నాన్నారింటికి దారిదీ!

నాన్నారింటికి దారిదీ!

  • -ప్రవవి
  • 17/04/2015

** సన్ ఆఫ్ సత్యమూర్తి (ఫర్వాలేదు)

తారాగణం:
అల్లు అర్జున్, ప్రకాష్‌రాజ్, రాజేంద్రప్రసాద్, ఉపేంద్ర, సమంత, నిత్యమీనన్, ఆదాశర్మ, రావు రమేష్, స్నేహ, అలీ, బ్రహ్మానందం, పవిత్ర లోకేష్, వెనె్నల కిషోర్, సింధుతులాని సంగీతం: దేవీశ్రీ ప్రసాద్
ఎడిటర్: ప్రవీణ్‌పూడి
నిర్మాత: ఎస్ రాధాకృష్ణ
కథ, దర్శకత్వం: త్రివిక్రమ్

పళ్లెంలో పదార్థాలన్నీ ఇంపుగా ఉన్నంతమాత్రాన -పరమాన్నం బ్రహ్మాండంగా ఉంటుందన్న గ్యారెంటీ ఉండదు. రుచి రావాలంటే -పాలే కాదు, పాళ్లూ ఉండాలి. వాటిని సరిగ్గా కలపగలిగే నలభీమ వేళ్లుండాలి. ఇవన్నీ అమరే టైమింగ్ -తినేవాడిదైవుండాలి.
షడ్రుచుల సమ్మేళనంగా -సినిమాను వండి వండించగలడన్న ఇన్‌స్టంట్ ఖ్యాతిని డిటాచ్‌డ్‌గా మోస్తున్న దర్శకత్వవేత్త త్రివిక్రమ్ ఒకపక్క. తన స్టయిల్‌ను ప్రేక్షకుడి గుండెల్లోకి పరకాయ ప్రవేశం చేయించి ఆకట్టుకోగలనన్న నమ్మకమున్న బ్లాక్‌బస్టర్ హీరో ఇంకోపక్క. అందాల కడవలెత్తుకుని చిందేయగల పాలమీగడ హీరోయిన్లు మరోపక్క.. ఎవరెస్ట్ అంచుల్ని కూడా కెమెరా కంటిముందుకు తేగల సత్తావున్న నిర్మాతలు నాలుగోపక్క. ప్రేక్షకుడి అంచనాలకు ఇక అంతేముంటుంది. సో, సమ్మర్లో -నలువైపులా ఎంటర్‌టైన్‌మెంట్ ఏరుకుందామన్న ఆశతో థియేటర్లకు పరుగులెత్తిన ప్రేక్షకుడిని సమీరం తాకిందో.. చెమటలు పట్టించిందో ‘సన్నాఫ్ సత్యమూర్తి’నే అడిగి తెలుసుకోవాలి.
***
నేను మంచోడిని అని నిరూపించుకోవాల్సిన అవసరం -మంచోడికి ఉండదు. నిరూపించుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తే మాత్రం -వాడిని అనుమానించక తప్పదు. ఈ విషయం దర్శకుడు త్రివిక్రమ్‌కి తెలియంది కాదు. కానీ -సన్నాఫ్ సత్యమూర్తిని అలాగే డిజైన్ చేశాడు. ఎందుకూ? అన్నది ప్రేక్షకుడికి అర్థంకాలేదు. అవాస్తవిక సంఘటనల సమాహారంగా సాగిపోతున్న కథనాన్ని -వాస్తవిక ప్రపంచం నుంచి ప్రేక్షకుడు అందుకోలేకపోయాడు. వినోదం, భావోద్వేగాల మధ్య దెబ్బతిన్న సమతుల్యతను జీర్ణించుకోలేకపోయాడు. మొత్తంగా అయోమయానికి గురై -అనిర్వచనీయ స్థితిలో ఉండిపోయాడు.
**
తండ్రి అనుసరించిన గొప్ప విలువల మార్గంలోనే నడవాలనుకునే కొడుకు (బన్నీ). తండ్రి మరణించడంతో -వ్యాపార లావాదేవీల్లో ఆయనకు చెడ్డపేరొచ్చే పరిస్థితి ఎదురవుతుంది. తండ్రి పేరును, ఆయన అనుసరించిన ఆదర్శ భావాలను నిలిపేందుకు యావదాస్తినీ వదలుకుంటాడు కొడుకు. అలాంటి -ఉత్తమ కొడుకు జీవితంలో సంభవించిన ఎత్తుపల్లాలేమిటి? గొప్పవాడి కడుపున గొప్పవాడే పుట్టాడని అనిపించుకునేంత సమర్థంగా ఆ ఎత్తుపల్లాలను హీరో ఎలా చదునుచేశాడన్నది చిత్ర కథ. వన్ లైన్ కానె్సప్టే అయినా వండర్ చూపించాలి కనుక -దానికోసం రాసుకున్న స్క్రీన్‌ప్లే మ్యాజిక్ గొప్పగా ఫలించలేదు. ప్రేమించిన అమ్మాయి పెళ్లవుతుంటే -బాధ దిగమింగుతూ పెళ్లి పనులు చూడాల్సిన సన్నివేశాన్ని ‘నువ్వేకావాలి’లోనే అద్భుతంగా రుచి చూపించేశాడు త్రివిక్రమ్. పదేళ్ల క్రితంనాటి ఫీల్‌కు మళ్లీ తిరగమోత వేయడంతో ఫ్రెష్‌నెస్ మిస్సయ్యింది. నిశ్చితార్థం క్యాన్సిల్ చేసుకున్న అమ్మాయి (ఆదా) పెళ్లికి -అనివార్యంగా వెడ్డింగ్ ప్లానర్‌గా వచ్చిన బన్నీ, అయినవాళ్లనుంచే ఎదురైన కష్టాలు తొలగించి కుటుంబాలను కలుపుతాడు. దగ్గరుండి పెళ్లి జరిపిస్తాడు. లైఫ్ హీరోయిజాన్ని ఎలివేట్ చేయతగిన పాయింటే అయినా, ఈ తరహా సన్నివేశాలు ఇప్పటికే చాలా సినిమాల్లో, చాలా భాషల్లో ప్రేక్షకులు చూసేసి విసుగెత్తిపోయారు. పాత సన్నివేశానికే ఫ్రెష్ ఎక్స్‌టెన్షన్ అన్నట్టు -అదే పెళ్లిలో అందమైన మరో అమ్మాయి (సమంత)తో హీరో ప్రేమలో పడటం. ఇదీ ఒకవిధంగా మైనస్సే. కనెక్టివిటీ ఇక్కడే ఇచ్చేయడంతో -బ్యూటిఫుల్ లవ్‌ట్రాక్ రాసుకునే చాన్స్ పూర్తిగా మిస్సయ్యింది. పాత ప్రేమికురాలి పెళ్లి సన్నివేశాలను గాలికొదిలేసి -ఫ్రెష్ లవర్ సమంతతో కెమిస్ట్రీ కుదిర్చే సన్నివేశాలే ఎక్కువ కనిపించినా, వాటిలోనూ హుషారు మిస్సయ్యింది.
దీంతో ఎంటర్‌టైన్‌మెంట్ సైతం సాఫ్ట్ రోడ్డుమీద కుదుపుల జర్నీగా మారింది. ఒకే పెళ్లిలో తండ్రీకూతుళ్లు కలివిడిగా తిరిగేస్తున్నా, వెడ్డింగ్ ప్లానర్‌గా హీరో అందరికీ అన్ని ఏర్పాట్లు చేస్తున్నా.. పెళ్లి జరిపించమని అడగడానికి ఇంటికెళ్లే వరకూ లవర్ తండ్రి ఎవరో హీరోకి తెలీకపోవడం మరీ విడ్డూరం. తన పద్ధతుల్ని విమర్శిస్తూ.. విలువల వ్యవహారాన్ని చిన్న చూపు చూసే వ్యక్తే (రాజేంద్రప్రసాద్) ప్రేమికురాలి తండ్రి. ఇంటికెళ్లాక -ప్రేమికురాలి తండ్రి ఎవరో తెలిసాక కూడా.. హీరో ముఖంలో ఎలాంటి ఎక్స్‌ప్రెషన్ ఉండకపోవడం అతని స్థితప్రజ్ఞతకు నిదర్శనం అనుకోవాలి. ఆస్తులు తప్ప ఆప్యాయతలు అక్కర్లేదనుకునే మనిషి -50కోట్ల విలువచేసే కబ్జా భూమిని సెటిల్ చేస్తే కోట్ల ఆస్తికి వారసురాలైన కూతుర్ని కట్టబెడతానంటూ చేసే ‘చాలెంజ్’లో పస కనిపించదు. కథలో కొత్తమలుపు కోసం ఈ పాయింట్ ఎత్తుకుని సినిమాకు పల్లెటూరికి పరిగెత్తించినా -బిల్డప్ ఇచ్చినంత గొప్పగా కబ్జాదారుడి (ఉపేంద్ర) ఇంట్లో కథ లేకపోవడంతో ప్రేక్షకుడి సహనం మరీ గుండెజారిపోయింది. అడుగుపెట్టడంతోనే విలన్ ప్రాణాలను వీరోచిత విన్యాసాలతో రక్షించేసిన హీరోకి -చెల్లెల్నిచ్చి (నిత్యమీనన్) పెళ్లి చేయడానికి విలన్ రెడీ అయిపోతాడు. కానీ తను ప్రేమించిన మావయ్య (చైతన్యకృష్ణ)నే పెళ్లి చేసుకోవాలన్నది చెల్లెలి ప్లాన్. అది జరగనిరోజున -నిన్ను చంపి సింపతీతో అన్నను ఒప్పించి మావయ్యను పెళ్లి చేసుకుంటానన్న చిన్న జర్క్. ఈ సన్నివేశాలను ఫాలో అయిపోతూ, ఫీలైపోయే సమంతా. ఇవీ సీన్లు. కామెడీ కోసమో, కథను ముందుకు నడిపించడానికో వేసుకున్న సన్నివేశాలన్నీ ప్రేక్షకుడికి ఎలాంటి అనుభూతినీ పంచకపోవడంతో -సన్ ఆఫ్ సత్యమూర్తిలో నీరసమే కనిపిస్తుంది. ఆస్తికోసం గొడవపడి విడిపోయిన అన్నదమ్ముల (ఎంఎస్ నారాయణ, రావు రమేష్) కుటుంబాలను కలిపే సన్నివేశం.. తండ్రి గురించి ప్రేమికురాలికి చెబుతూ హీరో బాధ వ్యక్తం చేసే సందర్భం... ప్రేక్షకుడిని ఒకింత కదిలించాయి. రామాయణ, మహాభారత గ్రంథాల్లో బాగా పరిచయమున్న ఘట్టాలను కథకు అన్వయించుకుంటూ, జనసామాన్యంలో వినిపించే నానుడిలోని నీతి వాక్యాలను సమర్థంగా అల్లుకుంటూ రాసుకున్న సంభాషణలు త్రివిక్రమ్ మార్క్ చూపిస్తాయి. ముందే చెప్పుకున్నట్టుగా సాంకేతిక ‘విలువలు’ అందించినవాళ్లంతా ఆల్రెడీ ప్రూవ్‌డ్ పర్సనే్స కనుక -సినిమాలో రిచ్‌నెస్‌కు ఏమాత్రం లోటు లేదు. అత్తారింటికి దారేది సినిమాలో షార్ప్‌కట్ ఎడిటింగ్‌తో సత్తా చాటిన ప్రవీణ్‌పూడి -ఆ స్థాయి ఎడిటింగ్ మాత్రం ఈ చిత్రానికి ఇవ్వలేకపోయాడు.
ముఖ్యంగా అల్లు అర్జున్ -రొటీన్‌కు భిన్నంగా అడుగులేస్తున్నాడని చెప్పడానికి సన్నాఫ్ సత్యమూర్తిని ఉదహరించొచ్చు. జులాయిలో ఇంటెలిజెంట్ గేమ్ ప్లేచేసి మంచి మార్కులు సంపాదించిన బన్నీ -సన్నాఫ్ సత్యమూర్తిగా ఇమేజ్‌కి మరోవైపు ప్రయత్నాన్ని, ప్రయాణాన్నీ చేశాడు. గ్లామర్ ప్రదర్శనకు సమంత ఎప్పుడో సిద్ధమైంది కనుక -ఆమె గురించి ఇందులో కొత్తగా, ప్రత్యేకంగానూ చెప్పుకోవాల్సిందేమీ లేదు. ఇక పొట్టి పాత్రలతో నిత్య, ఆదా సరే అనిపించారు. ఉపేంద్ర నుంచి మరింత రౌద్రం రాబట్టుకునే అవకాశం ఉన్నా -సీన్లు సహకరించవు. రాజేంద్రప్రసాద్ పాత్ర ఒకింత బోర్ కొట్టిస్తే, కొడుకుతోవున్న అనుబంధంతో ప్రకాష్‌రాజ్‌కు మరికొన్ని సీన్లు వేసివుంటే బావుండేదనిపిస్తుంది. అలీ, బ్రహ్మానందం, స్నేహ, సింధుతులాని, రావు రమేష్, కోట.. ఇలా తెరనిండా తారలే కనిపిస్తున్నా -గుర్తుంచుకోదగ్గ సీన్లు మాత్రం వీళ్లకు లేవు.
అత్తారింటికి దారిని సరిగ్గానే కనుక్కున్న త్రివిక్రమ్ -సన్నాఫ్ సత్యమూర్తిని హిట్టుదారి పట్టించడంలో మాత్రం ఒకవిధంగా వెనుకబడ్డాడు. కాలక్షేపానికి సినిమా అనుకుంటే నిక్షేపంగా వెళ్లొచ్చు. త్రివిక్రమ్ మార్క్, బన్నీ స్పీడ్ ఆశించి వెళ్తే మాత్రం.. సారీ. వేసవి సెలవులే -సినిమాను రక్షించాలి.

