కొట్టుకుపోయాయి. ‘వీరుడొక్కడే’ టైటిల్‌కి న్యాయం చేయాలి కాబట్టి.. విలన్లను చేతగాని వాళ్లుగా చూపించాలి. ఆ విషయంలో తప్ప మిగతా అంతా ఓకే. ‘మాస్ కమర్షియల్’ కనుక -ఆపాటి మినహాయింపులు తప్పనిసరి. ఎంత పక్కాగా ప్లాన్ వేసే విలన్లు సైతం.. హీరో విషయానికి వచ్చేసరికి బోల్తా పడుతూంటారు. ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే- పాత సినిమాల్లో ‘పులిపిరి’తో హీరోని కనుక్కోలేనట్టే ఉంటుంది వీళ్ల ధోరణి కూడా. మొదటి రీల్ నుంచీ పథకాలు వేసేసి.. చివరాఖరికి హీరో ముందు ఫెయిలవుతూంటారు. కొద్దిగా ఆలోచిస్తే.. ఈ అంశం నచ్చదు. ఇక నటనాపరంగా- తమన్నా గ్లామరస్‌గా కనిపించింది. కాకపోతే - ఆమె పెట్టిన కన్నీళ్లకు ఖరీదు కట్టలేం. సంతానం కామెడీ ఓకే. దేవిశ్రీ ప్రసాద్ సంగీతంలో ‘మాస్’ కనిపించింది. వెట్రి కెమెరా పనితనం సినిమా అంతటా ముఖ్యంగా.. ట్రైన్ ఫైట్‌లో కనిపించింది.

రివ్యూ

Pages

X
Enter your Andhrabhoomi - Telugu News Paper Portal | Daily Newspaper in Telegu | Telugu News Headlines | Andhra Bhoomi username.
Enter the password that accompanies your username.
Loading