ఫ్యామిలీ డ్రామా!

ఫ్యామిలీ డ్రామా!

  • 18/07/2014

** దృశ్యం (ఫర్వాలేదు)
తారాగణం:
వెంకటేష్, మీనా, నదియా
సమీర్, నరేష్, రవికాలే
పరుచూరి వెంకటేశ్వరరావు
కృతిక తదితరులు
-----------
సంగీతం: ఎస్.శరత్
మాటలు: డార్లింగ్ స్వామి
కథ, స్క్రీన్‌ప్లే: జీతు జోసెఫ్
ఛాయాగ్రహణం: ఎస్.గోపాల్‌రెడ్డి
నిర్మాతలు: రాజ్‌కుమార్ సేతుపతి, సురేష్
దర్శకత్వం: శ్రీప్రియ
================
మలయాళంలో ఘన విజయం సాధించిన చిత్రం ‘దృశ్యం. చాన్నాళ్లుగా రీమేక్ కథల పట్ల ఆసక్తి కనబరిచే వెంకటేష్ ఈ సినిమా చేయనున్నట్టు వార్తలు రావటంతో సహజంగానే అభిమానుల్లో ఎన్నో ప్రశ్నలు పొడసూపాయి. మలయాళంలో ‘మోహన్‌లాల్’ ఈ కథకి జీవం పోశాడు?! మరి ఆ పాత్రలో వెంకటేష్ ఎలా ఉంటాడో? కథ ఏమిటో? ఇత్యాది ప్రశ్నలతో ఎదురుచూసిన ‘దృశ్యం’ రావటమే కాదు... కడు రమణీయంగా.. అదొక మరపురాని దృశ్యంగా ప్రేక్షకుల మదిలో నిలిచిపోయింది. ఈ మధ్యకాలంలో వస్తూన్న సినిమాల్లో ‘కథ’ లేకపోవటం చూస్తున్నదే. అంటే ఏమిటన్న ప్రశ్న ఉదయించక మానదు. స్టార్ ఇమేజ్‌లూ చట్రాలంటూ - స్టార్ హీరో కాల్షీట్ దొరికిందే భాగ్యమన్నట్టుగానూ - ఆ హీరోకి తగ్గ కథ అంటూ లేనిపోని ‘రేంజ్’లను సృష్టించటం.. గత చరిత్రల్ని తిరగేయటం... పూర్వీకుల పుట్టుపూర్వోత్తరాల తాలూకు డైలాగ్స్‌తో పేజీల్ని నింపటంతో - ఇటు ప్రేక్షకులు అటు అభిమానులు ఒక్కో సందర్భంలో అసందిగ్ధ పరిస్థితుల్లో కొట్టుమిట్టాడుతున్నారు కూడా. ఈ సందిగ్ధావస్థలో ‘దృశ్యం’పై అనేకానేక అనుమానాలూ వచ్చాయి. మలయాళ కథ తెలుగు నెటివిటీకి సరిపోతుందా? తెలుగు హీరో ‘ఇద్దరు పిల్లల తండ్రి’గా నటిస్తే చూస్తారా? ఫ్యామిలీ డ్రామాని ఇష్టపడతారా? అంటే- కథని తీసే రీతిలో తీస్తే.. కచ్చితంగా అందమైన ‘దృశ్యం’ కనిపిస్తుంది.
రాంబాబు (వెంకటేష్) అనాధ. స్వయంకృషితో జీవితంలో ఒక స్థాయికి చేరుకుంటాడు. మధ్యతరగతి దోబూచులాటలతో నిత్యం వేగిపోయే మనస్తత్వం. ఆ ఊళ్లో కేబుల్ నడిపిస్తూ భార్య జ్యోతి (మీనా), కుమార్తెలు అంజు (కృతిక), అను (బేబీ ఎస్తేర్)లను పోషించుకొంటూంటాడు. అతడికి భార్య కంటే కూడా సినిమాలంటే బోలెడంత ఇష్టం. ఎంత అంటే? సినిమా తర్వాతనే అతడి కుటుంబం. రాంబాబుకి అవినీతి అంటే పడదు. ఆ ఊరి కానిస్టేబుల్ వీరభద్రం (రవి కాలే)కి అదే ప్రవృత్తి. వీరభద్రం చేసే అవినీతి కార్యక్రమాల్ని చూళ్లేక ఎదురు తిరుగుతాడు రాంబాబు. అతడిపై పగ తీర్చుకోవటానికి సమయం కోసం ఎదురుచూస్తూంటాడు వీరభద్రం. ఐజి గీతా ప్రభాకర్ (నదియా) కొడుకు వరుణ్ తప్పిపోతాడు. ఆ కేసులో రాంబాబుని ఇరికిస్తాడు వీరభద్రం. ఆ తర్వాత ఏం జరిగిందన్నది క్లైమాక్స్.
కథని నమ్మితే- చెడు చేయదన్నది ఎన్నాళ్లుగానో వస్తున్న సినీ నీతిసూత్రం. ‘రీమేక్’ అన్నామా? ఆ కథని ఏదో విధంగా చిత్రిక పట్టేసి... కొసమెరుపులన్నీ తీసేసి... తెలుగు నేటివిటీకి తగ్గట్టు అని - కామెడీ ట్రాక్‌లనీ... ఇమేజ్‌కి తగ్గట్టు పవర్‌ఫుల్ పంచ్ డైలాగ్‌లనూ గుది గుచ్చేయటం పరిపాటి. దాంతో ‘కాళిదాసు కవిత్వం కొంత... నా పైత్యం కొంత’ అన్నట్టుగా కథ తయారవుతుంది. కానీ - ఇక్కడ ఆ ‘్ఫల్’ని ఏ మాత్రం చెడగొట్టకుండా - కథలో ఎటువంటి మార్పులు చేయకుండా - ఉన్నది ఉన్నట్టుగా సన్నివేశానికి సన్నివేశం తీయటంతో - ఇన్నాళ్లకి ఒక మంచి సినిమా చూశాం అన్న సంతృప్తి కనిపించింది ప్రేక్షకుల కళ్లల్లో. అంత మాత్రాన ఇదేదో బ్రహ్మాండం అని చెప్పటం కాదుగానీ... థ్రిల్లర్‌ని కుటుంబ నేపథ్యంలో చూపటంతో - ప్రేక్షకుడు కూడా ఆ ‘ఎత్తుగడల’ను తానే వేస్తూన్నట్టు భావిస్తాడు.
ఏ కథైనా మలుపు వరకూ వెళ్లాలంటే- కేరెక్టర్‌ని విశే్లషించటం జరగాలి. లేదూ నేపథ్యాన్ని బేస్ చేసుకొంటూ వెళ్లాలి. ఈ కథలో రాంబాబుని గురించి చెప్పటం... ఊళ్లో గొడవలు... కానిస్టేబుల్ వీరభద్రం సంగతులతో ఫస్ట్ హాఫ్ చాలా వరకూ సాగింది. ఇంతకీ దర్శకురాలు శ్రీప్రియ ఏం చెప్పదలచుకున్నదీ? అన్న సందేహం రాక మానదు. కథ మలుపులోకి రావటం ఆలస్యం - మితిమీరిన వేగంతో పయనించింది. ఆ టెంపోని అలాగే మెయిన్‌టెయిన్ చేస్తూ క్లైమాక్స్ వరకూ వచ్చింది. కథలో ప్రేక్షకుడు ఎప్పుడైతే ఇన్‌వాల్వ్ అవుతాడో ఇక కథకి వచ్చిన ఢోకా ఏం లేదు. అదే వెళ్లిపోతుంది - ప్రేక్షకుణ్ణి తీసుకొని. ఈ కథ నాదే. నేనే వీరభద్రాన్ని ఎదుర్కోవాలి. ఎలా నా కుటుంబాన్ని రక్షించుకోవాలి? అన్న ప్రశ్నలతో ఉక్కిరిబిక్కిరయ్యేట్టు ప్రేక్షకుణ్ణి చేసి.. ఇది అతడి కథే అన్నట్టు చేయటంలో నూటికి నూరు మార్కులు పడ్డాయి దర్శకురాలికి.
హీరో అంటే ఫైట్స్ చేయాలి. డ్యూయెట్లు పాడాలి. నాలుగు కుళ్లు జోకులతో అభిమానుల్ని అలరించాలి. పవర్‌ఫుల్ పంచ్ డైలాగ్‌లతో చప్పట్లు కొట్టేట్టు చేయాలి అన్న నియమం నుంచీ - ఎప్పుడైతే తెలుగు హీరో బయటపడతాడో అప్పుడే సినీ కథ బాగు పడుతుంది అన్న మాటకి ఈ సినిమా సరికొత్త ప్రక్రియకు తెర తీసింది. రాంబాబు ఒక మధ్యతరగతి కుటుంబీకుడు. అలాగే ఉంటాడు. అలాగే ప్రవర్తిస్తాడు కూడా. తెలుగు హీరో అలా ప్రవర్తించవచ్చా? కలల్లో బతికేయాలి. హీరోయిజం అంటే విలన్‌ని నాలుగు దెబ్బలు కొట్టాలి.. లాంటి భేషజాలకు వెళ్లలేదు. అందుకే- ఈ కథ అనుభూతిని మిగిల్చింది.
వెంకటేష్ ఈ కథని ఒప్పుకోవటమే ఒక సాహసం. అందునా - ఎదిగిన ఇద్దరు పిల్లల తండ్రిగా. హీరోయిజం ప్రదర్శించటానికేం లేదు. మామూలుగా మధ్యతరగతి తండ్రి కుటుంబంతో ఎలా ఉంటాడో అలాగే ఉండాలి. అంటే - హీరోకి చేతులు కట్టేసినట్టే. వెంకటేష్ ఇలా అనుకోలేదు. కథ ఏం చెప్పిందో అదే చేశాడు. అందుకే ‘దృశ్యం’లో ఎక్కడా వేలు పెట్టటానికి లేదు. మీనా నటనలో మరింత పరిణతి కనిపించింది. హీరోతో స్టెప్పులేసే.. ఆర్భాటాలేవీ పెట్టుకోకుండా - సాదాసీదా గృహిణిగా ఎంతో హుందాతనంతో కనిపించింది. పిల్లల పాత్రల్లో కృతిక, ఎస్తేర్ చక్కగా నటించారు. నదియా పాత్రలో ఏదో వెలితి కనిపించింది. పాత్ర పరిధి తక్కువ కాబట్టి... అలా ఉందేమో?! కానిస్టేబుల్ వీరభద్రంగా రవి కాలే చక్కటి నటన ప్రదర్శించాడు. విలన్ అంటే ఇతడే అన్నట్టుగా - నెగెటివ్ షేడ్స్ చూపాడు. వెంకటేశ్ అసిస్టెంట్‌గా సప్తగిరి... పరుచూరి వెంకటేశ్వరరావు, చిత్రం శ్రీను, ఉత్తేజ్.. ఇలా ఎవరికి వారే - కథని అద్భుతంగా పండించారు.
శరత్ సంగీతం... బ్యాక్ గ్రౌండ్ స్కోర్ బాగుంది. ‘డార్లింగ్’ స్వామి డైలాగ్స్ గురించి ప్రత్యేకించి చెప్పుకోవాలి. మామూలుగా మాట్లాడుకొనే మాటల్లానే ఉన్నా... ఎద లోతుల్లో అలజడిని సృష్టించాయి.
మలయాళ ‘దృశ్యం’ కథకి మూలం - ‘సస్పెక్ట్ ఎక్స్’ అనే జపనీస్ సినిమా అంటూ వార్తలొచ్చినా... ఏ కథనైనా తీసుకొంటే- దాన్ని ఎంతవరకూ సక్సెస్ చేయగలమన్న నమ్మకం ప్రధానం. అదే ఇక్కడ జరిగింది.
కామెడీ ట్రాక్ లుండాలి. రొమాన్స్ సీన్లు ఉండాలి. టూ-పీస్ సన్నివేశాలుండాలి అని ఎవరూ అడగరు. అలా ఉంటేనే చూస్తారన్నదీ లేదు. ఈ సినిమా అలాంటిదే. ఫ్యామిలీ డ్రామాకి కాస్తంత థ్రిల్లర్‌ని కలిపి - ‘దృశ్యం’ని ఎలా మలచారో తెలుస్తుంది.

