కామెడీ డ్రామా !

కామెడీ డ్రామా !

  • -అనిల్
  • 03/10/2014

** లౌక్యం (ఫర్వాలేదు)
తారాగణం:
గోపీచంద్, రకుల్ ప్రీత్‌సింగ్
సంపత్ రాజ్, బ్రహ్మానందం
చంద్రమోహన్, ముఖేష్ రుషి
పృథ్వీ, హంసా నందిని
ప్రగతి తదితరులు
సంగీతం: అనూప్ రూబెన్స్

‘లౌక్యం’తో తృటిలో బయటపడ్డాడు శ్రీవాస్. ఎందుకంటే? ఎంటర్‌టైన్‌మెంట్ అనే పాశుపతాస్త్రాన్ని సమయోచితంగా సంధించి.. ఎన్నాళ్లుగానో పడిగాపులు పడి చూస్తూన్న సక్సెస్‌ని చవి చూడగలిగాడు. ‘లక్ష్యం’ తర్వాత ఇటు గోపీచంద్‌కి గానీ.. అటు శ్రీవాస్ గానీ చెప్పుకోదగ్గ సినిమా లేదు. ఇటీవలి కాలంలో కూసింత కథ.. దానికి కామెడీ అన్న బ్రహ్మ పదార్థాన్ని తిరగేసి మరగేసి.. ఎన్ని సినిమాలైనా తీయ్యొచ్చునన్న లాజిక్‌ని పట్టేశాడు. ఓ విధంగా చూస్తే- ఈ సినిమా వీరిద్దరికీ చావో రేవో అన్న తీరు.
‘వెరైటీ’ సినిమాలు తీయండ్రా బాబూ! అని ప్రేక్షకులు నెత్తీనోరూ కొట్టుకొని మొత్తుకుంటున్నా.. పరిశ్రమ నుంచి ‘మూస’ తప్పటం లేదూ?! వాతలూ తప్పటం లేదు?! కొత్త కథల్ని ఆశించటం శుద్ధ వేస్ట్ అని ఏనాడో తీర్మానించేసుకున్నాడు ప్రేక్షకుడు. అదే స్థాయిలో తన వంతు కర్తవ్యంగా ఫలానా సినిమాలో ఫలానా సీన్ హిట్ - కాబట్టి దాన్ని అటు ఇటుగా మార్చి.. జనం మీదికి వదిల్తే.. అడగడానికో లాజిక్ ఏడ్చి ఛస్తుందన్నది దర్శకుడి ధీమా. ఆ సినిమాలో చప్పట్లు కొట్టారు. అదే సీన్ మా సినిమాలో చూపిస్తే మాత్రం ఏడుస్తారేం? అనటానికి. కాకపోతే- శ్రీవాస్ ఎక్కడికక్కడ వెరైటీ కోసం తాపత్రయ పడ్డాడు. సీన్లన్నీ రివర్స్ చేసి పారేశాడు. బోలెడన్ని సినిమాల్లో ఆల్రె‘్ఢ’ చూసేసిన సన్నివేశాల స్థానే - అటు ఇటు మారతాయి. ఉదాహరణకు - హీరో అంటే ఎవరు? హీరోయిజం అంటే ఏమిటి? అన్న ప్రశ్నలకు - విలన్లను ఛావ చితక్కొట్టేవాడు. విలన్ ఎంతటి తెలివితేటలు కలవాడైనా.. హీరో బుద్ధిబలం ముందు బలాదూర్. అతడి ఆలోచనల ముందు ఎందుకూ కొరగాడు... ఇక హీరోయిన్ల పాలిట రోడ్ సైడ్ రోమియో. కథానాయిక ప్రేమని గెలుచుకోవాలంటే- సవాలక్ష తింగరి వేషాలు వేయాలి. విలన్‌నీ.. అతడి బృందాన్నీ తెగ తిప్పలు పెట్టి.. ‘్ఫల్’ని చేసేయాలి... ఇదీ ట్రెండ్. ఇప్పటివరకూ సినిమా కథల్లో విలన్ ఇంటికి వెళ్లి.. అక్కడ హల్‌చల్ చేసి.. కనిపించిన వాణ్ణి, కనిపించని వాణ్ణి సైతం ‘బకరా’ల్ని చేసేసి.. శుభం కార్డు పడేస్తాడు. కానీ - ఈ సినిమాలో అలా కాదు. అందర్నీ తన ఇంటికే రప్పించుకొంటాడు. ఆ కథాక్రమంబెట్టిదనిన...
బాబ్జీ (సంపత్), కేశవరెడ్డి (ముఖేష్ రుషి) బద్ధ శత్రువులు. ఐతే- వారిద్దరి పగ ద్వేషాల్ని పక్కనబెట్టి - బాబ్జీని ప్రేమిస్తుంది కేశవరెడ్డి చెల్లెలు. సిగ్గు విడిచి పెళ్లి చేసుకోమని బాబ్జీని అడిగితే- అతడు ససేమిరా అనటంతో ఆత్మహత్య చేసుకొంటుంది. రొటీన్‌గానే కేశవరెడ్డికి కోపం వస్తుంది. ప్రతిన బూని ‘నీ చెల్లెల్నీ నీక్కాకుండా చేస్తా’ అంటాడు. ఈ నేపథ్యంలో బాబ్జీ చెల్లెలు వేరేవాణ్ణి ప్రేమించటంతో - వెంకీ (గోపీచంద్) ఆ అమ్మాయిని పెళ్లి పీటల మీద నుంచి తీసుకొచ్చి.. ప్రేమించిన వాడితో పెళ్లి చేస్తాడు. ఇక ఉన్న ఊళ్లో ఉంటే.. బాబ్జీతో ఎప్పటికైనా గొడవలేనని.. తన మకాంని హైదరాబాద్‌కి షిఫ్ట్ చేస్తాడు వెంకీ. అక్కడ చంద్రకళ (రకుల్ ప్రీత్‌సింగ్) కలుస్తుంది. ఈ అమ్మాయికి అబ్బాయిలంటే మంట. ఆ మంట నుంచీ ప్రేమని పుట్టించటానికి వెంకీ చేయని ప్రయత్నం లేదు. ఎట్టకేలకు చంద్రకళ - వెంకీ ఒకటవుతారనగా.. ఇంకో నిజం తెలుస్తుంది వెంకీకి. చంద్రకళ ఎవరో కాదు? బాబ్జీ రెండో చెల్లెలని. ఇప్పటికే ఒక చెల్లాయికి మరొకడితో పెళ్లిచేసి తెచ్చుకొన్న శత్రుత్వం.. మళ్లీ ఇంకో చెల్లెలి ప్రేమ - వెరసి బాబ్జీని వెంకీ ఎదుర్కోగలిగాడా?
ఈ సినిమా చూస్తూంటే- ఎనె్నన్నో సినిమాలు కళ్ల ముందు కదలాడతాయి. కాసేపు ఢీ... ఇంకాసేపు రెడీ.. రభస.. కందిరీగ - ఈ ఫార్ములా నుంచి తెలుగు సినిమా ఎప్పటికి బయట పడుతుందో? ఏమో?! సక్సెస్ ఫార్ములా కదా?! ఎన్ని కథలైనా పుడతాయి ఇలాంటివి. ఈ కథలోనూ శ్రీవాస్ ఎక్కడా కాంప్రమైజ్ కాలేదు. మాటలు, స్క్రీన్‌ప్లేని కోన వెంకట్, గోపీ మోహన్‌కి అప్పగించేశాడు. బాయిలింగ్ స్టార్ బబ్లూగా పృథ్వీని, సిప్పి (బ్రహ్మానందం) కామెడీకి సెటిల్ చేసేశాడు. ఇక మిగిలింది గోపీచంద్. అతగాడికి కామెడీ టైమింగ్ లేకున్నా.. కమర్షియల్ బాట నుంచీ పక్కకి వచ్చి.. ఏదో ఒకటి ‘హిట్’ అయితే చాలు అన్నట్టు.. కామెడీని తనదైన ధోరణిలో పండించేట్టు చేశాడు. ఇన్ని విభాగాల్లో ఎవరికి వాళ్లు సర్దుకున్న తర్వాత శ్రీవాస్ చేయటానికేం మిగల్లేదు.
వెరైటీ కోసం - ప్లేస్ మార్చాంగా... చూస్తే సరి?! అని సరిపెట్టేశాడు దర్శకుడు.
ఈ సినిమాకి ప్లస్ పాయింట్లు చాలానే ఉన్నాయి. కాబట్టి ఆ క్రెడిట్ అంతా దర్శకుడు కొట్టేశాడు. పవర్‌ఫుల్ పంచ్ డైలాగులు... ప్రాస కోసం తాపత్రయం... బాయిలింగ్ స్టార్ బబ్లూ మాటలు.. ప్రేక్షకుల్ని కడుపుబ్బ నవ్వించాయి. వీటికి తోడు రొటీన్ కామెడీనే అయినప్పటికీ సిప్పిగా బ్రహ్మానందం ఆటాడేశాడు. గోపీచంద్ ఈ సినిమాలో కథానాయకుడే అయినప్పటికీ- అందరూ అన్నీ పంచేసుకోగా.. మిగిలిన సన్నివేశాల్లో తనదైన ‘మాస్’ని పక్కనబెట్టి డిఫరెంట్‌గా కనిపించేందుకు యత్నించాడు. ఆ ప్రయత్నమూ ఫలించింది. కామెడీ సినిమాని సగం వరకూ లాక్కెళితే.. కామెడీతో ‘శుభం’ కార్డు వేసేశాడు దర్శకుడు.
రకుల్ ప్రీత్‌సింగ్ నటన ఫర్వాలేదనిపిస్తుంది. తడిబట్టల్లోనూ కనిపించి గ్లామర్ వొలకబోసింది. విలన్‌గా సంపత్.. ముఖేష్ రుషి తమదైన ధోరణిలోనే సాగిపోయారు.
అనూప్ రూబెన్ సంగీతంలో ఒక్క పాట మినహా సినిమాకి వొనగూడిన ప్రయోజనం లేదు. కథ రొటీన్‌గానే అనిపించినా- హాయిగా నవ్వుకుంటూ థియేటర్ నుంచీ బయటికి రావొచ్చు.

వృథాప్రయత్నం!

వృథాప్రయత్నం!

  • -స్ఫూర్తి
  • 03/10/2014

* పవనిజం (బాగోలేదు)
తారాగణం:
మధు, సుధీర్, ఇషా
జయంతి, పోసాని కృష్ణమురళి
సుమన్, కాశీవిశ్వనాథ్
జూ.రేలంగి, అలీ
రజిత, తదితరులు.
సంగీతం: కనిష్క.జి
నిర్మాతలు: మహేష్, సురేష్, నరేష్
కథ, మాటలు, దర్శకత్వం:
ఇ.కె.చైతన్య.

మాడిసన్ స్క్వేర్‌లో మహానాయకుడు మాట్లాడినా, వార్డు స్థాయిలో ఓ మాదిరి నాయకుడు ప్రవచించినా ‘పవనిజం’ చిత్రంలో ప్రస్థావించిన అంశాలే.. (పేదవాడ్ని పెద్దవాడుగా చేయడం, సమాజం పట్ల బాధ్యతగా ప్రవర్తించడం) ప్రస్ఫుటమవుతాయి. అలాంటి అభిలషణీయ అంశాలను యువత కేంద్రంగాచేసి సినిమా అందించే ప్రయత్నం ఆహ్వానించతగినదే. అయితే అలాంటి పనికొచ్చే విషయాల తెర విస్తరణలో అవలంభించిన అపరిపక్వ విధానాలవల్ల ‘పవనిజం’ ప్రజాకర్షణకు పాత్రం కాలేకపోయింది. వివరాల్లోకి వెళితే.. సినీ నటుడు పవన్‌కల్యాణ్ అభిమానులుగా ఉన్న పవన్, కల్యాణ్‌ల మిత్ర బృందం కేవలం తాము అభిమానించే నటుడి చిత్రాలు చూసి ప్రస్తుతించడమే కాకుండా ఆ నటుని ఆశయాలు (దేశంకోసం, సమాజంకోసం పనికొచ్చే పనిచేయడమే ‘పవనిజం’) ఆచరణలోకి తెద్దామని చేసిన ప్రయత్నాలు, పొందిన అనుభవాలు, ఫలితం పొందిన తీరు వగైరాలతో నిండి ఉంది. రాజకీయ నాయకుని అవినీతి అంతం చేయడానికి తిరగబడే కథానాయకుల పాత్రలు తెలుగు సినిమాల్లో ఇప్పటికే చాలా వచ్చాయి. ఇందులో ఉన్న వైవిధ్యం సినిమా నటుని అభిమాన బృందం కేంద్రంగా ఉండడం. అయితే కేవలం.. సమాజ హితం.. సహాయం తదితరాలతో నింపితే సగటు వాణిజ్య చిత్రానికి కావల్సిన హంగులు సమకూరవన్న భావనతో పవన్, కల్యాణ్ పాత్రలకు ప్రేమికురాలి పాత్రలుగా శే్వత, శృతి పాత్రల్నీ పెట్టారు. అవి సరిగ్గా కుదరలేదు. అలాగే రాజకీయ నాయకుడు పరమేశం (పోసాని కృష్ణమురళి)ని బురిడీ కొట్టించడానికి చేసిన ప్రయత్నమూ దాన్ని అతను ఎదుర్కోలేకపోవడమూ హాస్యాస్పదంగా ఉంది. ఓ సందర్భంలో ఆ రాజకీయ నాయకుడు కలుషితాహారం తిని చనిపోయిన వారి కుటుంబాలకు రెండు కోట్లు విరాళం ప్రకటిస్తాడు. కానీ అతనికది నిజంగా ఇచ్చే ఉద్దేశ్యం లేదు. కానీ కల్యాణ్ మిత్ర బృందం ఆ నాయకుడి మెయిల్ ఐడి హ్యాక్ చేసి బ్యాంక్ అకౌంట్ నుంచి అవౌంట్ బదిలీ అయ్యేలా చేస్తారు. ఇలా బ్యాంక్ అకౌంట్ నెట్ ట్రాన్స్‌ఫర్స్ లాంటి వాటితో లావాదేవీలు చేసే ఆ స్థాయి రాజకీయ నాయకుడు, వాటికి సంభవించే ప్రతికూల అంశాలు.. హ్యాకింగ్ తదితరాల పట్ల తగు జాగ్రత్తలు తీసుకుని తీరతాడు. అలాంటిదేమీ లేకుండా ఆషామాషీగా ఇందులోలా చిట్కాలకు లొంగిపోడు. అదే రీతిలో చిత్రం ప్రథమార్థం చాలా సుదీర్ఘంగా.. అంటే విశ్రాంతి ఎక్కడివ్వాలో అన్నదానిపై గందరగోళ పడినట్లు ఉంది. గజిబిజి ప్రభావంవల్ల ద్వితీయ భాగంలో చెప్పదల్చుకున్న అంశాల్ని కుదించినట్లయంది. దీనివల్ల సినిమాలో గ్రిప్ కొరవడింది. ఠాగూర్ (సుమన్)ని హత్యచేసిన తీరు తదితరాలు చాలా సిల్లీగా ఉన్నాయి. పవన్, శే్వత కోసం కర్నూలు వెళ్లి వెదకడం మొదలైనవి చిత్ర ప్రధాన ఉద్దేశ్యాల్ని పక్కకు పట్టించాయి. నాయకీ, నాయకుల్లో నాయకుల నటనే ఓ మాదిరిగా ఉంది. నాయికల్లో ఇషా ఫర్వాలేదు. శే్వత పాత్రధారిణి ఉచ్ఛారణ, నటన చాలా కృతకంగా ఉంది. పరమేశం పాత్ర టైపుకి పోసాని కృష్ణమురళికి కొట్టిన పిండి, అదే తిరిగి ఇందులో మరోసారి ప్రదర్శించారు. వరల్డ్‌వైడ్ పవన్‌కల్యాణ్ ఫ్యాన్స్ అసోసియేషన్ ప్రెసిడెంట్ పాత్రలో అలీ అలా ఒక్కసారి వచ్చి ఇలా ఓ ఫైట్ చేసి వెళ్లిపోతాడు. సినిమాలోని అన్ని అంశాలపైకన్నా మాటల మీద ఎక్కువ శ్రద్ధపెట్టినట్లు కనపడుతోంది. ‘ఒక్కరు చేస్తే దానం, పది మంది చేస్తే సహాయం, అదే పవనిజం..’, ‘గెలవడంకోసం చేసేది యుద్ధం’, న్యాయంకోసం చేసేది పోరాటం, ‘పవనిజం’అనేది ఓ బాధ్యత.. అన్నవి ఇందుకు కొన్ని మచ్చుతునకలు. పాటల్లో టైటిల్ సాంగ్‌లో... ‘జన్‌స్టార్’, ‘ఖబడ్దార్’లాంటివి ప్రాసకోసం బాగున్నా అర్థాలు వెదికితే కష్టం. చివర్లో వచ్చిన పాట ‘గనే్న పట్టని నక్సలిజం’బాగున్నా దాన్ని ఆఖర్లో అంటే థియేటర్‌లోంచి ప్రేక్షకులు వెళ్లిపోయేటప్పుడు చూపడంవల్ల రాణింపునకు రాలేదు. ఇంకో పాట ‘చినుకై కురిస్తే ప్రణయం..’ సో..సో..గా అనిపించింది. ‘యూత్’ అంటే బూతే... అంటూ ఆ మాటున చిత్రాలల్లడం ఈమధ్యకాలంలో అలవాటైపోయింది. వాటిమధ్య ఇలా ‘యూత్’ని సెంటర్‌గా తీసుకుని పనికొచ్చే దిశాప్రయత్నం చేయడం మంచిదే. కానీ దాన్ని ఆవిష్కరించడంలో పడిన తడబాటువల్ల ‘పవనిజం’ పవర్‌ఫుల్‌గా లేకపోయింది.

అందరివాడేలే...!

అందరివాడేలే...!

  • -రేవల్లి
  • 03/10/2014

** గోవిందుడు అందరివాడెలే ( ఫర్వాలేదు
తారాగణం: రామ్‌చరణ్, కాజల్, ప్రకాష్‌రాజ్, శ్రీకాంత్, కమలినీముఖర్జీ,
జయసుధ, కోట శ్రీనివాసరావు, వెనె్నల కిషోర్, రావు రమేష్ తదితరులు.
సంగీతం: యువన్ శంకర్‌రాజా, కెమెరా: సమీర్‌రెడ్డి
బ్యానర్: పరమేశ్వర ఆర్ట్ ప్రొడక్షన్స్, నిర్మాత: బండ్ల గణేష్
దర్శకత్వం: కృష్ణవంశీ

కుటుంబ కథా చిత్రాలకు కేరాఫ్ అడ్రస్‌గా మారిన దర్శకుడు కృష్ణవంశీ తన మార్క్‌ను మరోసారి వెండితెరపై ఆవిష్కరించే ప్రయత్నం చేశారు. కమర్షియల్ చట్రంలో పాతుకుపోయన తెలుగు సినిమా కథను కొత్తదారిలో పరుగెత్తించాడు. గతంలో చూసిన కొన్ని చిత్రాల క్రీనీడలు అక్కడక్కడా పర్చుకున్నా, మొత్తంగా చూస్తే గోవిందుడు ఓ మంచి ప్రయత్నమే. కమర్షియల్ సినిమాల్లో వరుసగా నటిస్తూ గుర్తింపుతెచ్చుకున్న రామ్‌చరణ్ తొలిసారిగా కుటుంబ కథా చిత్రంలో నటించడం విశేషం. మాస్ ఇమేజ్‌ని పక్కనపెట్టి ఫ్యామిలీ ఎంటర్‌టైనర్‌తో ప్రేక్షకులకు తన నటనలో సరికొత్త కోణాన్ని చూపాడు. కుటుంబ కథా చిత్రాలను తనదైన శైలిలో తెరకెక్కించే కృష్ణవంశీ దర్శకత్వంలో వచ్చిన ఈ చిత్రం ప్రేక్షకులనుంచి ఫర్వాలేదనిపించుకుంటోంది. శ్రీకాంత్, ప్రకాష్‌రాజ్, జయసుధ, కోట ముఖ్య పాత్రల్లో నటించిన ఈ సినిమాలో ప్రస్తుతం కుటుంబ విలువలు తగ్గిపోతున్న నేపథ్యంలో బంధాలు, అనుబంధాల గురించి చూపే ప్రయత్నం చేశారు.
కథాపరంగా లండన్‌లో పుట్టి పెరిగిన భారతీయ యువకుడు అభిరామ్ (రామ్‌చరణ్) మన పని మనమే చేసుకోవాలి. మన కుటుంబాన్ని మనమే కలుపుకుపోవాలి అనే సిద్ధాంతాల్ని నమ్మిన యువకుడు. లండన్‌లో పెరిగినా, భారతీయ సాంప్రదాయాలంటే చాలా ఇష్టమున్న యువకుడు. తన తండ్రి చంద్రశేఖర్ (రెహమాన్) ద్వారా ఇండియాలో ఉన్న తన కుటుంబం గురించి తెలుసుకొని, వారిని కలవడానికి ఇండియాకు వస్తాడు. ఆ గ్రామంలో అందరి బాగోగులు చూసుకునే బాలరాజు (ప్రకాష్‌రాజ్) కుటుంబంలోకి ప్రవేశిస్తాడు. అలా ఆ ఇంట్లో వారందరినీ కలుపుకొని ఆ కుటుంబానికి తన తండ్రిని ఎలా దగ్గర చేశాడు? తనే ఆ ఇంటి వారసుడనని, బాలరాజుకు ఎలా చెప్పాడు? అనే విషయాలు తెలియాలంటే సినిమా చూడాల్సిందే.
తెలుగువారి కుటుంబాల్లో ప్రస్తుతమున్న పరిస్థితుల్లో యాంత్రిక జీవితం గడుపుతున్న వారిలో బాంధవ్యాల విలువను తెలుపుతూ ఇలాంటి ఓ అచ్చతెలుగు చిత్రాన్ని ప్రేక్షకులకు అందించాలన్నది చిత్ర దర్శకుడి సంకల్పం. తనకున్న మాస్ ఇమేజ్‌ను పక్కనపెట్టి కుటుంబ విలువలకు ప్రాధాన్యమిచ్చే చిత్రంలో నటించిన రామ్‌చరణ్ సాహసమే చేశాడు. సినిమా చివర్లో వచ్చే సన్నివేశాల్లో రామ్‌చరణ్ పరిణితిగల నటన ఆకట్టుకుంటుంది. ఫ్రెష్‌లుక్‌తోపాటు తనదైన మేనరిజమ్‌తో కనిపించాడు. కాజల్ అగర్వాల్ గతంలో కన్నా కొత్తగా కనిపించే ప్రయత్నం చేసింది. అచ్చతెలుగు ఆడపడుచులా కనువిందు చేసింది. తెలుగు కుటుంబాల్లో ప్రేయసీ ప్రియుల ప్రేమ భాష్యాలు చిత్రంలో చూపినట్లుగా ఆకట్టుకుంటాయ.
తాత పాత్రలో ప్రకాష్‌రాజ్ ఒదిగిపోయాడు. సినిమానంతా తన భుజాలమీద వేసుకొని నడిపించాడు. అతడి గెటప్‌తోపాటు నటన కూడా సరికొత్తగా ఉండేలా దర్శకుడు తీర్చిదిద్దాడు. నానమ్మగా జయసుధ ఉన్నంతలో బాగానే చేసింది. శ్రీకాంత్ పాత్ర హాస్యనటుడికి జిరాక్స్‌లా మారింది. ఆయన పాత్రకు విలువే లేనట్లు చేశారు. బంగారి అల్లరివాడుగా ఎందుకు మారాడు? అన్నదానికి జవాబులేదు. కమలినీముఖర్జీ, రెహమాన్, కోట శ్రీనివాసరావు, రావు రమేష్‌ల నటన ఓకే.
సమీర్‌రెడ్డి ఫొటోగ్రఫీ ప్రతి ఫ్రేమ్‌ను అందంగా చూపే ప్రయత్నం చేసింది. అలాగే కళా దర్శకుడి ప్రతిభ సెట్లల్లో కనిపించింది. యువన్‌శంకర్‌రాజా అందించిన బాణీలు సినిమాకు ప్లస్. బ్యాగ్రౌండ్ స్కోర్ ఓకే. కృష్ణవంశీ మళ్లీ తన స్థానాన్ని పదిలపరుచుకునే ప్రయత్నం చేశాడు. కుటుంబ విలువల్ని, అనుబంధాల్ని చూపించడంలో ఆయన శైలి కనిపించింది. కుటుంబ కథాంశాలతో మానవీయ కోణాల్లో సినిమాలు తీసి, ప్రేక్షకులనుంచి మంచి స్పందనకోసం దర్శకుడు ప్రయత్నించాడు. అక్కడక్కడ చిన్నచిన్న లోపాలు ఉండి, మొదటి భాగంలో కాస్త వేగం తగ్గినట్టు కనిపించింది. కామెడీ లేకపోవడం ఇలాంటి చిత్రానికి మైనస్సే. కోట శ్రీనివాసరావు, రావు రమేష్‌ల విలనిజమ్ రెండో భాగంలో మధ్యలోనే వదిలేశారు. క్లైమాక్స్‌లో కూడా ఆ పాత్రల్ని చూపించలేదు. మానవ సంబంధాల నేపథ్యంలో సరికొత్త కథనాలు రూపొందించుకోవడంలో తప్పులేకపోయనా, నేలవిడిచి సాము చేసే పాత్రల పరిధి లేకపోవడం ఈ చిత్రంలో పెద్ద రిలీఫ్.
టాలీవుడ్‌లో ఇప్పుడు వస్తున్న ద్వంద్వార్థాల మాటలు, చీప్ కామెడీ, ఐటమ్‌సాంగ్ తరహా పాటలు లేకపోవడం ఈ చిత్రానికి హుందాతనాన్ని ఇచ్చింది. ఈ మధ్యకాలంలో వచ్చిన కుటుంబ ప్రాధాన్యత చిత్రాలలో గోవిందుడు ఉన్నంతలో తెలుగు ప్రేక్షకులను ఆకట్టుకుంటాడు.

ముఠా పోరాటాలు!

ముఠా పోరాటాలు!

  • - అశోక్‌కుమార్
  • 26/09/2014

హాలీవుడ్
** ది ప్రిన్స్ (ఫర్వాలేదు)
తారాగణం:
జేసన్ పాట్రిక్, బ్రూస్ విల్లీస్
జాన్ కుసిక్, రెయిన్
ఎడిటింగ్: రిక్ షెయిన్
ఫొటోగ్రఫీ: యారోన్ లెవీ
దర్శకుడు: బ్రెయిల్ ఎ.మిల్లర్
ఒకరా, ఇద్దరా, 19 మంది నిర్మాతలు (ఎగ్జిక్యూటివ్ ప్రొడ్యూసర్స్) కలిసి తీసిన యాక్షన్ చిత్రమే ‘’‘ది ప్రిన్స్’’. హంతక ముఠాలు, వారి మధ్య పోటీలు- ద్వేషాలను చిత్రించిన ఈ సినిమాలో- పాత జీవితాన్ని విడిచిపెట్టిన ఒక కిరాయి హంతకుడిని రెచ్చగొట్టి, సర్వనాశనమైపోయిన ప్రత్యర్థుల కథను వివరిస్తుంది.
‘‘ది ప్రిన్స్’’ చిత్రంలో- కిరాయి హంతకుడిగా తను చేసిన పని వికటించి, ప్రత్యర్థి భార్యా, కూతురు కారు బాంబులో చనిపోవడం పాల్‌ను కలవరపరుస్తుంది. దాంతో ఆ పని వదిలేసి, దూరంగా వచ్చి ఆటోమెకానిక్‌గా పనిచేస్తుంటాడు. పాల్ ఎంతగానో అభిమానించే అతని కూతురు బెత్ హఠాత్తుగా కాలేజి నుండి మాయమవుతుంది. ప్రమాదాన్ని శంకించిన పాల్ కూతుర్ని వెతుక్కుంటూ వస్తాడు. ఆమె గదిలోని ఫొటోల ద్వారా ఆమె స్నేహితురాలు ఎంజెలా జాడ కనిపెడతాడు. ఎంజెలా ద్వారా తెలుసుకున్న విషయాలు పాల్‌ను నిశే్చష్టున్ని చేస్తాయి. బెత్ హెరాయిన్ అనే మత్తు మందుకు అలవాటుపడిందనీ, అది ఆమెకు అలవాటు చేసిన డ్రగ్ డీలర్ బాయ్‌ఫ్రెండ్‌తో కలిసి న్యూఅర్లీన్స్‌కు వెళ్ళిందని ఆమె చెబుతుంది. ఆ స్నేహితురాలిని తీసుకుని పాల్ ఆ డ్రగ్ డీలర్‌ను వెతుక్కుంటూ బయలుదేరుతాడు. డ్రగ్ డీలర్ క్రైం బాస్ ఒమర్ అనుచరుడని, ఆయన ప్లాన్ ప్రకారమే బెత్‌ను కిడ్నాప్ చేసి తీసుకువచ్చాడని గ్రహించిన పాల్, వాడి స్థావరంలోకి వచ్చి వాడ్ని, వాడి ముఠాను అంతం చేసి, మత్తులో జోగుతున్న కూతుర్ని తీసుకుని వచ్చేస్తాడు. దీంతో రెచ్చిపోయిన ఒమర్ తన కుడి భుజమైన కొరియన్ మాస్టర్‌ను పంపిస్తాడు. వాడు వచ్చి దొంగ దెబ్బ తీసి బెత్‌ను ఎత్తుకుపోతాడు. దాంతో ఆగ్రహం పట్టలేని పాల్ విరుచుకుపడి, ఒమర్ స్థావరానికి వెళ్ళి, అందర్ని నాశనం చేసి తన కూతుర్ని తెచ్చుకుంటాడు.
కారు పేలుడులో భార్య, కూతుర్ని పోగొట్టుకున్న ఒమర్ ప్రతీకార వాంఛతో ఎన్నో ఏళ్ళుగా పాల్‌కోసం వెతుకుతూ, అతని జాడ కనిపెట్టి, అతని అత్యంత ఇష్టమైన కూతుర్ని ఎరవేసి, అతడ్ని రప్పించి మట్టుపెట్టాలనుకుంటాడు. కాని ప్రతిభావంతుడైన పాల్ అందర్ని ఎదిరించి సర్వనాశనం చేస్తాడు. ఇందులో ప్రతి నాయకుడు ఒమర్ పాత్రలో ఒకప్పటి హాలీవుడ్ యక్షన్ హీరో బ్రూస్ విల్లీస్ నటించడం విశేషం. అయితే ఆ పాత్రలో ఆయన చాలా యాంత్రికంగా, నిస్తేజంగా కనిపించడం విచారకరం. ఒమర్ కుడిభుజంగా కొరియన్ పాప్ స్టార్ జంగ్ జి-హున్ తడిగుడ్డతో గొంతులు కోసే పాత్రలో బాగా నటించాడు. ఇతను క్లైమాక్స్‌లో హీరోతో చేసిన మార్షల్ ఆర్ట్స్ పోరాటం అలరిస్తుంది. పూర్తి యాక్షన్‌తో నిండిన ఈ చిత్రం యాక్షన్ అభిమానులకు తప్పకుండా నచ్చుతుంది.

వన్‌మ్యాన్ షో!

వన్‌మ్యాన్ షో!

  • -ఎమ్
  • 26/09/2014

** ఆగడు (ఫర్వాలేదు)

తారాగణం:
మహేష్‌బాబు, తమన్నా
రాజేంద్రప్రసాద్, బ్రహ్మానందం
సోనూ సూద్, బ్రహ్మాజీ
తనికెళ్ల భరణి, వెనె్నల కిషోర్
అజయ్, సత్యకృష్ణ తదితరులు
సంగీతం: తమన్
నిర్మాతలు:
రామ్ ఆచంట
గోపీనాథ్ ఆచంట
అనిల్ సుంకర
కథ, స్క్రీన్‌ప్లే, దర్శకత్వం:
శ్రీను వైట్ల

సినీ కథకి ఓ పద్ధతి ఉంటుందా? ఏమో?! ఏ నిఘంటువు వెతికినా దొరకలేదు. ఆఖరికి శ్రీను వైట్ల కూడా ఆ ‘పద్ధతి’ జోలికి వెళ్లలేదు. ఎంటర్‌టైన్‌మెంట్‌కి కేరాఫ్ అడ్రస్ వెతుక్కోవాల్సిన పనిలేదు - బోలెడంత కాలక్షేపాన్ని అందిస్తానంటూ బాహాటంగా ప్రకటించే శ్రీను వైట్ల.. పవర్‌ఫుల్ పంచ్ డైలాగ్స్‌తోనూ మాటల గారడీతోనూ యాక్షన్ సెంటిమెంట్ల సమాహారంతోనూ ఆటలాడే శ్రీను ఈసారెందుకో ఏ మాత్రం ఆలోచించకుండా సెట్స్‌కి వెళ్లాడనిపిస్తుంది. ఎదురుగ్గా మహేష్‌బాబు ఉండగా ఇక దేనికి ‘ఆగటం’ అనుకొన్నాడేమో?! ‘దూకుడు’ దూసుకెళ్లి విజయపతాకం ఎగురవేసింత్తర్వాత ‘1 నేనొక్కడినే’ అంటూ వచ్చినా - సినిమా చూట్టానికి ఒక్కడూ మిగల్లేదు. ఏది ఏమైతేనేం- 1200 థియేటర్లలో ‘ఆగడు’ రిలీజైంది. ఇతగాడికీ దూకుడు కాస్తంత ఎక్కువే. అందుకేనేమో! ఎక్కడా ఆగకుండా దూసుకెళ్లి తళుక్కున మాయమై పోయాడు.
కథేంటో?! శంకర్ (మహేష్) అనాధ. పోలీస్ ఇన్‌స్పెక్టర్ రాజారాం (రాజేంద్రప్రసాద్) చేరదీస్తాడు. ఆ రుణం తీర్చుకోవటం కోసమా అన్నట్టు చేయని నేరానికి జైలుకెళ్తాడు. బోస్టన్ స్కూల్‌లో శిక్ష ముగించుకొని.. సర్కిల్ ఇన్‌స్పెక్టర్‌గా బుక్కపట్నం చేరతాడు. సహజంగానే ఊరికో అరాచకుడు ఉన్నట్టే.. బుక్కపట్నానికి దామోదర్ (సోనూసూద్) అలాంటి వాడు. అతగాడు చేయని అరాచకం లేదు. చేయని నేరం లేదు. అన్నీ అక్రమ వ్యాపారాలే. బుక్కపట్నంలో పవర్ ప్లాంట్ నిర్మించేందుకు పథకాలు వేస్తూంటాడు. ఇదీ కథ. బుక్కపట్నం ప్రజలనూ, పోలీసులనూ కాపాడే ప్రయత్నం.. పనిలో పనిగా దామోదర్ అరాచకాలకు స్వస్తి చెప్పేందుకు ఢిల్లీ సూరి (బ్రహ్మానందం), శంకర్ ఏ ప్లాన్‌లు వేశారు? పోలీసుల పొడ అంటేనే గిట్టని సరోజ (తమన్నా)ని తన ప్రేమలో మునిగేట్టు శంకర్ ఎలాంటివి చేశాడో? అబ్బో! ఒకటా రెండా? హీరో అన్న తర్వాత ఎనె్నన్ని చేయాలి? ఎన్ని ఫైట్లు? ఎన్ని రొమాంటిక్ సీన్లు? ఎంతెంత మందిని ‘బకరా’ల్ని చేయాలి?
హీరో అన్న తర్వాత ఆ మాత్రం హీరోచితం లేకుంటే - అందునా మహేష్‌బాబు సినిమా అంటే జనం అస్సలు చూడరు. కాకపోతే- ఈ సినిమాని కేవలం మహేష్‌బాబు అభిమానుల కోసం శ్రీను వైట్ల అందించాడా? లేక సగటు ప్రేక్షకుల కోసమా? అన్నది సినిమా చూస్తే కానీ అర్థంకాదు.
హిట్ సినిమా అంటే ఫలానా కమర్షియల్ ఎలిమెంట్స్ తప్పనిసరి అన్నది తెలుసు గానీ.. ఇలా ఫలానా సినిమాలో మిగిలిపోయిన సన్నివేశాలతో కూడా సినిమా తీయ్యొచ్చునని నిరూపించాడు శ్రీను. ఫస్ట్ రీల్ మొదలు - ప్రేక్షకుడి ఆలోచనల్లో ‘అరె! ‘గబ్బర్‌సింగ్’లో కూడా హీరో అచ్చం ఇలాగే చేశాడు. ‘దూకుడు’లో కూడా ఇంతే! ఒకే టిక్కెట్‌పై ఇన్ని సినిమాలు చూపించటంలో శ్రీను ఎంతగా ‘అప్‌డేట్’ అయ్యాడు అనిపిస్తుంది. కళ్ల ముందు ‘దూకుడు’ కనిపిస్తూంటే ‘ఆగడు’ ఏ విధంగా కనిపిస్తుంది అన్నది వారివారి విజ్ఞతకి వదిలేయాలి.
మహేష్ వన్‌మ్యాన్ షో ఒక్కటే ఈ సినిమాని నిలబెట్టవచ్చు. ఐతే- ఈ సినిమాకి అన్నీ ప్లస్ పాయింట్లే. శ్రీను వైట్ల హాస్యపు జల్లు.. మైండ్ గేమ్స్.. ఢిల్లీ సూరి కామెడీ - పోకిరి, ఒక్కడు, దూకుడు, సీతమ్మ వాకిట్లో సిరిమల్లె.. సినిమా కథల్ని రిపీట్ చేస్తూ మహేష్ బాబు ఆడిన మైండ్ గేమ్.. అబ్బో! చరిత్ర అడక్కండి. చూసిందే మళ్లీమళ్లీ చూట్టమే.
‘ఆగడు’ ముందు విలన్.. విలన్ ముఠా.. బుక్కపట్నం పోలీసులు.. స్టేషన్ ఎస్సై.. అందరూ వెర్రి వెంగళప్పలే. ఇంకాస్త డీప్‌గా వెళ్తే- ప్రేక్షకుల్ని కూడా తిక్క శంకరయ్యలను చేయటానికి ‘శ్రీను’ ప్రయోగించని అస్త్రాల్లేవు. ఎటు నుంచి ఎటు చూసినా అన్నీ సినిమాలు కనిపించటం అన్నది ఈ సినిమా ప్రత్యేకత.
మళ్లీ మొదటికొద్దాం. ‘ఆగడు’ మొదట్నుంచీ కొద్దిగా వివాదాస్పద మవుతూనే వచ్చింది. ఏ సినిమా చేసినా.. ఏ పాత్రలో వొదిగినా - మహేష్‌బాబు ఇప్పటివరకూ మోటు సరసానికి వెళ్లింది లేదు. అది వాస్తవం. ఐతే- ఈ సినిమా చూస్తే మాత్రం మహేష్ బాబు చేత అంత మోటు డైలాగులు చెప్పించటానికి (ఎంత బీప్ సౌండ్ ఉన్నప్పటికీ...) శ్రీను ఎందుకో ప్రయత్నించాడో
అర్థం కాలేదు. ఉదాహరణకు ఓ పాటలో ‘జంక్షన్‌లో నా ఫంక్షన్’ ‘పంప్ సెట్ రూమ్‌లో కర్రా బిళ్లా ఆడేద్దామా’ లాంటి పదాలు సెన్సార్ అయ్యాయన్నది వార్త. మరో మాట- దూల తీరిందా, బొక్క, బొంగేం కాదు.. నీయవ్వ లాంటి మాటల్ని ‘లిప్ మూవ్‌మెంట్’తో సరిపెట్టినట్టు.. ‘బోకు యెదవ’ ‘బోకు నాయాల’ ఇలా ఎన్నో పదాల స్థానే మరో మాటలు వచ్చి చేరినట్టు స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది. ఇదంతా తెర వెనుక జరిగింది... కాబట్టి తెర మీద వాటిని మాత్రమే లెఖ్కలోకి తీసుకుందాం. విఠలాచార్య జోలికి ఎవరూ వెళ్లరు. ఎందుకంటే- కథ మధ్యలో గొడవైతే- ఆ పాత్ర ఏ ఎలుగుబంటిగానో... చిలక రూపంలోకో మారిపోనూ వచ్చు. అదే తరహా శ్రీను వైట్లది కూడా. ‘ఆగడు’ షూటింగ్ గొడవ తెలిసిందే. ఆ తర్వాత ప్రకాష్‌రాజ్ ప్రెస్‌మీట్ పెట్టి ఒక కవిత కూడా చదివాడు. ‘నా మీద రాళ్లేయకు.. వాటితోనే కోట కట్టుకుంటా’ అన్నది ఆ కవిత సారాంశం. ఈ సినిమాలో ఆ కవిత సెటైర్ రూపంలో విలన్ నోట పలికించాడు శ్రీను.
దర్శకుడి మరో అస్త్రం - గేమ్ షో పేరడీ. పోసాని కృష్ణ మురళితో ‘మీలో ఎవరు పోటుగాడు’ గేమ్ షో, ‘గబ్బర్‌సింగ్’ కేరెక్టర్ బాలకృష్ణ స్టైల్ డైలాగ్ డెలివరీ.. రఘుబాబు కామెడీ.. లాయర్ దానయ్యగా ఎమ్మెస్ నారాయణ రామ్‌జెఠ్మలానీ స్టైల్.. ఆశిష్ విద్యార్థి గే కాప్ పాత్ర.. షార్ట్‌కట్ టెలీ ఫిల్మ్ కామెడీ.. సరోజా స్వీట్స్ కోసం ప్రకటనల హడావిడి.. ఇలా ఎనె్నంటినో జనం మీదికి వదిలాడు.
మహేష్ తానొక్కడే సినిమాని భుజానికెత్తుకుని పరుగెత్తాడు. తమన్నా గ్లామర్ రోల్. ఈ మిల్కీ బ్యూటీ పాటల్లో యూత్‌ని ఎట్రాక్ట్ చేసింది. రాజేంద్ర ప్రసాద్, బ్రహ్మాజీ, తనికెళ్ల.. లెక్కకు మించిన నటీనటులు ఇలా వచ్చి అలా వెళ్లిపోతారంతా. మహేష్ బాబు ఇంట్రడక్షన్ సీన్‌ని అద్భుతంగా పండించాడు గుహన్.
తమన్ ఏ మాత్రం ‘ఆగకుండా’ ఒకటే బాదుడు. దాంతో పాట ఏమిటన్నది అర్థం కాదుగాక కాదు.
అభిమానుల అలరించేందుకు - మహేష్‌బాబుపైనే కెమెరా ఆన్ చేసి ఉంచేశాడనిపిస్తుంది. పలు యాసల్లో మాట్లాడేస్తూంటాడు... సినిమాలో ఏ పాత్రని ‘పంచ్’ వేయకుండా విడిచిపెట్టడు. అనేకానేక సినిమాల కథల్ని బ్రహ్మాండంగా చెప్పేస్తూంటాడు. సినిమా వాళ్లపైనే సెటైర్లు వేసేస్తూంటాడు... తీన్‌మార్ లాడేస్తూంటాడు.. ఈ పనిలో నిమగ్నమైన మహేష్ డైలాగ్‌లు అక్కడక్కడే కాదు.. కొన్ని సందర్భాల్లో ఏం మాట్లాడుతున్నాడో కూడా అర్థం కానంతగా పాత్రలో లీనమయ్యేలా చేశాడు శ్రీను.

బాబోయ్ ఫ్రెండ్

బాబోయ్ ఫ్రెండ్

  • -స్ఫూర్తి
  • 19/09/2014

* బాయ్‌ఫ్రెండ్ (బాగోలేదు)
తారాగణం:
మెగా సుప్రీమ్, భవానీ అగర్వాల్
కాంచన, జాకీ జ్యోతి
బిందు, వినోద్, తడివేలు తదితరులు.
సంగీతం: ఎల్.ఎం.ప్రేమ్
నిర్మాత: లక్కరాజు రాధారాజేశ్వరి
దర్శకత్వం: నర్రా శివనాగు.

‘‘జనాల మీద సినిమాలు ఏమాత్రం ప్రభావం చూపిస్తాయో తెలియదు కానీ, ప్రజల మీద పంచ్ డైలాగుల ప్రభావం మాత్రం చాలా వుంది...’’ అనే అర్థం వచ్చే డైలాగు మహేష్‌బాబు కొత్త సినిమా ‘ఆగడు’లో ఉంది. అలాంటి డైలాగునే వాస్తవ జీవితంలో సినిమాల్లో చూపించే కుర్రకారు ప్రేమాయణాల ప్రభావం ఏ రీతిగా వుందో తెలియదు కానీ, బొడ్డూడని పిల్లల్లో సైతం ‘ప్రేమ.. ప్రేమ’ అంటూ వుండే పదార్థమే ప్రవహిస్తుందని బలంగా నమ్మి దానిమీదే దాదాపు (చిన్న) సినిమాలు ఆధారపడుతున్నాయని మాత్రం ‘‘బాయ్‌ఫ్రెండ్’’ చూస్తే మళ్లీ చెప్పేయచ్చు. అయితే ‘‘హా’’శ్చర్యకరమైన విషయం. అసలోమాదిరి చిన్నకార్డు కథ రాసే రచయితకైనా తాను రాసే కథపై ఓ అవగాహన, దాన్నిటు తీసుకెళ్లదల్చుకున్నదానిపై ఓ లక్ష్యం ఉంటాయి. కానీ ఈ సినిమా దాదాపు రెండు గంటల ఇరవై ఆరు నిమిషాలు నడిచినదైనా ఏ సన్నివేశామూ మరో సన్నివేశాన్ని దృఢంగా పట్టించుకున్న దాఖలాలేదు. ఇంత ‘కేర్‌ఫ్రీ’గా సాగిన సినిమా కథలోకి వెళ్తే... ఓ నలుగురు జులాయి కుర్రాళ్లనేసుకుని ఇంటర్ చదువుతున్న గౌతమ్ (మెగా సుప్రీమ్) మాత్రం చాలా మంచి కుర్రాడు. ఎంత మంచివాడంటే తాను చిన్నప్పటినుంచి కలిసి తిరుగుతున్న ఆరతి (్భవానీ అగర్వాల్)పై తనకున్నది ప్రేమా? ఫ్రెండ్‌షిప్పా? అన్నది సైతం తేల్చుకోలేనంత! అలాంటి అబ్బాయికి తారసపడిన సంగతులు వగైరా తంతులో నడుస్తూ మధ్యమధ్యలో తాను వెంటపడ్డ సింధు వగైరాలకు నీతులు చెప్పేసి, చివర్లో తన గర్ల్‌ఫ్రెండ్ ఆరతితో బైకెక్కి వెళ్లిపోవడంతో అయిపోతుంది. స్థూలంగా చూస్తే దర్శకుడికి సినిమా మీద శ్రద్ధకానీ, ఏం చెబుతామనుకున్నాడో అన్నదానిపై స్పష్టత ఏ కోశానా లేదన్నది అర్థమవుతుంది. ఇంతవరకూ కాలేజీ పిల్లల మధ్య లవ్ ఎఫైర్లు చూసిన వాళ్లు ఇందులో ఆ ప్రేమ భాగోతంలోకి మాజీ స్టూడెంటు రావుగారు (జాకీ), రాజేష్ పాత్రల్ని తీసుకొచ్చేశారు. పోనీ జాకీ వచ్చి ఏదో కాస్త నీతి చెబుతాడనుకుంటే ఆ పాత్ర ద్వారా లవర్స్‌మీట్, ఐటెమ్‌సాంగ్ తదితరాల్ని గుప్పించి గొప్ప గందరగోళం చేశాడు దర్శకుడు. ఇంకా విస్తుబోయే అంశమేమిటంటే కబడీ ఆట అంటూ ఆడ, మగా జట్లమధ్య ఆట, అందుకే ఓ స్టూడెంట్ ముంబాయ్ నుంచి వచ్చిందంటూ ప్రవేశపెట్టడం. ఆ మాదిరి పోకడల ఆటలు దర్శకుడు ఎక్కడ చూశారో చెప్తే బావుండేది. ఇంక ఇందులో విద్యార్థినుల, విద్యార్థుల ప్రవర్తన చూస్తే అసలు వీళ్లు స్టూడెంట్లేనా అన్న అనుమానం వస్తుంది. ఆ ధోరణితో కాలేజీలు వుంటే ఏ తల్లిదండ్రులూ తమ పిల్లల్ని అక్కడికి పంపడానికి ఇష్టపడరు సరికదా భయపడి పారిపోతారు. సినిమాలో అపసవ్యతలు లెక్కలేనన్ని అంతకుముందు సన్నివేశంలోనే గౌతమ్ స్నేహితుడు శర్మ, దీపు అనే అమ్మాయితో సెల్లార్‌లో ఉన్న కారులో అభ్యంతరకర సన్నివేశంలో దొరుకుతాడు. తిరిగి అదే వ్యక్తిని వెంటేసుకుని గౌతమ్ తిరగడం వెంటనే వచ్చే సీన్లో చూస్తాం. మరి అంతవేసే మోరల్స్ వల్లెవేసే గౌతమ్ క్యారెక్టరుకిది కళంకం కాదా? ఇందులో మరో విడ్డూరమైన అంశమేమిటంటే ఎప్పటికప్పుడు సినిమా అయిపోయిందని ఊపిరి పీల్చుకునేలోగా మళ్లీ కొనసాగడం. ఈ సినిమాలో డైలాగుల గురించి పరికిస్తే ‘సెన్సారు’ అసలు పిక్చర్ చూసిందా? అన్న అనుమానం కలుగుతుంది. ముఖ్యంగా ‘నా టేంకులో పెట్రోలు వేయి’, ‘పంపుతో కొట్టు’, ‘వేయించుకుంటా’వంటి సంభాషణలు స్ర్తిపాత్రల ద్వారా సుదీర్ఘంగా నడిచాయి. సాధారణంగా ఈ మాదిరి డైలాగుల్ని సెన్సారు వారు తొలగిస్తూ వుంటారు. అక్కడ ‘బీప్’ సౌండివ్వడం అలవాటు. కానీ ఇందులో అలాంటి ‘బీప్’సౌండ్ ఒకేచోట వినిపిస్తుంది. మరింత బాధాకరమైన విషయం.. ఇలాంటి ధ్వని కాలుష్య చిత్రానికి నిర్మాత ఒక ‘సెన్సారు మెంబరు’కావడం. ఇలాంటి సెన్సారు ‘ఉదారత’లను నివారించాలి. ఇలా విస్తృతంగా శబ్దలాఘవాన్ని ప్రదర్శించడంవల్ల సినిమాకు చేకూరిన అదనపు లాభమూ లేదు. అసలు ఈ తరహా సంభాషణల్ని ఆస్వాదించే ఒకటీ అరా అభ్యర్థులు కూడా ఇందులో లాంటి డైలాగ్స్ మోతాదుకు భయపడి పారిపోయి పరిగెత్తేస్తారు. మిగతా సంభాషణల్లో ‘కెమిస్ట్రీ అంటే ప్రేమించుకోడం, సైన్సు అంటే శృంగారం’అంటూ కోడ్స్.. చెప్పి కొత్తగా ఆ విభాగం వారికి నేర్పినట్లయంది. ఇది ఎలాంటి సంకేతాలకి తెరలేపుతాయో ఆలోచించాలి. వౌలికంగా ‘బాయ్‌ఫ్రెండ్’లేని అమ్మాయి ఉందా అని ఉపశీర్షిక జోడించి అది తప్పనిసరి అని పరోక్షంగా నొక్కిచెప్పారిందులో. అయితే ఆ ‘ఫ్రెండ్’ పరిమితులివి అని చెప్పడానికి చేసిన ప్రయత్నాలకి పరిధి చాలా తక్కువిచ్చారీ చిత్రంలో. పాటల్లో దేనికీ పస కనిపించలేదు. అన్నీ అనుకరణవైపే ఎక్కువ మొగ్గుచూపాయి. నటీనటుల గురించి ఎంత తక్కువ చెప్పుకుంటే అంత మంచిది. కొందరికి రూపానికి తగినట్లు స్వరం ఉండదు. అందుకోసం ఇంకొంత భాషావరోధంవల్ల సదరు వ్యక్తులకు వేరే గొంతుకతో డబ్బింగ్ చెప్పిస్తారు. అలా వాడే ఎరువు గొంతుకల విషయంలో సరైన వాటిని ఎంపికచేసి చిత్రంలో కళాకారులకు ఉపయోగిస్తారు. కానీ ఇందులో అలాంటి ప్రాథమిక జాగ్రత్తలు కూడా తీసుకున్నట్లు కనపడదు. అందుకు ఉదాహరణగా ఇందులో శైలు పాత్రకిచ్చిన డబ్బింగ్ గొంతు. ఒకవేళ అదే ఆ కళాకారిణి అసలు గొంతు అయితే తప్పక మార్చాల్సి ఉండేది. చిత్రాన్ని నిర్మించడానికి కేవలం డబ్బు ఉంటేనే కుదరదు.. కనీసం ఏమి తెలుపుదామనుకుంటున్నారో అన్నదానిపై దృష్టిపెట్టి ‘బాయ్‌ఫ్రెండ్’ని రూపుదాల్చివుంటే కొందరికైనా ఫ్రెండ్లీగా నిలిచేది ఈ సినిమా. ప్చ్..బాయ్‌ఫ్రెండ్!

క్షణికం!

క్షణికం!

  • -అనిల్
  • 19/09/2014

** అనుక్షణం (ఫర్వాలేదు)
తారాగణం:
మంచు విష్ణు, సూర్య
రేవతి, నవదీప్, మధుశాలిని
బ్రహ్మానందం, కోట, సన తదితరులు
సినిమాటోగ్రఫీ: నాని చమిడిశెట్టి
నిర్మాత: విష్ణు మంచు
దర్శకత్వం: రామ్‌గోపాల్ వర్మ

‘మొదటి అమ్మాయి శవం జూబ్లీహిల్స్‌లో దొరికింది’ - ఫోన్ గణగణ మోగుతుంది. భయంకరమైన ఎక్స్‌ప్రెషన్‌తో - ఎక్కడ? ఎప్పుడు? లాంటి పవర్‌ఫుల్ డైలాగ్స్‌తో ఫోన్ పెట్టేసి.. తన బృందంతో సంఘటనా స్థలానికి చేరుకొంటాడు ఇనె్వస్టిగేషన్ స్పెషల్ ఆఫీసర్ గౌతమ్ (విష్ణు). పోనీ అక్కడికి వెళ్లింత్తర్వాతైనా... ఆ ముఖ కవళికలు మారుతాయా? అంటే - తూచ్. ఆకాశంలో మర్డర్ జరిగినట్టు లేదూ?! సూర్యుడు నెత్తురోడుతున్నట్టు లేదూ?! అన్నట్టు ఆ హత్యని అప్పుడే ఫ్రెష్‌గా చూసినట్టు చూస్తాడు. ఇదీ వర్మ టెక్నిక్. ఇలాంటి కథల్ని వందలు రాయ్యొచ్చునని పనిగట్టుకొని మరీ నిరూపించే ప్రయత్నం చేశాడు. కాకపోతే ‘ఐస్‌క్రీమ్’తో వొళ్లు మండిన ప్రేక్షకులకు ‘అనుక్షణం’ పన్నీటి జల్లు అని కాదుగానీ.. కొంతలో కొంత ఉపశమనం. సైకో థ్రిల్లర్స్‌లో ఒక్క థ్రెడ్ ఉంటే సరిపోతుంది. కామెడీ ట్రాక్ అవసరం లేదు. రొమాన్స్ అక్కర్లేదు. పాటల ఊసే అక్కర్లేదు. రీళ్లకి రీళ్లు లాగించేయ్యొచ్చు. వర్మ లాంటి టెక్నికల్ ఎన్‌సైక్లోపిడియాలకు ఆ థ్రెడ్ కూడా అక్కర్లేదు. ఏమీ లేకుండానే - గంట నలభై ఐదు నిమిషాలపాటు కూర్చోబెట్టగలడు. ‘ఐస్‌క్రీమ్’ చేదు అనుభవంతో కసి పుట్టి.. ‘అనుక్షణం’ తీసినట్టు కనిపిస్తోంది. ఇంతకీ కథేమిటో చూద్దాం....
హైదరాబాద్‌లో అర్ధరాత్రి. అమ్మాయిల హత్యలు. సరిగ్గా నెల రోజుల్లో ఇరవై మర్డర్‌లు. పోలీసులకు ఒక్క క్లూ కూడా దొరకదు. ఈ కేసుని ఇనె్వస్టిగేట్ చేయటం కోసం స్పెషల్ ఆఫీసర్ గౌతమ్ (మంచు విష్ణు), సైకో కిల్లర్స్‌పై రీసెర్చ్ చేసే శైలజ (రేవతి)తో కలిసి ఇనె్వస్టిగేషన్ మొదలుపెడతాడు. ఆమె కొలీగ్స్ కూడా సాయపడతారు. అతడొక క్యాబ్ డ్రైవర్ (సూర్య). సైకో. అమ్మాయిల్ని దారుణంగా చంపటం అతడి ప్రవృత్తి. అంతేకాదు- ఆ సంఘటనల్ని వీడియోలో బంధించి ఆనందించటం అతడి పైశాచిక నైజం. ఇంతకీ అతడు ఈ హత్యలు చేయటం వెనుక ఉన్న నిజం ఏమిటి? అతణ్ణి గౌతమ్ క్లైమాక్స్‌లోనైనా పట్టుకోగలిగాడా? లేక అతడంతట అతడే లొంగిపోయాడా? ఆయా ప్రశ్నలన్నింటికీ ముందుగానే జవాబు చెప్పటం ‘వర్మ’ తీరు.
సినిమా అంతా ఒక లెఖ్ఖ ప్రకారం నడుస్తుంది. సీరియల్ సైకో కిల్లర్స్ ట్రాక్ రికార్డ్‌తో సినిమాని ఆరంభించి... పాత్రల పరిచయం.. మధ్యమధ్య హత్యలు - ఆనక బ్రహ్మాండమైన కామెడీ మలుపులతో - సాగుతుంది. ఐతే - రక్తం చూపందే సినిమాకి ‘్భరతవాక్యం’ పలికినట్టు లేదేమో? ‘వయొలెన్స్’ని మరింత వికృతంగా చూపకపోతే ప్రేక్షకుడికి నప్పదేమో? లాంటి సందేహాలు సహజంగానే ఉన్న ‘వర్మ’ ‘సైకో’ మనస్తత్వంలోకి మరీ డీప్‌గా వెళ్లిపోయాడు.
ఊరందరిదీ ఒక దారైతే - ఉలిపి కట్టెది మరో దారి అన్నట్టు. ఏ క్రైం కథలోనైనా... సస్పెన్స్ థ్రిల్లర్‌తోనైనా- క్లైమాక్స్ వరకూ ‘హంతకుడు’ ఎవరో చెప్పకపోవటం పరిపాటి. అటు పోలీసులే కాదు.. ఇటు ప్రేక్షకులు కూడా తమ బుర్రలకు పదునుపెట్టి.. ‘హిచ్‌కాక్’లా ఆలోచించాల్సిందే. కానీ - వర్మ అటువంటి ‘పదును’ కార్యక్రమాలేవీ పెట్టుకోడు. హంతకుడు ఎవరో అతడి చేతే చెప్పిస్తాడు. మొదటి రీల్‌లోనే ‘సస్పెన్స్’ ముడి విప్పేస్తాడు. ఎందుకు చంపాల్సి వస్తుందో చెప్పిస్తాడు. ఇక ‘క్లూ’తో పనేముంది? కానీ ఆ విషయమే పోలీసులకి అంతుపట్టదు. ఇలా కథని రివర్స్ గేర్‌లో నడిపిస్తాడు వర్మ.
ఇనె్వస్టిగేషన్ స్పెషల్ ఆఫీసర్ గౌతమ్‌కి.. సైకాలజిస్ట్ రేవతికి.. డిపార్ట్‌మెంట్‌పరంగా ఎటువంటి సంబంధం ఉండదు. కానీ- సైకో కిల్లర్‌ని పట్టుకోవటానికి ఆమే ముందుంటుంది. సైకాలజిస్ట్ పని మానేసి.. ఇలా హత్యల ప్రక్రియ వైపు పరుగులు పెట్టడం ఏమిటో ‘వర్మ’కైనా క్లారిటీ ఉందో లేదో?
సైకోగా సూర్య నటన - సినిమాని నడిపిస్తుంది. సైకో అంటే ఇలాగే ఉంటాడు అన్నట్టు నటించాడు. డబ్బింగ్ కూడా చక్కగా సూట్ అయింది. అలనాటి నటి రేవతి సైకాలజిస్ట్‌గా నటించింది. బ్రహ్మానందం, కోట శ్రీనివాసరావు, సన, నవదీప్ క్యారెక్టర్ల పరిధి మరీ తక్కువ. టీవీ రిపోర్టర్‌గా మధుశాలిని ఫర్వాలేదనిపించింది. ఫొటోగ్రఫీ, రీరికార్డింగ్ బాగున్నాయి. ఆకుల శబ్దాలు, ఉచ్ఛ్వాస నిశ్వాసల శబ్దం - ఇలా ఆయా సన్నివేశాలను రక్తి కట్టించేవిగా రీరికార్డింగ్ చూపెట్టగలిగింది.
ప్రేక్షకులు కూడా ‘సైకో’ తలంపుతో సినిమాకి వస్తే ‘అనుక్షణం’ ఉత్కంఠభరితంగానూ ఆసక్తిదాయకంగానూ కథ నడిచినట్టు అనిపిస్తుంది. కథకీ ‘సైకో’ మనస్తత్వానికీ ప్రయోజనం వొనగూడుతుంది. అలా కాక ‘వర్మ’ మార్క్ టెక్నిక్‌ని చూద్దామన్నా ఓకే. ఇలాక్కూడా కాదు - అంటూ మరో యాంగిల్‌లో సినిమాని చూద్దామని మాత్రం అనుకోకండి. ‘వర్మ’ సినిమా ఎలా చూపిస్తే అలా చూట్టమే. అంతే!

‘పవర్’ ఫుల్లే

‘పవర్’ ఫుల్లే

  • -ఆశ్రీత్
  • 19/09/2014

** పవర్
తారాగణం:
రవితేజ, హన్సిక, రెజీనా
ప్రకాష్‌రాజ్, బ్రహ్మానందం
ముకేష్ రుషి, సంపత్‌రాజ్
సురేఖావాణి, పోసాని
సప్తగిరి, జీవా తదితరులు

కెమెరా: జయనన్ వినె్సంట్
నిర్మాణం: రాక్‌లైన్ ఎంటర్‌టైన్‌మెంట్స్
నిర్మాత: రాక్‌లైన్ వెంకటేష్
దర్శకత్వం:
కె.ఎస్.రవీంద్రబాబు (బాబి)

సంగీతం: ఎస్.ఎస్.తమన్వ్రితేజ సినిమాకి కథ అవసరమా? అక్కర్లేదన్నది నిఖార్సయిన నిజం. గత చిత్రాలు తేల్చి చెప్పిన నగ్నసత్యం. అతడిలోని ‘వెటకారాన్ని’ పట్టుకొంటే చాలు.. అదే కథగా రూపాంతరం చెందుతుంది. ఫైట్స్ ఛేజింగ్‌లూ ఏ కమర్షియల్ సినిమాకైనా ఉండేవే. రొమాంటిక్ సీన్లంటారా? అతడి పర్సనాలిటీకీ... వెటకారానికి తగ్గట్టు... రివటలాంటి ఒకమ్మాయి.. అతడి ఏజ్‌కి తగ్గట్టు మరో వెయిట్ ఉన్న అమ్మాయి. డైలాగ్స్ కూడా రిథమిక్‌గా.. యతి ప్రాసలతో నడిస్తే ‘రవితేజ’కి తగ్గట్టు సగం సినిమా అయిపోతుంది. ఇంట్రడక్షన్‌కీ.. ఇతరత్రా పాత్రల పరిచయాన్నీ చేసేప్పటికి ఎలాగూ ‘ఇంటర్వెల్’ వచ్చేస్తుంది. ఆ తర్వాత ఏముంది? క్లైమాక్స్. ఫస్ట్‌హాఫ్‌లో మిగిలిన కథని.. శుభం కార్డు వరకూ ఫైటింగ్స్‌తో లాక్కొచ్చెయ్యొచ్చు. ఇది ఏకపక్ష నిర్ణయం కాదు. రవితేజతో సినిమా అనుకొంటే జరిగే విపరిణామం. ఏ సినీ కథని తిరగేయండి. ఈ ఈక్వేషన్‌కీ లెఖ్ఖకీ తప్పదు. ఆ మాట ‘బాబీ’ మొదటే చెప్పేశాడు. కొత్తదనం పేరుతో జనాలకు అర్థంకాని కథల్ని చెప్పేకంటే తెలిసిన కథనే అందంగా చూపిస్తే జనం ఆదరిస్తారు అనడానికి ‘పవర్’ తాజా ఉదాహరణ అంటూ. కనుకనే ఆట్టే కష్టపడలేదు. కథ కోసం వెతుక్కోలేదు. ఒక రీల్ విక్రమార్కుడు... ఇంకో రీల్ బలుపు... మరొక రీల్ బిజినెస్‌మేన్.. ఆ లైన్‌లోనే లక్ష్మీనరసింహ.. తడాఖా .. రేసుగుర్రం.. ఇంకా గుర్తుకురాని గుర్తులేని సినిమాల సన్నివేశాలన్నీ కలగలిపితే ఆ ‘పవర్’ ఏంటో జనానికి తెలిసొచ్చింది.
కథలోకి వెళితే... ఏసీపీ బల్‌దేవ్ (రవితేజ) మోస్ట్ కరెప్టెడ్ పోలీస్ ఆఫీసర్. కథ నేపథ్యం కోల్‌కతా. లంచం తీసుకోందే ముద్ద ముట్టని మహానుభావుడు బల్‌దేవ్. అతడు ఏది చేసినా అది న్యాయమే. పోలీస్ వర్గాలకు అతణ్ణి చూస్తే అసూయ. అండర్ వరల్డ్ డాన్‌లకూ భయమే. ఎందుకంటే- అడిగినంత రొఖ్ఖం ఇవ్వకుంటే తమని ఏ సెక్షన్ కింద మూసేస్తాడోనని. ఈ ట్రాక్‌లో అతడు నడుస్తూంటే.. మరోవైపు నగరంలో అరాచకాలు చేస్తున్న గంగూలీ (సంపత్‌రాజ్)ని పోలీసులు అరెస్టు చేసి కోర్టుకి తీసుకెళ్తూండగా ఏసీపీ బల్‌దేవ్ అతణ్ణి కిడ్నాప్ చేసి ఎత్తుకెళ్లిపోతూండగా ప్రమాదవశాత్తు ఏసీపీ మరణిస్తాడు. అతడు గంగూలీని ఎక్కడ దాచి పెట్టిందీ ఎవరికీ తెలీదు. ఏసీపీ లాంటి వాళ్లే అవినీతికి పాల్పడటంతో నైతిక బాధ్యతగా హోంమినిస్టర్ (ముఖేష్ రిషి) పదవికి రాజీనామా చేయాలనుకొంటూండగా... ఏసీపీ బల్‌దేవ్‌కి మల్లే మరొకడు హైదరాబాద్‌లో ఉన్నాడన్న సంగతి తెలిసిన హోం అతణ్ణి కోల్‌కతా తీసుకొచ్చే ప్రయత్నం చేస్తాడు. అతడే తిరుపతి (రవితేజ). పోలీస్ ఆఫీసర్ కావాలనుకొంటూంటే బావ (బ్రహ్మానందం) అవరోధంగా నిలుచుంటాడు. ఎట్టకేలకు హోంమినిస్టర్ అండతో కోల్‌కతా చేరిన తిరుపతి... బల్‌దేవ్ స్థానంలో ఏసీపీగా అవతారం ఎత్తుతాడు. గంగూలీని బల్‌దేవ్ ఎక్కడ దాచిపెట్టాడో కనుక్కొని పోలీసులకు అప్పగిస్తాడు. ఐతే, అసలు ఈ బల్‌దేవ్ తిరుపతీ ఒక్క రూపంలో ఉండటానికి కారణం ఏమిటి? వారిద్దరి మధ్య జరిగిన ఫ్లాష్‌బ్యాక్ ఏమిటి? ఇవి తెలియాలంటే సినిమా చూడండి. కథ చూశారుగా. ఈ కథకి రవితేజ పక్కాగా సరిపోతాడని ఎవరైనా చెప్పగలరు. కాబట్టే - బాబీ కథ గురించి ఎక్కడా ఆలోచించలేదు. ప్రేక్షకుల సినీ పరిజ్ఞానాన్ని కూడా మనసులో ఉంచుకోలేదు. ఫలానా సినిమాలోనిదే కదా ఈ సన్నివేశం అని ప్రశ్నించకుండా.. ముందుగానే ‘రొటీన్ సినిమా అని కొట్టేసినా.. విమర్శకులు సినిమా మరీ ఇంత కంగాళీగా ఉందేమిటి? అని ప్రశ్నించినా... ఈ సినిమా ఎవరికి చేరువ కావాలో వారికి చేరువైంది. అది చాలు. సక్సెస్ సాధించినట్టే. తొలి రోజున 5 కోట్లు తెచ్చిపెట్టింది’ అంటూ స్టేట్‌మెంట్ ఇచ్చేవాడు. కనుక ఇది ఫలానా సినిమాలోదా? ఈ సన్నివేశం ఈ సినిమాలోంచి కొట్టేసిందా? లాంటి సిల్లీ క్వొశ్చన్స్ అడక్కుండా.. ‘పవర్’వైపు మాత్రమే చూస్తే- పార్ట్‌లు పార్ట్‌లుగా చూస్తే ఇదీ బానే ఉన్నట్టు ఉందే అనిపిస్తుంది.
కమర్షియల్‌గా కొన్నాళ్లుగా ‘హిట్’లు లేని రవితేజ ఈ సినిమాకి కాస్తంత కష్టపడి మరీ నటించాడు. ద్విపాత్రాభినయం కాబట్టి రొటీన్‌గానే ఒకడు అవినీతిపరుడు... మరొకడు వెటకారం.కామ్ లాంటివాడు. తిరుపతి పాత్రలో రవితేజ తన ‘పవర్’ ఏమిటో చూపించాడు. డైలాగ్స్ సంగతి చెప్పనక్కర్లేదు. నటనాపరంగానే కాదు.. ‘నోటంకి నోటంకి’ అంటూ పాట కూడా పాడేసి - నేటి యువతరంతో పోటీ పడ్డాడు. మాతాజీ అవతారంలో హన్సిక... మరీ బొద్దుగుమ్మలా ఉంది. గ్లామర్‌లోనూ ఇరగదీసింది. రెజీనా తన చీరకట్టు శృంగారంతో హొయలొలకబోసింది. ఐతే ఆయా పాత్రల పరిధి తక్కువ. హీరోయిన్ అంటే నాలుగు పాటలకి.. ఒకట్రెండు సన్నివేశాలకు మాత్రమే పరిమితం అన్న నానుడిని స్థిరపరిచాయి. ‘చెన్నయ్ ఎక్స్‌ప్రెస్’లోని లుంగీ డాన్స్‌కి పేరడీగా ‘బ్రహ్మీ డాన్స్.. బ్రహ్మీ డాన్స్’ అంటూ బ్రహ్మానందం వేసిన స్టెప్పులు ముందరి సీట్ల వరకే పరిమితమయ్యాయి. కోట శ్రీనివాసరావు, బ్రహ్మాజీ, సుబ్బరాజు, ప్రకాష్‌రాజ్.. ఇలా కొండవీటి చాంతాడంత నటీనట వర్గం ఉన్నప్పటికీ, అన్నీ వచ్చి వెళ్లేవే. ప్రేక్షకులకు లాజిక్‌లు పట్టవనుకున్నారో ఏమో?! కొన్ని ప్రశ్నల్ని గాలికి వదిలేశాడు బాబీ. ‘మా తమ్ముడి పోలీస్ ఉద్యోగం ఏం చేశారండీ?’ అంటూ బ్రహ్మానందం భార్య పోరాటం చూస్తూంటే... పోలీస్ ఉద్యోగం అంటే అంత ఆషామాషీనా? ఇలా వెళ్లి అలా తెచ్చేసుకోవచ్చునా? అనిపిస్తుంది.
‘లక్ష్మీ నరసింహ’లో హీరో లంచాలు పుచ్చుకొంటూంటాడు. ఈ సినిమాలోనూ బల్‌దేవ్ క్యారెక్టర్ అంతే. ఈ కారణంగానే బల్‌దేవ్ క్యారెక్టర్ దెబ్బ తినకూడదు కాబట్టి.. బల్‌దేవ్ పాత్ర చుట్టూ తల్లి, లవర్ సీన్లను యాడ్ చేసి ‘సెంటిమెంట్’ని బలవంతంగా గుప్పించారు. దాంతో బల్‌దేవ్ కథని సెపరేట్‌గా చూపించినట్టు అనిపిస్తుంది. రెజీనాతో రవితేజ లిప్‌లాక్ సన్నివేశం కూడా మంచి కిక్‌నే ఇచ్చింది.
కోన వెంకట్ డైలాగ్స్ అక్కడక్కడ మెరిశాయి. ‘100 డయల్ చేస్తే పోలీసు రావడం లేదురా.. వంద కొడితే వస్తున్నాడు’ లాంటివి బాగున్నాయి. తమన్ కాస్తంత వెరైటీగా తన రొటీన్ బాణీలను ఏమార్చి అందించిన బాణీల్లో ‘చంపేసిందే చంపేసిందే’ ఓకే. సినిమా అంతటా రిచ్‌గా కనిపించింది. టోటల్‌గా రవితేజ ‘పవర్’ బావుంది. పైన ఉదహరించిన సినిమాలేవీ చూడకపోయినా ఫర్వాలేదు. ఒక టిక్కెట్‌పై ఆయా సన్నివేశాలన్నీ చూడొచ్చు. ఎంజాయ్ చేయొచ్చు.

హైటెక్ ప్రేమలకు దూరంగా....

హైటెక్ ప్రేమలకు దూరంగా....

  • - కె.పి. అశోక్‌కుమాఠ్
  • 19/09/2014

*** ఫైండింగ్ ఫాన్నీ (బాగుంది)
తారాగణం:
నజీరుద్దీన్ షా, డింపుల్ కపాడియా
దీపికాపడుకునె, పంకజ్ కపూర్
ఫొటోగ్రఫీ: నిల్ మెహతా
నిర్మాత: దినేష్ విజన్
రచన, దర్శకత్వం: హోమ్ అదజానియా
-------------------
తొలి చూపులో ప్రేమ, యుక్త వయస్కులో ప్రేమ, టీనేజ్‌లో ప్రేమ, రకరకాల అంతరాల మధ్య చిగురించిన ప్రేమ, ద్వేషం లోంచి పుట్టుకొచ్చిన ప్రేమ, స్నేహంలోంచి - ఆకర్షణలోంచి ప్రేమ, వెంటాడి వెటాడి సాధించుకున్న ప్రేమ, వన్‌సైడ్ ప్రేమ, ద్విముఖ- త్రిముఖ కోణాల ప్రేమలు, త్యాగాన్ని కోరుకునే ప్రేమలు- ఇలా రకరకాల ప్రేమ చిత్రాలు వచ్చాయి. వీటన్నింటికి భిన్నంగా నడి వయసు ప్రేమలను చిత్రీకరించిన సినిమాయే ‘‘ఫైండింగ్ ఫాన్నీ’’ తిరస్కరణకు తట్టుకోలేక ప్రేమ మనసులో దాచుకుని కుమిలిపోయిన వ్యక్తి చివరకు ప్రేయసిని వెతుక్కుంటూ బయల్దేరడం, జ్ఞానోదయం కావడం జరుగుతుంది. అంతేకాదు, ప్రేమ రాహిత్యంలో కొట్టుమిట్టాడే అయిదుగురు వ్యక్తుల అనే్వషణ ఎలా ముగిసిందో ఉత్కంఠ భరితంగా, వ్యంగ్యాత్మకంగా చిత్రీకరించడం ఇందులో కనిపిస్తుంది.
‘‘ఫైండింగ్ ఫాన్నీ’’ చిత్రంలో- అది గోవాలోని ఒక మారుమూల ప్రాంతంలో వున్న గ్రామం. అక్కడ మనుషులు అనవసర భేషజాలతో, అర్ధంపర్ధం లేని వాగ్వివాదాలతో కాలం వెల్లబుచ్చుతుంటారు. ఎప్పుడూ సరదాగా వుండి పిల్లలతో ఆటపాటలతో గడిపే పాత పోస్ట్‌మాస్టర్ ఫెర్డీ. ఎవరో ఒక రాత్రి ఒక కవర్‌ను అతని తలుపు క్రింది నుండి పడవేస్తారు. ఆ కవర్‌ను తీసి అతడు ఆశ్చర్యపోతాడు. 46 సంవత్సరాల క్రితం అతను ఎంతగానో ప్రేమించిన స్ట్ఫోన్ ఫెర్నాండోకు తన ప్రపోజల్‌ను తెలుపుతూ రాసిన ఉత్తరమది. తనకు తిరుగుజవాబు రాకపోవడంతో ఫాన్నీ (స్ట్ఫోన్ ఫెర్నిండోకు పెట్టుకున్న ముద్దుపేరు) తనను తిరస్కరించిందని విచారంతో బ్రహ్మచారిగా మిగిలిపోతాడు. అసలు ఆ ఉత్తరం ఆమెకు చేరలేదనే సంగతి తెలుసుకుని ఆశ్చర్యపోతాడు. ఇప్పుడు ఆమె ఎక్కడుందో వెతికి పట్టుకుని తన ప్రేమను తెలియజేయాలనుకుంటాడు. ఈ 46 ఏండ్లలో ఆమె ఎక్కడుందో? ఎలాగుందో? ఎవరికి తెలుసు. అసలు బతికుందా? చచ్చిపోయిందా? పెళ్ళిచేసుకుందా లేదా? ఒకటే ఆలోచనలు.
ఆ వూళ్ళోకెల్లా గయ్యాళిగా, సుపిరియార్టీ కాంప్లెక్స్‌తో, సెల్ఫ్ సెంటర్‌గా వుండే వితంతువు రోజీ, ఆమె మేనకోడలు యువ వితంతువు ఏంజీతో వుంటుంది. పెళ్ళయిన మరుసటిరోజే భర్త చనిపోవడంతో ఏంజీ వితంతువుగా మారుతుంది. ఇక ఆమె తన అత్తయ్య బాగోగులు చూసుకుంటూ బతుకు వెళ్ళదీస్తుంటుంది. ఎప్పుడో వెళ్ళిపోయిన ఏంజీ చిన్ననాటి మిత్రుడు సేవియో హఠాత్తుగా ఇంటికి తిరిగి వచ్చి రిపేర్ పనులతో పాటు తన పాత కారును మరమ్మత్తు చేయడం కనిపించి ఆప్యాయంగా పలకరిస్తుంది. చిన్నప్పటినుండి ఆమెను గాఢంగా ప్రేమించిన సేవియో, ఆమె పెళ్ళిమాట వినగానే మనసు విరిగి ఆమెకు దూరంగా బాంబే వెళ్ళిపోతాడు. తిరిగి వచ్చిన సేవియో తన నిరాశను కోపంగా మార్చుకుని ఆమెను సూటిపోటు మాటలతో వేధిస్తుంటాడు. ఇక జాన్ పెడ్రో అనే చిత్రకారుడు వితంతువు రోజీ పట్ల విపరీతమైన ఆకర్షణతో, వ్యామోహంతో ఆమె చుట్టూ తిరుగుతూ, ఎలాగైనా ఆమెను వశపరుచుకోవాలని ప్రయత్నిస్తుంటాడు. ఫాన్నీని వెతుకుతున్న పోస్ట్‌మెన్ ఫెర్డీకి ఎలాగైనా సహాయం చేయాలనుకున్న ఏంజీ, సేవియో కారులో తిరుగుదామంటుంది. ఏంజీకోసం ఇష్టం లేకున్నా సేవియో ఒప్పుకుంటాడు.అలా ఫెర్డీ వెంట ఏంజీ, ఏంజీకి తోడుగా రోజీ, రోజీని అనుసరిస్తూ చిత్రకారుడు ఇలా అయిదుగురు కలిసి కారులో బయలుదేరుతారు.
ఈ రోడ్ ట్రిప్‌లో జరిగిన రకరకాల సంఘటనల వల్ల నలుగురి మధ్య ఒక ఆత్మీయత ఏర్పడుతుంది. ఇనే్నళ్ళ జీవితంలో వారు పోగొట్టుకున్నది ఏమిటి? అసలు వాళ్ళ అనే్వషణ దేనికోసం? అని రియలైజ్ అవుతారు. రోజీకి తన అందం పట్ల వున్న గర్వాన్ని, తన పెయింటింగ్ ద్వారా చిత్రకారుడు పొగడతాడు. ప్రేమ విఫలమైందని బాధపడే మెకానిక్ ఏనాడైనా తన ప్రేమ గురించి ఏంజీకి చెప్పాడా అని నిలదీస్తే జవాబు వుండదు. మళ్ళీ ఇన్నాళ్ళకి వాళ్ళ పాత ప్రేమ చిగురించి వాళ్ళు ఒక్కటవుతారు. అందరికంటే పెద్ద డిసప్పాయింట్‌మెంటు ఫెర్డీది. ఫాన్నీకి సంబంధించిన నిజం ఎంత భయంకరంగా వుంటుందంటే, అతని కలల రాజ్యం కుప్పకూలిపోతుంది. నిజం ఏమిటో, తర్వాత అతని జీవితం ఎలా మలుపు తిరిగిందో తెలుసుకోవాలంటే తప్పకుండా సినిమా చూడాల్సిందే.
సినిమా స్లోగా నడిచినా అడుగడుగునా హాస్య, వ్యంగ్యాలతో మంచి కాలక్షేపంగా తయారయింది. సంగీతం, ఫొటోగ్రఫీ, ఎడిటింగ్ అన్ని విభాగాలు కలిసి ఒక మంచి క్లాసిక్ సినిమాగా దీన్ని తీర్చిదిద్దారు. కథాకథనాలకు తగ్గ నేపథ్యం, దృశ్యాలతో ఒక అద్భుత దృశ్యకావ్యాన్ని మనముందు ఆవిష్కరించారు. ఇందులో ఎవరి నటనకు వంక పెట్టడానికి వీల్లేదు. కాని డింపుల్ కపాడియా, నజీరుద్దీన్‌షాల నటనను ఎప్పటకీ మరిచిపోలేం. ప్రస్తుతం వస్తున్న హైటెక్ ప్రేమలకు దూరంగా గ్రామీణ క్రైస్తవ కుటుంబాల నేపధ్యంలో వాళ్ళ బ్రతుకుల్లో చిగురించిన ప్రేమ ఔన్నత్యాన్ని చిత్రీకరించిన విధానం ప్రేక్షకులను ఆకట్టుకుంటుంది.

ఇదెక్కడి...మహల్!

ఇదెక్కడి...మహల్!

  • -స్ఫూర్తి
  • 12/09/2014

* రాజమహల్ (బాగోలేదు)
తారాగణం:
సూర్యనాథ్, రియా
సందీప్తి, వందిత, జయవాణి
సూర్య, కాదంబరి కిరణ్, జీవ
టార్జాన్, సౌమ్య, శ్రావణ్ తదితరులు.
సంగీతం: సురేష్ బొబ్బిలి.
నిర్మాత: సి.సూర్యనాథ్,
కథ, స్క్రీన్‌ప్లే, మాటలు, దర్శకత్వం:
అప్పాజీ కొండ.
సినిమాకు కథావస్తువుగా ఏది తీసుకున్నా ఫర్వాలేదు. కానీ, అలా తీసుకున్న అంశంపై అవగాహనతో తెరకెక్కిస్తేనే అది రాణిస్తుంది. లేకపోతే ‘రాజమహల్’లాగానే రాణింపునకు నోచుకోదు. అసలు ఇందులోని కథాంశమే (ఆత్మలు ఆవాహనలు... వగైరా) సమకాలీన జీవితాలకు దూరమైనది. మరి అలాంటి అతార్కిక అంశాలను కేంద్ర బిందువు చేసుకున్న దర్శకుడు వీలైనంతగా మిగిలిన విషయాల్లోనైనా జాగ్రత్తగా వుంటే బావుండేది. దురదృష్టవశాత్తూ అక్కడా ఆ బాపతు ప్రయత్నాలు కనపడలేదు. కథలోకి వెళ్తే... ఓ పెద్దింటి వ్యక్తి, ఓ నాట్యానికి వెళ్లి అక్కడి నర్తకి అంటే మనసు పారేసుకుంటాడు. పెళ్లిచేసుకుందామని అనుకున్నా ఆ హీరోని అతని తల్లి వారిస్తుంది. ఇది తెలిసి ప్రేమించిన పడతి వచ్చి కాబోయే అత్తగార్ని సంప్రదిస్తుంది. అనంతరం ఆమె పన్నిన పన్నాగం ద్వారా క్షుద్రశక్తుల చేతిలో చనిపోతుంది. అలా కోరికలు తీరని ఆమె ఆత్మగా తర్వాత వివిధ శరీరాల్లో ఆవహించడం, మనుషుల్ని చంపడం జరుగుతుంది. చివరకు ఆ ‘ఆత్మ’పెట్టే బాధలనుంచి విముక్తి చెందడంతో కథ ముగుస్తుంది. ఇలాంటి చిత్రాలకు కావల్సింది ప్రధానంగా కెమెరా పనితనం గ్రాఫిక్స్ మాయ. కానీ ఈ రెండింటిలోనూ ఈ చిత్రం వెనకబడి ఉంది. కథలోని ప్రధాన అంశానికున్న బలహీనతను పక్కకుపెట్టి చూసినా మిగిలిన అంశాలూ అంతే బలహీనంగా ఉన్నాయి. మచ్చుకి కొన్ని చూద్దాం. కథ ప్రకారం కథానాయకుడిని ఆత్మ ఆవహించిన సమయంలో హత్యలు చేస్తాడు. దాన్ని ధృవీకరించిన పోలీసులు అదుపులోకి తీసుకుంటారు. విచారణ చేసి తిరిగి జన జీవితంలో వదుల్తారు. రెండవసారీ అలాంటి సంఘటనపరంగానే పోలీస్‌స్టేషన్‌కు తీసుకొస్తారు. తిరిగి బయటకు వదుల్తారు. కానీ ఇలా జరగదు వాస్తవ ప్రపంచంలో. ఒకవేళ సాక్ష్యాధారాలు కావాల్సిన రీతిలో లేకపోయినా సదరు వ్యక్తిని (సైకో లక్షణాలు) వైద్యు ల పర్యవేక్షణలో ఉంచడం జరుగుతుంది తప్ప ఇందులోలా ప్రజాజీవనంలో యథేచ్ఛగా వదిలి మరింత ప్రాణనష్టానికి కారణం కాదు. అలాగే ఎస్టేటు మేనేజర్ సుబ్బారావు (కాదంబరి కిరణ్) భార్య చావుకి ఓ అనుకోని సందర్భంలో కారణమవుతాడు. జరిగిన సంగతి చూసి తనని తాను రక్షించుకోడానికి మతిస్థిమితం లేని వ్యక్తిగా నటిస్తాడు. అంతమాత్రం చేత శిక్ష తప్పించుకోడం జరగదు. అసలు సినిమాలో సృష్టించిన సంఘటనల నేపథ్యంలో అసలా స్పాట్‌లోనే ఇందులోలా సుబ్బారావు తప్పించుకోడం జరగదు. ఈ సినిమాలో నిర్మాతే నాయకుడు. (సూర్యనాథ్) రూపానికి బానే ఉన్నా నటన గురించిన సాధారణ మెళకువలనైనా కనీస స్థాయిలో నేర్చుకుని పాత్రకు ఉపక్రమించి వుంటే బావుండేది. నర్తకిగా నటించిన నటి ