లైఫ్ పోట్రెయట్..

లైఫ్ పోట్రెయట్..

  • -ప్రనీల్
  • 31/07/2015

** మసాన్ ( ఫర్వాలేదు)
---------------

తారాగణం:
రిచా చద్దా, విక్కీ కౌశల్, సంజయ్ మిశ్రా, శే్వతా త్రిపాఠి, పంకజ్ త్రిపాఠి తదితరులు
సంగీతం:
ఇండియన్ ఓషన్
సినిమాటోగ్రఫీ:
అవినాష్ అరుణ్ ధావేర్
స్క్రీన్‌ప్లే:
వరుణ్ గ్రోవర్
దర్శకత్వం:
నీరజ్ గ్వాన్

వారణాసి -గంగాతీరంలోని ఓ శ్మశానవాటిక. కాలుతున్న చితిమంటలు. శవాల కమురువాసన. రెప్పతెరిస్తే -పుటుక్కున జారిపోయే జీవితాల ముగింపు వాక్యం. పుట్టుక తెలీదు. మరణం తెలీదు. మధ్య ఊగిసలాట జీవితం. ఈ లోకంలో ఎన్ని శిఖరాల్ని అధిరోహించినా.. ఆఖరికి చేరేది ఇక్కడికే అన్న సత్యాన్ని చాటిచెప్పే మజిలీ. ఎంతో ప్రేమించిన వారే -తలకొరివి పెట్టే చిట్టచివరి ఘట్టం. కపాల మోక్షం కలిగించేందుకు -కాటికాపరికి ఇచ్చే లంచంతో.. ముగిసే జీవితం.
* * *
కంప్యూటర్‌లో ‘పోర్న్’ వీడియో చూసి.. ఇంటినుంచి బయటపడిన దేవి. పబ్లిక్ టాయిలెట్‌లో చీర మార్చుకొని.. తన బాయ్‌ఫ్రెండ్ పీయూష్‌ని ‘కలిసేందుకు’ ఒక చీప్ హోటల్‌లో మకాం. హోటల్‌పై పోలీస్ రైడింగ్. ‘అదేమిటో తెలుసుకోవాలన్న’ కోరిక చివరికి ‘బ్లాక్‌మెయిల్’కి దారితీయటంతో కన్నీళ్ల పర్యంతమైన దేవి. ఆమె కుటుంబం పోలీస్ దౌర్జన్యానికి బలైపోయిన తీరు.
దేవికి రైల్వేలో ఉద్యోగం. బుకింగ్ కౌంటర్ కిటికీ. ఆ కిటికీ బయట ఇద్దరు ప్రేమికుల గుసగుసలు. ఆ రాత్రి తాము ఒంటరిగా గడపటానికి అనువైన స్థలం కోసం వెతుకులాట. ఏదో ట్రైన్ ఎక్కేసి వెళ్లాలని. అలా ‘ఒంటరిగా’ వెళ్తే ఏం జరుగుతుందో తెలుసు కాబట్టి -టిక్కెట్లు లేవని చెబుతుంది.
వారణాసి శ్మశాన ఘాట్‌లో కాటికాపరిగా చేసే తండ్రి. కానీ -కొడుక్కి ఆ వృత్తి అంటే అయిష్టం. సివిల్ ఇంజనీర్ కావాలన్న ఆకాంక్ష. ఆ అబ్బాయి దీపక్. రోజూ ఘాట్‌ల మధ్య శవాలతో గడిపే అతనికి ఓ గొప్పింటి అమ్మాయితో పరిచయం.
ఈ జీవితాలన్నీ అలహాబాద్ చేరుకుంటాయి.
* * *
జీవితం ఎప్పుడూ బీభత్స భయానకమే. అది సృష్టించే ఆటుపోట్లు -అలల అలజడి -మానసిక సంఘర్షణ.. ఒక్క ముక్కలో చెప్తే సరిపోదు. దానికీ జీవితమంత గ్రంథం కావాలి. సినీ పక్షులకు ఇలాంటి కథలంటే బోర్. వాస్తవాన్ని వాస్తవంలా చెప్తే.. సగటు ప్రేక్షకుడు ఒప్పుకోడన్నది వారి థియరీ. కాబట్టి -సినిమా వచ్చి ఇన్ని దశాబ్దాలు గడిచినా.. ‘ఇమేజ్’ పడికట్టు చట్రంలోంచి చూట్టం మాత్రం మానలేదు. అడపాదడపా.. నూటికో కోటికో అన్నట్టు ‘నీరజ్’ లాంటి డైరెక్టర్లు ఇలాంటి కథల్ని ‘కెమెరా’తో బంధిస్తారు. నిజాన్ని నిక్కచ్చిగా చెప్పటానికి ధైర్యం కావాలి. ‘నీరజ్’ కథలో నిజాయితీ ఉంది. వాస్తవికత ఉంది. అసలంటూ మొదలెట్టుకోవటమే -జీవితపు ఆఖరి ఘడియకు వెళ్లాడు. అక్కడ్నుంచీ వెనక్కి మళ్లేది లేదు.
* * *
అట్టడుగు వర్గ జీవిత పోరాటం. ఆ జీవితాన్ని పంచుకోటానికి తాపత్రయపడే అగ్రవర్ణాల అమ్మాయి.. వాట్సప్‌లూ.. ఫేస్‌బుక్‌లూ.. ఇంటర్నెట్ టాపిక్‌లూ నేటి తరాన్ని ఎంతగా అనాలోచితంగా ప్రవర్తించేట్టు చేస్తున్నాయో? చదువు రీత్యా ఉద్యోగ రీత్యా ఆలోచనల రీత్యా అత్యున్నత శిఖరాలకు ఎదుగుతున్నామని భ్రమసి - దిగజారుతున్న జీవితాల్ని చూసి బాధపడే యువత కథలకి మించిన కథలేముంటాయి? ఈ వాస్తవికతలో భారం ఉండొచ్చు గానీ.. బాధ్యత గుర్తెరిగేట్టు చేస్తుంది.
* * *
ఈ కథలో ఏముంది? ఓ సంప్రదాయ కుటుంబం నుంచీ వచ్చిన అమ్మాయి.. తన బాయ్‌ఫ్రెండ్‌తో ‘గడపటానికి’ ఉబలాట పడటం.. ఓ ఇన్‌స్పెక్టర్ చేతిలో చిక్కి బ్లాక్‌మెయిల్ కావటం.. మరోవైపు ఓ పెద్దింటి అమ్మాయి.. పేదింటి అబ్బాయిల ‘ముద్దు’ వ్యవహారం -వెరసి ఈ నాలుగు జీవితాల నేపథ్యం. జీవితానికి భయపడి చావు వరకూ వెళ్లటం. ఇంతే! కానీ -నీరజ్ ఆ రొటీన్ కథలో తనదైన నేపథ్యాన్ని జొప్పించి.. వారణాసి శ్మశాన వాటిక నుంచీ ఆయా జీవితాల్లోకి తొంగి చూసేట్టు చేస్తాడు. విన్న కథేమో -శ్మశాన వైరాగ్యం -జీవితపు వెగటుతనం. ఆ జీవిత కథని భావుకత్వంతో.. దృశ్యకావ్యంగా మలచవచ్చని నీరజ్ నిరూపించాడు. ఒక్కో కోణాన్ని తరచిచూస్తూంటే -తెలీని ఎన్నో చీకటి తెరలు కళ్ల ముందు సాక్షాత్కరిస్తాయి. కథ లోల్లోతుల్లోకి వెళ్లాడనిపిస్తుంది. ఒక నిర్వేదంలోకీ.. ఆధ్యాత్మిక చింతనలోకీ.. మళ్లీ ఇహలోకంలో చుట్టూ జరుగుతున్న కుత్సిత వేదనలలోకీ వెళుతుంది. ఇది రెండు కథల నీలినీడలు. ఇరు జీవితాల సంఘర్షణ -కర్త కర్మ క్రియ సిద్ధాంతం.
* * *
శ్మశాన వాటికలో నివాసముండే అబ్బాయిని గాఢంగా ప్రేమించిన అమ్మాయి- అతణ్ణి ఆటపట్టిస్తూ.. కులం కంటే ప్రేమ ఎంత గొప్పదో చెబుతూ- అతడితో జీవనం సాగించేందుకు సిద్ధపడి ఇలా అంటుంది. -‘హరిశ్చంద్ర ఘాట్ పె రెహతె హై. లాష్ జలానా పేషా హై హమారా ఔర్ హమారె పరివార్ కా’. -హృదయాల్ని కదిలించే ఇటువంటి సన్నివేశాలెన్నో.
చాన్నాళ్లకు ఒక మంచి కథ చూడాలనుకొంటే.. ఆ కథలో లీనమై.. ఆ స్క్రీన్‌లో మనమూ ఉండాలనుకొంటే.. ‘మసాన్’ తీయటి అనుభూతిని అందిస్తుంది. మరీ ఇంత బరువైన కథని చూళ్లేం అంటే- వదిలేద్దాం. కానీ.. మళ్లీ మళ్లీ ఇలాంటి కథ కోసం ఎన్నాళ్లు వేచి చూడాలో?! నటనాపరంగా.. సంగీత పరంగా.. స్క్రీన్‌ప్లే పరంగా.. దర్శకత్వం ఫలానా.. -అంటూ మరో వాక్యం జోడించటం అనవసరం.

గందరగోళం

గందరగోళం

  • - సంకల్ప
  • 31/07/2015

* సాహసం సేయరా డింభకా (బాగోలేదు)

తారాగణం:
శ్రీ, హమీదా, సమత, పూర్ణిమ, జ్యోతి, అలీ, షకలక శంకర్, జబర్దస్త్ అప్పారావు, ఎఫ్.ఎం. బాబాయ్,
సంగీతం:
శ్రీవసంత
నిర్మాత:
ఎం.ఎస్.రెడ్డి
దర్శకత్వం:
తిరుమలశెట్టి కిరణ్