అయోమయం తిప్పలు

అయోమయం తిప్పలు

  • -అన్వేషి
  • 17/04/2015

* నూతిలో కప్పలు (బాగోలేదు)

తారాగణం:
రాజేంద్రప్రసాద్, మనోజ్ నందం, భరత్‌భూషణ్, విజయ్‌సాయి, రామ్‌తేజ్, అనంత్, తాగుబోతు రమేష్ తదితరులు.
సంగీతం:
సాయికార్తీక్, ఎస్‌ఆర్ శంకర్, సత్యకాశ్యప్, సుభాష్, ఆనంద్, ఘంటశాల విశ్వనాథ్.
నిర్మాత: వినయ్ పూనాటి
కథ, స్క్రీన్‌ప్లే, దర్శకత్వం:
చంటి జ్ఞానమణి

పెద్దవాళ్ళు, చిన్నవారి అభ్యున్నతికోసం అవలంభించే క్రమశిక్షణా పద్ధతిని అర్థం చేసుకోని పిల్లలు స్వతంత్రంగా అనుసరించిన మార్గం, తదనంతర పరిస్థితులూ, చివరికో శ్రేయోభిలాషి మార్గదర్శకత్వంలో జీవితాల్ని చక్కదిద్దుకొన్న తీరు -‘నూతిలోకప్పలు’ కానె్సప్టు. కానీ ఈ కానె్సప్టులోని కంటెంట్‌ని తెరపైకి అనువదించిన తీరులో స్పష్టత కరవైంది. మరే అనుబంధ విషయాన్నీ పట్టించుకోక టైటిల్ (నూతిలో....) మాదిరిగానే ఎవరినీ ఆకర్షించలేకపోయింది. ఏం జరిగిందో చూద్దాం.
రవి, బుజ్జి, శ్రీను, వివిధ నేపథ్యాల ద్వారా వచ్చి నగరంలో కలుస్తారు. ముగ్గురూ తలోవిధంగా పితృబాధితులుగా చెప్పుకున్నారు. చదువు వొదిలేసి బలాదూరుగా తిరుగుతున్న ఆ ముగ్గురికీ నందు తారసపడతాడు. అతనూ వీరిలాగే తండ్రి అనుసరించమనే డిసిప్లెన్‌కు విసిగిపోతూ.. ఓనాడు ఇల్లువిడిచి రవి బ్యాచ్‌లో చేరిపోతాడు. తండ్రి రమ్మని ఫోన్ చేసినా లక్ష్యపెట్టడు. ఆ తిరస్కారానికి కుంగిపోయిన తండ్రి మరణిస్తాడు.
తర్వాత నందు తప్పిపోవడం, వాళ్ల కుటుంబం అస్తవ్యస్థమవుతుంది. ఈ సమస్యలన్నింటినీ ఈ యంగ్ బృందానికి ఓ సందర్భంలో తారసపడిన వ్యాపార చిత్రాల డైరెక్టర్ (రాజేంద్రప్రసాద్) చక్కదిద్దడంతో సినిమా ముగుస్తుంది. సినిమాకున్న ప్రధాన లోపం చిత్ర నిర్మాణానికీ- విడుదలకీ ఉన్న సుదీర్ఘ కాలవ్యవధి. ఈ చిత్రం 2011లో ఆరంభమై 2015లో విడుదలైంది. ఈ వ్యవధిలో అనేకానేక మార్పులు వివిధ రంగాల్లో చోటుచేసుకున్నాయి. ఉదాహరణకు తప్పిపోయిన వ్యక్తుల్ని ట్రేస్ చేయడానికి అనేక మార్గాలున్నాయి. వాటినేం పట్టించుకోకుండా నందు తప్పిపోయాడని బాధపడుతూ ఉండటం, స్నేహితుల బృందానికి ఇట్టే దొరకడం విచిత్రం. అంటే నందుకోసం వాళ్ల కుటుంబీకులు సీరియస్‌గా వెతకలేదా? అన్న అనుమానం కలుగుతుంది. అలాగే ఇంటినుంచి వచ్చేసిన రవి, బుజ్జి, శ్రీనుల విషయం కూడా. క్రమశిక్షణతో పెంచే ప్రయత్నం చేసిన తల్లిదండ్రులు ఒక్కసారైనా వారి గురించి వెతకలేదా? పిల్లలు ఎంతగా తల్లిదండ్రుల్ని కాదని వచ్చేసినా వాకబు చేయరా? అసలు వాళ్లు అంత విలాసంగా బతకడానికి డబ్బు ఎక్కడి నుంచి వస్తోంది? ఇవన్నీ సమాధానం ఆశించకూడని సినిమా ప్రశ్నలు. ఇక నందు తండ్రికీ, రాజేంద్రప్రసాద్ (ఈయన పాత్రకంటూ పేరేమీ వాడుకలోకి తెచ్చినట్టు కనపడలేదు. రవి, బృందం ఈయనను ‘తమ్ముడు’ అనే పిలుస్తారు) పాత్రకీ ఉన్న సంబంధం వివరించడంలో క్లారిటీ గోచరించలేదు. ఇక పోలీసు అధికారి (జయప్రకాష్‌రెడ్డి) పాత్రని ఏమాత్రం నమ్మశక్యంకాని విధంగా చిత్రీకరించారు. ఆ పాత్ర ఎంత వినోదం కోసం అనుకున్నా -పద్ధతి మాత్రం వికారపర్చింది. బుజ్జి తనకు కడుపునొప్పి అని స్నేహితులతో కలిసి పోలీసు జీపు ఆపి ఎక్కబోవడం, దాన్ని కనీసం బోగస్‌గా గుర్తించకుండా ఈ పోలీసు అధికారి తీసుకెళ్లడం చిత్రాతి చిత్రం. ఆ పాత్రపై పోలీసుస్టేషన్‌లో చిత్రీకరించిన ‘గబ్బర్‌సింగ్’ మోడల్ పాట ఏమాత్రం అలరించలేదు. అసలు చిత్రానికి ప్రధాన శీర్షిక అయిన ‘తల్లిదండ్రుల క్రమశిక్షణ’ అన్న దానిపై కూడా ఓ విధానం కనపడదు. ఒక తండ్రి తన నిరక్షరాస్యత కారణంగా పిల్లవాడికి తరగతి పరీక్షల్లో వచ్చిన ‘ఎ’ ర్యాంక్ కన్నా ‘సి’ ర్యాంక్ ఎక్కువని వాదించి బాధించడం చూపారు. ఆమాత్రం అవగాహనా రాహిత్యాన్ని స్థానికుల సాయంతోనైనా సరిదిద్దలేరా? అన్న అనుమానం వస్తుంది. అయితే ఈ మాదిరి బలాదూర్‌గా తిరిగే శ్రీనుని హనీ ఏం చూసి ప్రేమించింది? పెళ్లివరకూ తీసుకెళ్లింది... అన్నదానిపై వివరణ అడగలేం. ఎందుకంటే చాలా సినిమాల్లో ఈ బాపతు సీన్స్‌ని చూసేశాం కనుక.
అర్థంకాని విషయమేమిటంటే ఈ యువబృందం తమ తప్పు తెలుసుకుని మంచిదారిలో పడుతున్న తరుణంలో కూడా మద్యపాన సేవనం, ఐటెమ్ సాంగ్‌లో భాగస్వామ్యం తదితరులు దొర్లడం సినిమాపై నిర్దేశకునికి అంతగా పట్టులేకపోవడాన్ని సూచిస్తోంది, సినిమాలో డైలాగ్స్ గురించి ఓమాట చెప్పాలి. ఇందులో ఉన్న డైలాగులకంటే సెన్సారు కత్తెరకు పనిచెప్పిన డైలాగులే ఎక్కువని వినపించిన బీప్ సౌండ్స్ ద్వారా స్పష్టపడుతోంది. ఉన్నా వాటిలో ‘మనిషికి తప్పుచేయడంవల్ల కలిగే బాధకన్నా, తప్పు చేశామన్న ఫీలింగే ఎక్కువ బాధపెడుతుంది’ అన్నది బావుంది. అయితే మరోచోట ఆడది వయసుకి రాగానే చీరకట్టాలి, మగాడు ‘ఛర్స్’ చెప్పాలి అన్న డైలాగ్‌లో రెండోభాగం (మగాడు....) అంతా సవ్యంగా లేదు. ‘లేదోటైమ్ మాకు డిస్ట్రబ్ చెయ్యమాకు’ పాటలో లేదో టైమ్ మాకు అన్న వాక్యాన్ని రెండోసారి పలికినపుడు గాయకుడు గమ్మత్తుగా పలికి అలరించాడు. ‘తాగితే ఒక్కచుక్క’ ... పాటను రాజేంద్రప్రసాద్ సొంతంగా పాడారు. అయితే ఈ సినిమాకు అయిదుగురు సంగీత దర్శకులు పనిచేయడంతో ఏ పాటనెవరు స్వరపరిచారో తెలియని కారణంగా ప్రత్యేకంగా పేరుని పేర్కోలేని పరిస్థితి. నటీనటుల్లో అందరూ వాళ్లవాళ్ల పాత్రల్లో ఆ పరిధిమేరకు నటించారు. బుజ్జి పాత్రధారి అందరికంటే ముందు వరసలో ఉన్నారు. రాజేంద్రప్రసాద్ పాత్రకు ఇంకా స్పష్టత చేకూరితే రాణించేది. సినిమా పేరుకి న్యాయం చేద్దామన్న తలంపుతో రియాలిటీస్‌ని మరిచి నూతిలో...ని రూపొందించకుండా వుంటే కనీస స్పష్టత సినిమాకు వచ్చి నలుగురినీ అలరించేదేమో!

నమ్మలేని నిజమ్!

నమ్మలేని నిజమ్!

  • -సంకల్ప
  • 10/04/2015

* చిత్రమ్ కాదు నిజమ్ (బాగోలేదు)

బ్యానర్:
గుడ్ సినిమా గ్రూప్, శ్రీ శైలేంద్ర ప్రొడక్షన్స్.

చిత్రంగా కొన్ని చిత్రాల్లో చూపినవి నిజాలనిపిస్తాయి. అలాగే అన్ని నిజాల్ని చిత్రాల్లో చూపడం కుదరదు. కానీ ఈ చిత్రానికి చిత్రంగా ‘చిత్రమ్ కాదు నిజమ్’ అని ఢంకా భజాయించి పేరు పెట్టేశారు. మరలా పేరుకి చిత్రమ్... అన్నది ఎంతవరకూ నిజమనిపిస్తోందో అన్నదానిపై ఓ పరిశీలన.
పర్వతారోహణపై మక్కువ ఉన్న ఓ అరడజనుమంది యంగ్ బ్యాచ్ మంగుళూరుకి 90 కిలోమీటర్ల దూరంలోని ఓ ప్రాంతానికి ట్రెక్కింగ్‌కు వెళ్తారు. శిఖరారోహణ తరువాత తిరిగి వచ్చే క్రమంలో జరిగిన సంగతులూ వగైరా ఈ చిత్రంలో చూపిన అంశం. వెళ్లిన ఆరుగురిలో ఇద్దరు తప్పిపోయారు. ముగ్గురు చనిపోయారు. ప్రకాష్ అనే వ్యక్తి మాత్రం మిగతా ఐదుగురూ ముందుకు వెళ్లేటప్పుడు అనారోగ్య కారణంగా వెళ్లలేకపోతాడు. అతనొక్కడే బ్రతికాడు. వెళ్లిన వారిలో రమేష్ అనే యువకుడు వారి ప్రయాణం ఆరంభమైన లగాయతు అతను అచేతనుడయ్యే వరకూ చెంతనున్న కెమెరాతో చిత్రీకరించిన ఫుటేజ్‌నే ఈ చిత్రంలో చూశాం అని చెప్పారు. అసలిలాంటి వివరణ చదివితేనే పాఠకుల్లో అనేక అనుమానాలు వస్తున్నాయి కదూ! ఇక సినిమా చూసినవారికి ఇంకా చిత్రమైన అనుమానాలు వస్తాయి. ఈ సంఘటన జరిగినది 2010లో. 2012లో రమేష్‌కు చెందిన కెమెరా దొరికితే, దాన్ని తగిన అనుమతితో థియేటర్లో ప్రదర్శిస్తున్నామని చెప్పారు. ఈ చిత్రానికి మూలం ‘6-5=2’ అన్న కన్నడ చిత్రం. మనం చూసిన చిత్రం దాని అనువాద రూపం. కన్నడంలో నవంబరు 29, 2013లో విడుదలైంది. చిత్రం వ్యాపారకోణం దృష్ట్యా సినిమాలో నటించిన నటీనటులు ఎవరన్నది ముందు తెలపలేదు. అందుబాటులో ఉన్న సమాచారం ప్రకారం తర్వాత అక్కడవారి పేర్లు తెలిపారు. అంటే ఫుటేజ్ చిత్రణ కాదు మనం చూసినది, తిరిగి జరిగిన సంఘటనలు వారికందుబాటులో ఉన్న కెమెరా ఆధారంగా లభ్యమైన దాంట్లో తిరిగి చిత్రీకరించినట్టు స్పష్టం. వాస్తవం కూడా అంతే అవుతుంది. ఎందుకంటే హెచ్‌డి కెమెరా చిత్రణకి థియేటర్‌లో చూసే స్థాయి క్లారిటీ ఉండదు.
మూల చిత్రం విడుదలై రెండేళ్లైనా అనువాద చిత్రం వచ్చిన ఈ నేపధ్యంలో నటీనటుల పేర్లు చెప్పడానికి పెద్ద అభ్యంతరం అక్కరలేదు. పోనీ అదీ ఓ వాణిజ్య భావనకు రూపం అని సరిపెట్టుకున్నా చిత్రానికి దర్శకత్వం వహించిన (కెఎస్ అశోక్) వ్యక్తి పేరూ చిత్రం క్రెడిట్స్‌లో తెలుగు రూపానికి ఇవ్వలేదు. ఇది బాధాకరం. ఇక జరిగిన సంఘటనల పట్ల అనేకానేక అనుమానాలు. ఇది జరిగింది 2010లో. అప్పటికే సెల్‌ఫోన్లు, ఇంటర్‌నెట్లూ తమ హవా చూపుతున్నాయి. చిత్రంగా వెళ్లిన ఆరుగురిలో ఎవరికీ ఇవి లేవు. ఇంక ట్రక్కింగ్‌కి వెళ్లిన ఓ ఔత్సాహిక బృందం వెంటైనా, ఆ త్రోవలో నిపుణుడైన ఓ వ్యక్తి గైడుగా వస్తాడు. దాని ఊసేం లేదు ఇందులో. ప్రకాష్ అన్న బృందంలో సజీవుడైన ఏకైక వ్యక్తి తనకి నిద్ర మెళుకువ రాగానే క్రింద ఉన్న ఫారెస్టు అధికారుల వద్దకు వచ్చి ఫిర్యాదు చేస్తాడు. ఇది జరిగిన తర్వాత మిగతావారు అదృశ్యం/ మరణం జరగడానికి రెండుమూడు రోజుల వ్యవధి ఉందని చూపారు. మరీ రెండు రోజుల వ్యవధిలో అటవీ అధికారులు ఏమీచేయరా? అన్నది ఓ పెద్ద ప్రశ్న. అసలు ఈ చిత్రానికి ‘నిజమ్’ అనే బలం మరింతగా రావడానికి జరిగిన సంఘటనపై అటవీ అధికారులతో ఇంటర్వ్యూ జరిపి విచారణ ఇప్పిస్తే బావుండేది. అదేం ఇందులో జరగలేదు. అసలిలాంటి పర్వతారోహణ క్రమంలో ప్రకృతి అననుకూల పరిస్థితులరీత్యా మరణాలు సంభవించడం జరుగుతుంది. ఇలాంటి అతీత శక్తులు (బృందంలోని ఒకమ్మాయి ఉన్నట్లుండి చెట్టుపైకి వెళ్లిపోతుంది. మళ్లీ క్రిందపడిపోతుంది.. ఇలాంటివెన్నో ఇందులో చూపారు) వల్ల ప్రమాదాలు జరిగిన దాఖలాలు పెద్దగా లేవు. ఇలాంటి అతీతశక్తుల అంశాలు అధికంగా చూపడంవల్ల సినిమా పర్వతారోహణ, దాని అనుభూతిని ఫోకస్ చేస్తోందా? లేదా మనం ఇందాకా అనుకున్న శక్తులపై దృష్టిపెట్టిందా? అన్న భావన కలుగుతుంది. ఇక నటీనటుల విషయానికివస్తే నల్లవాడు/ కుమార్‌గా వేసిన వ్యక్తి బాగా నటించాడు. ఆ పాత్రకు రాసిన సంభాషణలు (ఆకలివేస్తే అంతే! కాకిని చూసినా కోడిలా అనిపిస్తుంది లాంటివి) బాగున్నాయి. రమేష్ కారణంగా తామంతా సమస్యల్లో చిక్కుకున్నాం అన్న సన్నివేశంలో అతనిపై చూపిన భావోద్వేగాలూ సహజంగా ఉన్నాయి. ఏదిఏమైనా రొటీన్ లవ్ స్టోరీలు, వగైరావగైరాల తాళింపు కాకుండా ఓ వైవిధ్యమైన సంఘటనను నలుగురికీ తెలియచెప్పాలనే ప్రయత్నానికి ఇలా తెర రూపం ఇవ్వడం అభినందనీయమే. అయితే దాని ‘నిజానికి’ తగిన బలం విషయంపై కూడా దృష్టి సారించి వుంటే ఇంకా మెరుగ్గా ఉండేది.

బీభత్స ప్రకృతి

బీభత్స ప్రకృతి

  • -మహి
  • 10/04/2015

* మిస్ లీలావతి (బాగోలేదు)

తారాగణం:
కార్తీక్, లీలావతి, మహేష్, ఎఫ్‌ఎం బాబాయ్, దివ్య, గీత, మల్లిక.
సంగీతం:
ప్రవీణ్ ఇమ్మడి
నిర్మాత:
యక్కలి రవీంద్రబాబు
దర్శకత్వం:
పి.సునీల్‌కుమార్ రెడ్డి

టంగ్‌స్టన్ లోహం ముడిపదార్థంగా ఉన్నపుడు పెద్దగా విలువ ఉండకపోవచ్చు. దానే్న -్ఫలమెంట్‌గా మారిస్తే అత్యంత విలువైన లోహం అవుతుంది. మానవ సంబంధాలూ అంతే. సరైన పద్ధతిలో సాగితే -బంగారం. వక్రమార్గం పడితే -బురద. ఇదే విషయాన్ని ప్రకృతి బీభత్సానికి అన్వయిస్తూ మిస్ లీలావతిలో చర్చించాడు దర్శకుడు. అక్రమ సంబంధాలు కుటుంబానికి హానికరం అని ‘చూపించే’ ప్రయత్నం చేశాడు. అలాంటి సంబంధాలు కుటుంబానికే కాదు -సమాజానికీ హానికరమే. అది వేరే విషయం.
కథేంటి?
ప్రధాన పాత్రధారి లీలావతి (లీలావతి) వ్యక్తిత్వం ఏమిటో ఎవరికీ అర్థం కాదు. నచ్చిన మొబైల్ నంబర్‌కు రింగ్ చేస్తుంది. అవతలి వ్యక్తి మగాడైతే చాలు, మాటలతోనే ముగ్గులోకి దింపుతుంది. అలా ఉచ్చుకు చిక్కిన కుర్రాడే -కార్తీక్ (కార్తీక్). మతె్తైన స్వరంతో ఎక్కడున్నా పరుగెత్తుకొచ్చేలా చేస్తుంది లీలావతి. తరువాత అందాన్ని అర్పిస్తుంది. ఆపై -కార్తీక్‌ను చెప్పుకింద తేలులా అణచిపెడుతుంది. మొదట పరాయి ఆడదానిపై ఉన్న వ్యామోహంతో కార్తీక్ ఆమెకోసం వచ్చినా, తరువాత తన కుటుంబం బజారున పడుతుందన్న భయంతో వద్దని వారిస్తూనే ఉంటాడు. అయినాకానీ, లీలావతి వదలదు. సామ దాన భేద దండోపాయాలన్నీ ప్రయోగించి తన దారికి తెచ్చుకుంటూనే ఉంటుంది. చివరికి అతని ఇంట్లోనే చేరి భార్యకి -్భర్తపై ఎలా కక్ష తీర్చువాలన్న విషయాలూ నేర్పుతుంది. ఈవిధంగా కార్తీక్ జీవితంలో ప్రవేశించి నరకం చూపిస్తుంది. కార్తీక్‌తోపాటు మిగతా ఇద్దరు స్నేహితులు కూడా ఆమె టార్చర్‌తో అగచాట్లు పడుతుంటారు. చివరికి లీలావతి ఏం చేసింది? ఆమె అంతరంగంలో ఉన్న అసలు విషయమేంటి? అనేదే మిగతా చిత్రం.
ఎలా వుంది?
చాలా చాలాకాలం క్రితం ‘మగవారి మాయలు’ సినిమా వచ్చింది. ఈ సినిమా దానికి వ్యతిరేకంగా ఆడవారి మాయలను చూపించింది. అసలు ఫోన్ చేసి ఓ మనిషిని ట్రాప్‌చేసి తన దారికి తెచ్చుకున్నప్పుడే లీలావతి పాత్ర ఔచిత్యం దెబ్బతింది. మగాడు కనపడగానే వెర్రెక్కిపోయి అందాన్ని అర్పించినపుడు -ఆమె చెప్పుకున్నట్టే ఎలాంటి విలువా లేదని తేలిపోయింది. అలాంటి కథను పట్టుకుని అక్రమ సంబంధాలు అనేవి హుదుద్ తుపానుల్లాంటివని, అవి జీవితాలను అల్లకల్లోలం చేస్తాయని సరికొత్తగా చెప్పే ప్రయత్నమే చేశాడు దర్శకుడు. గతంలో వచ్చిన అనేక చిత్రాలు ఇటువంటి కథనంతోవున్నా అవి రాముడు మంచిబాలుడిలా సానుకూల దృక్పథంతో చెప్పాయి. కానీ, ఈ చిత్రం హీరోయిన్ పాత్ర ఎంత విచిత్రంగా వుందో అంతే విచిత్రంగా సినిమానూ చిత్రీకరించారు. అయితే కొన్ని నిజాలు మాత్రం ఒప్పుకోక తప్పదు. పనిలోపనిగా సినిమా సమీక్షలు రాసే వాళ్ళనూ దర్శకుడు వదల్లేదు. ఓ ఫిలిం తియ్యాలంటే ఎంత పెయిన్ ఉంటుందో ఎవరికి తెలుసు. కేవలం పెన్నూ పేపర్ పట్టుకుని -సినిమా బాగలేదని రాసేస్తారా? అంటూ ప్రశ్నిస్తాడు. మంచి చిత్రాల సమీక్షలు అంతే మంచిగా వచ్చినపుడు ఎందుకు మాట్లాడరన్న ప్రశ్నకు సమాధానం ఉండదు ఇక్కడ.
హీరోయిన్ ఓ సినిమా తీయడానికి తన కథనే రచయితతో చర్చిస్తూ ఉంటుంది. అతను ఈ పాత్ర బ్రతకడానికి వీల్లేదని, చనిపోవాల్సిందేనని, లేకపోతే దెయ్యమై పగ తీర్చుకోవచ్చని చెబుతాడు. ట్రెండ్‌ను సెట్ చేసే లీలావతి అందుకు ఒప్పుకోదు. తానో కొత్తమార్గంలో వెళ్లి క్లైమాక్స్‌ను సృష్టిస్తానంటుంది. కానీ, చివరికి ఏం జరిగింది? రచయిత చెప్పిన విషయమే నిజమైంది!
మార్కెట్‌నుబట్టి ప్రొడక్ట్ తయారు చేయాలన్నట్టుగా, ప్రేక్షకులనుబట్టే దర్శకుడు కూడా ఇంత వయొలెన్స్ ఉన్న చిత్రం తీశాడేమో అనిపిస్తుంది. సీరియల్స్ చూసి చూసి బోరుకొట్టేసి ఇంట్లోవాళ్ళందరూ పేకాట నేర్చుకుంటున్నారట. మగాడు చచ్చిపోతే స్వర్గంలో రంభ, ఊర్వశి, మేనకలుంటారు. మరి ఆడవాళ్ళు చచ్చిపోతే ఎవరుంటారు చెప్పలేదు? అని అడిగుతాడు దర్శకుడు. మంచి పాయింటే! స్వర్గం చూపినవాళ్ళే నరకం చూపిస్తారని చెబుతూ లీలావతి చేత స్క్రీన్‌మీద భయంపుట్టే సన్నివేశాలనే చిత్రీకరించారు. కోపమొస్తే ఏం చేస్తుందో కూడా తెలియని లీలావతిని ఈ చిత్రంలో చూడొచ్చు. మగవాళ్ళు ఇంటికన్నా ఒంటికి ప్రాధాన్యత ఇస్తున్నారంటే, ఇంట్లో ఆడవాళ్ళు అనుమానించాలన్న సరికొత్త సూత్రాన్ని చెప్పేశాడు. మగాళ్ళెందుకు తాగుతారు? స్వతహాగా వారికి ధైర్యం ఉండదు. అందుకే ధైర్యం కోసం తాగుతారట. ఇవన్నీ సమాజంలో స్థిరీకరించిన నిజాలేనని పాత్రల చేత చెప్పించే ప్రయత్నం చేశాడు. దర్శకుడు మహేష్‌భట్ ‘మర్డర్’ అని, రాంగోపాల్‌వర్మ ‘ఐస్‌క్రీమ్’ అని మాటిమాటికి అవే సినిమాలు తీయడంలేదా? అని చురక వేశాడు. ఇలా చెప్పుకుంటూ పోతే లీలావతి సరికొత్త సూత్రాలతో భయపెడుతుంది. ఓరకంగా మగాళ్ళు అక్రమ సంబంధాల జోలికి వెళ్లకుండా బుర్రకి బుద్ధి చెప్పే ప్రయత్నం చేసినా, స్పష్టతలేని అభిప్రాయన్ని జీర్ణించుకోవడం కష్టమే.
ఇక నటీనటుల్లో కార్తీక్, లీలావతి పాత్రల్లో లీనమయ్యారు. లీలావతి తన పాత్రను ‘మర్చిపోలేని’ విధంగా చేసింది. కెమెరా పనితనం చాలాచోట్ల డల్‌గా అనిపించింది. ఎడిటింగ్ చేశారు, పాటలు పెట్టారు అనుకోవాలంతే. దర్శకత్వపరంగా తెలిసిన విషయానే్న కొంచెం ఘాటుగా చెప్పడానికి ప్రయత్నించారు. నేటితరం అమ్మాయిలు ఎలా ఉన్నారో, ఎలా ఆలోచిస్తున్నారో అన్న విషయాన్ని మగాళ్లకు జాగ్రత్త చెప్పే రీతిలో సినిమా సాగుతుంది. కాకపోతే -హర్షించలేనంత ఘాటుగా, బీభత్సంగా.!

అవును.. కానే కాదు!

అవును.. కానే కాదు!

  • -మహాదేవ
  • 10/04/2015

* అవును - 2 (బాగోలేదు)

తారాగణం:
పూర్ణ, హర్షవర్ధన్ రాణె, చక్రవర్తి, రవివర్మ, నిఖిత, సంజన, భార్గవి
సంగీతం:
శేఖర్ చంద్ర
నిర్మాతలు:
సురేష్, రవిబాబు
కథ, దర్శకత్వం:
రవిబాబు

ఎంతకాదన్నా.. హారర్ చిత్రాల ఫినిషింగ్ పాయింట్‌ను సీక్వెల్‌కు అనుగుణంగా డిజైన్ చేయడం టాలీవుడ్ డైరెక్టర్లకు అలవాటైపోయింది. వంటబట్టించుకున్న ‘హాలీ’ సంస్కృతిని వదిలించుకోలేక -కాదంటూనే, మనసులో అనుకోలేదంటూనే.. ‘్ఫనిషింగ్ పాయింట్’ మాత్రం సీక్వెల్‌కు స్టార్టింగ్ పాయింట్‌లో ఎండ్ చేస్తుంటారు. దర్శకుడు రవిబాబు ‘అవును’లోనూ అదే చూస్తాం. పూర్ణను ఆస్పత్రిలో కనిపించని కెప్టెన్ రాజు అనుసరించే సీన్‌తో ముగించాడు. అంటే దీనికి -సీక్వెల్ ఉందన్నమాట అని ప్రేక్షకుడు అప్పుడే అనుమానించాడు. దాన్ని నిజం చేస్తూ -‘అవును 2’ తీశారు. మొదటి భాగాన్ని మొదలెట్టినపుడే -సీక్వెల్‌కు స్ట్ఫ్ దాచుకుని ఉంటే, -‘అవును’ కథ మరోలా ఉండేది. వీలైతే తీద్దాంలే అన్న చివరి చూపుతో పార్ట్-1కు ఫినిషింగ్ ఇచ్చాడు కనుక -సీక్వెల్‌కు స్టోరీ లేకుండా పోయింది. కథ అంతా ‘అవును’తోనే కానిచ్చేశారు కనుక -కాదనకుండా తీసిన పార్ట్-2లో కాకరపీచే మిగిలింది. పీచును ఎంత పిండినా -చేదే మిగిలింది.
కొనసాగింపు కథ:
వెంటాడుతున్న కెప్టెన్ రాజునుంచి తప్పించుకోవడానికి -గేటెడ్ కమ్యూనిటీని వదిలేస్తారు హర్ష, మోహిని (రాణె, పూర్ణ). అవును -2 సిటీ మధ్యలోని అపార్ట్‌మెంట్స్‌లో ఆరంభమవుతుంది. హర్ష స్నేహితుడు మోహన్ సూచన మేరకు -బహుళ అంతస్తుల అధునాతన అపార్ట్‌మెంట్‌లో భార్య మోహినితో పాలు పొంగిస్తాడు హర్ష. మోహినిపై మోహం తీరని కెప్టెన్ రాజు ఆత్మ వీళ్లను అనుసరిస్తూ ఇక్కడకూ వస్తుంది. హర్ష తల్లిదండ్రుల అస్తికలు గంగలో కలిపేందుకు -కాశి వెళ్లడం, అక్కడ పూర్ణని చూసిన ఒక అఘోరా మంత్రించిన రూపు ఇవ్వడం జరుగుతాయి. నిముషం కూడా తగ్గకుండా -ఏడాదిపాటు దాన్ని ధరిస్తే ఆత్మ దరిచేరడం అసాధ్యమని చెప్తాడు అఘోరా. మోహిని ఆ రూపును ధరించటంతో కెప్టెన్ రాజు ఆమెని ఏమీ చేయలేకపోతాడు. మోహినిని అనుభవించేందుకు అనేకసార్లు ప్రయత్నించి విఫలమవుతాడు. చివరకు రూపును ఆమెకు దూరం చేస్తే -కోరిక తీర్చుకోవడం సులువని గ్రహించి ఆ కోణంలోనూ ప్రయత్నిస్తాడు. కెప్టెన్ రాజు ప్రయత్నాలు ఫలించాయా? మోహినితో కోర్కెను తీర్చుకున్నాడా? లేదా? అన్నదే -మిగిలన సినిమా.
మిస్టరీ ఎలిమెంట్‌ని పక్కాగా ప్లాన్ చేసి తీసిన ‘అవును’ చూసిన ప్రేక్షకులకు సీక్వెల్ ఏమాత్రం ఆసక్తి కలిగించదు. మొదటి పార్టు చూడని వాళ్లకు -సినిమా అస్సలు కిక్కునివ్వదు. హారర్ ఎంటర్‌టైన్‌మెంట్‌కి కావాల్సిన సరుకంతా అవునులో వాడేసుకోవడం, అవకాశం చిక్కింది కదా అని సీక్వెల్‌కు ప్లాన్ చేయడం వల్ల అలాంటి పరిస్థితి తలెత్తింది. సమస్య దగ్గర మొదలై సంఘర్షణ దగ్గర ‘అవును’ ఆగడంతో -సీక్వెల్ పార్టులో అటాక్ నుంచే స్టోరీ మొదలుపెట్టాల్సి వచ్చింది. రెండు గంటలపాటు అటాక్ సీన్లతో డ్రామా దొర్లించడం సాధ్యం కాదు కనుక -రూపు రూపంలో దర్శకుడు లాక్ వేశాడు. సినిమా నడిపించడం వరకూ ఇది తెలివైన ప్రయత్నమే. కానీ, -స్టోరీని కొత్త డైవర్షన్‌కు తీసుకెళ్లే చాన్స్‌కు కూడా ఇక్కడే లాక్ పడిపోయింది. దీంతో సినిమా మొత్తాన్ని -రూపు చుట్టూ తిప్పక తప్పలేదు. పైగా తాళిబొట్టుకు రూపును తగిలించడంతో -సీన్లు వండుకోవడానికీ చాన్స్ మిస్సయ్యాడు దర్శకుడు. పెళ్లయిన యువతి -తాళిబొట్టును తీసి పక్కనపెట్టే సందర్భాలు బహుతక్కువ. కనుక.. అలాంటి సందర్భాలను (స్నానం చేసే సమయం) దర్శకుడు వెతుక్కోవాల్సి వచ్చింది. అలాంటి సన్నివేశాల్లోనూ మోహిని అందాలను మోహనంగా చూపించే అవకాశాన్ని వాడుకున్నా -రిపీటెడ్ సీన్స్ రక్తికట్టలేదు. ఆమె ఎప్పుడు స్నానానికి వెళ్తుందా? ఎప్పుడు రూపు తీసి పక్కన పెడుతుందా? నిరాకారిగా అనుసరిస్తున్న కెప్టెన్ రాజు ఎప్పుడొస్తాడా? అంటూ ప్రేక్షకుడు ఎదురు చూస్తూనే ఉంటాడు. ఎదురు చూపుల చిరాకులోనే.. రెండు హారర్ యాక్షన్ సన్నివేశాలు కళ్లముందు పరిగెత్తి సినిమా ముగింపునకు వచ్చేస్తుంది. అసలే నస అనుకుంటే -ప్లే మధ్యలో మరింత నసపెట్టేలా రవివర్మ రిపీటెడ్ సీన్లు -ఇంకా బోర్ కొట్టిస్తాయి. రవివర్మ ఫ్యామిలీ మిస్టరీ డ్రామా.. ఆత్మలపై శాస్ర్తియ పరిశోధనల్లాంటి చిట్కాలు ప్రయోగించినా -ప్రేక్షకుడిని రెండోసారి ‘అవును’ అనిపించడం కష్టమే అయ్యింది.
అనసూయలాంటి థ్రిల్లర్, అవునులాంటి మిస్టరీ చిత్రాలను చూసిన తరువాత దర్శకుడు రవిబాబు టాలెంట్‌ను అంచనా వేసుకోవడం కష్టమైన పనికాదు. ‘సింపుల్ కథ ప్లస్ స్మాల్ బడ్జెట్ ఈజీక్వల్ టు గుడ్ మూవీ’ అన్న సినీ మ్యాథమెటికల్ ఈక్వెషన్‌ను రవిబాబుకు అన్వయించొచ్చు కూడా. ఆల్రెడీ ప్రూవ్డ్ డైరెక్టర్ కనుక -అతని స్టయిల్‌ను అడాప్ట్ చేసుకున్న యంగ్ డైరెక్టర్లూ ఉన్నారు. అందుకే -అలాంటి వాళ్లకు అవును-2తో ఓ లెసన్ చెప్పాడు దర్శకుడు రవిబాబు. -సరుకు లేకుండా సినిమా స్క్రీన్ మీదకు తెస్తే చేతులు కాల్చుకోవడం ఖాయమని ఈ సినిమాతో వివరించాడు.
హారర్ లేదా థ్రిల్లర్ మెటీరియల్‌తో ప్రేక్షకుడిని కుర్చీకి కట్టిపడేయాలంటే -సబ్జెక్టులో సమ్మోహన శక్తి చాలా ఉండాలి. ఆ శక్తిని ఫస్ట్ పార్టులోనే వాడేసుకోవడం -అవును-2కి పెద్ద మైనస్. మొదటి రెండు సన్నివేశాల నుంచే సినిమాకు సమాంతరగా ప్రేక్షకుడు ప్రయాణించడం మొదలెట్టడంతో -సబ్జెక్టుతో కనెక్టివిటీ పూర్తిగా తెగిపోయినట్టు అనిపిస్తుంది. దీనికి తగ్గట్టు -థ్రిల్ కలిగించే సీన్లు లేకపోవడం, వాంఛ తీర్చుకోవడానికి కెప్టెన్ రాజు ఆత్మపడే తపనలో తీవ్రత లోపించడం -వెరసి సినిమాలోని వీక్నెస్‌లు వీక్షకుడినీ ఆవహించేశాయి. లీడ్‌రోల్‌లో కనిపించిన పూర్ణ సినిమాకు పెద్ద అస్సెట్. కథకు తగినంత గ్లామర్‌ను అందిస్తూనే, పాత్రకు తగిన భయాన్ని కళ్లలోనే చూపించేసింది. సినిమా వరకూ పూర్ణ అస్సెట్ కావొచ్చు. కాకపోతే -కెరీర్‌పరంగా ఆమెకు ఇక ఇలాంటి పాత్రలే దక్కే ప్రమాదం కూడా లేకపోలేదు. అంటే -పూర్ణ కెరీర్‌కు అవును-2 మైనస్ అనుకోవాలి. ఇక రెండో అస్సెట్ -సినిమా కోసమే డిజైన్ చేయించిన అపార్ట్‌మెంట్ ఇంటీరియర్. ఇదే సినిమాకు రిచ్‌లుక్ తీసుకొచ్చింది. మిగిలిన పాత్రల్లో -హర్ష, చక్రవర్తి, సంజన, రవివర్మ చెప్పినంత వరకే చేశారనిపిస్తుంది. భయపెట్టగలిగే దృశ్యాలు లేకపోవడంతో -శబ్దంతో హారర్ ఫీల్ తెచ్చే ప్రయత్నం పూర్తిగా శృతి తప్పింది. ఒక్కముక్కలో చెప్పాలంటే -ఇది అవును చిత్రానికి తగిన సీక్వెల్ కానే కాదు.

వినోదాత్మక వి’జిల్!

వినోదాత్మక వి’జిల్!

  • -మహాదేవ
  • 03/04/2015

** జిల్ (ఫర్వాలేదు)

తారాగణం:
గోపీచంద్, రాశిఖన్నా, కబీర్, పోసాని, చలపతిరావు, ఊర్వశి, అవసరాల శ్రీనివాస్ తదితరులు
సంగీతం: జిబ్రాన్
నిర్మాత: వంశీకృష్ణారెడ్డి, ప్రమోద్ ఉప్పలపాటి
కథ, కథనం, దర్శకత్వం: రాధా కృష్ణకుమార్

తలదనే్నవాడు -ముంబయి విలన్. తాడినిదనే్నవాడు -హైద్రాబాద్ హీరో. వీళ్లిద్దరి మధ్య -అనుకోకుండా కుదిరిన క్లాష్. ఈ ముడిసరుకు చాలు -యాక్షన్ సినిమాను బాక్సాఫీస్ దగ్గర పరిగెత్తించడానికి. యాక్షన్ సీన్లకు కావాల్సిన సెటప్ -పర్ఫెక్ట్‌గా కుదిరిన తరువాత.. ఫ్యామిలీ సెంటిమెంట్, ఫ్రెండ్లీ డ్రామా.. ప్యూర్ హీరోయిన్ డామినేటెడ్ రొమాన్స్.. ఇన్ని పా’లు సమపాళ్లలో కలిపికొడితే -ఏ ప్రేక్షకుడు మాత్రం సీట్లోంచి కదుల్తాడు? తెలుగు సినిమాకు పరమబాగా అలవాటైపోయిన మాస్ యాక్షన్ ఎలిమెంట్స్‌కి క్లాస్ ట్రీట్‌మెంట్, క్లాసిక్ రొమాంటిక్ టచ్ ఇచ్చి -జిల్ మనిపించాడు కొత్త దర్శకుడు రాధా కృష్ణకుమార్. ఎంచుకున్న తెరవర్గం.. తెరవెనుక నమ్ముకున్న సాంకేతిక వర్గం.. ఎవరి శక్తిని వాళ్లు సమపాళ్లలో అందించారు. సమష్టికృషితో సక్సెస్‌ను సొంతం చేసుకోవచ్చనే -రొటీన్ స్టోరీని కొత్తగా చూపించారు.
కథ:
ఫైర్ ఆఫీసర్ -జై (గోపీచంద్). చస్తానంటూ ఇంట్లోవాళ్లను బెదిరించేందుకు భవనం ఎక్కి దూకడానికి భయపడుతుంది -సావిత్రి. తనను రక్షించే హీరోకోసం ఎదురు చూస్తుండగా -చేయి అందించి కిందపడకుండా సావిత్రిని కాపాడతాడు జై. అతను మాత్రం -ఆమె అందానికి ప్రేమలో పడిపోతాడు. క్యూట్ లవ్‌స్టోరీ నడుస్తున్న టైంలో -ఓ అపరిచుతుడి పరిచయం. ఆ అపరిచితుడే -రఘునాథ్ (బ్రహ్మాజీ). ముంబయి డాన్ చోటానాయక్ (కబీర్) గ్యాంగ్‌లో ఉంటూనే వెయ్యికోట్లు కొట్టేసినవాడు. ఇన్ఫర్మేషన్ ఇచ్చి చోటానాయక్‌ను పోలీసులకు పట్టించిన నమ్మకద్రోహి. నాయక్ గ్యాంగ్ వెతుకుతున్న టైంలో -ప్రమాదం నుంచి రఘునాథ్‌ను అనుకోకుండానే రక్షిస్తాడు జై. వెతుకులాడే గ్యాంగ్‌వార్‌లో రఘునాథ్ చనిపోతాడు. అవసరమైతే తప్ప నోరుమెదపని రఘునాథ్ -చస్తూ జై చెవిలో ఏదో చెప్తాడు. ఆ రహస్యమే -జైని ముంబయి డాన్ చోటానాయక్‌కు టార్గెట్ చేస్తుంది. ఇద్దరి మధ్య నడిచిన టగ్ ఆఫ్ వార్ -మిగిలిన సినిమా.
అరిగిపోయి.. నలిగిపోయి.. చిరిగిపోయిన -కథే. కాకపోతే కేవలం కమర్షియల్ స్క్రీన్‌ప్లేమీద నమ్మకంతో తీసిన సినిమా. తెలుగు ప్రేక్షకుడు యాక్షన్ ఫార్ములాను ఇంకా దాటిపోలేదన్న ధైర్యంతో తీసిన సినిమా. అదే ఫలితాన్నిచ్చింది. విసిగించకుండా వినోదాన్ని పండించే కాలక్షేపాన్ని ప్రేక్షకుడు ఎంజాయ్ చేస్తున్నాడు.
కొత్త దర్శకుడు ఫస్ట్‌టైమే యాక్షన్‌కు దిగాడంటే -సవాలక్ష అనుమానాలు తలెత్తడం సహజం. వాటిని ప్రేక్షకుడి దరిదాపుల్లోకి రానివ్వకుండా -‘జిల్’ మనిపించడంలో దర్శకుడు సక్సెస్ అయ్యాడు. గోపీచంద్‌లోని మాస్ అగ్రెసివ్ హీరోయిజాన్ని కొత్తకోణంలో చూపిస్తూనే -హీరోయిన్‌తో కనిపించే సన్నివేశాల్లో రొమాంటిక్‌గా చూపించగలిగాడు. క్లాస్ లుక్‌కు తగ్గట్టే ఓవర్ ప్లేను దూరంపెట్టి -పర్ఫార్మెన్స్ పరంగా గోపీచంద్ మంచి మార్కులు సంపాదించుకున్నాడు. గోపీచంద్, రాశిఖన్నాల కెమిస్ట్రీ -జిల్‌కు పెద్ద ప్లస్. క్యూట్ ఎక్స్‌ప్రెషన్స్‌తో ఫెయిర్‌గా కనిపించిన రాశిఖన్నా -కీలక సన్నివేశాల్లో నటననూ ప్రదర్శించి ప్రామిస్ట్ యాక్రెస్ అనిపించుకుంది. విలన్ క్యారెక్టర్ చేసిన కబీర్, కీలక పాత్రల్లో కనిపించిన ఊర్వశి, పోసాని, చలపతిరావు, ప్రభాస్ శీను, అవసరాల శ్రీనివాస్ పరిధిమేరకు మెప్పించారు.
ప్రధానంగా -సాంకేతికవర్గం సపోర్ట్ జిల్‌కు మేజర్ ప్లస్. కొత్త దర్వకుడు రాధాకృష్ణకుమార్‌కు డబుల్ బోనస్. ఇటీవలి తెలుగు సినిమాల్లో వినిపిస్తున్న సంగీతబోరుకు భిన్నంగా -జిబ్రాన్ బాణీలను అందించాడు. టైటిల్ సాంగ్ సహా మూడు పాటలు, నేపథ్య సంగీతం బాగుంది. యాక్షన్ సన్నివేశాలు డిజైన్ చేసిన తీరు, వాటిని ఉత్కంఠ కలిగించే ఫ్రేమ్స్‌లో చూపించిన వైనం బావుంది. సినిమాటోగ్రాఫర్ శక్తి శరవణన్ వర్క్ సింప్లీ సూపర్బ్. సినిమాకు రిచ్‌లుక్ రావడంలో శక్తిదే కీలకరోల్. ఫాస్క్ స్క్రీన్‌ప్లే స్టయిల్‌కు అనుగుణంగా ఎడిటర్ కోటగిరి శక్తిమేరకు ఫినిషింగ్స్ ఇచ్చినట్టే. హీరోయిజాన్ని హైప్‌లో చూపించే డైలాగ్స్‌లో -‘ఒడ్డూ పొడుగూ నాలా ఉంటే సరిపోదురా.. అవతలివాడు కూడా నేనై ఉండాలి’ ‘మండిన వాళ్లంతా నాదగ్గరకు పరిగెత్తుకొస్తారు. అదే నాకు మండితే ఎలా ఉంటుందో చూశావ్‌గా’ లాంటి సంభాషణలు బావున్నాయి. క్యూట్ లవ్‌లో హాట్, కూల్ సంభాషణలూ ఓకే.
మూసకథకు ట్రీట్‌మెంట్ సానబెట్టిన సినిమా -జిల్. అలాంటి పరిస్థితుల్లో జరిగే ఒకటీ రెండూ పొరబాట్లూ ఇందులోనూ కనిపించినా పెద్దగా పట్టించుకోవాల్సిన పనిలేదు. పచ్చినెత్తురుతాగే రాక్షసుడిగా విలన్‌ను చూపించి -చివరిలో చీమ నలిగిపోయినంత సులువుగా ఓడిపోవడం క్లైమాక్స్ టెంపర్ పడిపోయింది. విలన్ గ్యాంగ్‌తో భారీ ఫైట్లు డిజైన్ చేసి -చివరిలో యాక్షన్ సన్నివేశంలో ఆగ్రిసివ్‌నెస్ లేకుండా చేయడం ఒకింత మైనస్. అలాగే -స్టోరీ నుంచే వండుకున్న హ్యూమర్‌ను వదిలేసి, పోసాని, ప్రభాస్ శీనుల మీద చేసిన కామెడీ ట్రాక్ ప్రేక్షకులకు ఎక్కలేదు. ముందనుకున్నట్టుగా చిన్నచిన్న పొరబాట్లు మర్చిపోతే -మొత్తంగా జిల్ -ఒకసారి అనుభవించదగ్గ వినోదం.

కరేబియన్ గోల

కరేబియన్ గోల

  • - ప్రనీల్
  • 03/04/2015

* రేయ్ (బాగోలేదు)

తారాగణం:
సాయి ధరమ్‌తేజ్, సయామీ ఖేర్, శ్రద్ధాదాస్, అర్పిత్ రాంకా,
నరేష్, అలీ, తనికెళ్ల భరణి,
హేమ, బేబీ యుక్త
సంగీతం: చక్రి
కథ, స్క్రీన్‌ప్లే, నిర్మాత, దర్శకత్వం: వైవిఎస్ చౌదరి

రెండేళ్ల కష్టం.. ఎన్నో వ్యయ ప్రయాసలు. ఎక్కడా కాంప్రమైజ్ కాకుండా షూటింగ్ చేశాం -అన్న భారీ రొటీన్ స్టేట్‌మెంట్‌కి నిలువెత్తు నిదర్శనం ‘రేయ్’. కానీ- ఫలితం త్రిశంకు స్వర్గం. ఛెడామడా తిట్టేద్దామా? అంటే ఫలానా సన్నివేశంలో హీరో ఎక్స్‌ప్రెషన్ ఉంది చూశారూ? అదిరింది. చించేశాడని పొగిడేద్దాం అనుకొంటే- అదీ ఒక్క క్షణమే. కెవ్వు కేక.. ఆ సీన్‌లో సయామీ ఖేర్ ‘కేర్’ ఫ్రీగా నటించేసింది. మహాద్భుతం. కనీవినీ ఎరుగని తడి అందాలు. లేడీ విలన్‌గా శ్రద్ధాదాస్ -ఇరగదీసింది లాంటి ఛానెళ్ల డైలాగ్‌లతో చెప్పాలి. ఒక్కో యాంగిల్‌లో మెగా ఫ్యామిలీ ‘యాక్షన్’ ఉందా? అని వెతుక్కోవాలి. దీంతో -అసలు ఓటు ఎటు వేయాలో? ఎలా వేయాలో? తెలీక ప్రేక్షకుడు త్రిశంకు సందిగ్ధంలో పడతాడు. ఆ సందిగ్ధంలోకి వెళ్లబోయే ముందు కథలోకి వెళ్దాం.
కథ నేపథ్యం అమెరికా. అమెరికాలో బెస్ట్ ఆఫ్ వరల్డ్ టైటిల్‌ని రెండుసార్లు చేజిక్కించుకొని టాప్ పొజిషన్‌లో ఉన్న అమెరికన్ పాప్ సింగర్ జెన్నీ (శ్రద్ధాదాస్) ఏకైక లక్ష్యం హ్యాట్రిక్ కొట్టాలని. కానీ -ఇండి పాప్ సింగర్ శాండీ (్ఫర్హద్ షానవాజ్) తనకి టఫ్ ఫైట్ ఇవ్వడంతో ఏం చేయాలో పాలుపోని స్థితిలో -కాగల కార్యం గంధర్వులు తీర్చినట్టు.. అమెరికన్ డాగ్ డాంగే (అర్పిత్ రాంఖా) శాండీని అనుకోని పరిస్థితుల్లో చంపేస్తాడు. శాండీ చెల్లెలు అమృత (సయామీ ఖేర్). తన అన్నయ్య ఆఖరి కోరిక ‘బెస్ట్ ఆఫ్ వరల్డ్ టైటిల్’ని సాధించేందుకు అమెరికా బయల్దేరుతుంది. కాంపిటీషన్‌లో గెలవాలంటే సాధన కావాలి. అకుంఠిత దీక్ష పట్టుదలతో టైటిల్‌ని చేజిక్కించుకోవాలని జమైకా మ్యూజిక్ కాలేజీలో చేరుతుంది.
ఇక్కడే రాకెట్ అలియాస్ రాక్ ఎంట్రీ. ఇతగాడికి సంగీతం కంటె ‘సరిగమలు’ పలికే అమ్మాయిలంటే బోలెడంత ఇష్టం. జీవితం పట్ల నిర్లక్ష్యం. టేకిట్ ఈజీ పాలసీ. మ్యూజిక్‌ని కూడా సీరియస్‌గా వొంటబట్టించుకోడు. ఒకానొక సందర్భంలో మాఫియా డాన్ డాంగేకీ.. రాక్‌కి మధ్య చిన్నపాటి గొడవ జరుగుతుంది. రాక్‌ని డాంగే ఎగతాళి చేస్తాడు. దీనికి ప్రతీకారంగా ఎలాగైనా ‘బెస్ట్ ఆఫ్ వరల్డ్ టైటిల్’ని సాధించి డాంగేపై పగ సాధించాలని తీర్మానించుకొంటాడు రాక్. పోటీలో పాల్గొనటం ఆషామాషీ వ్యవహారం కాదు. అందునా -ఒకవైపు మాఫియా.. మరోవైపు జెన్నీ. ఈ నేపథ్యంలో శాండీ మరణం వెనుక ఉన్న మిస్టరీని ఛేదించటానికి అమృత చేసిన సహాయంతో ‘రాక్’ ఒక గాడిలో పడతాడు. క్లైమాక్స్‌లో ఏం చేశాడన్నది మిగతా కథ.
కథలో ప్లస్ పాయింట్ల గురించి తర్వాత మాట్లాడుకుందాం. అతి పేద్ద మైనస్ మాత్రం -రాక్ నేపథ్యం. వెరైటీ కోసం ‘రాక్’ని ఎంచుకొన్నప్పటికీ -అంతర్జాతీయ స్థాయి ‘పాప్’ని చూపెట్టాలంటే సాదాసీదా స్క్రీన్‌ప్లే సరిపోదు. ప్రతి పాత్రా ప్రేక్షకుడికి కనెక్టవుతూ ఉండాలి. ఇప్పటికే -ఇటువంటి కాంపిటీషన్ కథల్ని చూసేసిన సగటు ప్రేక్షకుడు ఆ తర్వాత ఏం జరగబోతోందన్నది ఇట్టే చెప్పేయగలడు. అతడి దృష్టిని మార్చాలని ఎన్నిసార్లు.. ఎన్ని ట్రాక్‌లు -ఎంత కామెడీ.. ఎన్ని అందాల్ని ధారపోసినా ప్రేక్షకుల ఆలోచనల్ని మళ్లించలేక పోయాడు దర్శకుడు. ఫస్ట్ హాఫ్‌లో ఉన్న టెంపోని సెకండ్ హాఫ్‌లోనూ లాక్కురావటానికి తాపత్రయపడటం మాత్రం కనిపించింది తప్ప ఫలితం లేదు. అదీగాక -‘రాక్’ అంటే హోరు అన్న కానె్సప్ట్‌తో సీన్లని నింపేశారు. దాంతో చెవుల తుప్పు వదలటమేమో గానీ- శిరోభారం పట్టుకొంది. కథా నేపథ్యం... రాక్ జోరు ఇదైతే- కథకి ‘లవ్ ట్రాక్’ వల్ల వొనగూడిన ప్రయోజనం లేదు. సయామీ ఖేర్ అందాల ఆరబోతకి తప్ప, హావభావ ప్రకటనలో ముఖమంతా ‘శూన్యం’. లేడీ విలన్‌గా శ్రద్ధాదాస్ డిఫరెంట్‌గా కనిపించింది. ఉన్నంతలో బానే ఉన్నట్టనిపిస్తుంది. ఇక పాటలకి సరైన ప్లేస్‌మెంట్ లేదు. ఇన్ని రీళ్లకీ ఒకటి రెండు సన్నివేశాల తర్వాత ‘పాట’ పెట్టేద్దాం అని తీర్మానించుకొన్నట్టు ఉంది. కామెడీ ట్రాక్‌ని కథలో బలవంతంగా జొప్పించినట్టుందే తప్ప, కథలో ఇమడలేదు. అలీ, రఘుబాబు, వేణుమాధవ్ ‘కామెడీ’ నవ్వించకపోగా.. కన్నీళ్లు పెట్టించాయి. వైవిఎస్ చౌదరి కథ స్టైల్ ‘పవన్ కళ్యాణ్, మహేష్ బాబు, ఎన్టీఆర్ ‘3 ఇంటెలిజెంట్స్’ సినిమాలో కనిపిస్తుందనుకొంటే అదీ అంతగా బాగోలేదు.
ఈ సినిమాకి ప్లస్ పాయింట్ సినిమాటోగ్రఫీ. ‘రాక్’ నేపథ్యం తాలూకు కరేబియన్ నేటివిటీని ఎంతో అందంగా చూపించటంలో సక్సెస్ అయ్యాడు. సినిమా అంతటికీ ఇదొక్కటే మేలుజాతి రకం. అలాగే హీరోయిన్‌నీ, లేడీ విలన్‌నీ.. గ్లామరస్‌గా.. కాస్తంత శృతిమించి చూపించటంతో స్క్రీన్‌కి మరింత అందం వచ్చింది. కాకపోతే సమయం సందర్భం లేకుండా వచ్చే పాటల్ని ప్రేక్షకుడు ఎంజాయ్ చేయటంపోయి.. తిట్టుకునే తాదాత్మ్యత. పాటకి తగ్గట్టు చక్రి సంగీతం ఫర్వాలేదు. ఇక డాన్స్ కంపోజ్ చేసినవారు లిస్ట్ కొండవీటి చాంతాడంత ఉంది. రాజు సుందరం, ప్రేమ్ రక్షిత్, జానీ, శేఖర్, భానోదయ తదితరులు. మ్యూజిక్ హోరు ఎక్కువ కావటం.. స్టెప్స్ జోరు మితిమీరటంతో ఎప్పటికి సినిమా అవుతుందా? థియేటర్‌లోంచి ఎప్పటికి బయటపడదామా? అని ఎదురు చూడాల్సి వచ్చింది.
శ్రీ్ధర్ సీపాన మాటలు అక్కడక్కడ పేలాయి. ఛాలెంజింగ్ డైలాగ్స్ కావటంవల్ల కుర్రాళ్లకి నచ్చవచ్చు. స్క్రీన్‌ప్లేనీ మరికాస్త కుదింపుగా.. కథ ‘హద్దులు’ దాటకుండా చూసినట్లయితే ఈ సినిమా పరిస్థితి వేరేవిధంగా ఉండేది.
కొసమెరుపు:
లాజిక్‌కి దొరకనివి. టెర్రరిస్ట్ అని హీరోని అరెస్ట్ చేసిన అమెరికన్ పోలీసులు -ఉన్నపళంగా అతడిని రిలీజ్ చేయటం మరీ ఎక్స్‌ట్రా ఆర్డినరీగా ఉంది. అదీగాక అమెరికా డాన్ డాంగే మన తెలుగు హీరో ముందు ఒఠ్ఠి వెధవన్నర వెధవలా చేష్టలుడిగి చూడటం ఏమిటో?

తళుకులేని బంగారం

తళుకులేని బంగారం

  • -మహి
  • 03/04/2015

* నాని బుజ్జి బంగారం (బాగోలేదు)

తారాగణం:
చందు, పూర్ణిమ, భానుశ్రీ, సాగర్, కాంచన, రోహిత్,
లలిత, సదానందం తదితరులు
నిర్మాత:
కె.చంద్రకుమార్‌రెడ్డి
సంగీతం, దర్శకత్వం:
ఆదేష్ రవి

ఆధునిక యువతరం ఆలోచనలన్నీ స్నేహం చుట్టూ మానేసి -సెక్స్ చుట్టూ తిరుగుతున్నాయి అనుకుంటే పొరబాటు. కుర్రాళ్లంతా -అమ్మాయిలను కేవలం సెక్స్ సింబల్స్‌గానే చూస్తున్నారని, అమ్మాయిలు మాత్రం -కుర్రాళ్లను కేవలం స్నేహం కోణంలోనే చూస్తారని చెప్పే సినిమా ఇది. అమ్మాయిలు స్నేహం కోసమే అబ్బాయిల చుట్టూ తిరుగుతుంటే -అబ్బాయిలు మాత్రం అందమైన అనుభవాల కోసమే వెంపర్లాడుతూ గాళ్స్‌తో స్నేహం చేస్తారని చెప్పే ప్రయత్నం చేసాడు దర్శకుడు. ఎక్కువ శాతం ఈ ఆలోచనలను సమర్థించే అవకాశం ఉన్నా -ఆ ఆలోచనను సరైన కథనంతో దృశ్యరూపంలో నడిపించడంలో దర్శకుడు మాత్రం నూరుశాతం విఫలమయ్యాడు.
కథేంటి?
పల్లవి అనే అమ్మాయి -స్నేహితుడు బుజ్జిని ఓ రాత్రి తన ఇంటికి ఆహ్వానిస్తుంది. రాత్రంతా తాను పల్లవితో ‘ఎంజాయ్’ చేయాలన్న కోరికల ఆలోచనలతో వస్తాడు బుజ్జి. తీరా వచ్చేసరికి అక్కడ నాని, బంగారం అని మరో ఇద్దరు స్నేహితులు తోడవుతారు. ఇదేంటి? అని అడిగిన బుజ్జికి పల్లవి చెప్పిన సమాధానం ‘వాళ్లు కూడా నా ఫ్రెండ్సే. రాత్రికి అందరం కలిసి హ్యాపీగా ఎంజాయ్ చేద్దాం’ అంటుంది. ట్విస్ట్ ఏమిటో అర్థంకాక ముగ్గురు స్నేహితులూ తలపట్టుకుంటారు. పోని పల్లవి -ఫ్రెండ్లీ ఆలోచనలతో ముగ్గురితోనూ రాత్రంతా కులాసాగా కబుర్లు చెప్పుకుంటూ హాయిగా కాలంగడపాలన్న కోరికను తీర్చుకుందా? అని అంటే, అదీ లేదు. చందు ప్రేమకథ విఫలమవ్వడంతో అతనిని ఓదారుస్తూ తిరుగుతుంటుంది. మధ్యలో ఉప కథలా -చందూ ప్రేమకథ అరగంట సాగుతుంది. కేవలం తాను మాట్లాడేటప్పుడు నిద్రపోతున్నాడన్న సాకుతో చందూ ప్రియురాలు అతనిని వదిలిపెట్టి వెళ్ళిపోయిందన్నది ఉప కథ సారాంశం. మధ్యలో హర్రర్ చిత్రంలా దెయ్యాల వాసనలూ చూపించే ప్రయత్నం చేశారు. చివరికి ఏదీలేదని తెలుస్తుంది, అది వేరే విషయం. ఈ తరహాలో ఒకరాత్రంతా సాగిన నానా రభస జాగారం, ప్రేక్షకుడిని విసుగెత్తిస్తుంది.
ఎలా ఉందంటే?
సినిమా మొదలే -బలహీనమైన స్క్రీన్‌ప్లే సన్నివేశాలతో నీరసంగా మొదలవుతుంది. పల్లవితో గడపాలని వచ్చిన ప్రతి స్నేహితుడూ -ఇద్దరమే ఉంటాం అన్నావ్‌గా, మరి ఇదేంటి? అని ప్రశ్నిస్తుంటారు. పల్లవి తాను పార్టీ ఇచ్చేముందు అందరూ వస్తున్నారని ఎందుకు చెప్పలేదో వివరించలేదు. ఎంజాయ్ చేద్దామని ఈ రాత్రి వచ్చాం అని కథానాయకులు అంటుంటే -ఇప్పుడు మాత్రం ఎంజాయ్ చేయడం లేదా? అంటూ ఎదురు ప్రశ్నిస్తుంటుంది కథానాయికి. ఇందులో ఓ పాత్ర చెప్పినట్టుగా సినిమా అంతా డెవిల్స్ నైట్‌లా సాగుతుంది. ఇక హీరోయిన్ సినిమాకు మైనస్. ఆమె ముఖంలో ఎలాంటి భావాలూ కనిపించలేదు. సినిమా చూసినవాళ్లు -హీరోల్లా మెంటల్ బ్యాలెన్స్ తప్పిపోవటం గ్యారంటీ. ‘అబ్బాయిలు మేఘాల్లాంటి వాళ్లు. అమ్మాయిలు ఆకాశంలాంటి వాళ్లు. ఆకాశం మీదకు ఎన్నో మేఘాలు వస్తూ పోతూ ఉంటాయి. వాటిని పట్టించుకోకూడదు’ అంటూ చిత్రంలో ఓ అమ్మాయి చెప్పిన మాట ప్రేక్షకుడు తనకూ అన్వయించుకోవాలి. ప్రేక్షకుడు -ఆకాశం. ఎన్నో ఇలాంటి సినిమాలు వచ్చిపోతుంటాయి. అందుకే -చిత్రంలో ప్రస్తావించిన చాలా విషయాలను పట్టించుకోకపోతేనే ప్రేక్షకుడికి ఆనందం మిగులుతుంది. కాఫీడేకి వెళ్తే యువతకు శీలం ఉండదా? అని ప్రశ్నిస్తే -ఈ చిత్రంలో మంచి సమాధానమే దొరికింది.
సాంకేతికంగా ఏ క్రాఫ్ట్ సరిగా పనిచేయలేదు. మొత్తం రాత్రిపూట షూటింగ్ అవ్వడంతో సరైన లైటింగ్ లేక నటీనటుల ముఖాలు మసకబారిపోయాయి. ఎడిటింగ్ వెరీ వీక్. ఉన్నదే కొద్ది సమయం కనుక ఎడిటింగ్ చేస్తే ట్రైలర్ అవుతుందని భయపడి ఉంటారు. నీలిమేఘం పాటలో ఒక్క ఐదు సీన్లు మాత్రమే తీసి అవే సీన్లు రిపీట్ చేశారు. పాటల చిత్రీకరణ పరమ చెత్తగా సాగింది. మరో గొప్ప విషయం ఏమిటంటే కార్తీక్ అనే పిల్లవాడు కూడా హీరోయిన్‌తో స్నేహం చేయడానికి అర్ధరాత్రి పూట ఇంటికి వస్తాడు. ఈ ఒక్క ఉదాహరణ చాలు -సినిమా ఎంత ఘోరమైన ఆలోచనలతో నిర్మించారో!?

..పాత అ’జెండా!

..పాత అ’జెండా!

  • - ప్రనీల్
  • 27/03/2015

* జెండాపై కపిరాజు (బాగోలేదు)

తారాగణం:
నాని, అమలాపాల్, శివబాలాజీ, రాగిణి ద్వివేది, శరత్‌కుమార్, వెనె్నల కిషోర్, తనికెళ్ల భరణి తదితరులు
సంగీతం:
జివి ప్రకాష్ కుమార్
నిర్మాత:
కెఎస్ శ్రీనివాసన్
కథ, స్క్రీన్‌ప్లే, దర్శకత్వం:
పి సముద్రఖని

అదొక రద్దీ రోడ్డు. ట్రాఫిక్ కంట్రోల్ మాటేమోగానీ -వసూళ్లే ప్రాధాన్యంగా పనిచేసే కానిస్టేబుల్. అతగాడు డిమాండ్ చేసినట్టుగానే -ఇందుమతి వంద సమర్పించి.. వెళ్లిపోతుంది. అన్ని డాక్యుమెంట్స్ పక్కాగా ఉన్న అరవింద్ శివశంకర్ ‘లంచం’ ఇచ్చేందుకు ససేమిరా అంటాడు. దాంతో -ఐపిసి సెక్షన్లన్నీ తిరగేసి కేసు పెడతానంటాడు ట్రాఫిక్ మోతుబరి. దీన్నిబట్టి -సగం కథ అర్థమై.. మిగతా సగంలో ఏం చెబుతాడా? అని ఆత్రంగా ఎదురుచూసిన సగటు ప్రేక్షకుడికి ‘జెండాపై’ అన్నీ అరకొరగా చూపించేశాడు దర్శక సముద్రుడు. అపరిచితుడు, భారతీయుడు, ఠాగూర్.. ఇలా ఎప్పుడో చూసేసి జీర్ణించుకొన్న ‘అవినీతిపై తిరుగుబాటు’ కథలన్నీ కళ్లముందు రీళ్లుగా నడుస్తుంటాయి. సమాజం, లంచగొండితనం, అవినీతి కానె్సప్ట్‌తో స్క్రీన్ మీదికి వచ్చాడంటే -అరిగిపోయిన రికార్డుల స్థానే ఏదో కొత్తదనాన్ని కథకి ఆపాదించనున్నాడేమో? అన్న ఆలోచన కూడా రావొచ్చు. ఒక భారతీయుడిని, మరో అపరిచితుడిని పక్కనబెట్టి -జెండాపై కపిరాజు తెరపై రాజ్యమేలతాడా? అనుకొంటే, ‘ఖని’ కనీసం కథని కొత్తపుంతలు తొక్కించలేకపోయాడు.
అసలు కథేంటో చూద్దాం
సాఫ్ట్‌వేర్ ప్రొఫెషనల్ అరవింద్ శంకర్ (నాని). సమాజం పట్ల అతడికొక నిర్దిష్టమైన అభిప్రాయం. అవినీతిరహిత సమాజాన్ని స్థాపించాలన్న ఆకాంక్ష. అపరిచితుడికి సమాజం పట్ల ఉన్నంత ఏవగింపు ఉంటాయి. ప్రతి ఒక్కరికీ క్రమశిక్షణ అవసరం అంటాడు. విలువలూ ఉండాలంటాడు. ఈ నేపథ్యంలోనే -తనకి లంచం ఇవ్వలేదన్న కోపంకొద్దీ కోర్టులో ఇతగాడిపై పలు కేసులు బుక్ చేస్తాడో ట్రాఫిక్ కానిస్టేబుల్. దీంతో అవినీతిపై యుద్ధాన్ని ప్రకటించిన అరవింద్, పైస్థాయి అధికారులను టార్గెట్ చేస్తాడు. లంచగొండులను న్యాయస్థానం ఎదుట నిలబెట్టే ప్రయత్నంలో అతగాడు విజయం సాధించాడా? లేదా? అన్నది పక్కనబెడితే -కథలో ప్రధానమైన ట్విస్ట్ -మాయా కన్మణి (నాని) సీన్‌లోకి ఎంటరవడం. ఇతగాడి క్యారెక్టర్ ఏమిటో? లక్ష్యమేమిటో? అతడిని ప్రవేశపెట్టిన అధికారులు ‘అరవింద్’పై కసి తీర్చుకున్నారా? ఈ కథలో సిబిఐ ఆఫీసర్ ప్రధాన పాత్రధారా? ఈ యుద్ధంలో అరవింద్‌కి తోడ్పడింది ఎవరు? ఇత్యాది అంశాలు -ఎవరి ప్రమేయం లేకుండానే వచ్చి వెళ్లిపోతూంటాయి.
సామాజికాంశాలు ప్రేక్షకులకు కొత్తేమీకాదు. ఈ అంశాలపై ఎన్నో భారీ బడ్జెట్ చిత్రాలొచ్చాయి. మెగా దర్శకులు తిరగమూత వేసిన సబ్జెక్ట్ కూడా. ఇప్పటికే ఎంతోమంది కదిలించిన కానె్సప్ట్‌ని -ప్రేక్షకుడిని కదిలించే విధంగా మళ్లీ తీయాలంటే ఎంతజాగ్రత్త తీసుకోవాలి? బర్నింగ్ ఇష్యూ అన్నప్పుడు -ఆ ఫీల్ కలిగేలా చేయగలగాలి. కానీ -ఇవేవీ సముద్రఖని స్క్రిప్ట్‌లో కనిపించలేదు. పైపెచ్చు -బర్నింగ్ ఇష్యూకి కమర్షియల్ ఎలిమెంట్స్ జోడించాలన్న తాపత్రయం కొద్దీ హంగూ ఆర్భాటం కల్పించి హోరెత్తించాడు తప్ప ప్రేక్షకుడు కథలో లీనమయ్యేలా చేయలేకపోయాడు.
కథని రెండు భాగాలుగా విడగొట్టి -్ఫస్ట్ హాఫ్‌ని అరవింద్‌కీ, సెకండ్ హాఫ్‌ని మాయా కన్మణికి పంచేశాడు. కొన్నికొన్ని సన్నివేశాల్లో ఉన్న టెంపో -ఉదాహరణకి కోర్టు సీన్, టీవీ ఇంటర్వ్యూ -సినిమా అంతా ఉంటే బావుండేది. ఐతే -ప్రధాన లోపం ఇదే. కమర్షియల్‌కి తగ్గట్టు సీన్లలో గందరగోళం సృష్టించి, అరుపులూ పెడబొబ్బలతో రీళ్ల కెక్కించాడు కథని. ఇప్పటి ప్రేక్షకులకు ఈ ‘హోరు’లో జోరు కనిపించటం మానేసి, బోరు తలెత్తింది. కథని జస్టిఫై చేయలేకపోయాడు సముద్ర.
నటనాపరంగా -నాని తనదైన స్టైల్‌ని డ్యూయల్ రోల్‌లోనూ చూపించాడు. మాయా కన్మణిగా అతడి నటనకి మంచి మార్కులే పడతాయి. కానీ కథలోని కమర్షియల్ ఎలిమెంట్స్ కారణంగా ఒక డబ్బింగ్ సినిమా చూస్తున్నామా? అన్న సందేహం వెంటాడుతుంది.
అరవింద్ ఫ్రెండ్ రామాచారిగా ‘వెనె్నల’ కిషోర్, న్యూస్ కాస్టర్‌గా శివబాలాజీ, ఇందుమతిగా అమలాపాల్, ట్రాఫిక్ కానిస్టేబుల్‌గా పృథ్వీరాజ్, తనికెళ్ల భరణి, శరత్‌కుమార్ తదితరులంతా తమతమ క్యారెక్టర్ల పరిధిమేరకు చక్కగా నటించారు. రాగిణి ద్వివేది కొద్దిగా ఓవర్ అనిపిస్తుంది. జివి ప్రకాష్‌కుమార్ సంగీతం ఫర్వాలేదు. ఎడిటింగ్‌లోనూ అక్కడక్కడ లోపాలున్నాయి. సముద్ర ఖని దర్శకత్వం ఓకే.
కొసమెరుపు:
నిన్ను నువ్వు సరిదిద్దుకో. ప్రపంచం అదే సరిదిద్దబడుతుంది. -ఇదీ టాగ్. ఎవరికి అన్వయించాలో అర్థం కాకపోతే వదిలేయండి.

ఉరకలెత్తని మూస ప్రేమ

ఉరకలెత్తని మూస ప్రేమ

  • -త్రివేది
  • 27/03/2015

* తుంగభద్ర (బాగోలేదు)
తారాగణం:
ఆదిత్ అరుణ్, డింపుల్ చోపడే, సత్యరాజ్, కోట శ్రీనివాసరావు తదితరులు
సంగీతం:
హరి గౌర
నిర్మాత:
రజనీ కొర్రపాటి
దర్శకత్వం:
శ్రీనివాసకృష్ణ గోగినేని

సంచలనం సృష్టించిన ఈగను నిర్మించిన సాయి కొర్రపాటి, తరువాత లెజెండ్, ఊహలు గుసగుసలాడె లాంటి సక్సెస్‌ఫుల్ సినిమాలనూ వారాహి చలన చిత్రం బ్యానర్‌పై తెలుగు ప్రేక్షకులకు అందించాడు. తాజాగా రాజకీయాల నేపథ్యంలో పల్లెటూరి ప్రేమకథను ‘తుంగభద్ర’గా ప్రేక్షకుల ముందుకు తీసుకొచ్చాడు. ఆదిత్, డింపుల్ చోపడే జంటగా నటించిన సినిమాకు దర్శకుడిగా శ్రీనివాసకృష్ణ గోగినేని పరిచయం అవుతున్నాడు. తమిళ నటుడు సత్యరాజ్ ముఖ్య పాత్ర పోషించిన సినిమా ఉగాది కానుకగా విడుదలైంది. మరి తుంగభద్ర కథా కమామీషు ఏమిటో చూద్దాం.
కథ:
రామరాజు (సత్యరాజ్) తాటికొండ గ్రామంలో పేరున్న వ్యక్తి. నియోజకవర్గానికి ఎమ్మెల్యేగా పోటీ చేసి ప్రత్యర్థి పైడితల్లి (కోట శ్రీనివాస రావు)ని ఓడిస్తాడు. అంతేకాకుండా ఎన్నికల సమయంలో జరిగిన ఘర్షణల్లో త్రిమూర్తులు (చలపతిరావు)ని హత్య చేస్తాడు రామరాజు. తన తండ్రిని చంపిన రామరాజుపై పగ పెంచుకుని, అదనుకోసం ఎదురు చూస్తుంటారు త్రిమూర్తులు కొడుకులు. ఒకరోజు అతనిపై బాంబులతో దాడి చేస్తారు. రామరాజు అనుచరులు అతనిని కాపాడతారు. దాంతో భయపడిపోయిన త్రిమూర్తులు కొడుకులు అజ్ఞాతంలోకి వెళ్లిపోతారు. రామరాజుకు నమ్మినబంటుగా ఉండే కుర్రాడు శ్రీను (ఆదిత్ అరుణ్). కూతురు ప్రేమలో పడిందన్న అనుమానం కలుగుతుంది రామరాజుకు. రోజూ టౌన్‌కు వెళ్లి కాలేజీలో చదువుకుంటున్న తన కూతురు గౌరిని ఓ కంట కనిపెట్టాలని శ్రీనును పురమాయిస్తాడు. చందు అనే కుర్రాడితో చనువుగా ఉంటోందని, స్నేహమైతే సరేనని, ప్రేమ అంటే మాత్రం చందును చంపెయ్యమని శ్రీనుకి చెప్తాడు. శ్రీను రోజూ గౌరిని ఫాలో అవుతూ చివరకు ఆమెతో ప్రేమలో పడతాడు. గౌరి కూడా శ్రీనుని ప్రేమిస్తుంది. ఇదిలావుంటే మళ్లీ జరిగిన ఎన్నికల్లో రామరాజు ఒడిపోవడంతో, పైడితల్లి పవర్‌లోకి వస్తాడు. అప్పటి వరకూ పగతో రగిలిపోతున్న పైడితల్లి ఎలాంటి నిర్ణయాలు తీసుకున్నాడు? శ్రీను, గౌరిల ప్రేమ ఫలించిందా? వారిద్దరి ప్రేమను రామరాజు అంగీకరించాడా? అన్న మిగతా కథను తెరపై చూడాలి.
సినిమా ద్వారా దర్శకుడు చెప్పాలనుకున్న మెసెజ్ బావున్నా, చెప్పే విధానంలో కాస్త తడబడ్డాడు. సీనియర్ నటుడు సత్యరాజ్ అటు పార్టీ కోసం ఏదైనా చేయడానికి సిద్ధపడే నాయకుడిగా, మరోవైపు మంచితనాన్ని గుర్తు తెచ్చుకుని మారిన మనిషిగా రెండు షేడ్స్ బాగా చూపించాడు. క్లైమాక్స్‌లో అద్భుతమైన నటన కనబర్చాడు. ఆదిత్ అరుణ్ పల్లెటూరి కుర్రాడి పాత్రకు అంతగా సూట్‌కాలేదు. నటనాపరంగా జస్ట్ ఓకే అనిపించుకున్నాడంతే. కథానాయికి డింపుల్ చోపడేది చిన్న పాత్రే అయినా, ఉన్నంతలో లంగా ఒణీల్లో తెలుగమ్మాయిలా కుర్రకారుని ఆకట్టుకుంది. జబర్దస్త్ శ్రీను ఫస్ట్‌హాఫ్‌లో కాస్త నవ్వించాడు. అలాగే ధన్‌రాజు, నవీన్‌లూ వారి వారి పాత్రల్లో కాసేపు నవ్వించే ప్రయత్నం చేశారు. కోట శ్రీనివాస రావు పాత్ర టైలర్‌మేడ్ కనుక ఓకే. శివరామకృష్ణ, పవిత్రలోకేష్, చరణ్, శశాంక్‌లు ఉన్నంతలో బాగా చేశారు.
సినిమాలో ప్లస్‌పాయింట్లుగా చెప్పుకోడానికి ఏమీ కనిపించవు. సత్యరాజ్ పెర్ఫార్మెన్స్, అక్కడక్కడా బావుందనిపించే బ్యాక్‌గ్రౌండ్ స్కోర్, కొంచెం కామెడీ, సినిమాలోని చివరి 20 నిమిషాల సన్నివేశాలు మాత్రమే కాస్త చెప్పుకోదగ్గవి.
సినిమాకు ఎంచుకున్న కథ కొత్తది కాదు. కథనంలో కొత్తదనం అస్సలు లేదు. ఇప్పటి వరకూ ఇలాంటి సినిమాలు చూసి చూసి ప్రేక్షకులు విసిగిపోయి ఉన్నారు. మళ్లీ వారిపై ఇలాంటి కథను రుద్దడం ఎంతవరకూ కరెక్టో అర్థంకాలేదు. నిజానికి సినిమా ప్రారంభంలోనే గోపీచంద్ ‘యజ్ఞం’ సినిమా షేడ్స్ కనిపిస్తుంటాయి. సినిమా చూస్తుంన్నంత సేపూ యజ్ఞంలోని చాలా సన్నివేశాలు మనల్ని వెంటాడుతుంటాయి. ఇక్కడ ఇంకో ట్విస్ట్ ఏమిటంటే యజ్ఞంలో గోపీచంద్ పాత్ర పేరు కూడా శ్రీను కావడం. కథలో బలం లేకపోవడంతో రెండు గంటలపాటు థియేటర్‌లో ప్రేక్షకులను కూర్చోబెట్టడం కష్టమైంది. ఇక సినిమా మొత్తానికి చివరి 20 నిమిషాలు మాత్రమే చెప్పుకోదగ్గ విషయం. ఇందులో హీరోది అంతగా ప్రాముఖ్యతలేని పాత్ర. మోడ్రన్ కుర్రాడికి గెడ్డంతో మాస్ లుక్ తేవాలని ప్రయత్నించినా ఫలించలేదు. హీరోకు మాస్ లుక్స్ సూటవ్వలేదనే చెప్పాలి. అతని గెటప్‌కి తగ్గట్టు బాడీ లాంగ్వేజ్ లేకపోవడం కూడా క్యారెక్టర్‌కి మైనస్ అయ్యింది. ఇక గౌరి క్యారెక్టరైజేషన్ కూడా సరిగా లేదు. ఆమె ప్రవర్తన ఒక్కో సందర్భంలో ఒక్కో తీరులో అనిపిస్తూ, ఆడియన్స్‌ని కన్ఫ్యూజ్ చేస్తుంది. కూతురు ప్రేమలో పడిందేమోనన్న డౌట్, ఆయన కూతురినే ప్రేమించే పనోడు ఇవన్నీ కల్పితాలుగా అనిపిస్తాయి. ఇక సినిమా మొత్తం బస్సు ఎక్కడం, దిగడంతోనే గడిచిపోతుంది. మధ్యమధ్యలో ఏమాత్రం నవ్వురాని కామెడీ సీన్స్‌తో విసింగించారు. ముఖ్యంగా కథ నెమ్మదిగా సాగుతూ, ప్రేక్షకుల సహనానికి పరీక్షపెడుతుంది.
సాంకేతిక విభాగం:
సాంకేతిక విభాగంలో -సినిమాటోగ్రాఫ్ రాహుల్ శ్రీవాత్సవ్ గురించి చెప్పుకోవాలి. కథలో అందమైన పల్లెటూరి సన్నివేశాలు మనకు మళ్లీ పల్లెటూరు రోజుల్ని గుర్తు చేస్తాడు. ఇక మ్యూజిక్ డైరెక్టర్ హరి గౌర అందించిన పాటలు, బ్యాగ్రౌండ్ మ్యూజిక్ ఫరవాలేదు. తమ్మిరాజు ఎడిటింగ్ ఇంకాస్త బెటర్‌గా ఉండాల్సింది. సినిమాలో చాలాచోట్ల సీన్స్‌ని సాగదీసినట్టు చేశారు. నిర్మాత మాత్రం కొత్త దర్శకుడి చేతిలో ప్రాజెక్టు పెట్టినా ఎక్కడా కాంప్రమైజ్ కాకుండా చక్కటి నిర్మాణ విలువలు పాటించారు. కొత్త దర్శకుడికి కథపై సరైన క్లారిటీ లేదు. చాలా సీన్స్‌లో తడబడ్డాడు. మరో సినిమాను గుర్తు చేసేలా ఉందన్న విషయాన్ని దర్శకుడు గ్రహించలేకపోవడం బాధాకరం. రాసుకున్న సీన్స్‌ని ఆడియన్స్‌కి కనెక్టయ్యే విధంగా తీయడంలో దర్శకుడి వైఫల్యం కనిపించింది.
మూస కథతో ప్రారంభమై స్లో నేరేషన్‌తో పల్లెటూరి బ్యాక్‌డ్రాప్‌లో రాజకీయ గొడవల చుట్టూ సాగిన ‘తుంగభద్ర’ -సినిమా ఆడియన్స్‌ని అనుకున్న స్థాయిలో మెప్పించలేపోయింది. డైరక్టర్ అనుకున్న సోరీలైన్ బాగున్నప్పటికీ -పూర్తి కథాపరంగా సినిమాని ఆసక్తికరంగా తీయలేకపోయాడు. కథలో, కథనంలో ఏమాత్రం కొత్తదనం లేని సినిమా ఇది. వారాహి ఎంతో ఖర్చు చేసి తీసిన ఈ సినిమా, గత సినిమాల స్థాయిలో లేదనే చెప్పాలి. కథను నడిపిన విధానం, కథనం, డైరక్షన్, సెకండాఫ్ మైనస్ పాయింట్లు.

రివ్యూ

Pages

X
Enter your Andhrabhoomi - Telugu News Paper Portal | Daily Newspaper in Telegu | Telugu News Headlines | Andhra Bhoomi username.
Enter the password that accompanies your username.
Loading