నర-వానరాల యుద్ధం!

నర-వానరాల యుద్ధం!

  • -కె.పి.అశోక్‌కుమార్
  • 18/07/2014

హాలీవుడ్

*** డాన్ ఆఫ్ ది ప్లానెట్ ఆఫ్ ది ఏప్స్ (బాగుంది)
తారాగణం: ఆండీ సెర్కిస్, జేసన్ క్లార్క్
గేరీ ఓల్డ్‌మాన్, కేర్ రాస్సెల్
ఫొటోగ్రఫీ: మైకెల్ సెరెసిన్
దర్శకత్వం: మాట్ రీవ్స్

1971లో ‘‘ఎస్కేప్ ఫ్రం ప్లానెట్ ఆఫ్ ది ఏప్స్’’ అనే చిత్రం వచ్చింది. దాని విజయంతో సీక్వెల్‌గా 1972లో ‘‘కాంకెస్ట్ ఆఫ్ ది ప్లానెట్ ఆఫ్ ది ఏప్స్’’, 1973లో ‘‘బాటిల్ ఫర్ ది ప్లానెట్ ఆఫ్ ది ఏప్స్’’ చిత్రాలు వరుసగా వచ్చాయి. సినిమాలను పునర్నిర్మించడానికి హాలీవుడ్‌లో పది సంవత్సరాల కాలాన్ని పరిగణనలోకి తీసుకుంటారు. అయితే ఈ ఏప్ చిత్రాలు నలభై ఏళ్ళ తర్వాత మళ్ళీ కొత్తగా తీయడానికి ప్రయత్నించడంతో, 2011లో ‘‘రైస్ ఆఫ్ ది ప్లానెట్ ఆఫ్ ది ఏప్స్’’ చిత్రం మొదటగా వచ్చింది. దానికి సీక్వెల్‌గా ఇప్పుడు రెండవ భాగం ‘‘డాన్ ఆఫ్ ది ప్లానెట్ ఆఫ్ ది ఏప్స్’’ అనే పేరుతో ఈ వారమే ప్రపంచవ్యాప్తంగా విడుదలయింది.
అది 2018. ఒక భయంకరమైన వైరస్ భూగ్రహం మీద వ్యాపించి మానవ నాగరికతను తుడిచిపెట్టి వేస్తుంది. పది సంవత్సరాల తర్వాత, కొత్త తరానికి చెందిన నరవానరం సీజర్ తన అనుచరులైన గొరిల్లాలు, ఒరాంగ్‌టాన్‌లతో కలిసి సాన్‌ఫ్రాన్సిస్కోకు దూరంగా వున్న అడవిలో తన రాజ్యాన్ని నెలకొల్పుతాడు. వాళ్ళు వున్న దుర్గమారణ్యంలోకి మానవులు ప్రవేశించడం- నర వానరాలను చూసి భయపడిన వారిలో ఒకడు ఒక నరవానరాన్ని చంపడంతో ఆ రాజ్యంలో కలకలం బయలుదేరుతుంది. సీజర్ వచ్చి మానవులను తిరిగి ఇటు వైపుకు రావద్దని బెదిరించి వెళ్ళగొడతాడు. ఆ రాజ్యానికి సైన్యాధిపతియైన కోబా అనే నర వానరం తనను గినిపిగ్‌లా వాడుకుని ప్రయోగశాలలో చిత్రహింసలు పెట్టిన వైనాన్ని మరిచిపోలేక మానవుల మీద ద్వేషాన్ని పెంచుకుంటాడు.
వైరస్ బారినుండి తప్పించుకున్న కొంతమంది మనుషులు సాన్‌ఫ్రాన్సిస్కోలో తలదాచుకుంటారు. చీకట్లో మగ్గుతున్న వారికి విద్యుచ్ఛక్తి కావాలి. నర వానరాల రాజ్యంలో పాడైపోయి వున్న హైడ్రో ఎలక్ట్రిక్ డామ్‌ను పునరుద్ధరించుకుంటే వారికి కావలసినంత కరెంట్ దొరుకుతుంది. అందుకుగాను ప్రాణాలకు తెగించి మాల్కం తన కుటుంబంతోపాటు కొంతమందితో కలిసి అడవికి వచ్చి, నర వానరాల రాజు సీజర్‌ను మెప్పించి ఆ డామ్‌ను రిపేర్ చేసుకోవడానికి అనుమతి సంపాదిస్తాడు. అది నచ్చని కోబా, సీజర్‌ను ఎదిరించినా లాభం లేకపోతుంది. మాల్కం కష్టపడి ఆ డామ్‌ను పునరుద్ధరిస్తాడు. దాంతో కరెంట్ వచ్చి నగరంలో వెలుగులు జిమ్ముతాయి. ఈలోపున జబ్బుతో వున్న సీజర్ భార్యను వైద్యురాలైన మాల్కం భార్య రక్షించడంతో సీజర్‌కు వాళ్ళ పట్ల అభిమానం పెరుగుతుంది. కోబా తన అనుచరులతో మానవుల ఆవాసాలకు వెళ్ళి అక్కడ వున్న ఆయుధాలను, అవి ఉపయోగించే విధానాన్ని చూస్తుంది. వాళ్ళ మీద దాడిచేసి, ఆ ఆయుధాలను చేజిక్కించుకుంటుంది. అడవికి వచ్చి సీజర్ మీద చాటుగా తుపాకీ పేల్చగా, సీజర్ గాయంతో లోయలోకి పడిపోతాడు. అది మానవులు చేసిన పని అని నమ్మించిన కోబా దానికి ప్రతీకారంగా ఆయుధాలు చేపట్టిన నర వానరాలను తీసుకుని మానవుల మీదకు దండెత్తుతుంది. ఈ హడావుడిలో మాల్కం తన బృందంతో తప్పించుకుని దాక్కుంటాడు.
అక్కడ మనుషులతో యుద్ధంచేసి గెలిచిన కోబా వాళ్లందర్నీ టవర్‌లో బంధిస్తాడు. తనను తాను రాజుగా ప్రకటించుకున్న కోబా తన మాట వినని వాళ్ళను శిక్షిస్తాడు. సీజర్‌కు విధేయులుగా వున్నవాళ్ళను బంధిస్తాడు. అడవిలో గాయంతో పడిపోయిన సీజర్‌ను మాల్కం బృందం రక్షించడానికి సాన్‌ఫ్రాన్సిస్కోకు తీసుకువస్తారు. సీజర్ కొడుకు వచ్చి బందీలుగా వున్న నర వానరాలను విడిపించి సీజర్ బతికే వున్నాడని తెలపడంతో వారంతా సీజర్‌కు విధేయత పాటించి కోబాకు ఎదురు తిరుగుతారు. మానవులకు ప్రతినిధిగా వున్న డ్రైఫస్ నర వానరాల దాడికి అండర్‌గ్రౌండ్‌లో తలదాచుకుని, సైన్యాన్ని రమ్మని మెసేజ్ ఇస్తాడు. డ్రైఫస్ టవర్‌ను పేల్చివేయకుండా చూడటంలో విఫలమైన మార్కస్, డ్రైఫస్‌ను చంపివేస్తాడు. సాయుధ మానవ బలగాలు వస్తున్నాయి. శాంతికోసం ప్రయత్నించి లాభం లేదు. వినాశనం తప్పదు. వీటన్నింటికి దూరంగా నీ కుటుంబంతో వెళ్ళిపో అని చెప్పి యుద్ధానికి సిద్ధమైన సీజర్‌ను చూపిస్తూ సినిమా ముగుస్తుంది.
ఈ చిత్రంలో నాగరికత నశించి మానవులంతా ఆది మానవుల స్థాయికి దిగజారగా, నర వానరాలు మరింత నాగరికంగా కనిపించడం విశేషం. ఈ వానరాలు సైగలతో మాట్లాడుకోవడమే కాదు, ఇంగ్లీషులో, అది కూడా మానవులతో మాట్లాడటం ఎంతో ఆశ్చర్యకరం. అటు వానరాలలో, ఇటు మనుషులలో అనగా ఇరుపక్షాలలో శాంతికాముకులు వుంటారు. యుద్ధప్రియులు వుంటారని చెబుతూ వీళ్ళవల్లనే యుద్ధాలు చెలరేగుతాయనీ, సర్వనాశనం అవుతాయని ఈ చిత్రం తెలియజేస్తుంది. నర వానరాలు అడవిలో వుంటూ తమకు అలవాటైన గొరిల్లా పద్ధతులతో యుద్ధం చేసే బదులుగా, తుపాకులు తీసుకుని గుర్రాలెక్కి మానవుల మీద దండయాత్రలకు బయలుదేరడం అంత సహజంగా అనిపించకపోయినా, కథాకథన వేగంలో ప్రేక్షకుడు దాన్ని పట్టించుకోడు. బహుళజాతి సంస్థలు ఆయిల్ పేరిట, ఖనిజాల అనే్వషణ పేరిట బడుగు దేశాలలోకి ప్రవేశించడం, వాళ్ళను కవ్వించి యుద్ధానికి సిద్ధం చేయడం, యుద్ధం పేరుతో వారిని సర్వనాశనం చేసే అగ్రరాజ్యాల దమన రీతిని అంతర్లీనంగా ఈ చిత్రం ప్రతిబింబింపజేస్తుంది. ఈ చిత్రం విడుదల కాకముందే అనగా జనవరి 2014లోనే మూడవ భాగం తీయడం ప్రారంభించారు. దీన్ని జూలై ’2016లో విడుదల చేయనున్నట్టు ప్రకటించేశారు కూడా.

పేరుకు తగ్గట్టు లేదు!

పేరుకు తగ్గట్టు లేదు!

  • - అన్వేషి
  • 11/07/2014

* కుల్ఫీ (బాగోలేదు)
తారాగణం:
జై, స్వాతి, సన్నీలియోన్
కస్తూరి, అరుణ్‌దాస్, రాజ్‌బాలాజీ
వెంకట్‌ప్రభు, సాయి తదితరులు.
సంగీతం: యువన్‌శంకర్‌రాజా
వివేక్ శివ, మెర్విన్
నిర్మాత: నరసింహారెడ్డి సామల.
కథ, దర్శకత్వం: శరవణరాజన్

ఓ చిన్న అంశాన్ని పట్టుకుని చిత్రం మొత్తం నడిపించడం అనేది చాలా సినిమాల్లో చూశాం. కానీ ప్రధాన ఇతివృత్తం వేరుగా ఉండి, దానికి అనుసంధానంగా అనుకున్న చిన్న పాయింట్‌కే అధిక ప్రాధాన్యతనిస్తూ సినిమాను సాగించడం అన్నది చాలా తక్కువ వాటిల్లో చూస్తాం. అలాంటి తక్కువ సంఖ్యకు చెందిన విభాగంలో ‘కుల్ఫీ’ వస్తుంది. అయితే ఇలా ప్రధానం- అప్రధానం అన్నవాటిని సమన్వయం చేయడం చాలా కష్టం. ఆ కష్టమైన విషయంలో సహజంగా వచ్చే క్లిష్టతను అధిగమించలేక పోవడంవల్ల ‘కుల్ఫీ’ పేరుకుతగ్గట్లు చల్లగా లేదు. అదేమిటో చూద్దాం.
మెడికల్ రిప్రజెంటేటివ్‌గా పనిచేసే హరీష్ (జై)కు మొదటి నుంచీ అత్యంత అధునాతనమైన సెల్‌ఫోన్లు వాడాలనే కోరిక. కానీ అలాంటి వాటిని సొంతం చేసుకోవాలనే కాంక్ష అతనికున్నా ఆర్థిక పరిస్థితి అనుమతించదు. అలాంటి పరిస్థితిలో ఓ టీషాపులో ఎవరో వదిలేసి వెళ్లిన సెల్‌ఫోను దొరుకుతుంది. దానివల్ల అతనికి ఎదురైన కష్టాలు, తిరిగి వాటినుంచి బయటపడి, తాను ప్రేమించిన స్వాతి (స్వాతి) చెంతకు చేరడం... తదితరాలు మిగిలిన కథ. అనుకోడానికి ఇది చాలా మంచి పాయింట్... అయినా దాన్ని సంపూర్ణ ఆకర్షణీయంగా చేయడంలో దర్శకుడు విఫలమయ్యారు. దానికి కారణం ఇందాకా చెప్పినట్లు కేవలం ఒకే పాయింటు... హరీష్ సెల్‌ఫోన్ ప్రీతి రకరకాల ఫోన్ల షాపింగ్, అమ్మాయిలు కాస్ట్‌లీ సెల్‌ఫోన్‌లు వున్న వారి వెంటే పడతారనడం వంటి వాటితోనే సన్నివేశాలు నడపడం. అసలు వాస్తవానికి దర్శకుని ఉద్దేశ్యం.. గడువుతీరిపోయిన మందులు (ఎక్స్‌పైరీ మెడిసిన్స్)ను తీసుకుని వాటిపై కొత్త తేదీల లేబుల్స్ వేసి మార్కెట్‌లోకి మళ్లించే ముఠాల ఆటకట్టించడం. కానీ ఇది కేవలం ఇంటర్వెల్ ముందే తెరపైకి వస్తుంది. నిజానికి ఇలా ప్రజల ప్రాణాలతో చెలగాటమాడే మందుల మార్పిడి ‘మాఫియా’ అతి ప్రమాదకరమైనది. తక్షణం అరికట్టవలసినది. దానిపైనే సినిమా మొత్తం కేంద్రీకరిస్తే బావుండేది. కేవలం దీనిపై రెండవ సగంలోనే దృష్టిపెట్టడంతో సరిగా దాని ఆనుపానుల్ని వివరించలేకపోయారు దర్శకుడు. అందులోనూ దర్శకునికిది తొలి సినిమా (దర్శకుడు శరవణరాజన్‌కిది తమిళంలో తొలి చిత్రం) కావడంతో ఆ అనుభవలేమి కనపడింది. ఇంకా సన్నివేశాల కల్పనలో కూడా కొన్ని అతిశయోక్తిలూ దోబూచులాడాయి. అంతగా సెల్‌ఫోను మానియాతో ఉన్న కథానాయకునికి సెల్‌ని సైలెంట్ మోడ్‌లో పెట్టడం రాదా? మాటిమాటికీ అది భయంకరమైన ధ్వనినిస్తూంటే, దాన్లోంచి వినోదం పిండడానికి ప్రయత్నించారు తప్ప అసలు విషయంపై దృష్టి సారించలేదు. అలాగే హరీష్‌నెంతగానో ప్రేమించిన అన్న, అలా తమ్ముడు విపత్కర పరిస్థితిలో ఉంటే అతనేమయ్యాడో అన్న ఆందోళనతో వెతకడం లాంటివి చేసినట్లే కనపడదు. అదే విధంగా హరీష్ అన్న పాత్ర నాకు దేవుడు ఎన్టీఆర్ అంటూ ఎంజిఆర్ ఫొటోముందు డైలాగులు చెప్పడం అసహజంగా ఉంది. అయితే ఈ అసహజత ఇది అనువాద చిత్రం (‘వడకర్రీ’ పేరిట తమిళంలో గత జూన్ 19న విడుదలైంది. దాన్ని ‘కుల్ఫీ’ పేరిట తెలుగులో అనువదించారు) కనుక అనివార్యం అయిందనవచ్చు. అలాంటప్పుడు ‘ఎజీఆర్’ ఫొటో చూపకుండా ఇక్కడ ఎన్టీఆర్ పాప్యులర్ కనుక చూపవచ్చు. అలాంటి జాగ్రత్తలు తీసుకోకపోవడంవల్ల ఆ సీన్లు పండలేదు. ఇక తను ఎంతగానో ఇష్టపడ్డ స్వాతి అన్న పేరుకానీ, అతనేం చేస్తున్నాడో కానీ కథానాయకుడు తెలుసుకోడా అన్నది పెద్ద ప్రశ్న. అతనే ముఠాకు నాయకుడు అన్నది ప్రేక్షకులు చాలా సులభంగా గుర్తుపట్టేశారు. ఎంతగానో ప్రచారం చేసిన శృంగార తార సన్నీలియోన్ ఉనికి సినిమాలో ఏం కనపడలేదు. కనీసం ఆమె నర్తించిన సాంగ్‌కేనా శ్రద్ధపెట్టలేదు. హరీష్‌గా జై తన పాత్ర పరిధిలో బానే నటించారు. స్వాతిగా కలర్స్ స్వాతి తనకున్న పెట్టని ఆస్తి క్యూట్ లుక్స్‌తో ఉన్న కాస్సేపూ ఓకె! మిగిలిన వారిలో హరీష్ స్నేహితుడు గణేష్ బాగా నటించారు. అసలు ఇతని పేరే సినిమా పేరు. ఎందుకంటే ఇతనే్న ఫ్రెండ్స్ అందరూ ముద్దుగా ‘కుల్ఫీ’అని పిలుస్తారట. సినిమాకి ‘కుల్ఫీ’ అన్న పేరు ఎలా కుదురుతుందని ఆలోచించే వారికి ఈ వివరణతో సమాధానమిచ్చేసాడు దర్శకుడు. పాటల్లో ‘ఉన్మాదినై, ఉన్మత్తుడై’ అన్నది ఓ మాదిరిగా ఉంది. దాని చిత్రీకరణ మాత్రం వైవిధ్యంగా ఉంది. ‘‘ఈ ఫేసు చూస్తే మెడిటేషన్ చేసే వాడికైనా ఇరిటేషన్ వస్తుంది’’లాంటి పంచ్ డైలాగుల ప్రయత్నమూ ఈ చిత్రంలో జరిగింది. ఇవన్నీ పక్కకుపెట్టి దర్శకుడు ఎలాంటి సన్నివేశంలోనూ అసభ్యతకు, అపసవ్య సంభాషణకూ తావివ్వకపోవడం అభినందనీయం. కానీ సినిమా ప్రధాన అంశమైన దానికి అల్ప ప్రాధాన్యతనివ్వకుండా వుండి వుంటే ‘కుల్ఫీ’అందరూ చూడడం కుదిరేది.

ఎక్కడని వెతుకుతాం...

ఎక్కడని వెతుకుతాం...

  • -ఎం.డి
  • 11/07/2014

* ఆ ఐదుగురు (బాగోలేదు)
తారాగణం:
వెంకట్, అస్మితా సూద్
క్రాంతికుమార్, శశి
తనిష్క్‌రెడ్డి, కృష్ణతేజ
క్రాంతి తదితరులు
సంగీతం: మంత్ర ఆనంద్
నిర్మాత: సరిత పట్రా
దర్శకత్వం: అనిల్ జేసన్ గూడూరు

మెసేజ్ ఓరియంటెడ్ సినిమా అంటేనే - అదో డాక్యుమెంటరీలా.. ఎంటర్‌టైన్‌మెంట్ నిల్ సబ్జెక్ట్‌లా అనిపిస్తుంది. సీరియస్ సబ్జెక్ట్‌లో సందేశం ఉండగానే సరికాదు- ఆ సందేశాన్ని సరిగ్గా స్క్రీన్‌పై ప్రెజెంట్ చేయాలి. కారణాకారణాలు ఏవైనప్పటికీ - సామాజిక అంశాన్ని తెరకెక్కించేప్పుడు చాలామంది ‘మిస్’ అవుతున్న కానె్సప్ట్‌నే దర్శకుడు అనిల్ కూడా ‘మిస్’ అయ్యాడు. ‘వినాయకుడు’ లాంటి హాస్య కదంబంలో సాఫ్ట్‌వేర్ నేపథ్యాన్ని కలిపి.. ‘ఆ నలుగురు’ సినిమాలో ఒక రచయిత తాలూకు జీవన వైవిధ్యాన్ని అందించిన ప్రేమ్ మూవీస్ బ్యానర్ ‘ఆ ఐదుగురు’ని అందించింది. కానె్సప్ట్ వరకూ ఓకే. కానీ - అది చిత్రీకరణ రూపం దాల్చేప్పటికి - మరో సినిమాని గుర్తు చేసేట్టు తయారైందీ విధంగా.
ఐపిఎస్ అధికారి రఘురాం (వాసు) ఒక కొత్త రాజకీయ పార్టీని స్థాపించి... ఇరవై ఏళ్లుగా ముఖ్యమంత్రిగా ఉంటూ అవినీతి పర్వాన్ని కొనసాగిస్తున్న నాగునీడు (నాగినీడు)ని ఎన్నికల్లో చిత్తుగా ఓడించి ముఖ్యమంత్రి పదవిని అలంకరిస్తాడు. సమాజానికి చీడ పురుగుల్లా మారుతూ అడ్డదోవలో వెళుతూన్న యువతను సన్మార్గంలో పెట్టడం ఒక్కటే ఆయన ధ్యేయం. దాంతో ఎన్.జి.ఎఫ్ (నెక్స్ట్ జనరేషన్ ఫోర్స్)ని నెలకొల్పి... యువత ప్రాధాన్యత దేశానికి ఎంతో ముఖ్యమని చెప్పాలన్న ఉద్దేశంతో - ఏ అర్హత లేకపోయినా.. పదిహేను వారాలపాటు ట్రైనింగ్ ఇచ్చి పోలీసు ఆఫీసర్లుగా మార్చేందుకు ప్రాతిపదికను తయారుచేస్తాడు. ఇంటర్వ్యూలు నిర్వహించి 40 మందిని ఎంపిక చేస్తారు. ఆ 40 మందిలో ‘ఆ ఐదుగురు’ కూడా ఉంటారు. బ్లాక్‌లో టికెట్లు అమ్మే అల్త్ఫా (క్రాంతి), సిద్దు (తనిష్క్‌రెడ్డి), జాన్ (క్రాంతికుమార్), బలరాం (శశి), క్రిష్ (కృష్ణతేజ). ఆ ఐదుగురు పరిచయం బలమైన స్నేహంగా మారుతుంది. ఆ క్యాంప్ ట్రైనర్ తోట చక్రవర్తి (వెంకట్). స్ట్రిక్ట్ ఆఫీసర్‌గా పేరు పొందిన తోట చక్రవర్తి సుశిక్షణలో ఈ ఐదుగురు మాత్రం దేన్నీ సాధించలేక వెనకబడతారు. ఇంకో ట్రాక్‌లో నాగునీడు - కృష్ణ మురళి (పోసాని కృష్ణ మురళి) రఘురాం నెలకొల్పిన ఎన్.జి.ఎఫ్‌ని అంతం చేసేందుకు ప్లాన్ వేస్తూంటారు. ఇక ప్రశ్నలే మిగిలాయి. ఎన్.జి.ఎఫ్ ట్రైనింగ్‌లో ‘ఆ ఐదుగురు’ శిక్షణలో విజయం సాధించి పోలీస్ ఆఫీసర్స్‌గా మారారా? వీరి ఫ్లాష్‌బ్యాక్ ఏమిటి? ప్రత్యేక అధికారిగా వచ్చిన కిరణ్మయి (అస్మితా సూద్) సంగతి ఏమిటి? ఆమె ఎవరు? ఏమైంది? ఇత్యాది ప్రశ్నలు.
ఒక సినిమా చూస్తున్నప్పుడు - మరో సినిమా ఆలోచనలోకి రాకూడదు. ఎక్కడో ఇలాంటి సినిమా చూశామే అనిపించకూడదు. మొదట్నుంచీ కూడా ఈ సినిమా అదే పోకడలో వెళుతుంది. నితిన్ నటించిన ‘హీరో’ జ్ఞాపకం ఉంటే- అందుకు భిన్నంగా ఏమీ ఉండదీ సినిమా. దర్శకుడు తీసుకున్న సబ్జెక్ట్ కూడా మలయాళ సినిమా ‘పోలీసు అకాడెమీ’నా? అన్న సందేహం రాక మానదు. ఏది ఏమైనా- సినిమా సోషల్ కానె్సప్ట్ అన్నది మొదటి రీల్‌తోనే అర్థమై పోతుంది. ఎన్.జి.ఎఫ్ ట్రైనింగ్ క్యాంప్ సన్నివేశాలతో సినిమాని నింపేసి.. ఆఖరున ఈ గ్రూప్‌తో అవినీతిని కూకటి వేళ్లతో పెళ్లగించేస్తాం అని చెప్పటం ప్రేక్షకుడు జీర్ణించుకోలేడు. ఇటువంటి ట్రైనింగ్ కథల్ని హిందీ సినిమాల్లో తెగ చూసేశాం. అదీగాక- అర్థంకాని సంగతులెన్నో ప్రేక్షకుణ్ణి వేధిస్తాయి. సి.ఎం. రోజువారి షెడ్యూల్ క్రితం రోజు రూపొందిస్తారు. ఇక్కడ మాత్రం ఓ నెల రోజులకు సరిపడా ‘షెడ్యూల్’ని ముందుగానే ప్రిపేర్ చేస్తారు. ఇది ఎక్కడా ఉండదు? సెక్యూరిటీ ప్రాబ్లమ్ ఉంటుందేమో? అన్న చిన్న సందేహం కూడా దర్శకుడికి రాలేదు. మరోవైపు పోలీస్ సెలక్షన్స్‌కి అడ్వర్టయిజ్‌మెంట్ ఇస్తే- 40 మంది మాత్రమే రావటం ఏమిటో? ఇదీ కథకి అంతగా నప్పలేదు. పోనీ! ఇటువంటి చిన్నచిన్నవి ఏ సినిమాలోనైనా జరిగేవే కదా- అని సరిపెట్టుకున్నా.. డాక్యుమెంటరీ చూస్తున్నట్టు ఎక్స్‌ప్రెషన్ పెట్టాల్సిన పరిస్థితి. మధ్యమధ్య ‘ఆ నలుగురు’తో ఈ ‘ఐదుగురు’ని పోల్చటం వల్ల వచ్చే తంటా. అటు ఎంటర్‌టైన్‌మెంట్ లేదు. ఇటు ‘క్యాంప్’ తతంగమైనా బాగుందా? అంటే అర్థంకాని పరిస్థితి. కేవలం నటన కోసం సినిమాకి వస్తారా ఎవరైనా. అలా వస్తే గనుక - కథని సైడ్ ట్రాక్‌లో పెట్టి - ఎవరు అద్భుతంగా నటించారన్న దానికి మార్కులు వేయొచ్చు. ‘సీతారాముల కళ్యాణము చూతము రారండి’ లాంటి సినిమాల్లో నటించిన వెంకట్ ఈ సినిమాలో స్ట్రిక్ట్ పోలీస్ ఆఫీసర్ పాత్రలో కనిపించాడు. కానీ పాత్ర పరిధి మరీ తక్కువ. ఉన్నంతలో చక్కటి నటనను ప్రదర్శించాడు. స్పెషల్ పోలీస్ ఆఫీసర్‌గా అస్మితా సూద్ గ్లామరస్‌గా కనిపించింది. ‘ఆ ఐదుగురు’లో జాన్‌గా క్రాంతికుమార్, అల్త్ఫాగా క్రాంతి, కృష్ణతేజ, తనిష్క్‌రెడ్డి, శశి ఉన్నంతలో రాణించారు. పిజి విందా ఫొటోగ్రఫీ సినిమాకి ప్లస్ పాయింట్. ఎడిటర్ కాస్తంత శ్రద్ధ పెట్టి ఉంటే బాగుండేది. సీన్‌కి సీన్‌కి మధ్య ‘బ్రేక్’ అనిపించకూడదు. అనిపించిందంటే - కథకి కనెక్ట్ కావటం కష్టం. అదే జరిగింది. ఏ విషయం చెప్పాలనుకున్నదీ డైరెక్టర్ సరిగ్గా చెప్పకపోవటం వల్ల వచ్చిన ఇబ్బంది ఇది. ఇప్పుడు లవ్ సీన్ అంటూ తెరతీసి.. అది కాకముందే సెంటిమెంట్‌లోకి వెళ్లిపోవటం - సినిమా అంతా ఇదే తంతు.
అసలు ఈ సినిమాకి వెళ్లాలా? వద్దా? అన్నది ఆలోచిస్తే- దర్శకుడు ఉద్దేశం మంచిదే. సామాజిక అంశంతో ఏదో తాపత్రయ పడ్డాడు. కానీ - వెళ్లటం అవసరమా? అన్న నిర్లిప్తత కొట్టొచ్చినట్టు కనిపిస్తుంది. అదీగాక - పోస్టర్లు కూడా అంతగా కనిపించక పోవటంవల్ల - ‘ఆ ఐదుగురు’ని ఎక్కడని వెతికి పట్టుకుంటాం? అని ‘స్లిప్’ చేసేయ్యొచ్చు.

‘ఎక్స్‌ప్రెస్’కి సీక్వెలా?

‘ఎక్స్‌ప్రెస్’కి సీక్వెలా?

  • -బి.ఎన్
  • 11/07/2014

* రారా.. కృష్ణయ్యా... (బాగోలేదు)
తారాగణం:
సందీప్‌కిషన్, రెజీనా
జగపతిబాబు, కళ్యాణి తదితరులు
సంగీతం: అచ్చు
నిర్మాత: వంశీకృష్ణ శ్రీనివాస్
కథ, మాటలు, స్క్రీన్‌ప్లే, దర్శకత్వం:
మహేష్ బాబు పి.

ఏ సినిమానైనా ఎవరైనా ఇష్టపడాలంటే - దానికి కొన్ని క్వాలిఫికేషన్స్ ఉండాలి. ‘రారా’ అనటంతోనే వచ్చేస్తారేంటి? ‘సినిమాలో సరుకేంటో?’ అని ప్రశ్నిస్తాడు. ఫలానా ఫలానా ‘ఎంటర్‌టైన్‌మెంట్’ ఎపిసోడ్స్ ఉన్నాయని కచ్చితంగా చెప్పగలగాలి. ఆ తర్వాతనే థియేటర్‌లోకి తొంగి చూస్తాడు. ‘రమ్మన్న’ కృష్ణయ్యకి ఆ అర్హతలున్నాయా? ఉన్నట్టే కనిపిస్తూనే.. వొకింత లేనట్టూ అనిపిస్తుంది. ‘వెంకటాద్రి ఎక్స్‌ప్రెస్’ హిట్‌ని తన ఖాతాలో వేసుకున్న సందీప్ కిషన్ - ఎక్స్‌ప్రెస్ వేగాన్ని ప్రదర్శించాడా? లేదా? అన్నది ఫస్ట్ పాయింట్. గ్లామర్‌ని తెగ వొలకబోసిందన్న స్టేట్‌మెంట్ల వెల్లువ మధ్య ‘రెజీనా’ రెచ్చిపోయిందా? లేదా? అన్నది మరో పాయింట్. ఇలా పాయింట్ టు పాయింట్ లెక్కలేస్తే - ‘రారా’ అన్నందుకు మినిమమ్ గ్యారంటీ దొరికిందా? లేదా? అన్నది ఇంకో పాయింట్.
అసలు పాయింట్‌కి వస్తే- కిట్టు (సందీప్ కిషన్) క్యాబ్ డ్రైవర్. అతగాడి సేఠ్ మాణిక్యం (తనికెళ్ల భరణి) దగ్గర -జీతంలోంచి కొంత సేవ్ చేసుకొని.. కారు కొనుక్కోవాలని కిట్టు కల. డబ్బు కూడబెట్టి క్యాబ్ కంపెనీ పెట్టాలన్న ఆశ. ఈ ఆశలపై నీళ్లు జల్లుతాడు సేఠ్. ‘నాకు డబ్బెప్పుడిచ్చావ్? డబ్బుల్లేవ్ గిబ్బుల్లేవ్’ అంటూ మోసగిస్తాడు. ఆ సేఠ్ కూతురు నందు (రెజీనా). తెగ మాట్లాడేయటం ఈమె నైజం. ఆమె ఇష్టానికి వ్యతిరేకంగా ఇంట్లో పెళ్లి సంబంధం కుదురుస్తారు. పెళ్లి తప్పించుకోవటం ఒక్కటే ఆమె ముందున్న తక్షణ కర్తవ్యం. ఈ నేపథ్యంలో సేఠ్ ఇంటికి వస్తాడు కిట్టు. సేఠ్‌ని ఎలాగైనా దెబ్బ కొట్టాలని నందుని కిడ్నాప్ చేసి పట్టుకెళ్లిపోతాడు. దీంతో నందూకి పెళ్లి బెడద తప్పినట్టే. ఈ ట్రాక్‌లో కిట్టు ప్రేమలో పడుతుంది నందూ. లక్షలిస్తేనే... నీ కూతుర్ని పంపిస్తా నంటూ సేఠ్‌ని బెదిరిస్తాడు కిట్టు. అక్షరాలా రూ.15 లక్షలు ఎందుకంటే? కిట్టుకి ఆరు లక్షలు. తొమ్మిది లక్షలు నందూకి. ఐతే- కిట్టుని ఇష్టపడే నందూ అతడి జీవితంలోకి ప్రవేశించాలనుకొంటుంది. మరోవైపు నందూ చూపుతున్న ప్రేమ కారణంగా- తనో మోసగాడిగా... కిడ్నాపర్‌గా ఆమె మనసులో నిలిచిపోకూడదన్న ఆలోచనతో నందూని తిరిగి సేఠ్‌కి అప్పగించేందుకు సిద్ధపడతాడు. ఆ తర్వాత ఏం జరిగింది? నందూని మనసారా కిట్టు ప్రేమించాడా? జగ్గ్భూయ్ కథేంటి? అతడికీ కిట్టుకీ సంబంధం ఏమిటి? అనేది క్లైమాక్స్ కథ.
సినిమా అంతా కిడ్నాప్‌ల మయం. మాట్లాడితే చాలు - కిడ్నాపింగ్‌కి రెడీ అయిపోతూంటారు. కిడ్నాప్‌ల కోసం ఏకంగా ఒక కేరెక్టర్‌నే క్రియేట్ చేశారు. అదే జగ్గ్భూయ్ (జగపతిబాబు). దర్శకుడిపై చాలా సినిమాల ప్రభావం ఉన్నట్టు స్పష్టంగా కనిపించటం ఇక్కడి పాయింట్. ‘తేరే నాల్ ప్యార్ హోగయా’ సినిమా అతణ్ణి ఎంతగా ప్రభావితం చేసిందంటే- డైరెక్ట్‌గా నిస్సిగ్గుగా కాపీ కొట్టేసి... ఆ సంగతి చెప్పక పోవటం. కానీ- రొటీన్ కథకి తనదైన స్టైల్‌లో ఫార్ములా ప్రకారం కథని రాసుకోవటం వల్ల... పోనిద్దురూ! అనేయ బుద్ధేస్తుంది. ఇంటర్వెల్ వరకూ కథలో ఏం చెప్పదలచుకున్నాడో? దర్శకుడికే అర్థం కానట్టు ఉంది.
ఎక్కడ ఫుల్‌స్టాప్ పెట్టాలో? ఎక్కడ కామా పెట్టాలో? తెలీక రీళ్లని నడిపించినప్పటికీ... సెకండ్ హాఫ్ కోసం సస్పెన్స్‌నీ, కథలో మలుపునీ ఆట్టే పెట్టేసుకున్నాడు. ఆ మలుపు కూడా తెలిసిందే కావటం వల్ల - అంతగా థ్రిల్లింగ్ ఫీలయ్యే అంశం కూడా కాదు.
కథాపరంగా - కిట్టు పాత్రకి ఒక లక్ష్యం అంటూ లేకుండా పోయింది. అతడికేం కావాలో - అతడే ఒక్కోసారి కన్‌ఫ్యూజ్ అయిపోతూంటాడు. ఆఖరికి నందూ లేనిదే జీవితం లేదు? అన్న విషయంలోనూ అతడికి ఒక ఒపీనియన్ ఉండదు. పైగా జగ్గ్భూయ్ కేరెక్టర్‌ని మధ్యలోనే విడిచిపెట్టేసినట్టు కనిపిస్తుంది. ఆ కేరెక్టర్‌ని మలచటంలోనూ తడబడ్డాడు.
నటన విషయానికి వస్తే- సందీప్ కిషన్ ‘వెంకటాద్రి ఎక్స్‌ప్రెస్’తో పీక్ స్టేజ్‌కి వెళ్లినట్టు కనిపించినప్పటికీ - రొటీన్ కాకుండా చూసుకోవటం ముఖ్యం. ఈ సినిమాలో సందీప్ నటనకి పూర్తి మార్కులు వేయ్యొచ్చు. అందుకు తగ్గట్టుగానే- నందు పాత్రలో రెజీనా కాసండ్రియా గ్లామర్‌గానూ... సెక్సీగానూ కనిపించింది. నటన గురించి ప్రత్యేకించి చెప్పక్కర్లేదు. ఈ సినిమాకి ప్లస్ పాయింట్. ‘లెజెండ్’ సినిమా తర్వాత మళ్లీ విలన్ పాత్రలో కనిపించిన జగపతిబాబు తన పాత్రకి పూర్తి న్యాయం చేశాడు. తదితర పాత్రధారులు న్యాయం చేశారు.
కేరళ ఎపిసోడ్ ఈ కథకి అంతగా అవసరం లేదేమో?! తనికెళ్ల భరణి ‘అరవ’ యాస బాగుంది. రితేష్ దేశ్‌ముఖ్, జెనీలియా నటించిన ‘తేరే నాల్ లవ్ హో గయా’ రీమేక్ సంగతి తెలిసిపోతూనే ఉంటుంది. అటువంటప్పుడు - ఆ కథని చెప్పటంలో వెరైటీ కనబరచక పోతే... శుద్ధ వేస్ట్. అంతేకాకండా - ప్రయాణం కథలు కొత్త కాదు. ఆ ప్రయాణాన్ని అందమైన మలుపులతో సాగనివ్వకుంటే... జర్నీ బోర్ కొడుతుంది. ఇక్కడ కూడా ఆయా మలుపుల్లో అదే జరిగింది. చెన్నై నుంచి కేరళకి కథ ప్రయాణం చేసినా... మధ్యమధ్య ఛేజింగ్ మలుపులున్నప్పటికీ - కథ ఎక్కడున్నావే? అంటే ఇక్కణ్నే ఉన్నానన్నట్టు ఉంది.
జగపతిబాబు కేరెక్టర్ కథకి బలం అనుకొంటే- కిడ్నాప్ అతడి వంశ వృత్తి అన్న బిల్డప్ ఇచ్చినప్పుడు ఆ కేరెక్టర్‌ని మరింత బలంగా తీర్చిదిద్దాలి. అదీ జరగలేదు. ఫెయిల్యూర్ కిడ్నాపర్‌గా రవిబాబుని ప్రవేశపెట్టారు. అది కూడా కథలో ఇమడలేదు. ‘రారా’ రమ్మని ఇంతగా టార్చర్ పెట్టాలా? అని బుర్ర గోక్కోవటం మినహా చేయగలిగిందేమీ లేదు. ఐతే- వీటి సంగతి పక్కనబెట్టి- ఏం సినిమా చూపిస్తావో చూపించవయ్యా కృష్ణయ్యా? అని బ్లాంక్ బుర్రతో వెళ్తే మాత్రం - కొద్దిలో కొద్దిగా - దెబ్బ కొట్టి ‘వెన్న’ రాసినట్టు ఉంటుంది.
కథని కాపీ కొట్టినా... సినీ ఫార్ములాని మాత్రం ఎక్కడా మిస్ కాలేదు దర్శకుడు. ఈ కథలో ‘వెంకటాద్రి ఎక్స్‌ప్రెస్’ జర్నీ... రొమాన్స్ - సెంటిమెంట్.. చెన్నయ్ నేటివిటీ.. ఇలా ఎన్నింటినో ప్రవేశపెట్టి... ఇది నా కథే అని గొప్పగా చెప్పాడు.
‘అల్లరి’ రవిబాబు ‘ఫ్రస్ట్రేషన్ డిజాస్డర్ చెకొస్లవేకియా’ రోగంతో.. , చలపతిరావు కామెడీ... బిహారీలాల్ పాత్రలో వేణు.. సత్యం రాజేష్.. తనికెళ్ల భరణి, కల్యాణి, కాశీ విశ్వనాథ్, బ్రహ్మాజీ, తాగుబోతు రమేష్, షకలక శంకర్ తదితరులు స్క్రీన్‌కి సరిపోయారు. శ్రీరామ్ ఫొటోగ్రాఫీ స్క్రీన్‌కి నిండుతనాన్ని తెచ్చిపెట్టింది. అచ్చు సంగీతం ఫర్వాలేదు.
వెంకటాద్రి ఎక్స్‌ప్రెస్‌కి ఇది సీక్వెల్‌లా అనిపిస్తుంది.

నవ్వుల ‘బాబీ’

నవ్వుల ‘బాబీ’

  • -హెచ్
  • 11/07/2014

** బాబీ జాసూస్ (ఫర్వాలేదు)
తారాగణం:
విద్యాబాలన్, అలీ ఫజల్
సుప్రియా పాఠక్, రాజేంద్ర గుప్తా
తన్వీ ఆజ్మీ తదితరులు
నిర్మాతలు: దియా మీర్జా , సాహిల్ సంఘా
స్క్రీన్‌ప్లే: సంయుక్త షేక్ చావ్లా
దర్శకత్వం: సమీరా షేక్
‘డర్టీ పిక్చర్’ని పక్కన పెట్టి - ‘ఘన్ చక్కర్’ ‘షాదీ కే సైడ్ ఎఫెక్ట్స్’ లాంటి సినిమాల్లో విద్యాబాలన్ కనబరచిన నటననీ... ఆమె స్టయల్‌నీ అభిమానించని వారుండరు. ఈ సినిమా ఆ అభిమానాన్ని మరింత పెంచేస్తుంది. కామెడీ క్రైంగా రూపుదిద్దుకున్న ‘బాబీ జాసూస్’ హాయిగా నవ్వుకొనేట్టు... హైదరాబాద్ పాతబస్తీ నేపథ్యంలో సాగింది.
కథ- హైదరాబాదీ మధ్యతరగతి కుటుంబంలోని అమ్మాయి బిల్‌ఖిస్ అహ్మద్ అలియాస్ బాబీ (విద్యాబాలన్). చక్కగా పెళ్లిచేసి అత్తారింటికి పంపేస్తే తన బాధ్యత తీరిపోతుందనుకొనే తండ్రి (రాజేంద్ర గుప్తా) మాటల్ని ఖాతరు చేయదు. జీవితంలో తనకొక లక్ష్యం ఉంది. అదే - వన్ ఉమెన్ డిటెక్టివ్ ఏజెన్సీ. దీని ద్వారా సమాజంలోని సమస్యలన్నింటికీ పరిష్కారం వెతకాలన్న తాపత్రయం. తన కూతురు తీసుకున్న నిర్ణయం సబబే నంటుంది తల్లి జెబో (సుప్రియా పాఠక్). దీంతో కూతురికీ తండ్రికీ మధ్య వాగ్యుద్ధం. ఆ తర్వాత మాటలు బంద్. హైదరాబాద్ పాతబస్తీలోని మొగల్‌పురా మొహల్లా నుంచీ తన కార్యకలాపాలను నిర్వహిస్తూంటుంది. పక్కింటి సమస్యని అతి చాకచక్యంగా పరిష్కరించటంతో బాబీ పేరు ఆ గల్లీలో మారుమోగి పోతుంది. తస్సవూర్ (అలీఫజల్) అనే టీవీ షో హోస్ట్‌ని బాబీ ‘డిటెక్టివ్’ పనులు ఆకట్టుకొంటాయి. ఈ నేపథ్యంలో ‘నిలోఫర్’ ‘అమ్నా’ అనే ఇద్దరమ్మాయిల ‘మిస్సింగ్’ కేసు ఇనె్వస్టిగేట్ చేయాల్సి వస్తుంది బాబీ. ఈ కేసు కోసం ‘పిచ్చివాడిగా’ ‘ప్యూన్’ ‘హాకర్’ ‘స్టూడెంట్’ ‘జ్యోతిష్యుడు’ ‘టీవీ ప్రొడ్యూసర్’గా అవతారాలు ఎత్తాల్సి వస్తుంది.
అనీస్ ఖాన్ అనే ఎన్‌ఆర్‌ఐ ఒక అబ్బాయి మిస్సింగ్ కేసుని ఇనె్వస్టిగేట్ చేయాలని కోరతాడు బాబీని. ఆ అబ్బాయితోపాటు ‘అలీ’ అనే బొమ్మ కూడా. ఈ నేపథ్యంలోనే బాబీకి తసవూర్‌కి పెళ్లి నిశ్చయిస్తారు పెద్దలు. పెళ్లి ముందా? ఇనె్వస్టిగేషన్ ముందా? తేల్చుకోలేని పరిస్థితుల్లో లోకల్ గూండా లాలా (అర్జున్ బజ్వా) మరో కేసు అప్పగిస్తాడు. లాలా గర్ల్‌ఫ్రెండ్‌కి ఆమె తల్లి బలవంతంగా పెళ్లి చేయబోతుంది. ఇలా ఒక్కో చిక్కుముడిని విప్పుతూ - అమ్మాయిల కిడ్నాపింగ్ వ్యవహారాన్ని ఎలా ఛేదించిందన్నది క్లైమాక్స్.
టైటిల్‌నిబట్టి కథేంటో ఊహించటం కష్టం. అలాగని ఈ సినిమాని రొమాన్స్ కామెడీ అందామా? లేక డ్రామా అందామా? అదీ కాదు- మిస్టరీ అందామా? అంటే- కథని నడిపించిన తీరు అలా ఉంది.
కాకపోతే- కథ ఇనె్వస్టిగేషన్‌ని బేస్ చేసుకొని ఉండటంవల్ల - ఉపకథలు చాలానే వచ్చాయి. దీంతో కథని హేండిల్ చేయటం కష్టమైంది.
పాతబస్తీ సోయగాన్ని సినిమాటోగ్రాఫర్ చక్కగా పొందుపరిచాడు.
సినిమా మొత్తం విద్యాబాలన్ అన్నీ తానై.. అంతటా తానై నటించింది. లోకల్ సైబర్ కేఫ్ ఓనర్ పాత్రలో అహియా.. వెయిటర్‌గా మున్నా తదితరులు స్క్రీన్‌పై రాణించారు.
మధ్యమధ్య వచ్చి వెళ్లే పాటలు మనసుని చెడగొడతాయి. వాటి కంపోజింగ్ కూడా భయంకరంగా ఉంది. పాటల్లేకుండా... ఉపకథలు లేకుండా... కథని కన్‌ఫ్యూజ్ లేకుండా చెప్పి ఉంటే మరింత బాగుండేది. విద్యాబాలన్ కోసం సినిమాకి వెళ్లొచ్చు.

మళ్ళీ వచ్చిన కౌబాయ్‌లు

మళ్ళీ వచ్చిన కౌబాయ్‌లు

  • - కె.పి.అశోక్‌కుమార్
  • 11/07/2014

** ఎ మిలియన్ వేస్ టు డై ఇన్ ది వెస్ట్ (ఫర్వాలేదు)
తారాగణం:
సెత్‌మాల్ ఫార్లాన్, ఛార్లెజ్ థెలాన్
అమందా సే ఫ్రైడ్, నీయిల్ పాట్రిక్ హారిస్
ఫొటోగ్రఫీ: మైకెల్ చారెట్

1960, 70వ దశకాల్లో కౌబాయ్ సినిమాలు హాలీవుడ్‌లో వీరవిహారం చేశాయి. కౌబాయ్ సినిమాల ప్రభావంనుండి తెలుగు చిత్ర పరిశ్రమ కూడా తప్పించుకోలేకపోయింది. నటుడు కృష్ణ ‘‘మోసగాళ్లకు మోసగాడు’’తో తెలుగులో కౌబాయ్ చిత్రాలకు నాంది పలికాడు. భారత్‌లో అందునా తెలుగునాట కౌబాయ్ లేమిటని చూసి నవ్వుకున్న వాళ్ళున్నారు. కాని తర్వాత అది ఒక ప్రత్యేక కేటగిరిగా స్థిరపడి పోయింది. హాలీవుడ్‌లో కౌబాయ్ సినిమాలు కనుమరుగైనా, అప్పుడప్పుడు అదే వాతావరణంతో ఒకటో అరా సినిమాలు వస్తూనే వున్నాయి. ఆ కోవలో ఇప్పుడు వచ్చిన మరో చిత్రమే ‘‘ఎ మిలియన్ వేస్ టు డై ఇన్ ది వెస్ట్’’.
అది 1883 అరిజోనా ప్రాంతం. కలరా, తోడేళ్ళు, తుపాకీ కాల్పులు, రెచ్చిపోయిన దున్నలు, ఫ్లాష్ బల్బులు పేలిపోవడం- ఇలా సవాలక్ష కారణాలతో అక్కడ మనుషులు ఛస్తుంటారు. అక్కడ గొర్రెల మందను పెంచే అల్బర్ట్ మంచివాడు, నిజాయితీపరుడు. అయితే మిగతా కౌబాయ్స్‌లా మొరటుగా, చురుకుగా, ధైర్య సాహసాలతో వుండటం చేతకాని పిరికిపంద. ఏ పని సక్రమంగా చేయలేని అసమర్ధుడు. అల్బర్ట్ గొర్రెలు అతడి పక్కింటివాడి ఆవరణను పాడుచేయడమే కాకుండా వాడి పంటను నాశనం చేస్తాయి. దాంతో వాడు ఆగ్రహంతో వూగిపోతూ నడివీధిలో పిస్తోల్‌తో నిలబడి నష్టపరిహారమైనా ఇవ్వాలి, లేకపోతే తనతో ద్వంద్వ యుద్ధానికి రమ్మని పిలుపునిస్తాడు. కాని అక్కడకు వచ్చిన అల్బర్ట్ వాడితో తలపడలేక తోక ముడవడంతో, అతడు ఎంతగానో ప్రేమించే లూయిస్ అతడి పిరికితనాన్ని అసహ్యించుకుని అతడ్ని విడిచిపెడుతుంది. ఆమె ఆ పట్నంలో ధనవంతుడు, మీసాలు పెంచిన షోకిల్లారాయుడు ఫాయ్ పట్ల ఆకర్షితురాలై, అతడితో కలిసి తిరుగుతుంటుంది.
ఫాయ్‌తో వెళ్ళిపోయిన లూయిస్‌ను మరిచిపోలేక అల్బర్ట్ ఆమె ప్రేమను పొందడానికి తనకు కొత్తగా పరిచయమైన అన్నా సహాయం తీసుకుంటాడు. ఆమె అతడి కొత్త గర్ల్‌ఫ్రెండ్‌గా నటిస్తూ, లూయిస్‌ను ఆకర్షించే మెళకువలను నేర్పిస్తుంటుంది. నిజానికి అన్నా ఎవరన్న సంగతి అల్బర్ట్‌కు తెలియదు. అక్కడి ప్రాంతం వారికి క్రూరుడిగా, భయంకరుడిగా పరిచితమైన క్లించ్ భార్య అన్నా అనీ, ఆమె వాడి క్రూరత్వాన్ని భరించలేక వాడి కళ్ళుగప్పి తప్పించుకుని అల్బర్ట్ వూరికి వస్తుంది. ఆమెను ప్రాణాపాయంనుండి తప్పించిన అల్బర్ట్ మంచితనానికి ముగ్ధురాలై అతనికి సన్నిహితురాలవుతుంది. అక్కడ ఎగ్జిబిషన్‌లో ఎదురయిన ఫాయ్, అల్బర్ట్‌ను షూటింగ్ పోటీకి రమ్మని ఛాలెంజ్ చేస్తాడు. ఆ పోటీలో అల్బర్ట్ ఓడిపోతారు. అప్పుడు అతని స్థానంలోకి వచ్చిన అన్నా, ఫాయ్‌ను ఓడిస్తుంది. అయినా ఫాయ్ అందరి ముందు అల్బర్ట్‌ను అవమానించి వారం రోజుల్లో తనతో ద్వంద్వ యుద్ధానికి రమ్మని సవాల్ చేస్తాడు. దాంతో అన్నా శ్రద్ధ తీసుకుని అల్బర్ట్‌కు గన్ షూటింగ్ నేర్పిస్తుంది.
అక్కడ క్రించ్ అనుచరుడు జైలు నుండి తప్పించుకుని క్రించ్ వద్దకు వచ్చి అన్నా, అల్బర్ట్ ప్రేమలో పడిపోయిందని చెప్పగా, వాడు ఆగ్రహంతో వాళ్లను వెతుకుతూ బయలుదేరుతాడు. ఫాయ్ ద్వంద్వ యుద్ధానికి రాబోయే రోజు ముందు అన్నా, వాడి డ్రింక్‌లో విరేచనాల మం దు కలుపుతుంది. వాడు రాత్రంతా విరోచనాలతో బాధపడుతూ నీరసించి నిలబడలేకపోవడం చూసి అల్బర్ట్ ద్వంద్వ యుద్ధం నుంచి తప్పుకుంటాడు. అక్కడకు చేరుకున్న క్లించ్ తన భార్య ప్రియుడు ఎవరని అడిగి, చెప్పకపోతే ఒక్కొక్కరిని చంపేస్తానని బెదిరిస్తాడు. అన్నాను బలవంతంగా లాక్కెళ్ళినా ఆమె తప్పించుకుని అల్బర్ట్ ఇంటికి చేరుతుంది. క్లించ్ వచ్చి ఆమెను మళ్ళీ పట్టుకోగా, అల్బర్ట్ వారికి దొరకకుండా పారిపోతాడు. దారిలో రెడ్ ఇండియన్లకు బందీగా చిక్కిన అల్బర్ట్ వారికి మిత్రుడిగా మారతాడు. వాళ్ళు ఇచ్చిన పానీయాన్ని తాగిన అల్బర్ట్‌కు తను పుట్టినప్పటినుండి ఎదుర్కొన్న అవమానాలు, బాధాకరమైన సంఘటనలు జ్ఞాపకం వచ్చి వాటన్నింటినుండి బయటపడతాడు. ఆత్మన్యూనతను అధిగమించి, నూతనోత్సాహంతో తిరిగి వచ్చిన అల్బర్ట్, క్లించ్‌ను ద్వంద్వ యుద్ధానికి పిలుస్తాడు. అల్బర్ట్ పేల్చిన తుపాకిలోని బుల్లెట్ క్లించ్‌ను గాయపరుస్తూ వెళ్ళిపోతుంది. అది అతని అసమర్ధతగా క్లించ్, అక్కడి జనాలు భావిస్తారు. కాని ఆ బుల్లెట్ రాటిల్ స్నేక్ విషంతో నింపినది కాబట్టి, అది క్లించ్ గాయం నుండి వాడి రక్తంలోకి చేరి వాడ్ని చంపేస్తుంది. గెలిచిన అల్బర్ట్ వైపుకు లూయిస్ రాగా, ఆమెను నిరాకరించి తన కష్టసుఖాల్లో పాలుపంచుకున్న అన్నాను చేబడతాడు.
ఒక అసమర్ధుడ్ని, ప్రయోజకుడిగా తీర్చిదిద్దడం- అదీ కథానాయిక వల్లనే అని నిరూపించే దిశగా ఈ చిత్రం తయారయింది. హాస్య భరిత వెస్ట్రన్ చిత్రమని ప్రచారం చేసినా, ఇందులో వున్న హాస్యమంతా మొరటు హాస్యం, వెగటు హాస్యమనే చెప్పాలి. రోజుకు డజన్ మంది విటులతో పడుకునే వేశ్యను, సెక్సుకు అతీతంగా ప్రేమించే అల్బర్ట్ ఫ్రెండ్ ఉదంతం ఏమిటో అర్ధంకాదు. విరేచనాలతో బాధపడుతూ ద్వంద్వ యుద్ధానికి వచ్చిన ఫాయ్ నడిబజార్లో, మనుషుల తలల మీద వున్న టోపీలను లాక్కొని అందులో మల విసర్జన చేసే దృశ్యం అసహ్యానికి పరాకాష్ట. అశ్లీలత, బూతు డైలాగులు వున్నప్పటికీ హాయిగా కాలక్షేపంకోసం ఈ సినిమాను చూడవచ్చు. అప్పటి వాతావరణాన్ని వేష భాషలను చిత్రీకరించడంలో దర్శకుడు చేసిన కృషి కొట్టొచ్చినట్లుగా కనబడుతుంది. వెస్ట్రన్ చిత్రాలను అభిమానించేవాళ్ళు, మొరటు హాస్యాన్ని ఇష్టపడే ప్రేక్షకులు కూడా వుండటంవల్ల ఈ సినిమా ఇప్పటికే పెట్టుబడికి రెట్టింపుగా లాభాలను రాబట్టుకోగలిగింది.

రెండు తలల షార్క్ ఉంటుందా?

రెండు తలల షార్క్ ఉంటుందా?

  • - కె.పి.
  • 04/07/2014

* 2- హెడెడ్ షార్క్ అటాక్ (బాగోలేదు)

తారాగణం:
కార్మెన్ ఎలక్ట్రా, చార్లీ ఒకానెల్
బ్రూక్ హోగన్, క్రిస్టినా బాక్
ఎడిటింగ్: రాబ్ పల్లటీనా
ఫొటోగ్రఫీ: స్టార్ట్ బ్రెరెటన్
దర్శకత్వం: క్రిస్ట్ఫార్ లే

సముద్ర జంతువులు సృష్టించే బీభత్సాన్ని చూపించే చిత్రాలను హాలీవుడ్‌లో వచ్చే హర్రర్ చిత్రాలలో ప్రత్యేక విభాగానికి చెందినవిగా గుర్తించవచ్చు. ‘‘జాస్’’ విజయంతో షార్క్‌లు సృష్టించే బీభత్సాన్ని చిత్రీకరిస్తూ సినిమాలు తీయడం ఒక ఫార్ములాగా మారిపోయింది. లోబడ్జెట్‌లో తీసే ఇలాంటి ‘బి’గ్రేడ్ చిత్రాలు బాగానే కలెక్షన్లను రాబడుతాయి. వైవిధ్యం కోసం రకరకాల షార్క్‌లను సృష్టించడంలో భాగంగా ‘‘జురాసిక్ షార్క్, ది లాస్ట్‌షార్క్, షార్కొటోపస్’’ చిత్రాలు వచ్చాయి. అందులో భాగంగానే ఇప్పుడు వచ్చిన ‘‘2 హెడెడ్ షార్క్ అటాక్’’ చిత్రాన్ని చూడాలి.
నావిగేషన్ తరగతుల్లో భాగంగా సముద్రం మీద ఒక సెమిస్టర్ గడపడానికి బాబ్బిష్ అనే ప్రొఫెసర్ తన విద్యార్థులతో కలిసి ఒక నౌకలో వస్తాడు. సముద్ర గాలుల మధ్య, ఆటపాటలతో విద్యార్థులంతా ఉల్లాసంగా గడిపేస్తుంటారు. వారి ఆటల్లో భాగంగా రెండు స్పీడ్‌బోట్ల వెనుక వాటర్ స్కైయింగ్ చేస్తున్న అమ్మాయిల విన్యాసాలు, హఠాత్తుగా విరుచుకుపడిన షార్క్ నోట బడటంతో సినిమా మొదలవుతుంది. ఆ నౌక నడుపుతున్న ప్రొఫెసర్ బాబిష్, అతని భార్య అనె్నలకు ఒక చనిపోయిన షార్క్ కళేబరం తమ నౌక గమనానికి అడ్డుతగలడాన్ని గమనిస్తారు. దాన్ని తొలగించే ప్రయత్నంలో అది ప్రొఫెల్లర్‌కు చిక్కుకుని, దాని అడుగు భాగాన్ని దెబ్బతీయడంతో, అది కదలలేక నిలబడిపోతుంది. రక్తం వాసన పసిగట్టి వచ్చిన రెండు తలల షార్క్ దాడికి కమ్యూనికేషన్ సంబంధాలు తెగిపోతాయి. వీళ్ళకు దూరంగా నిర్జనమైన ఒక చిన్న దీవిలాంటిది కనిపించడంతో, ప్రొఫెసర్ ఆ విద్యార్థులను దీవిలో విశ్రాంతి తీసుకోమని విడుస్తాడు.
సముద్రంలో నిలిచిపోయిన ఆ నౌకను రిపేర్ చేయడానికి నీళ్ళలో దిగిన సిబ్బంది ఒకరి వెనుక ఒకరు ఆ రెండు తలల షార్క్‌కు ఆహారమైపోతారు. అక్కడ దీవిలో ఉన్న వారిలో నుండి ముగ్గురు విద్యార్థులు సముద్ర స్నానాలకు పోయి షార్క్ వాతబడతారు. మిగతావారు ఆ దీవిలో కనిపించిన రెండు స్పీడ్‌బోట్లను తీసుకుని సమద్ర జలాల్లో షికార్లు చేస్తూ కేరింతలు కొడుతుంటారు. దూరంగా షిప్‌లోనుండి ప్రొఫెసర్, అతని భార్య వద్దని సైగలు చేస్తున్నా వారు గమనించరు. రెండు తలల షార్క్ ఆ స్పీడ్‌బోట్లను వెంటాడి ఢీకొని తలకిందులు చేసి ఆ విద్యార్థులను పొట్టనబెట్టుకుంటుంది. నౌక సిబ్బంది అంతా ఆ నౌకను వదిలేసి దీవిలోకి వస్తారు. అంతలో భూకంపం తాకిడికి ఆ దీవి కంపించడంతో ఆ గలాభాలో ప్రొఫెసర్ కాలికి గాయం అవుతుంది. మిగిలిన విద్యార్థులు అక్కడ దొరికిన జనరేటర్‌కు కనెక్షన్ ఇచ్చి ఒక ఇనుప వలను నీళ్ళలోకి విడుస్తారు. దానిలోకి కరెంట్‌ను పంపించి షార్క్ దృష్టి మరల్చడంతో ప్రొఫెసర్, అనె్న రిపేర్‌కోసం షిప్‌లోకి వస్తారు. షార్క్ వచ్చి ఇనుప వలను ఢీకొనడంతో పైన వుండి చూస్తున్న ఇద్దరు విద్యార్థులు నీళ్ళలో పడిపోగా ఆ షార్క్ వాళ్ళను తినేస్తుంది. అక్కడినుండి షార్క్ వచ్చి ఆ నౌకను ఢీకొనడంతో దానికి రంధ్రం పడి నీళ్ళు ప్రవేశించడంతో, అది మెల్లమెల్లగా సముద్రపు జలాల్లోకి కూరుకుపోతుంటుంది. ఎలాగోలా వాళ్ళంతా దీవిలోకి వచ్చి చేరతారు. దీవిలో మళ్ళీ భూకంపం తీవ్రంగా రాగా అది భూకంపం కాదనీ, సముద్ర జలాల్లో అక్కడక్కడా రూపొందే ఒక పగడాల దిబ్బ అదనీ, అది మెల్లమెల్లగా సముద్రపు జలాల్లోకి కుంగిపోతున్నదని గుర్తిస్తారు. దాంతో వాళ్ళు ఆ దీవిలోంచి పారిపోయి వచ్చి ఒడ్డుకు చేరుకుంటారు. అక్కడ వున్న గాసోలిన్ టాంక్‌తో నీళ్ళలోకి దిగుతారు. విరుచుకుపడిన షార్క్ నోటిలోకి దాన్ని విసిరి నిప్పంటించడంతో, అది పేలిపోయి ఆ షార్క్ ముక్కలై చనిపోతుంది.
షార్క్ చిత్రాల మూసలోనే ఈ చిత్రం కూడా తయారయింది. ఎటొచ్చి వైవిధ్యం కోసం రెండు తలల పాములను ప్రవేశపెట్టారు. మొదట్లో రెండు తలల షార్క్‌ను ఒక తలపై, ఇంకో తలను చూపిస్తూ డిజైన్ చేశారట. తర్వాత అది అసహజంగా వుందని భావించడంతో రెండు తలల పాముల మాదిరిగానే పక్క పక్కనే రెండు తలలను పెట్టి ఈ రెండు తలల షార్క్‌ను సృష్టించారట. ఈ సినిమాలో కనిపించే 23 విద్యార్థులలో ఆడవాళ్ళే ఎక్కువ. వాళ్ళు స్టడీటూర్‌కు వచ్చినట్లుగా కాకుండా, ఏదో షికారుకొచ్చినట్లుగా అర్ధనగ్నంగా ఆట పాటలతో కనిపిస్తారు. ఇక ఆడాళ్ళంతా మొదటినుండి చివరి వరకు బికినీలలోనే దర్శనమిస్తారు. సినిమాలో కొత్తదనం లేకపోయినా అటు రెండు తలల షార్క్‌ను, ఇటు బికినీ భామలను చూస్తూ హాయిగా కాలక్షేపం చేయవచ్చు. హాలీవుడ్‌లో 2012లో విడుదలైన ఈ చిత్రం, ప్రాంతీయ అనువాదాలతో సహా త్వరలో మన దగ్గర విడుదల కానున్నది.

రొమాంటిక్ థ్రిల్లర్!

రొమాంటిక్ థ్రిల్లర్!

  • -హెచ్.
  • 04/07/2014

** ఏక్ విలన్ (ఫర్వాలేదు)
తారాగణం:
సిద్దార్థ్ మల్హోత్రా
రితీష్ దేశ్‌ముఖ్
శ్రద్ధా కపూర్
అమ్న షరీఫ్
కమల్ రషీద్‌ఖాన్
సంగీతం: రాజు సింగ్
కథ: తుషార్ హీరానందిని
దర్శకత్వం: మోహిత్ సూరి

కథని ఎక్కడ్నుంచయినా - పట్టుకురానివ్వండి. ఆ ‘అనుభూతి’ని మిస్ చేయకండా ఉంటే చాలునని మరోసారి నిరూపించాడు దర్శకుడు మోహిత్ సూరి. సౌత్ కొరియన్ మూవీ ‘ఐ సా ది డెవిల్’కి రీమేక్. సాదాసీదా కథకి అందమైన దృశ్యాల్ని కలగలిపి రొమాంటిక్ క్రైం థ్రిల్లర్‌ని అందించాడీయన. అదే స్క్రీన్‌ప్లేని పట్టుకొని వేలాడలేదు. ఎక్కడ కథని తెగ్గొట్టుకోవాలో? ఎక్కడ ‘రొమాన్స్’ని అందించాలో? తెలిసినవాడు కాబట్టి - కథని అలవోకగా మలచగలిగినప్పటికీ - జనానికి ‘రీచ్’ అవుతుందా? లేదా? అన్నది సందేహమే.
చూట్టానికి క్రూరత్వం కరడు గట్టినట్టు ఉన్నప్పటికీ - మనసున్న మారాజు గురు (సిద్దార్థ్ మల్హోత్రా). జీవన భృతి కోసం - లోకల్ గ్యాంగ్‌స్టర్ (రిమో ఫెర్నాండెజ్) వద్ద పని చేస్తూంటాడు గోవాలో. డబ్బు కోసం ఏ పనికైనా వెరవని గురుకి అందమైన అమ్మాయి ఆయేషా (శ్రద్ధా కపూర్)తో పరిచయం ఏర్పడుతుంది. తనకి ఏ సాయం కావాలన్నా గురునే సంప్రదిస్తుంది. రాన్రాను ఆ పరిచయం ప్రేమగా మార్చుకుంటుంది ఆయేషా. కానీ - నేరాల మధ్య గడిపే గురుకి ఇష్టం ఉండదు. ఏ రోజు జైల్లో ఉంటానో? ఎక్కడ ఆ నేర చరిత్రకి స్కెచ్ వేస్తుంటానో తెలీదు గాబట్టి - తనని వదిలేయమంటారు. అతడి నిర్ణయాన్ని మార్చుకొనేట్టు చేసి ఆయేషా అతణ్ణి పెళ్లాడుతుంది. వారి జీవితాల్లోకి సీరియల్ కిల్లర్ రాకేష్ (రితీష్ దేశ్‌ముఖ్) ఎంటరవుతాడు. ఈ నేపథ్యంలో ఆయేషాని ఎవరో హత్య చేస్తారు. మర్డర్ చేసిందెవరు? రాకేష్‌కీ గురుకీ మధ్య జరిగిన గొడవలేంటి? ఇత్యాది అంశాలన్నీ క్లైమాక్స్ వరకూ ప్రేక్షకుల్ని సాఫీగా లాక్కెళతాయి.
ఈ కథలో డాక్టర్లు మొదలుకొని టికెట్ కలెక్టర్ల వరకూ... ప్రతి ఒక్కరూ సమాజం పట్ల నిర్లక్ష్యాన్ని వ్యక్తీకరించటం.. దోపిడీతనం... అన్యాయం అక్రమం - వీటిని సన్నివేశ పరంగా ఎక్కడికక్కడ చేర్చుతూ వచ్చిన దర్శకుడు - ఏ సన్నివేశాన్నీ అంత తేలిగ్గా వదిలిపెట్టలేదు. రాకేష్ పట్ల గురు పగ తీర్చుకున్న సన్నివేశాలన్నీ ‘మనలో’ కసిని కలిగిస్తాయి. అది సినిమా అని తెలిసినప్పటికీ - రాకేష్‌ని ‘టార్చర్’ చేయాలనిపిస్తుంది. ఎందుకంటే- ఈ కథలో రాకేష్ పాత్రని మలచిన తీరు. రొమాన్స్‌ని పక్కనబెట్టి - క్రైం థ్రిల్లర్‌ని ఎక్కువగా ఆస్వాదించటం అదో వెరైటీ. రాకేష్‌గా రితీష్ దేశ్‌ముఖ్ తనలోని కొత్త కోణాన్ని ఆవిష్కరించాడు. విభిన్న తరహా పాత్రలకూ... వెకిలి హాస్యంలోనూ వెరైటీని చూపించే రితీష్ ఈ పాత్రని ఎంచుకోవటం నిజంగా అతడి ఆత్మవిశ్వాసానికి పెట్టని కోట.
అంత మాత్రంచేత- ఈ కథలో లోపాలు లేవని గానీ... ఆసక్తి గొలిపే అంశాలు లేవని గానీ కాదు. కథని పక్కనబెట్టినా- సిద్దార్థ్ మల్హోత్రా, శ్రద్ధాకపూర్‌ల రొమాంటిక్ సీన్లు... విలన్‌గా రితీష్ నటన కోసమే సినిమాకి వెళ్లొచ్చు నన్నట్టుగా మలిచాడు. కథలో ‘ఐటెం’ సాంగ్ ఉండాలన్న రూలేం లేదు గానీ.. ప్రచీ దేశాయ్‌ని ‘ఐటెం’లో ప్రవేశపెట్టి సరికొత్త ధోరణికి తెర తీశాడు. పాటలన్నీ ఇప్పటికే హిట్ కొట్టాయి.
పైన ఉదహరించినట్టే- రితీష్ నటనపై దృష్టి పెట్టిన మోహిత్ సూరి - డైలాగ్స్ పట్ల కాస్తంత శ్రద్ధ పెట్టి ఉంటే బావుండేది. భావుకత అన్ని వేళలా అచ్చి రాదు. అర్థం కాదు. ఆయా మాటల్ని మామూలు మాటల్లోనూ చెప్పొచ్చు. భావుకత అర్థం కాకపోతే- అదొక బ్రహ్మ పదార్థంలా ఉంటుంది. తన స్టైల్‌కి తగ్గట్టు డైలాగ్స్‌ని మలచాడు గానీ.. దాన్ని ఒక వర్గం మాత్రమే ఇష్టపడతారు. అంటే మరీ ‘పంచ్’ డైలాగ్స్ కొట్టమని కాదు.
‘ఏక్ విలన్’ టైటిల్‌కి తగ్గట్టు కథ.. కథకి తగ్గట్టు విలనిజం ఈ సినిమాని బతికించొచ్చు.

‘ఆటో’ ఎత్తి కుదేసింది!

‘ఆటో’ ఎత్తి కుదేసింది!

  • -బి.ఎన్
  • 04/07/2014

** ఆటోనగర్ సూర్య (ఫర్వాలేదు)
తారాగణం:
నాగచైతన్య, సమంత
సాయికుమార్, మధు
జయప్రకాష్‌రెడ్డి, బ్రహ్మానందం
జీవా, అజయ్ తదితరులు
సంగీతం: అనూప్ రూబెన్స్
ఛాయాగ్రహణం: శ్రీకాంత్ సరోజ్
నిర్మాత: అచ్చిరెడ్డి
కథ, స్క్రీన్‌ప్లే, మాటలు, దర్శకత్వం: దేవా కట్టా

పేజీలు తిప్పుతూ -‘బొమ్మ వస్తుందా? రాదా?’ అన్నది చిన్ననాటి ఆట. చిత్ర పరిశ్రమలో ప్రస్తుత పరిస్థితి ఇదే. మూడేళ్ల క్రితం ఎంతో ఆర్భాటంగా ప్రారంభమైన ఇదిగో... అదిగో అంటూ - ఎట్టకేలకు ‘బొమ్మ’ పడింది. షూటింగ్‌లో జాప్యం.. ఆర్థిక ఇబ్బందులు (?).. విడుదల తేదీపై తర్జన భర్జనలు - ఇలా ఎనె్నన్నో భవసాగరాల్ని దాటి ‘ఆటోనగర్’లో బయలేరిన సూర్యకి మొదట్నుంచీ బోలెడంత బిల్డప్స్ ఇస్తూ వచ్చిన సంగతి తెలిసిందే. ఏ పత్రికలో స్టేట్‌మెంట్ ఇచ్చినా- నాగ్‌కి ‘శివ’ ఎలాగో... చైతూకి ‘ఆటోనగర్ సూర్య’ అలా... అంటూ చెప్పటంతో- నాగచైతన్యని ‘శివ’ రేంజ్‌లో ఊహించుకోవటం మొదలైంది. ఆ అంచనాలను క్రియేట్ చేసింది వారే కాబట్టి.. అందుకు నైతిక బాధ్యత వహించాల్సింది కూడా వారే. ఇవేవీ లేకుండా- ‘ప్రస్థానం’ లాంటి సినిమాని ఊహించుకొని.. ఆ స్థానంలో ‘ఆటోనగర్ సూర్య’ లాంటి కమర్షియల్ స్టోరీ వైపు ఎందుకు మళ్లాల్సి వచ్చిందీ అంటూ ప్రశ్నిస్తే దర్శకుడి వద్ద సమాధానం ఉండకపోవచ్చు. దేవా కట్టా అంటే అభిమానుల్లో వొకింత భావుకత... సామాజిక అంశాల్ని సైతం - చక్కటి కథనంతో ‘క్లాసిక్’గా తీయగలడన్న నమ్మకం ఉంటాయి. కానీ - ఆ ఆలోచనలోని తప్పేంటో ‘ఆటోనగర్’కి వెళ్తేగానీ అర్థం కాదు.
ఇక కథేంటో?
కోటిలింగం (మధు) అనే ఒకానొక గూండా. అతని కారణంగా చిన్నతనంలో అమ్మానాన్నాల్ని పోగొట్టుకుంటాడు సూర్య (నాగచైతన్య). మరోవైపు మేనమామ (సాయికుమార్) పట్టించుకోక పోవటంతో - మెకానిక్‌గా జీవితాన్ని ప్రారంభించినప్పటికీ.. ఒక హత్య కేసులో జైలుకి వెళ్తాడు. జువైనల్ హోంలో చదువుకొంటాడు. తనలోని ‘మెకానిజం’ ప్రతిభతో బ్యాటరీతో నడిచే కారు మోడల్‌ని రూపొందిస్తాడు. శిక్షా కాలం పూర్తి చేసుకొని పట్టాతో జైలు నుంచి విడుదలవుతాడు.
ఆటోనగర్‌లో గ్యారేజీ నడుపుకొందామంటే - అక్కడి దందాని భరించలేక పోతాడు. ఆటోనగర్‌లో ఇంద్రన్న (జయప్రకాష్‌రెడ్డి)దే హవా. కోటిలింగం మేయర్ అవుతాడు. అతడి అండ చూసుకొని ఇంద్రన్న ఆటోనగర్‌లోని జనాల్ని నానా ఇబ్బందులకు గురిచేసి.. అందినంత దోచుకుంటూంటాడు. ఆటోనగర్ దయనీయ పరిస్థితిని ఒక కొలిక్కి తెచ్చి ప్రజలు ప్రశాంత జీవితాన్ని గడపాలని ఆకాంక్షిస్తాడు సూర్య. కోటిలింగంపై సూర్య పగ తీర్చుకున్నాడా? ఇంద్రన్న ఆటలు కట్టించాడా? అన్నది క్లైమాక్స్.
సినిమాకి సంబంధించిన మాటల్లో మాటిమాటికీ ‘శివ’ ప్రస్తావన తెచ్చిన దేవా కట్టాకి ఆ సినిమా ఎప్పుడు రిలీజ్ అయిందో తెలీదా? 1992 నేపథ్యం. కానీ ఆ సినిమా అప్పుడే రిలీజ్ అయినట్టుగా చూపిస్తూంటారు.
ఇలా - దేవాకట్టా తన ఆలోచనల్లో ఏది మెదిలితే - ఆయా సన్నివేశాల్ని స్క్రిప్ట్‌లో అవసరం ఉన్నా లేకున్నా చొప్పించటంతో... ఒక్కోసారి ప్రేక్షకుడే సందిగ్ధంలో పడతాడు. దేవా 1992 అన్నావ్? మరప్పుడు లైవ్ టెలికాస్ట్‌లు లేవే? ఉన్నది ఒకే ఒక్కటి - దూరదర్శన్. సూర్యని కమర్షియల్ రేంజ్‌లో.. అతడొక మహానుభావుడు.. ఆటోనగర్‌ని ఉద్ధరించటానికి వచ్చిన ధీరోదాత్తుడు లాంటివి ఎలివేట్ చేయటానికి ‘లైవ్ టెలికాస్ట్’ని ఎంచుకొన్నాడా? పోనీ దూరదర్శన్ టెలికాస్ట్ చేసిందనుకొన్నా.. అప్పటికి ‘మీడియా’ ఇంతగా గొట్టాలు పుచ్చుకొని బయల్దేరిందీ లేదూ..?! అసలుకి - ఈ కథకీ 1992 నేపథ్యానికీ ఎక్కడా పొసగలేదు. ఎందుకంటే- ఈ కథ ఏ కాలంలో చెప్పినా ఒక్కటే. పగ - ప్రతీకారం కానె్సప్ట్. ఆ కానె్సప్ట్‌కీ ‘చైతూ’ని కమర్షియల్ హీరోగా చూపాలంటే.. అదొక్కటే ఏం సరిపోతుంది? రౌడీయిజాన్ని ఎదిరించే హీరోని చూపిస్తే జనం చప్పట్లు కొడతారు. కేవలం రౌడీయిజాన్ని ఎదుర్కొనే హీరో అయితే ఎలా? అతగాడికంటూ ఒక టార్గెట్ ఉండాలి - అదే బ్యాటరీతో నడిచే కారు. ఇన్నింటి మధ్య ప్రేమకథ లేకుంటే ఎలా? ఫైట్స్ లేకపోతే ఎలా? అలాంటి ‘ఎలా’లెన్నో కలగలిపి మసిపూసి ‘ఆటో’ని మారేడు కాయ చేద్దామన్న ప్రయత్నం కనిపించింది. ఫర్వాలేదు. కానీ - ఎగుడుదిగుడు ‘మలుపుల’ మధ్య జనాన్ని ఆటో ఎత్తి కుదేసింది.
దేవా కట్టాకి ‘కమర్షియల్’ సినిమా కొత్త. జనానికి ఏది ఇష్టమో అర్థం కాలేదు. నాగ చైతన్యని కమర్షియల్ హీరోగా ఎలా చూపించాలో తెలీలేదు. దాంతో - సినిమా రీళ్లకి రీళ్లు దాటిపోయింది. (ఆ తర్వాత ‘కత్తిరించారు’- కానీ ఫస్ట్ లుక్‌తో సినిమాకి ఒక విధమైన ‘టాక్’ వచ్చేస్తుంది) కమర్షియల్ టచ్ ఇవ్వటానికి ‘ఐటెం’ సాంగ్ పెట్టటంతో ‘హమ్మయ్య’ అనిపిస్తుంది. కానీ ‘వెనె్నల’ ‘ప్రస్థానం’ ఆలోచనలు ముల్లుగర్రలా పొడుస్తూంటాయి. దానికీ దీనికీ పొంతన లేకున్నప్పటికీ - ప్రేక్షకుడు బేరీజు వేసుకొంటాడు మరి.
ఆటోనగర్‌లో బయల్దేరిన ఆటో - స్ట్రెయిట్‌గా వెళ్లకుండా.. ఎక్కడెక్కడో తిరిగి ఎటెటో వెళ్లి.. ‘మీటర్’ రేటు పెంచేస్తే ఎలా ఉంటుంది? తిక్క పుట్టదూ?! ఇక్కడా అదే జరిగింది.
హీరోకి తగ్గట్టు కథ తయారు చేసుకున్నాం అంటూంటారు. కానీ- దేవా కట్టా ఆ విషయాన్నీ విస్మరించాడు. నాగచైతన్య ముఖంలో సెంటిమెంట్.. ఎమోషనల్ సీన్లు పండుతాయా? అన్న ఆలోచన ఉంటే కథ వేరేగా ఉండేది. సీరియస్‌నెస్ అతడి ముఖానికి నప్పదు. అందుకు తగ్గట్టు పేజీల కొద్దీ డైలాగులు. ఎక్కడ విడగొట్టాలో ఎక్కడ ఆపాలో తెలీక నాగచైతన్య తికమక పడ్డాడు. కొన్ని కొన్ని సన్నివేశాలు ఫర్వాలేదనిపిస్తాడు. సమంత సంగతి సరేసరి. హీరోయిన్ అంటే పాటలకూ.. కొన్ని రొమాంటిక్ సీన్లకూ పరిమితం అన్నట్టుగా ఉంది. ఆయా సన్నివేశాల్లో సమంత ఓకే. కోటిలింగంగా మధు (రుతురాగాలు ఫేమ్) నటన బాగుంది. సూర్య ఫ్రెండ్‌గా నందు.. సాయికుమార్, జయప్రకాష్‌రెడ్డి, అజయ్, జీవా పాత్రల పరిధి మేరకు నటించారు. బ్రహ్మానందం - వేణుమాధవ్ కామెడీ ట్రాక్ నవ్వు తెప్పించలేదు.
దేవా కట్టా డైలాగ్ రైటర్‌గా చక్కటి శైలిని కనబరిచాడు. ఐతే- రొమాంటిక్ సన్నివేశాల్లోనూ వేదాంతాన్ని బోధిస్తే ఏం బాగుంటుంది? కానీ - అతడి వేదాంత ధోరణి కొన్ని చోట్ల బాగానే పండాయి. అతగాడి అభిమానులకు నిజంగానే అదో వేడుక. ఐతే - కథకీ డైలాగ్స్‌కీ పొసగలేదు. ఒక సీన్‌లో చెప్పినట్టుగా ‘రేప్‌కీ రొమాన్స్‌కీ తేడా తెలియకుండా పోతోంది...’ డైలాగ్ సరిగ్గా ఈ కమర్షియల్ సినిమాకీ డైలాగ్స్‌కీ సరిపోలుతుంది.
1990 నాటి కాలానికి తగ్గట్టు - నేపథ్యం బాగుంది. ఈ విషయంలో సినిమాటోగ్రాఫర్‌నీ, ఆర్ట్ డైరెక్టర్‌నీ మెచ్చుకోవాలి.

రివ్యూ

Pages

X
Enter your Andhrabhoomi - Telugu News Paper Portal | Daily Newspaper in Telegu | Telugu News Headlines | Andhra Bhoomi username.
Enter the password that accompanies your username.
Loading