ఒక్కొక్క చిత్రంలో ఉపయోగించిన ఒకో మాట దశాబ్దాలు గడిచినా అది ఎంత ప్రతిభావంతంగా జనావళిలో నానుతుందో అనడానికి ఉదాహరణ ‘సాహసం సేయరా డింభకా’. ‘పాతాళ భైరవి’ చిత్రంలో మాంత్రికుడుపయోగించిన ఈ పదం 1988లో రాజేంద్రప్రసాద్ నాయకుడిగా వచ్చిన ‘సాహసం సేయరా డింభకా’కి తిరిగి 27 ఏళ్ల అనంతరం ఇప్పుడొచ్చిన ‘సాహసం...’ చిత్రం నామానికి ఆలంబన అయింది. వీటన్నటి కథల తీరూ వేరైనా పిరికితనాన్ని పారద్రోలి పరాక్రమవంతునిగా సదరు వ్యక్తిని తీర్చిదిద్దడమే కథ అంతఃసూత్రం. ఈ అంశానికి జోడింపుగా ఆ భయానికి హేతువుగా దెయ్యాల సహకారం తీసుకోడం ఇప్పుడొచ్చిన ‘‘సాహసం....’’ కథావిస్తృతి. అయితే ఈ కథకి అదెలాంటిదైనా ప్రేమపూత తప్పనిసరని ధృవీకరించేసుకున్న చిత్ర యంత్రాంగం ఇందులో కథానాయకుడిని- దెయ్యం (ఆత్మ) ప్రేమించడం వగైరా... ఇరికించేశారు. కానీ ఇవన్నీ గుదిగుచ్చే ప్రక్రియలో సరైన పనితనం లోపించడంవల్ల ఈ ‘‘సాహసం.... నిష్ఫలమైపోయింది. ఇక కథలోకి వెళ్తే... బాలరాజు (శ్రీ) స్వతహాగా పిరికివాడు. ఫారెస్టుశాఖ ఉద్యోగంలో ఎదుర్కొన్న పరిస్థితులు, అడవిలో ఉండే వసంత (సమత) అతన్ని ప్రేమించడం, ఆమె ఆత్మని తెలుసుకున్న వీళ్లు బాలరాజు, అతని స్నేహితుడు రాంబాబు (షకలక శంకర్) ఆ... స్థితినుంచి బయటపడడం, ఆఖరికి మరదల్నే (హమీదా) పెళ్లాడడం జరుగుతుంది. పిరికితనాన్ని తొలగించి ధైర్యశాలిగా.. వ్యక్తిని చేయడం అన్న సాధారణ అంశాన్ని అలాగే నేరుగా తీస్తే బానే వుండేది. అలా కాకుండా మధ్యలో ‘ఆత్మ’ (ఇక్కడ ‘‘ఆత్మలు’’అనాలి. ఎందుకంటే హీరోని ప్రేమించిన వసంత, తల్లి, దండ్రి, చెల్లి, మామ, తదితరులందరూ కూడా ఆత్మలుగానే వ్యవహరిస్తారు ఇందులో) అంటూ వైవిధ్యంకోసం జొప్పించడం బహుముఖ గందరగోళానికి ఆయువైపోయింది. కోరికలు తీరనివారు చనిపోతే ‘ఆత్మ’లవుతారన్నది సినిమాపరంగా బాగా వాడుకుంటున్న ముడిసరుకు. దీన్లో ఇది బహువచన రూపంగా మారింది. అది వదిలేస్తే మిగతా విషయాలు పరిశీలిద్దామా అంటే... అందులోనూ ఈ సినిమా ఏమీ ముందంజలో లేదు. బాలరాజుగా ‘శ్రీ’ తనకలవాటైన నటననీ పాత్రలోనూ అందించారు. కథానాయకుని స్నేహితుడి రాంబాబు పాత్రలో ‘షకలక శంకర్’ ఓరకంగా చెప్పాలంటే అందర్నీ డామినేట్ చేసేశారు. ఈ పాత్ర సెకండాఫ్‌లో ఎంటరైనా హీరోని కనపడకుండా చేసేసింది. ఓ దశలో ఈ సినిమా ‘‘దెయ్యం-కథానాయకుడి’ మధ్య ప్రేమా లేదా, రాంబాబు ఏకపాత్రాభినయ సంగతీ అన్న అనుమానమూ ప్రేక్షకుల్లో కలుగుతుంది. అంతలా షకలక శంకర్ ఈ పాత్రలో చెడుగుడు ఆడేశారు. కానీ శంకర్ పోషించిన పాత్రలన్నిటికీ ఇలా ఉత్తరాంధ్ర యాసనివ్వడం మొనాటనీ సూచించింది. అలాగే శంకర్‌తోపాటు టీ.విలో వచ్చిన జబర్దస్త్ కార్యక్రమ బృందం కూడా ఇందులో నటించడంతో మనమేమన్నా ‘జబర్దస్త్’ ఎపిసోడ్స్ చూస్తున్నామా అన్న భావనా కలిగింది. కథానాయకుని తల్లిగా పూర్ణిమ నటించారు. హమీదా, సమతలు పోషించిన నాయికల పాత్రలో వసంత (సమత) పాత్ర పరిధే ఎక్కువ. కథానాయకుణ్ణి ఆకర్షించమని అతని మేనమామ ప్రయోగించే స్ర్తిపాత్రల్లో జ్యోతి తదితరులు నటించారు. అసలిలాంటి ఉపకథా ప్రయత్నమే శుద్ధ పాత చింతకాయ పచ్చడి ధోరణిని ప్రతిబింబించింది. ఈ సన్నివేశాల ద్వారా దర్శకుడు కొన్ని ద్వంద్వార్థ (దర్శకుడే మాటల రచయిత కూడా) సంభాషణలు వదిలేయడానికి వీలుకలిగింది. నాయకునిలోని పిరికితనం, తదితర ధోరణుల్ని పాట రూపంలో చెప్పే ఓ సాధువుపాత్రలో అలీ అలావచ్చి ఇలా వెళ్లిపోతుండేవారు. ఆ రకంగా ఉపయోగించిన పాటలో ప్రయోగించిన పదాలు (గోల...గోల... పాట) బాగున్నాయి. అలాగే, జ్యోతి పాత్రపరంగా వచ్చిన పాట ‘ఉత్తరాదిలో లేదు నాలాంటి లేత తమలపాకు’లోనూ రకరకాల పదాలు షారుక్, సల్మాన్‌ఖాన్ అంటూ కలిపేసే రచయిత చాలా తంటాలుపడ్డారు. మాటల్లో ‘ముందు జాగ్రత్త’... ‘మందు జాగ్రత్త’అంటూ చమక్కులు చేయడమూ ఇందులో కన్పడింది. మొత్తానికి సినిమా అంటేనే కల్పన అన్న పదాన్ని తోసేసి ‘కల్పనాతికల్పన...’అన్న స్థిరీకరణకు సాహసం.. అన్నిరకాలుగానూ అర్థమై నిలిచింది.

సరిహద్దులు దాటాడు!

సరిహద్దులు దాటాడు!

  • -సరయు
  • 31/07/2015

** జిల్లా (ఫర్వాలేదు)
తారాగణం:
విజయ్, కాజల్, మోహన్‌లాల్, సంపత్‌రాజ్, పూర్ణిమా జయరామన్, ప్రదీప్ రావత్, మహత్ రాఘవేంద్ర, బ్రహ్మానందం, నివేదా థామస్ తదితరులు
సంగీతం:
డి.ఇమ్మన్
కెమెరా:
గణేష్ రాజవేలు
నిర్మాతలు:
తమటం కుమార్‌రెడ్డి, ప్రసాద్ సన్నితి
దర్శకత్వం: ఆర్‌టి నేసన్

నేరాలు ఘోరాలు చేయడం చాలా సులువు. కానీ, తరువాత వచ్చే పరిణామాలు ఎదుర్కోవడం చెప్పలేనంత కష్టం. మందీ మార్బలం చుట్టూ ఉన్నారు కదాని అహంభావంతో, మనల్ని ఎవరూ ఏమీ చేయలేరనే ధైర్యంతో తప్పులు చేస్తే ఎప్పటికైనా అవి మనల్ని వెంటాడే భూతాల్లా ఎదురుచూస్తుంటాయని ఈ చిత్రంలో చెప్పే ప్రయత్నం చేశారు. శత్రుశేషం, ఋణశేషం ఉండకుండా చేసుకోవడం అడ్డదారిలో పోయేవాడికి తప్పని పరిస్థితి. కానీ, ఋణశేషం తీరినా, శత్రుశేషం మాత్రం ఎప్పటికైనా తలెత్తుతుంది అన్న అంశంతో ‘జిల్లా’ని రూపొందించే ప్రయత్నం చేశాడు దర్శకుడు నేసన్.
కథేంటి?
శివయ్య (మోహన్‌లాల్)కు ఆ పట్టణంలో ఎదురే లేదు. అతను చెప్పిందే వేదం, నడచిందే మార్గం. ఎలాంటి తప్పయినా చేసి ఊరినంతా తన గుప్పెట్లో పెట్టుకోవడమే అతని లక్ష్యం. అందుకోసం ఎంతటి దారుణానికైనా ఒడికట్టగలడు. తనకన్నా బలవంతుడు మరొకడు ఉండటాన్ని సహించలేడు. పోలీసుల దాడిలో శివయ్య నమ్మినబంటు అయిన శక్తి (విజయ్) తండ్రి చనిపోతాడు. అప్పటినుండి శక్తికి పోలీసులంటే తీవ్రమైన వ్యతిరేకత ఉంటుంది. శక్తిలోని దమ్ము, ధైర్యాన్ని చూసిన శివయ్య తన వారసుడిగా చేసుకొని పెంచి పెద్ద చేస్తాడు. శివయ్య చేసే ప్రతి అక్రమాల వెనుక అజేయమైన శక్తి పెంచుకొన్న కొడుకే. మొదటి సగమంతా సరదా సరదాగా సాగుతూ, శక్తికి కాకి డ్రెస్‌పై ఉన్న వ్యతిరేకతతో కొంత కామెడీని సృష్టించాడు. చివరికి శక్తి ప్రేమించిన అమ్మాయి (కాజల్) కూడా పోలీస్ అధికారి కావడం మరింత హాస్య సన్నివేశాలను సృష్టించడానికి పనికివచ్చింది. డిజిపి (ప్రదీప్ రావత్) ఓసారి శివయ్యను అరెస్టు చేసి నాలుగు గంటలపాటు తన అధీనంలో పెట్టుకొని, ఎంత పెద్ద రౌడీ అయినా పోలీసులే వారికన్నా గొప్ప అని నీతులు చెప్పి వదిలేస్తాడు. అప్పటినుండి శివయ్యకు కేవలం అక్రమాలు చేయడమేకాక, పోలీస్ వ్యవస్థలో కూడా తమ వ్యక్తులువుంటే ఏ ఢోకా ఉండదని భావిస్తాడు. అందుకనుగుణంగా శక్తిని పోలీస్ అధికారిగా తీర్చిదిద్దుతాడు. మొదట ఇష్టం లేకపోయినా శక్తి తండ్రి మాట కోసం పోలీస్ అధికారిగా మారతాడు. అప్పటిదాకా అలా అలా సాగిన చిత్రం రెండోసగం నుండి శక్తి పోలీస్ అధికారిగా వచ్చాక ఎటువంటి మలుపు తీసుకున్నాడు అనే రెండో సగాన్ని దర్శకుడు చక్కగా తెరమీద ఆవిష్కరించాడు. ఒకరకంగా చాలా ఫాస్ట్‌గా స్క్రీన్‌ప్లే సాగుతుంది. రెండో సగంలో శివయ్య చేసే అక్రమాలకు ఎదురుతిరిగిన కొడుకు శక్తి ఇక ఎటువంటి నేరాలు చేయవద్దని తండ్రికి చెప్పినా శివయ్య ఒప్పుకోడు. వీరిద్దరిమధ్య అంతుతెలియని మరో విలన్ కూడా ఉన్నాడు. తండ్రీకొడుకులు ఇద్దరిలో ఎవరో ఒకరు చనిపోతే, మరొకడ్ని తాను చంపేయాలన్న కోరికతో ఉన్న విలన్ (సంపత్‌రాజ్) కోరిక తీరిందా? చివరికి తండ్రీకొడుకుల వ్యతిరేక ధోరణులు ఏమయ్యాయి అన్న కథ కథనంతో మిగతా చిత్రం సాగుతుంది.
ఎలా ఉంది?
మొదటి సగమంతా సరదా సరదాగా సాగింది. ప్రేమలో పడిన శక్తి చేసే విన్యాసాలు కొంచెం ఎబ్బెట్టుగా అన్పిస్తాయి. శక్తిని పోలీస్‌గా తీర్చిదిద్దటానికి వచ్చిన బ్రహ్మానందం పాత్రలో ఏమాత్రం విషయం లేక పేలవంగా మారిపోయింది. బ్రహ్మానందం ఉండాలి కాబట్టి ఆ పాత్రను పెట్టారంతే. అదేవిధంగా కాజల్‌కు కూడా ఏమాత్రం నటించే అవకాశమే లేదు. రెండు పాటల కోసం మాత్రమే అక్కడక్కడా పోలీస్ డ్రెస్ వేసుకుని కనిపించింది. అసలైన పాయింట్ సినిమాలో మోహన్‌లాల్, విజయ్‌దే. ఇద్దరూ పోటాపోటీగా నటించి ప్రతి సన్నివేశానికి బలాన్ని చేకూర్చారు. సెకెండాఫ్ మొత్తం మాస్‌లా చిత్రం సాగి, ఆ జోనర్ కథలు ఇష్టపడేవాళ్ళకు నచ్చుతుంది.
రెండో సగంలో వచ్చే విలన్ కథనమే సరికొత్తగా ఉంటుంది. అప్పటిదాకా విలన్ ఎవరు? అనేది కూడా సస్పెన్స్‌ను క్రియేట్ చేయడంలో దర్శకుడి పనితనం మెచ్చదగింది. విజయ్ ఇలాంటి పాత్రలను అవలీలగా పోషించగలడని మరోసారి ‘జిల్లా’ చెబుతుంది. ఇంతకూ జిల్లా అనేది కథానాయకుడికి మారు పేరు. శివయ్య, శక్తిలమధ్య సాగే సంభాషణలు, అందుకు నేపథ్య సంగీతం కుదిరాయి. ‘వెలిగే పొద్దల్లే.. పిల్లే పోతుంటే’ పాటను సరికొత్తగా చిత్రీకరించే ప్రయత్నం చేశారు. పాటలను పాడిన కొత్త గాయకుడు మనోకు సమ ఉజ్జీగా రాణించాడు. చెల్లెలి పెళ్లి, 1500 కుటుంబాలు అగ్నికి ఆహుతి అవడం లాంటి సెంటిమెంట్ సీన్లు బాగా పండాయి. దర్శకుడిగా నేసన్ తెరమీద ఆవిష్కరించిన ప్రతి సన్నివేశం బాగుంది. మొత్తానికి ఓ మాస్ చిత్రాన్ని చూడాలనుకుంటే ‘జిల్లా’కు వెళ్లొచ్చు!

బ్యాడ్‌బ్యాండ్

బ్యాడ్‌బ్యాండ్

  • -మహాదేవ
  • 31/07/2015

* జేమ్స్‌బాండ్ -- నేను కాదు నా పెళ్లాం (బాగోలేదు)
----------------
తారాగణం:
అల్లరి నరేష్, సాక్షి చౌదరి, ఆశిష్ విద్యార్థి, చంద్రమోహన్, పోసాని కృష్ణమురళి, అలీ, ప్రభ, సప్తగిరి, రఘుబాబు తదితరులు
సంగీతం:
సాయి కార్తీక్
సినిమాటోగ్రఫీ:
నర్రావుల దాము
ఎడిటింగ్:
ఎఆర్ వర్మ
నిర్మాత:
సుంకర రామబ్రహ్మం
కథనం, దర్శకత్వం:
సాయికిశోర్ మచ్చ

చాలాకాలంగా ‘సుడిగాడి’కి సినిమా కలిసిరావటం లేదు. వరుస ఫ్లాప్‌ల అతిభారాన్ని బక్కపల్చని కాయంతో మోస్తూనే -బరిలో నిలబడేందుకు చేసిన భర్త పాత్రా బిత్తర చూపుల దగ్గరే ఆగిపోయింది. అర్జెంట్‌గా -అల్లరి నరేష్‌కు కొత్త కథ కావాలి. డ్రామా కామెడీకి డేరా పడి ఏళ్లవుతున్నా -అవుట్‌డేటెడ్ అల్లరినే కొనసాగించడం మానుకోవాలి. అప్‌డేటెడ్ వర్షన్‌తో -హీరోల బరిలో నిలిపే హైఫై కథని అందిపుచ్చుకోవాలి. తెలుగులో తనకు తగిన కథనెంచుకుని -తనకుమాలిన కొరియన్ కథలవైపు పరిగెత్తడం మానుకుంటే తప్ప గాడితప్పిన కెరీర్‌ను ట్రాక్ ఎక్కించడం కష్టం కష్టం కష్టం.
నరేష్ ఓ సాఫ్ట్‌వేర్ ఇంజనీర్. పెళ్లి కోసం తహతహలాడుతూ -ఎరక్కపోయి మాఫియా లేడీ డాన్ (సాక్షి చౌదరి) మెడకు తాళి కడతాడు. అమ్మకోసం అమాయకపు చక్రవర్తి ముందు మెడ వంచినట్టు నటించిన -సాక్షి మరకాటంతో నరేష్ ఎలా ఇరకాటంలో పడ్డాడన్నదే కథ. కామెడీకి బోల్డంత స్కోప్. కడుపుబ్బ నవ్వించగలిగే ట్రాక్. కానీ -కొరియన్ మూవీ ‘మై వైఫ్ ఈజ్ ఏ గ్యాంగ్‌స్టర్’ కాపీనుంచి బయటపడలేకపోయారు. సన్నివేశాలను నేటివిటీకి అనుగుణంగా మలుచుకోవడంలో -వైఫల్యాలను అధిగమించలేకపోయారు. గ్యాంగ్‌స్టర్ల పక్కా వ్యూహానికి బలైపోయిన డాన్ భర్తగా తటాలుపడే పాత్రనుంచి కామెడీని పిండేందుకు చేసిన ప్రయత్నం ఫలించలేదు. సరికదా -మూలకథను నిలబెట్టేందుకు ఉప కథలను పేర్చుకుంటూ పోయినా -జేమ్స్‌బాండ్ దారితప్పేశాడు. ముందుకు నడిచేకొద్దీ జేమ్స్‌బ్యాండ్ వింటున్న ఫీలింగ్ కలిగించాడు.
భార్య చేతిలో ఇరుక్కున భర్త పాత్రలు -నరేష్‌కు కొత్తేం కాదు. ‘కితకితలు’ పెట్టడానికి బాగా అలవాటుపడినవాడే. కాకపోతే అవి -ఇవివి జమానాలో కనుక నవ్వు పుట్టించాయ. కాలం మారినా -క్యారెక్టరైజేషన్ మార్చకుండా అవే కితకితలు పెట్టేందుకు జేమ్స్‌బాండ్ హజ్బెండ్ చేసిన ప్రయత్నం ప్రయాసగా మిగిలింది. కనీసం సీన్లు, సిట్యుయేషన్‌లోనైనా కొత్తను కొనసాగించారా? అంటే అదీ లేదు. నవ్వించడమే నరేష్ సినిమా లక్ష్య కనుక -నిజానికి అతను చాలానే కష్టపడ్డాడు. నరేష్‌కు సాయంపడుతూ తెరమీద నాలుగు చెరుగులా కమెడియనే్ల కనిపించారు. ఎక్కువ తక్కువ కాకుండా అందరూ శక్తిమేర శ్రమపడినా -ఒకట్రెండుచోట్ల తప్ప హాస్యరసం హత్తుకోలేదు. ప్రాసేస్తే పడిపడి నవ్వుకుంటారన్న పిచ్చి భ్రమల నుంచి బయటపడలేక -సినిమాను కితికించలేకపోయారు.
ఇన్ని తప్పులు జరిగిన చోట -ఆ ఒక్క తప్పూ తప్పించుకుంటే వచ్చే లాభమేమిటిలే అనుకున్నారో ఏమో.. సినిమాను భుజస్కందాలపై మోయాల్సిన పాత్రకు సాక్షిచౌదరిని తీసుకున్నారు. కామెడీ సినిమా కనుక కాసింత గ్లామర్ ఎరవేస్తే సరిపోతుందిలే అనుకున్నారే తప్ప -ఆమె ముఖంపై ఎక్స్‌ప్రెషన్స్ పలుకుతున్నాయో లేదో చూడటం మర్చిపోయారు. దీంతో -కంచె చేను మేసిన కథలా సినిమా తయారైంది.
పాటల బాణీలు పేలవం. నేపథ్య సంగీతం దారుణం. కామెడీనే బెదరగొట్టేలా బ్యాక్‌గ్రౌండ్ స్కోర్ సాగడంతో -జేమ్స్‌బాండ్ కాస్త బ్యాడ్ బ్యాండ్ అయిపోయింది. సాగదీత సీన్లను ధైర్యంగా కత్తిరించేసివుంటే -ఎడిటర్ తన పనికి న్యాయం చేసి ఉండేవాడు. స్క్రీన్‌ను కాస్త కలరఫుల్‌గా చూపించిన సినిమాటోగ్రాఫర్ దాము పనితనం తప్ప -సాంకేతిక విభాగం నుంచి మెచ్చుకోతగ్గ అవుట్‌పుట్ ఏమాత్రం లేదు. రీసైక్లింగ్ సీన్లు, పరాయిదేశపు ఫన్నును నమ్ముకున్న దర్శకుడు సాయికిశోర్‌కు -సాంకేతిక విభాగమూ తమ పరిధులు దాటేసి శక్తిమేర సహకరించటంతో జేమ్స్‌బాండ్ రక్తికట్టించలేకపోయాడు.
**

మంచు శిఖరంపై ఏడారి పాట!

మంచు శిఖరంపై ఏడారి పాట!

  • -ప్రనీల్
  • 24/07/2015

** భజరంగీ భాయీజాన్ ( ఫర్వాలేదు)

తారాగణం:
సల్మాన్‌ఖాన్, నవాజుద్దీన్ సిద్దిఖీ, కరీనా కపూర్, హర్షాలీ మల్హోత్రా, శరత్ సక్సేనా తదితరులు
సంగీతం: జూలియస్ పఖియం
కథ: కెవి విజయేంద్ర ప్రసాద్
స్క్రీన్‌ప్లే: కబీర్‌ఖాన్, పర్వీజ్ షేక్, అసద్ హుస్సేన్
దర్శకత్వం: కబీర్‌ఖాన్

మాటరాని వౌనమిది. మూగ వీణ గానమిది.. అన్న పాట మనసు లోతుల్లో స్పృశిస్తూంటే -ఆ భావోద్వేగం భావగర్భితమైన దృశ్యంగా మారితే ఎలా ఉంటుంది? ఆ మాటకి అక్షరాలు ఉండవు. మనసు పొరల్ని సుతారంగా మీటి.. కనుల కొసన కన్నీరై కరిగిపోతుంది. ఈద్ సందర్భంగా ప్రేక్షకుల్ని అలరించేందుకు వచ్చిన ‘భయీజాన్’ కన్నీళ్లు పెట్టిస్తాడు. అతని అడుగుల్లో అడుగు వేసేలా చేస్తాడు. ఆ చిన్నారి చేతిని పట్టుకొని సరిహద్దుల్ని చెరిపేద్దాం అన్న సందేశాన్ని ఇస్తాడు.
అక్కడక్కడ ప్రశ్నించి -తనకి తనే సమాధానం చెప్తాడు. ‘వహా తుమ్హారీ మదద్ కౌన్ కరేగా? అంటే -భజ్‌రంగ్‌బలీ కరేంగే హమారీ మదద్.. పాకిస్తాన్ మే బీ?.. ఇలా సాగిన ఆ కథ -ఎతతైన మంచు శిఖరాల మధ్య ఆరంభమవుతుంది.
పాకిస్తాన్‌లోని సుల్తాన్‌పూర్ గ్రామంలోని ఆజాద్ కాశ్మీర్ ప్రాంతం. అందులో ఓ ముస్లిం కుటుంబం. ఉత్కంఠభరితంగా సాగే భారత్ -పాకిస్తాన్ క్రికెట్ మ్యాచ్. షాహిద్ అఫ్రీదీ అద్భుత నైపుణ్యంతో ఆ మ్యాచ్‌ని కైవసం చేసుకుంటుంది పాకిస్తాన్ క్రికెట్ టీం. తమ దేశం క్రికెట్ మ్యాచ్ గెలవటం ఆ కుటుంబానికి ఎనలేని సంతోషాన్నిస్తుంది. ఆ కుటుంబంలోని ఓ చిన్నారికి మరీనూ. ఆ పాపే మాటలు రాని షాహిదా. కొన్నాళ్లకు షాహిదాని వెంటబెట్టుకొని ఢిల్లీలోని హజ్రత్ నిజాముద్దీన్ అలూలియా దర్గాకి బయల్దేరుతుంది ఆమె తల్లి. అక్కడ మొక్కు చెల్లిస్తే షాహిదాకు మాటలు వస్తాయన్న ఆశ. కానీ -అనుకోని పరిస్థితుల్లో షాహిదా తప్పిపోతుంది. సరిహద్దు దాటాల్సిన ట్రైన్ వెళ్లిపోతుంది. షాహిదా చివరికి కురుక్షేత్ర చేరుతుంది. అక్కడ భజరంగీ (సల్మాన్‌ఖాన్) అలియాస్ శ్రీ హనుమాన్ పవన్‌కుమార్ చతుర్వేది తమ భజన బృందంతో ఆడుతూ పాడుతూ ఉండగా.. అతడి దగ్గరికి చేరుతుంది. ‘మున్నీ’ అని ముద్దుగా పేరు పెట్టుకొని.. ఆమె తల్లిదండ్రుల వద్దకు చేర్చాలని పవన్ తాపత్రయ పడినప్పటికీ.. తాను ఉండే ప్రాంతాన్ని గుర్తించలేక పోతుంది. మాటలు రాని షాహిదా చెప్పలేక పోతుంది.
పవన్ కుమార్ చతుర్వేది ఢిల్లీ చేరటం.. రసిక (కరీనా కపూర్)తో పరిచయం -ప్రేమ. ఆమె హవేలీలో తండ్రి దయానంద్ (శరత్ సక్సేనా)ని పవన్ కలవటం.. కుస్తీ పోటీల్లో పాల్గొనటానికి దయానంద్ సహకరించటం.. రసిక -పవన్‌ల ప్రేమాయణం.. వీటన్నింటినీ దాటి - మున్నీ’ని పాకిస్తాన్ చేర్చటానికి అతడు పడిన శ్రమ.. కథా వృత్తాంతం.
హిందూత్వం అంటే ప్రాణం పెట్టే ఓ వ్యక్తి.. దాయాదులైన ముస్లింల పాపను ఎన్నో కష్టనష్టాలకోర్చి.. గమ్యాన్ని చేర్చటం- నిజానికి సాహసోపేతమైన కథనే. ఇక్కడ యాదృచ్ఛికంగా జరిగిందేమంటే -ఇటు బాలీవుడ్ చిత్రాల్తోనూ.. అటు టాలీవుడ్ ‘బాహుబలి’తోనూ పోటీ పడటానికి ‘ఈద్’ సందర్భంగా ఈ సినిమా రావటం. అంతే కాదు -బాహుబలికీ.. ఈ సినిమాకీ కథకుడు ఒక్కరే కావటం. కథ కాస్త రొటీన్ పంథా నించి పక్కకి తప్పి.. ట్రావెల్ స్టోరీగా మారటం ఆసక్తి కలిగించే అంశం. మాటలు రాని ఓ చిన్నారిని తల్లి ఒడిలోకి ఎలా చేర్చాడన్న ఇంటరెస్టింగ్ కథకి స్క్రీన్‌ప్లే ప్రాణం పోసింది. దానికి చక్కటి నేపథ్యాన్ని జోడించాడు. ఎతె్తైన మంచు పర్వతాలు.. ఎడారి ప్రాంతం -ఇరు వర్గాల సంస్కృతీ సంప్రదాయాలూ.. వాటి తాలూకు ఆర్భాటం.. ఇలా ఏ అంశాన్నీ చిత్రీకరించటంలో అశ్రద్ధ చేయకపోవటంతో - ప్రేక్షకుడు కూడా ‘కనెక్ట్’ అవుతూ వస్తాడు. అసలు ‘పవన్ చతుర్వేది’ కేరెక్టర్ డిజైనింగే డిఫరెంట్‌గా ఉంటుంది. అబద్ధం ఆడడు. శాకాహారి.. హిందుత్వంలో తాదాత్మ్యం చెందే మనస్తత్వం. ఇన్ని అవరోధాలను దాటుకొని.. శత్రు దేశం సరిహద్దులు దాటాలంటే ఎంత ధైర్యం ఉండాలి. ఇటువంటి కేరెక్టర్‌తో కమర్షియల్‌గా కాకుండా.. హార్ట్ టచ్ వైపు మళ్లించాడు దర్శకుడు.
పక్కా శాకాహారి ‘నాన్-వెజిటేరియన్’ కనిపిస్తే ఎలా ఇబ్బందిగా ఫీలవుతాడో.. ఆ సీన్‌ని పండించటంలో సల్మాన్‌ఖాన్ నటన... ఇటు ఫైట్స్‌లోనూ అంతే గంభీరమైన నటన ప్రదర్శించాడు. ఈ చిత్రం సల్మాన్ అభిమానులకే కాదు.. ప్రతి ఒక్కరికీ కూడా. నటనాపరంగా -రసికగా కరీనాకపూర్, పాకిస్తాన్ టీవీ రిపోర్టర్ చాంద్ నవాబ్‌గా నవాజుద్దీన్ సిద్దిఖీ.. సనాతన బ్రాహ్మణ కుటుంబీకుడు దయానంద్‌గా శరత్ సక్సేనా.. ఇలా ప్రతి వారూ పాత్రలో లీనమై నటించారు. విజయేంద్ర ప్రసాద్ కథని అనేకానేక మలుపులు తిప్పాలనుకోలేదు. చెప్పాలనుకున్న విషయాన్ని సూటిగా మనసుకి గుచ్చుకునేలా.. హత్తుకునేలా చెప్పాడు. స్క్రీన్‌ప్లే పకడ్బందీగా... సాగతీత లేకుండా సాగటం ఈ చిత్రానికి మరో ప్లస్ పాయింట్. నేపథ్య సంగీతం.. సినిమాటోగ్రఫీ బాగున్నాయి.

నయనానంద బాహు’భళి!

నయనానంద బాహు’భళి!

  • - మహాదేవ
  • 17/07/2015

*** బాహుబలి (బాగుంది)
తారాగణం:
ప్రభాస్, దగ్గుబాటి రాణా, అనుష్క, తమన్నా, రమ్యకృష్ణ, సత్యరాజ్, నాజర్,
అడవి శేషు, ప్రభాకర్, రోహిణి, సుదీప్
కథ: విజయేంద్రప్రసాద్
కళ: సాబు సిరిల్
కెమెరా: సెంథిల్ కుమార్
సంగీతం: ఎంఎం కీరవాణి
ఎడిటింగ్:
కోటగిరి వెంకటేశ్వర రావు
పోరాటాలు: పీటర్ హెయిన్స్
సమర్పణ: కె రాఘవేంద్రరావు
నిర్మాతలు:
శోభు యార్లగడ్డ, ప్రసాద్ దేవినేని
కథనం, దర్శకత్వం:
రాజవౌళి

బాల్యంలో చదువుకున్న చందమామ కథతో మస్తిష్కంలో
మెదిలిన ఊహాలోకాన్ని తెరపై ఆవిష్కరించేందుకు -దర్శకుడు రాజవౌళి పడిన రేయింబవళ్ల తపన. రెండు గంటల దృశ్య కావ్యాన్ని ఆవిష్కరించేందుకు వందల నిపుణులు అహరహం శ్రమించిన -రెండేళ్ల కష్టం. ప్రపంచస్థాయి సినిమాతో పోటీ పడే దమ్ము, దస్కం తెలుగు పరిశ్రమకూ ఉన్నాయని నిరూపించేందుకు నిర్మాతలద్వయం చేసిన -ప్రయత్నం. ఒక అద్భుత ఆవిష్కరణలో భాగస్వామ్యం కోసం కాల్షీట్ల లెక్కలు చూసుకోకుండా -రెండేళ్ల కాలాన్ని కేటాయించిన నటబృందం. రాజవౌళి ప్రాజెక్టు కోసం రీళ్లెత్తిన కూలీలంతా -తామూ బాహుబలులే అన్నంతగా లీనమైన వైనం. ఇదంతా -ప్రేక్షకుడి నేత్రద్వయానికి రాజరికపు విందు అందించాలన్న ఆలోచనే.ఈ అంచనాలే -ప్రాజెక్టుపై ఆశల్ని శిఖరాల అంచులకు చేర్చింది. మునె్నన్నడూ లేని రీతిలో సినీ ప్రేక్షకుడికి ఊపిరాడకుండా చేసింది. బాహుబలిని అక్కున చేర్చుకోకుంటే -తెలుగు సినిమాకే ద్రోహం చేసినవాళ్లం అవుతామేమోనన్నంత సీరియస్‌గా ఆలోచనల్ని రేకెత్తించింది. వీటన్నింటినీ -బాహుబలి సంతృప్తిపర్చాడా? పరిమితుల్లేకుండా పెంచుకున్న నమ్మకానికి నిలువెత్తు దన్నునిచ్చాడా?

***
నాయకుడు నేలకొరిగితే -సేన చెదిరిపోతుంది. రాజవౌళి సైతం నమ్మిన యుద్ధతంత్రమిది. కానీ -సేన స్వతంత్రంగా బలపడితే నాయకుడిని నిర్వీర్యం చేసేస్తుంది. ఇదీ కుతంత్ర పోరాటపాఠమే. కాకపోతే రాజవౌళి ఈ పాఠాన్ని నిర్లక్ష్యం చేశాడు. ఇక్కడ నాయకుడు -బాహుబలి కథ. సేన -కథలోని పాత్రలు. బాహుబలిలో పాత్రలు కండపుష్టితో కనిపించాయి. భుజబలాన్ని ప్రదర్శించాయి. స్వతంత్రంగా వ్యవహరించాయి. ఫలితంగా -నాయకుడిగా ఉండాల్సిన కథను నిర్వీర్యం చేసేశాయి. అంచనాల మేరకు ప్రేక్షకుడిని సంతృప్తిపర్చలేకపోయాయి.
తెలుగు సినీ పరిశ్రమలో బాహుబలిది ప్రత్యేక అధ్యాయమే. ఇలా చెప్పుకోడానికి ఎలాంటి సంకోచాలూ అక్కర్లేదు. కాకపోతే -‘ప్రత్యేక’ అన్న పదాన్ని కొన్ని అంశాలకే పరిమితం చేయాల్సి ఉంటుంది. ‘కళ్లు’చెదిరే అద్భుతం బాహుబలి అనడంలోనూ సందేహాలు ఉండవు. విజువల్ ఫీస్ట్‌ను వండి వండించటంలో దర్శకుడు రాజవౌళి టీం ఎక్కడా నిరాశపర్చలేదు. కాకపోతే -కథను భావోద్వేగాల గమనంతో చెప్పే రాజవౌళి సిగ్నేచర్‌ను బాహుబలిలో వెతుక్కుంటే నిరాశపడక తప్పదు. అలాంటి సినిమాగా తోచదు కూడా. కారణం -హంగులను నమ్ముకున్నంత అతిగా కథను నమ్మలేకపోయాడు. పాత్రలను ఊహించుకున్నంత గొప్పగా -వాళ్లు సంచరించాల్సిన కథా ప్రాసాదాన్ని నిర్మించలేకపోయాడు. వాస్తవాన్ని విస్మరించి డ్రామకు ఎక్కువ ఇంపార్టెన్స్ ఇచ్చేశాడు. (ఈ విషయంలో ‘ఈగ’ విజయం కూడా రాజవౌళిని తప్పుదోవ పట్టించిందని అనుకోవాలేమో).
***
కథను చెప్పడంలోను.. కథనాన్ని బలంగా నడిపించడంలోనూ -రాజవౌళి నేర్పరితనాన్ని, తెంపరితనాన్ని ఎవ్వరూ సందేహించరు. ఈ విషయంలో అతని స్టాండ్ ఎంత బలంగా ఉంటుందో ప్రూవ్ చేసుకున్నాడు కనుక. కాకపోతే, బాహువును మార్చుకున్నపుడు తీసుకోవాల్సిన జాగ్రత్తల విషయంలో రాజవౌళి కచ్చితంగా తప్పటడుగులు వేశాడు. తెలుగు సినిమాను ప్రపంచస్థాయికి తీసుకెళ్లేందుకు పెట్టిన కష్టం -ఎంచుకున్న కథకు ఆత్మను ఆపాదించడంలో పెట్టలేకపోయాడు. అందుకే -కొన్ని సన్నివేశాల్లో కాలయాపన కనిపిస్తుంది. మరికొన్ని సన్నివేశాల అవసరమే లేదనిపిస్తుంది. ఇంకొన్నిచోట్ల కథ బిగుసుకు పోయినట్టు అనిపిస్తుంది. ఇదంతా -చందమామ కథను చెప్పడంలో హిట్టయిన పాత ఫార్మాట్‌కు భిన్నమైన గమనాన్ని ఎత్తుకోవడం వల్ల ఎదురైన ఇబ్బంది అనుకోవాలి. ఆద్యంతాలు సుఖప్రదం, శుభప్రదంగా చూపించినపుడే -ప్రేక్షకుడు సంతృప్తి చెందుతాడు. బాహుబలి బిగినింగ్‌కు శుభప్రదమైన ‘కన్‌క్లూజన్’ లేని వెలితి కొట్టొచ్చినట్టు కనిపించింది. బాహుబలి (ప్రభాస్) భల్లాలదేవుని చేతిలో చనిపోయాడన్న విషయాన్ని ట్రెయిలర్స్‌లో రిజిస్టర్ చేసి -కట్టుబానిస కట్టప్ప నిజాయితీ వెన్నుపోటుకు బలైన దృశ్యాన్ని తెరపై ఆవిష్కరించడం పెద్ద కన్ఫ్యూజన్‌కు కారణమైంది.
నిడివి పెద్దదైనా -బాహుబలి కన్‌క్లూజన్ కూడా బిగినింగ్ పార్టులోనే చూపించివుంటే ఫలితం ‘రెండు ముక్క’లయ్యేది కాదేమో. ప్రస్తుతం అందుకున్న ఫలితం కంటే కాస్త ఎక్కువే ఉండేదేమో.
***
పాత్రలు స్వరూపాన్ని, ప్రవర్తనను కథకుడు విజయేంద్రప్రసాద్ నిర్దేశించుకున్న తరువాత -ఆ ఆలోచనలకు అనుగుణంగా అల్లుకున్న కథ బాహుబలి అంటూ అనేక సందర్భాల్లో రాజవౌళి ప్రస్తావించడం కూడా ఒక మైనస్ పాయింట్. పాత్రల ధీరోదాత్తతకు భంగం వాటిల్లకుండా సన్నివేశాలు అల్లుకున్నారు. సన్నివేశాలు బలోపేతమైపోవడంతో -బలిష్టమైన కథ బలహీనపడినట్టు అనిపించింది. అందుకే సన్నివేశాలను విడివిడిగా చూస్తే భళా! అనిపించినా -కథాక్రమంలో చూస్తే మాత్రం ‘సోల్’ మిస్సయిన ఫీలింగ్ కలుగుతుంది.
మహా శివలిగాన్ని ఉత్తిచేతులతో పెళ్ళగించి జలపాతం కిందకు చేర్చినపుడు.. వందడుగుల భల్లాలదేవ బంగరు విగ్రహాన్ని నిలబెడుతున్నపుడు.. అది నేలకొరుగుతున్న సమయంలో ప్రజల ప్రాణాలను రక్షించేందుకు శివుడు ప్రదర్శించిన బాహుబలం.. కాలకేయులతో యుద్ధ ఘట్టాలు.. -లాంటి సన్నివేశాలు గొప్పవే. అయినా వాటిలోని డ్రామా డామినేట్ చేసి ఆత్మావిష్కరణకు అడ్డుపడ్డాయి. అలాంటి సన్నివేశాలు బాహుబలి తెరనిండా పరుచుకున్నా -ప్రేక్షకుడి రోమాలు నిక్కబొడుచుకున్న క్షణాలు లేవు. ఉత్కంఠ రేకెత్తించిన నిమిషాలూ మిస్సయ్యాయి.
అకుంఠిత ప్రయత్నంతో శివుడు (ప్రభాస్) జలపాతాన్ని దాటినా.. సీన్ మొత్తం ఆర్ట్ఫిషియల్ అనిపిస్తుంది. విజువల్ ఎఫెక్ట్ కోసం అమితంగా కష్టపడ్డారనిపిస్తుంది. ఎవరికోసం అంత తపనపడి శివుడు నీటికొండను దాటాడో.. అక్కడ అతనికి ఎదురైన అవంతిక (తమన్నా) పాత్ర చిత్రణ, ఆమెని పరిచయం చేసిన తీరు.. శివుడి పరిచయంతో ఆమెలో వచ్చిన మార్పులు కృతకంగా తోస్తాయి. అయితే, ప్రేక్షకుల నాడి తెలిసిన తెలివైన దర్శకుడు కనుక -గ్యాప్పులు దాటే టైంలోనే మెరుపులు మెరిపించి ప్రేక్షకులకు ఒకింత సంతృప్తి అందించాడు. శివుడు తనెవరో తెలుసుకునే ఘట్టం.. దానికి ముందు పోరాట సన్నివేశం.. భద్రుడి తల నరికే దృశ్యం.. కట్టప్ప (సత్యరాజ్) చిన్నప్పుడు శివుడి పాదాల్ని తన తలపై పెట్టుకున్న దృశ్యాన్ని, ఒక వీరోచిత సందర్భంలో పెద్దయిన శివుడి పాదాన్ని తలపై ఉంచుకునే షాట్‌తో సింక్‌చేసి దర్శకుడిగా టాలెంట్ నిరూపించుకున్నాడు. బాహుబలి గాడిలో పడిందనుకుని ప్రేక్షకుడు కుదురుగా కూర్చునే సమయానికే -మళ్లీ ఎదురైన కొన్ని నీరసమైన సన్నివేశాలు అసంతృప్తికి కారణమయ్యాయి. అనవసరమైన ఐటెమ్ సాంగ్‌తో విసుగుకు గురయ్యాడు. కాలకేయులతో యుద్ధ ఘట్టంలో హాలీవుడ్ ఫ్రేమ్స్ కనిపించినా, తెలుగు సినిమా కోసం ఇంతటి తెగువ చూపిన దర్శకుడు లేడన్న ప్రశంసా రాజవౌళికి దక్కుతుంది. అలాగే, బాహుబలి బిగినింగ్ చూసిన తరువాత -కన్‌క్లూజన్‌లో రాచరికపు ఎమోషనల్ డ్రామా ఎక్కువేనన్న విషయం అర్థమవుతుంది. సో.. కన్‌క్లూజన్ చూస్తేగానీ బాహుబలి స్టామినా, స్థాయ ఏమిటన్నది కచ్చితంగా చెప్పలేం.
***
సగం కథతో సంతృప్తిపర్చాలంటే ఎవరికైనా కష్టమే. కొంత బ్యాలెన్స్ తప్పినట్టు అనిపించినా -రాజవౌళి సంయమనంతో సాహసమే చేశాడు. కానీ -అసలు పాత్రలకంటే కథలోని సపోర్టింగ్ పాత్రలకు ప్రాధాన్యత పెరిగిపోయింది. ఒక్కముక్కలో చెప్పాలంటే -శివగామి (రమ్యకృష్ణ), కట్టప్ప (సత్యరాజ్) పాత్రలకే ముందు బాహుబలి, భల్లాలదేవ పాత్రలు తేలిపోయినట్టు అనిపిస్తుంది.
తారల ప్రతిభ:
పాత్రలకు తగ్గట్టుగా ప్రభాస్ మెప్పించాడు. హీరోయిజాన్ని ఎలివేట్ చేయడానికి నమ్మశక్యం కాని ఫీట్లు చేయించినా, ఆ ప్రభావం ప్రేక్షకుడిపై పడకుండా జాగ్రత్తపడ్డాడు. రాణా విలనీకి మంచి మార్కులు ఇవ్వొచ్చు. రాజవౌళి విలనిజం డిజైన్ రాణాలో కనిపించకున్నా -తనువున్న ప్రతి సీన్‌లోనూ ఒకే అనిపించుకున్నాడు. ఇక మొదటిపార్టును భుజస్కందాలపై మోసిన అసలు బాహుబలి -శివగామి. రమ్యకృష్ణ హైలెట్‌గా నిలవడమే కాదు, అభినయంతో నిండుదనాన్ని అందించింది. దేవసేన పాత్రతో అనుష్క ప్రేక్షకులకు బలంగా కనెక్టయిన సన్నివేశం ఒక్కటీ లేదు. కట్టప్పగా -జానపద చిత్రానికి తగిన మెరుగు అందించాడు సత్యరాజ్. తమన్నా క్యారెక్టర్ కాస్త బ్యాలెన్స్ తప్పింది. అవంతిక పాత్రతో ఆకట్టుకోలేకపోయింది. నాజర్, ప్రభాకర్ -ప్రేక్షకుడిని సంతృప్తిపర్చినట్టే.
సాంకేతిక నైపుణ్యం:
కంటికింపైన దృశ్యాలు అందించిన సాంకేతిక నిపుణులే -బాహుబలికి నిజమైన హీరోలు. విస్మయపర్చే సిజె వర్క్‌తో సినిమా స్థాయి పెంచేశారు. శ్రీనివాస మోహన్ విజువల్ ఎఫెక్ట్.. సెంథిల్‌కుమార్ ఫ్రేమింగ్ స్టయిల్.. సాబు సిరిల్ కళాత్మకత.. -వెరసి అద్భుతమైన మాహిష్మతి రాజ్యం ఆవిష్కృతమైంది. ఈ అద్భుతానికి కీరవాణి నేపథ్య సంగీతం అదేస్థాయిలో తోడైవుంటే -బాహుబలి రిపోర్టు కచ్చితంగా వేరుగా ఉండేది. ఈ విషయంలో కీరవాణి ఒకింత నిరాశపర్చాడు.
చివరిగా...
బాహుబలిలో ఎత్తిచూపే లోపాలన్నీ -కోడిగుడ్డుపై ఈకలు పీకడంలాంటివే. రెండేళ్ల కష్టాన్ని వెండితెరపై చూసి తీరాలన్న లక్షణాలకు బాహుబలిలో ఏమాత్రం లోటు కనిపించదు. అద్భుతమైన గ్రాఫిక్స్ కోసం హాలీవుడ్ సినిమాలకు ఎగబడుతున్న సినీ ప్రేక్షకులు -అంతటి గ్రాఫిగ్జాలాన్ని అందించిన బాహుబలిని అక్కున చేర్చుకోవచ్చు. భుజానికెత్తుకోవచ్చు. దానికి సంసిద్ధులమేనని ఆడియన్స్ ఇప్పటికే నిరూపిస్తున్నారు కూడా. అందుకే -బాహుబలికి బాక్సాఫీస్ దగ్గర సంకెల పడలేదు. రికార్డుల మోతలు ఆగలేదు. ఐదురోజుల కాలానికి 215 కోట్ల వసూలు దాటిసిందంటే.. -రాజవౌళి బాహుబలిని జనం బాహువుల్లోకి తీసుకున్నట్టే.

**

అంతా అయోమయం!

అంతా అయోమయం!

  • అన్వేషి
  • 10/07/2015

* యూత్‌ఫుల్ లవ్ (బాగోలేదు)

తారాగణం:
మనోజ్‌నందం, ప్రియదర్శిని, గిరిబాబు, కొండవలస, అజిత్, ఆది లోకేష్, ‘థ్రిల్లర్’మంజు, ముఫ్తర్‌ఖాన్, కాదంబరి కిరణ్‌కుమార్, జయలలిత, భానుశ్రీ
సంగీతం: శ్రీకాంత్ దేవా
నిర్మాత: రాజలింగం
కథ, స్క్రీన్‌ప్లే, దర్శకత్వం:
వేముగంటి

ఇప్పటి ట్రెండ్‌కు తగ్గట్టు సినిమాకు పేరు (యూత్‌ఫుల్ లవ్) పెట్టడంలో చిత్ర సంబంధీకులు కృతకృత్యులైనా, ప్రాథమిక ముడిసరుకు ‘కథ’ విషయంలో క్లారిటీ లోపించడంతో ‘యూత్‌ఫుల్ లవ్’ కాస్తా ఎమోషన్స్ నిల్‌గా మిగిలిపోయింది. కథా నేపథ్యం మార్షల్ ఆర్ట్స్ బ్యాక్‌డ్రాప్‌తో సాగుతుంది. చిత్ర కథానాయకుడు వెంకట్ (మనోజ్ నందం), మేఘన (ప్రియదర్శిని) ఒకరినొకరు ప్రేమించుకుంటారు అంతర్గతంగా. కానీ ఆ విషయం వ్యక్తపర్చడానికి మేఘన సంశయిస్తూ ఉంటుంది. దానికి కారణం ఈమెనే ఇష్టపడి పెళ్లి చేసుకుంటానన్న అజయ్, ఒకవేళ నన్నుకాదంటే వెంకట్‌ని అంతమొందించేస్తానని భయపెట్టడం. అలా భయపెట్టిన వ్యక్తినికాదని వెంకట్- మేఘన ఎలా ఒకటయ్యారన్నది మిగతా కథ. ఈమధ్యలో చిత్ర ప్రచారానికి అనుగుణంగా నాయకుడు, నాయిక మార్షల్ ఆర్ట్స్‌లో ఒకటైన కరాటే.. వగైరా నేర్చుకోడం, అదే నేపథ్యంతో తయారైన నెగిటివ్ గ్యాంగ్ చేసే అరాచక పనులూ, వాటిని ప్రోత్సహించే రాజకీయ బృందం.. ఇలా ఇలా ఎన్నో గుప్పించేశారు. వీటన్నింటిలోనూ ఇందాక అనుకున్న స్పష్టత లేమివల్ల సినిమాలో ఏ సీనూ మనసుకు పట్టలేదు. అర్థంకాని విషయమేమిటంటే, చిత్ర ప్రారంభంలో రేవ్ పార్టీ పేరిట రేప్ అంచులదాకా వెళ్లిన మేఘన, అసలలాంటి విపత్తుల్ని ఎదుర్కోవడానికి ఆత్మసంరక్షణార్థం ఉపయోగపడే కరాటే నేర్చుకుంటే మంచిది అనుకుంటుంది. తర్వాత నేర్చుకుంటుంది. మరి అలాంటి నేపథ్యం ఉన్న వనిత ఒక్కసారిగా విలన్ -నేను నీ లవర్ని చంపేస్తానంటే భయపడిపోయి ప్రవర్తించడం విడ్డూరం. అలాగే ప్రతీసారీ విలన్ వచ్చి భయపెడుతూంటే, ఓ స్థాయిలో కరాటేని ఔపోసన పట్టేసిన హీరో బృందం ఏవిధంగానూ ప్రతిఘటించకపోవడం అసంబద్ధం. పోనీ నాయిక చేసిన కట్టడివల్ల అది కుదరలేదనుకున్నా... ఆమెనుంచి -ఇక నేనలా నివారించను’ అన్న ప్రామిస్ తీసుకున్న తర్వాత అదే పాత తంతుని ఫాలో అవడాన్ని ఏమనుకోవాలో అర్థంకాదు. అజయ్ తన అంతరంగాన్ని వెళ్లబుచ్చుతూ నాకు ప్రపంచంలో అన్ని ‘డబ్బే’నంటాడు. తర్వాత అదే అజయ్ మేఘన వెంట అదేపనిగా పడతాడు. ప్రతి నాయకుడి పాత్ర తీరులో గట్సే కాదు, క్లారిటీ లేకపోవడంతో - దర్శకుడు ఏదనుకుని ఏం చేస్తున్నాడో అన్న అనుమానాలు తలెత్తుతాయ. చెప్పాల్సిన సబ్జెక్టుపై పట్టులేకపోవడం వల్ల ఇలాంటి గందరగోళ సన్నివేశాలు వచ్చాయనుకోవాలి. ఇక నటీనటుల పెరఫార్మెన్స్ విషయానికొస్తే మనోజ్‌నందం తన శక్తికొద్దీ వెంకట్ పాత్రను పోషించినా, క్యారెక్టర్‌లో బాలనటుడే ప్రేక్షకుడికి కనిపిస్తుంటాడు. అతనిలో ఇంకా బాలనటుడు లక్షణాలు పోలేదు. ముఖ్యంగా గొంతులో మెచ్యూరిటీ కనిపించలేదు. విడిగా మనోజ్ ఆకారం ఓకే అయినా, ప్రతి నాయకుడు అజయ్ పాత్రధారి ఆకారం ముందు తేలిపోయింది. నాయికగా ఈ చిత్రం ద్వారా మేఘన పాత్రలో పరిచయమైన ప్రియదర్శిని, వాణిజ్య చిత్రాల్లో నటించే నాయికకు కావాల్సిన శరీర సౌష్టవం పుష్కలంగా ఉంది. దాన్ని దర్శకుడు కొన్ని పాటల్లో బాగా వినియోగించాడు కూడా. అభినయపరంగా ఇంకా మెళకువలు వంటబట్టించుకోవాలి.
అజయ్ రోల్‌ను పోషించిన నటుడు తొంభై దశకాల్లో మోహన్‌బాబు నటించిన కొన్ని చిత్రాల నటనను అనుసరించారు. థ్రిల్లర్ మంజు పాత్రకు కథలో సరైన లింకు ఉంటే బావుండేది. గిరిబాబు, రాజ్యలక్ష్మి, కాదంబరి తదితరుల పాత్రల స్కోప్ చాలా తక్కువ. మామూలుగా బావుండే గిరిబాబు గొంతు ఇందులో ఎందుకో జీరపోయింది. సినిమా సంభాషణల విషయంలో చాలాచోట్ల సెన్సారు కత్తెరకు బలైందని శబ్దం రాని పెదవుల కదలికతో స్పష్టమైంది. అదీ కథానాయికపరంగా కూడా కావడం దురదృష్టం. అయినా సెన్సారుబారినుంచి బరితెగించిన డైలాగ్సూ కొన్నిచోట్ల ఉన్నాయి. ‘సెల్‌ఫోన్‌లోనే శీలం పోగొట్టుకునేలా ఉంది’, ‘శభాష్ అనిపించుకునే ప్రాసెస్‌లో ఐదుసార్లు అబార్షన్ అయింది’, ‘ఆరడుగుల పొడుగంటాడు. ఇద్దరు షేర్ చేసుకుందామా’... వంటి సంభాషణలు అలాంటి బాపతులో కొన్ని. శ్రీకాంత్‌దేవా పాటల్లో ‘అదరహో, అందాల రాశీ’ ఒక్కటే కాస్తంత వినబుల్‌గా ఉంది. పాటల రచనలో ఎప్పటిలాగే ఇప్పటి మోడల్‌లోనే ప్రాసకోసం పడిన పాట్లు ‘కవ్వించే పాలకోవా’... ‘గుండెల్లో పొంగేలావా...’ వంటి వాటిలో బాగా కనిపించాయి. ఒకచోట థ్రిల్లర్ మంజు పాత్రపరంగా వాడిన డైలాగ్ ‘పదిమంది చావు కోరుకునేవాడు మరణం మాట వింటేనే భయపడతాడు’ అన్నది బావుంది. మొత్తానికి అటు మార్షల్ ఆర్ట్స్- ఇటు ప్రేమ రెండింటినీ కలపడంలో కొరవడిన క్లారిటీవల్ల ఏ విభాగానికీ ‘్ఫల్’ శాటిశ్పాక్షన్ ఇవ్వలేకపోయింది ‘యూత్‌ఫుల్ లవ్’.

డ్రామా ఎక్కువ.. కిక్ తక్కువ

డ్రామా ఎక్కువ.. కిక్ తక్కువ

  • -త్రివేది
  • 10/07/2015

* సూపర్‌స్టార్ కిడ్నాప్ (బాగోలేదు)

తారాగణం:
నందు, ఆదర్ష్, భూపాల్, వెనె్నల కిషోర్, పూనమ్ కౌర్, శ్రద్ధాదాస్, పోసాని తదితరులు
సంగీతం: సాయి కార్తీక్
నిర్మాత:
చందు పెన్మత్స
దర్శకత్వం:
ఎ సుశాంత్‌రెడ్డి

తెలుగులో అప్పుప్పుడు కొత్తతరహా కథలు, కానె్సప్ట్‌లతో సినిమాలు చేసి ప్రేక్షకుడిని మెప్పించాలనే ప్రయత్నం జరుగుతూంటుంది. అలాంటి కోణంలో వచ్చిన సినిమాయే -సూపర్‌స్టార్ కిడ్నాప్. పాత కథకి కొత్త రంగులద్దుతూ రూపొందించిన సినిమా ఇది. డిఫరెంట్ టైటిల్‌తో చిన్న హీరోలతో రూపొందిన సినిమా ప్రేక్షకులను ఏమేరకు ఆకట్టుకుందో చూద్దాం. పాత కథని కొత్తగా చెప్పాలని దర్శకుడు సుశాంత్‌రెడ్డి చేసిన ప్రయత్నం ఎంతవరకు సక్సెస్ అయింది? సూపర్‌స్టార్ కిడ్నాప్ స్టోరీ ఏమిటి? కిడ్నాప్ చేసారా? లేదా? తెలియాలంటే కథలోకి వెళ్లాల్సిందే.
కథ -ముగ్గురు యువకుల చుట్టూ తిరుగుతుంది. చిన్నప్పుడే తల్లి చనిపోవడంతో సినిమా నిర్మాత కొడుకైన జై (ఆదర్శ్ బాలకృష్ణ) డ్రగ్స్‌కి అలవాటుపడతాడు. ప్రాణంకన్నా ఎక్కువగా ప్రేమించిన అమ్మాయి ప్రియ (పూనమ్ కౌర్) తనని వదిలి ఎవరితోనో ఉందని తెలుసుకొని డిప్రెషన్‌లో ఉంటాడు. నందు (నందు), భూపాల్ ఎప్పటికైనా మహేష్‌బాబుతో సినిమా చెయ్యాలని సిటీకి వచ్చి ఫిల్మ్ ఇండస్ట్రీలో అవకాశాల కోసం ట్రై చేస్తుంటారు. ఒకానొక సందర్భంలో ఈ ముగ్గురూ రౌడీషీటర్ అయిన పత్తాల రాజు (్ఫష్ వెంకట్) దగ్గర ఇరుక్కుంటారు. వాడికి పది రోజుల్లో 50 లక్షలు కట్టాల్సివస్తుంది. చేతిలో చిల్లిగవ్వ కూడా లేని ముగ్గురూ.. జై చెప్పిన ఐడియా ప్రకారం సూపర్‌స్టార్ మహేష్‌బాబుని కిడ్నాప్ చెయ్యాలని ప్లాన్ చేస్తారు. కానీ కథలో అప్పుడే అసలైన ట్విస్ట్ మొదలవుతుంది. అసలు ట్విస్ట్ ఏంటి? వారి జీవితంలో ఎదుర్కొన్న సమస్యలు ఏమిటి? సూపర్‌స్టార్‌ను కిడ్నాప్ చేసారా? అనేది తెలియాలంటే మాత్రం సినిమా చూడాల్సిందే.
నిజానికి రెగ్యులర్ క్రైమ్ కామెడీ జానర్లో చిత్ర దర్శకుడు చేసిన ఈ సూపర్‌స్టార్ కిడ్నాప్ సినిమా బోరింగ్‌గా మారింది. టైటిల్‌తో ఆకట్టుకున్న దర్శకుడు, సినిమాలో కనికట్టు చేయలేకపోయాడు. సూపర్‌స్టార్ కిడ్నాప్ సినిమాలో జరిగిన బెస్ట్ మూమెంట్స్ సినిమాకి మహేష్‌బాబు ట్యాగ్‌లైన్‌తో టైటిల్ పెట్టడం. సినిమాలో కొన్ని మహేష్‌బాబు షాట్స్ వాడుకోవడం, మనోజ్, అల్లరి నరేష్, నాని, తనీష్ గెస్ట్ అప్పియరెన్స్- ఇన్ని ఉన్నా వర్కవుట్ అయనట్టు కనిపించలేదు. ఇక నటీనటుల విషయానికి వస్తే -సినిమాలో అందరూ యువ నటీనటులే. హ్యాపీడేస్ ఫేం ఆదర్శ్ బాలకృష్ణ ఒక నిర్మాత కొడుకుకుండే బలుపు, డ్రగ్స్‌కి అలవాటుపడిన బిహేవియర్‌ను బాగా చూపించాడు. అలాగే రిచ్ కిడ్ లుక్‌కి పర్‌ఫెక్ట్‌గా సరిపోయాడు. ఇక 100 శాతం లవ్ ఫేం నందు ఈ సినిమాలో కూడా తనకిచ్చిన పాత్రకి పూర్తి న్యాయం చేశాడు. ఇకపోతే భూపాల్ తెలంగాణ కుర్రాడిగా, ఆ యాసలో మాట్లాడుతూ మెప్పించాడు. సెకండాఫ్‌లో వచ్చే వెనె్నల కిషోర్ రియల్ లైఫ్ క్యారెక్టర్‌లో బాగానే నవ్వించాడు. హాట్ బ్యూటీ శ్రద్ధాదాస్ లేడీ డాన్ ఫరాఖాన్ పాత్రకు బాగా కుదిరింది. అలాగే ఆమెలోని నెగెటివ్ షేడ్స్‌ని బాగా చూపించింది. ఇక అతిథి పాత్రలో మంచు మనోజ్, అల్లరి నరేష్, నాని, తనీష్‌లు కనిపిస్తారు. ప్రియ పాత్రలో పూనమ్ కౌర్ కాసేపు గ్లామరస్‌గా కనిపించి వెళ్లిపోయింది. ఫిష్ వెంకట్, పోసాని కృష్ణమురళి, తా.రమేష్ పాత్రలు ఉన్నా పెద్దగా ఉపయోగపడలేదు. టెక్నికల్‌గా... ఈమధ్య టాలీవుడ్‌లో బాగా క్లిక్ అయిన క్రైమ్ కామెడీ నేపథ్యంలో సినిమా దర్శకుడు సుశాంత్‌రెడ్డి తన మొదటి సినిమా కోసం ఎంచుకున్నాడు. స్టోరీపరంగా రొటీన్ సబ్జెక్ట్. కానీ కథలోకి ఎవరో స్టార్ అని కొత్త క్యారెక్టర్‌ని క్రియేట్ చెయ్యకుండా మనకందరికీ తెలిసిన సూపర్‌స్టార్ మహేష్‌బాబు చుట్టూ కథ రాసుకోవడం సినిమాకి కాస్త హెల్ప్. కథవరకూ ఓకే అనిపించుకున్న డైరెక్టర్ సుశాంత్‌రెడ్డి మిగిలిన డిపార్ట్‌మెంట్స్‌ని సరిగా డీల్ చేయలేకపోయాడు. ముఖ్యంగా స్క్రీన్‌ప్లే దారుణంగా ఉంది. ఇలాంటి సినిమాని రెండు గంటల్లో చెప్పాలనుకోవడం చాలామంచి నిర్ణయం. కానీ అంతసేపు ప్రేక్షకుడిని కూర్చోబెట్టడంలో విఫలమయ్యాడు. సినిమా మొత్తంలో వచ్చే ఒకే ఒక్క ట్విస్ట్ తప్ప మిగతా అంతా చాలా ఊహాజనితంగా ఉంటుంది. ముఖ్యంగా ఇంటర్వెల్ బ్యాంగ్ బావుంది. కానీ సెకెండాఫ్‌ని రొటీన్‌కి రొటీన్ అనిపించేలా లాగించాడు. చాలా బోరింగ్. క్రైమ్ కామెడీ అని చెప్పిన ఈ సినిమాలో కామెడీనే లేకపోవడం బిగ్గెస్ట్ మైనస్ పాయింట్. ఇక నేరేషన్ అయితే చాలా స్లోగా ఉంటుంది. అలాగే మహేష్‌బాబు లాంటి స్టార్ హీరోని కిడ్నాప్ చెయ్యటానికి వేసే ప్లాన్స్ చాలా సిల్లీగా ఉంటాయి. అలాగే సెకెండాఫ్‌లో వచ్చే బేరసారాల సీన్స్‌కూడా చెత్తగా అనిపిస్తాయి. రొటీన్ స్టోరీ లైన్ తీసుకున్నా కానీ కథనం- నేరేషన్ - దర్శకత్వం అనే విభాగాలను పూర్తిగా మట్టికరిపించడం వలన సినిమా చాలా బోరింగ్‌గా తయారైంది. సెట్స్‌లో అంత ఈజీగా స్టార్ హీరో కార్ వాన్‌లోకి వెళ్లి, అక్కడినుంచి అంత సింపుల్‌గా ఎలా హీరోని తీసుకువచ్చారు? ఇలాంటి సిల్లీ పాయింట్స్ చాలానే ఉన్నాయి. ఓవరాల్‌గా సుశాంత్‌రెడ్డి తన మొదటి సినిమాను సరిగా డీల్ చెయ్యలేకపోయాడు. ఇక మిగిలిన టెక్నికల్ డిపార్ట్‌మెంట్ విషయానికి వస్తే.. ఈశ్వర్ సినిమాటోగ్రఫీ సినిమాకి మేజర్ ప్లస్. విజువల్స్‌పరంగా సినిమా బాగానే ఉంది. సాయి కార్తీక్ సాంగ్స్ జస్ట్ ఓకే. సాయి కార్తీక్ బ్యాక్‌గ్రౌండ్ మ్యూజిక్ బాగుంది. సస్పెన్స్ ఉన్న సీన్స్‌లో రీ రికార్డింగ్ బాగా హెల్ప్ అయ్యింది. బసవ పైడిరెడ్డి ఎడిటింగ్ కూడా జస్ట్ ఓకే. నిర్మాణ విలువలు బాగున్నాయి. మొత్తానికి సూపర్ స్టార్ కిడ్నాప్ డ్రామా విఫలమైందనే చెప్పాలి.

ఫీల్‌కు అందని ప్రేమ

ఫీల్‌కు అందని ప్రేమ

  • -‘వి’
  • 10/07/2015

* బస్తీ (బాగోలేదు)

తారాగణం:
శ్రేయాన్, ప్రగతి చౌరసియా
సంగీతం:
ప్రవీణ్ ఇమ్మడి
దర్శక నిర్మాత:
వాసు మంతెన

వజ్మన్ ప్రొడక్షన్స్ పతాకంపై జయసుధ దత్తపుత్రుడు శ్రేయాన్‌ను హీరోగా పరిచయం చేస్తూ స్వీయ దర్శకత్వంలో వాసు మంతెన నిర్మించిన సినిమా -బస్తీ. ప్రగతి హీరోయిన్. వాస్తవిక ప్రేమ కథకు అద్దం పట్టే సినిమా అంటూ బలమైన ప్రమోషన్‌తో ప్రేక్షకుల ముందుకు వచ్చింది -బస్తీ.
కథ
ఒకప్పుడు -్భక్షపతి (కోట), అమ్మిరాజు (ముఖేష్ రుషి)లు వైరి వర్గాలు. గొడవలతో అలసిపోయి ఎవరికి వారుగా బతుకుతుంటారు. రెండు వర్గాల మధ్య ఘర్షణలను పెంచేదిగా ఉంటుంది భిక్షపతి కొడుకు భవాని (అభిమన్యు) ప్రవర్తన. భవానికి బుద్ధి చెప్పె యోచనతో -అతని చెల్లెలు స్రవంతి (ప్రగతి)ని కిడ్నాప్ చేస్తాడు అమ్మిరాజు. అదే సమయంలో అమెరికా నుంచి సొంతూరికి తిరిగి వస్తాడు విజయ్ (శ్రేయాన్). ఘర్షణల్లోనే చనిపోయిన విజయ్ తండ్రి వెంకటపతినాయుడి సామ్రాజ్యాన్ని, విజయ్ బాధ్యతలనూ అప్పటికి అమ్మిరాజు చూస్తుంటాడు. అమ్మిరాజును అన్నయ్యలా భావించే విజయ్ -తన ఇంట్లో కిడ్నాప్‌కు గురైన స్రవంతిని చూస్తాడు. ఆమెతో పరిచయం ముదిరి ప్రేమగా మారుతుంది.
విజయ్-స్రవంతిల ప్రేమ కోసం శత్రువర్గమైన భిక్షపతిని కలిసేందుకు వెళ్తాడు అమ్మిరాజు. అప్పటికే పగతో రగిలిపోతున్న భవానీ, ప్రతిపాదనను తిరస్కరిస్తూనే అమ్మిరాజు, భిక్షపతిలను చంపేస్తాడు. భవానీ నుంచి తప్పించుకున్న ప్రేమ జంట తమ ప్రేమను ఎలా గెలిపించుకున్నారన్నదే అసలు కథ.
కక్షలు కార్పణ్యాలతో రగిలిపోయిన రెండు వర్గాల కథలో -సాదాసీదా ప్రేమ కథ చుట్టూ సీన్లు అల్లుకుని ప్రేక్షకులను ఆకట్టుకునేందుకు చేసిన ప్రయత్నం వర్కవుట్ కాలేదని చెప్పాలి. ఇలాంటి ఫార్మాట్‌లో ఇంతకంటే బలమైన కథనాలతోనే ప్రేక్షకుడు సినిమాలు చూసేశాడు కనుక -బస్తీకి అటాచ్ కాలేకపోయాడు. వైరివర్గాల మధ్య మూడ్‌ను ఒకింత టెంపోలో చూపించడమే తప్ప, అనవసరమైన యాక్షన్ సన్నివేశాల జోలికి దర్శకుడు పోకపోవడం ఒకవిధంగా ప్లస్ అయ్యింది. చిన్న పాయింట్ తీసుకుని భరించగలిగే నిడివిలోనే దర్శకుడు సినిమా పూర్తి చేయడం మరో ప్లస్. క్యూట్‌గా కనిపించిన హీరోయిన్ ప్రగతి.. ఇవి తప్ప బస్తీలో చెప్పుకోదగ్గ అంశాలు, లోతుగా ప్రస్తావించదగ్గ విషయాలు ఏమీ లేవు. లుక్స్‌పరంగా ఓకే అనుకున్నా -నటనపరంగా శ్రేయాన్ చాలా కష్టపడాల్సి ఉంది. క్లైమాక్స్ పార్ట్‌లో నటన కొంచెం బెటర్. హీరో ఫ్రెండ్‌గా నటించిన స్నిగ్థ తన స్టైల్‌లో నవ్వించే ప్రయత్నం చేసింది.
ఎన్ని ప్లస్‌లు ఉన్నా -కథ, కథనాలు బలహీనంగా ఉన్నపుడు ప్లస్సులేవీ పనికిరావన్న విషయం దర్శకుడికి బస్తీతో అర్థమై ఉంటుంది. తెలుగు సినిమాల్లో ఎంతోమంది దర్శకులు అరగదీసి ఇరగదీసిన రొటీన్ ప్రేమకథను బలహీనమైన స్క్రీన్‌ప్లేతో నడిపించడంతో -సినిమా సా...గిపోతుందే తప్పా ఎగ్జైట్‌మెంట్‌కు గురిచేయదు. ఇన్నోసెన్స్, రొమాన్స్‌ను మిళితం చేసి లవ్‌సెన్స్‌గా అందించడంలో దర్శకుడు మంతెన సక్సెస్ కాలేకపోయాడు. ఫస్ట్ఫాలో ప్రేక్షకుడు సెట్టవుతున్నాడని అనుకునేసరికే, సెకండాఫ్ మొదలై ఎటో తీసుకుపోయింది.
అడ్డంకులను అధిగమించి ప్రేమజంట ప్రయాణం ఎటు సాగించిందనే విషయాన్ని లాగి లాగి చెప్పడంతో ప్రేక్షకులకు బోర్ కొట్టేసింది. ఈ బోర్‌లో -ఆలీ, సప్తగిరి ట్రాకులు మరీ చికాకు పెట్టిస్తాయి. హీరోయిన్ అందం, అభినయం ఫర్వాలేదనిపించినా -శ్రేయాన్‌కు ఆమె సూటవలేదు. సినిమా అనే బలమైన మాధ్యమం ద్వారా మందుకొట్టి కారు నడపడం, లంచమిచ్చి పని పూర్తి చేసుకోవడం లాంటివి చూపడం -దర్శకుడి విజ్ఞతకే వదిలేయాలి.
సినిమాను దృశ్యపరంగా నెరేట్ చేయడంలో కొత్త దర్శకులు చాలా అడ్వాన్స్‌గా ఉంటుంటే -సాదాసీదా కథను అందరికీ తెలిసిన ఫార్మాట్‌లోనే చెప్పే ప్రయత్నం చేయడం దర్శకుడి అనుభవరాహిత్యాన్ని పట్టిచూపిస్తోంది. కథను రాసుకోవడంలోనూ వాసు చేసిందేమీ లేదనే అనాలి. ఇక -చిన్న పెద్ద అన్న సినిమాల తేడాలేకుండా కొత్తగా వస్తోన్న సినిమాటోగ్రాఫర్లు అద్భుతాల్ని చేసి చూపిస్తున్నారు. బస్తీ సినిమాలోనూ సాంకేతిక విభాగంలో ఎక్కువ మార్కులు స్కోర్ చేసింది సినిమాటోగ్రాఫర్ -గుణశేఖరే. ముఖ్యంగా నైట్ సీన్స్‌లో తన కెమెరా పనితనాన్ని చూపాడు. ఓపక్క ప్రేమకథ.. మరోపక్క రౌడీయిజం ఇలా భిన్న పార్శ్వాలను కెమెరా కంటితో బలంగానే పట్టుకున్నాడు. ప్రవీణ్ సంగీతంలో పాటలు ఓకే అపిపించినా, బ్యాక్‌గ్రౌండ్ స్కోర్ వీక్‌గా ఉంది. మిగిలిన విభాగాల గురించి చెప్పుకోవాల్సిన పని లేదు.
ప్రేమ కథలు ఎప్పుడూ ఎవర్‌గ్రీన్. కాకపోతే -వాటిని చెప్పగలిగే స్థామినా లేకపోతే మాత్రం ప్రేక్షుకుడు తిప్పికొట్టడం ఖాయం. ఈ విషయాన్ని బస్తీ మరోసారి రుజువు చేసింది. పాత కథను చప్పగా చూపించిన సినిమా -బస్తీ.

మాస్.. మిస్సయ్యాడు!

మాస్.. మిస్సయ్యాడు!

  • - శ్రీ
  • 03/07/2015

* జాదూగాడు (బాగోలేదు)

తారాగణం:
నాగశౌర్య, సోనారిక బదోరియా, అజయ్ తదితరులు
సంగీతం:
సాగర్ మహతి
నిర్మాత:
వివిఎన్ ప్రసాద్
దర్శకత్వం:
యోగేష్

కమర్షియల్ ఫార్మాట్‌లో రూపొందే సినిమాలంటే అచ్చం ఇలాగే ఇదే కొలతల్లో ఉండాలనే తరహాలో రూపొందించిన చిత్రం ‘జాదూగాడు’. పేరులోనే హీరో పాత్రను తెలిపే సినిమాలో -్ఫక్తు కమర్షియల్ హంగులు, గజిబిజి గందరగోళాలతో ప్రేక్షకులను ఆకట్టుకోవాలని చేసిన జాదూ ఎంతవరకు ఫలించిందో చూద్దాం!
కథ
కష్టపడటం అంటే కేవలం తెలివిని ప్రయోగించి పని కానిచ్చుకోవడమే అనే డెఫినిషన్‌కు చేరింది సమాజం. అలాంటి తరహా పాత్రలోనే సాగుతుంది హీరో పాత్ర. కోటి రూపాయలు సంపాదించాలని హైదరాబాద్ వచ్చిన కృష్ణ (నాగశౌర్య) ఒక బ్యాంకులో రికవరీ ఏజెంటుగా చేరతాడు. లోన్ రికవరీ చేయడం కోసం ప్రయత్నాలు సాగిస్తున్న ఇతనికి ఎవ్వరూ రుణాన్ని తిరిగి చెల్లించరు. కారణం, లోన్ తీసుకున్నవారంతా రౌడీలు కావడమే. దాంతో కృష్ణ కూడా వాళ్ల రూట్లోకి వెళ్లి రౌడీలా డబ్బులు వసూలు చేస్తాడు. అది చూసిన మరో పెద్ద రౌడీ శ్రీశైలం (జాకీర్ హుస్సేన్) తనదగ్గర దందాలు చేసే పని అప్పగిస్తాడు. అలా జరుగుతున్న సమయంలో హీరోయిన్ పార్వతి (సోనారిక)ని చూసి ప్రేమలో పడతాడు. తొందరగానే ఇద్దరూ ప్రేమను పరాకాష్టకు తేవడం జరిగిపోతుంది. ఇది నడుస్తున్న టైంలోనే -తన టీమ్ మెంబర్ల పేరిట హవాలా నడిపే శ్రీశైలం 2వేల కోట్ల హవాలాను కృష్ణ పేరుతో అతనికి తెలియకుండా చేస్తాడు. అది మొదలైన తరువాత కృష్ణ ఎదుర్కొన్న ఇబ్బందులు ఏమిటి? తన ప్రియురాలిని ఎందుకు కిడ్నాప్ చేశారు? మధ్యలో గుంటూరు శ్రీను (అజయ్) ఎవరు? అనే ప్రశ్నలకు జవాబు తెలియాలంటే సినిమా చూడాల్సిందే!
సినిమాలో ముందుగా చెప్పుకోవాల్సింది కెరీర్ ప్రారంభంలోనే పెద్ద మాస్ హీరో అయిపోవాలనే తపనతో సినిమాను ఎంచుకున్న హీరో నాగశౌర్య గురించి. ‘ఊహలు గుసగుసలాడే’, ‘దిక్కులుచూడకు రామయ్యా’లాంటి క్యూట్ లవ్‌స్టోరీలతో ఆకట్టుకున్న నాగశౌర్య, ఆ తరహా పాత్రల్లో అయితే ప్రేక్షకులను మరోసారి ఆకట్టుకుని ఉండేవాడేమో. కానీ, మాస్ హీరో క్రేజ్ కోసం చేసిన ప్రయత్నం బెడిసికొట్టింది. కనీసం చూడ్డానిక్కూడా మాస్ హీరో లక్షణాలు ఎక్కడా కనపడని నాగశౌర్య, ఈ చిత్రాన్ని ప్రేక్షకులకు దగ్గర చేయలేకపోయాడు. ఎనర్జీ లెవెల్స్ బాగానే ప్రదర్శించినా, అతనికి మాస్ గుర్తింపు మాత్రం దక్కలేదు. ఈ చిత్రంతో హీరోయిన్‌గా పరిచయమైన సోనారిక తన క్యూట్ లుక్స్‌తో ఆకట్టుకుని హాట్ హాట్ సన్నివేశాలతో ప్రేక్షకులను హీటెక్కించింది. సినిమాలో సోనారిక గ్లామరస్ హంగులు కావల్సినన్ని ఉన్నాయి. ఇక అజయ్ విలన్‌గా మరోసారి ప్రేక్షకులను మెప్పించాడు. పెద్ద గూండాగా చేసిన జాకీర్ హుస్సేన్ తన పాత్రకు తగిన నటనను కనబరిచాడు. మిగతా పాత్రల్లో ఆశీష్ విద్యార్థి, రవికాలె, కోట శ్రీనివాసరావుల పాత్రలు బాగున్నాయి. కామెడీ కూడా ఫర్వాలేదనిపించింది. ఎదగడం కోసం కష్టాన్నికాకుండా తెలివిని వాడుకొని ఎలాంటి మాజిక్ చేసైనా సరే తనకు కావాల్సింది దక్కించుకోవాలనే హీరో పాత్ర కోసం రచయిత మధుసూదన్ కొత్తగా తీసుకురావడంలో విఫలమయ్యాడు. కథలో ఎక్కడా కొత్తదనం కనిపించదు. ఇప్పటివరకు చూసిన ఫక్తు కమర్షియల్ సినిమాలా అనిపిస్తుంది. ఫస్ట్ఫాలో అదే మూసధోరణిలో సాగే కథతో ప్రేక్షకుడిని పెద్దగా ఆకట్టుకునేలా చేయలేకపోయాడు. అనవసరంగా సినిమా లెంగ్త్ కోసం రొమాన్స్‌ను, సస్పెన్స్‌ను జొప్పించారు. దర్శకుడు యోగేష్ కథగురించి పెద్దగా జాగ్రత్తలు తీసుకున్న దాఖలాలు కనిపించవు. పాత్రలోని ట్రీట్‌మెంట్‌ను ఆడియన్స్‌కు కనెక్ట్ చేయడంలో విఫలమయ్యాడు. దర్శకత్వపరంగా చూసుకున్నా లొసుగులే కనిపించాయి. ఇక క్లైమాక్స్ ఎపిసోడ్ అయితే మరీ దారుణం. సినిమా మొదలైన పది నిమిషాల్లోనే జరగబోయేది ఊహకు అందడంతో క్లైమాక్స్ రక్తికట్టలేదు. డబుల్ మీనింగ్ డైలాగుల కామెడీ, హీరోయిన్ ఓవర్ ఎక్స్‌పోజింగ్ కాస్త ప్రేక్షకులకు ఎబ్బెట్టుగా అనిపించేలా ఉంటాయి.
ఈ సినిమాతో సంగీత దర్శకుడిగా పరిచయమైన సాగర్ మహతి పాటలు పర్వాలేదనిపించినా, వాటి చిత్రీకరణ విషయంలో ఇంకాస్త కేర్
తీసుకొని ఉంటే బాగుండేది. సాయిశ్రీరామ్ ఫోటోగ్రఫీ బాగుంది. ముఖ్యంగా లొకేషన్స్ విషయంలో మంచి కేర్ తీసుకున్నాడు. యాక్షన్ ఎపిసోడ్స్ బాగున్నాయి. ఎడిటింగ్ విషయంలో ఇంకాస్త జాగ్రత్తలు పడివుంటే ప్రేక్షకుడికి ఇంకొంత కనెక్టయ్యే అవకాశముంది. నిర్మాణ విలువలు బావున్నాయి.
చివరగా, ఇప్పటివరకు మనం చూసిన ఎన్నో సినిమాల తాలూకు కమర్షియల్ ఫార్మాట్‌లో రూపొందిన చిత్రమే ఇది. రచయిత, దర్శకుడు కథ విషయంలో ఇంకాస్త కొత్తదనాన్ని పరిచయం చేయాలని భావిస్తే బావుండేది. ఏదో మాస్ సినిమా తీస్తున్నాం కాబట్టి ఇలాగే ఉండాలనే ప్రయత్నంలో చేసిందే
ఈ చిత్రం. కథలో చాలాసార్లు కన్‌ఫ్యూజన్‌కు గురౌతారు ప్రేక్షకులు. ఎక్కడ మొదలైందో మధ్యలో అనవసరంగా వచ్చే పాత్రలు, అసలేం జరుగుతోందో అర్థంకాని కథాగమనం. ఇక క్లైమాక్స్ అయినా బాగుందా అంటే అదీ లేదు. సినిమాలో ఉన్న ఒక్క ట్విస్ట్ కూడా కరెక్టుగా ప్లాన్ చేసుకోలేకపోయాడు. మాస్ హీరోగా ఎదగాలనుకున్న నాగశౌర్యకు నిజంగా తీరని నిరాశే మిగిలింది. అప్పుడెప్పుడో వెంకటేష్‌తో చింతకాయల రవి చిత్రాన్ని తీసిన యోగేష్, ఈ సినిమాతో కూడా తన మార్క్‌ని నిలబెట్టుకోలేకపోయాడు. ఓవరాల్‌గా చూసుకుంటే అన్ని అంశాలతో ఉన్న ‘జాదూగాడు’ ప్రేక్షకులను ఏమాత్రం జాదూ చేయలేకపోయింది.

రివ్యూ

Pages

X
Enter your Andhrabhoomi - Telugu News Paper Portal | Daily Newspaper in Telegu | Telugu News Headlines | Andhra Bhoomi username.
Enter the password that accompanies your username.
Loading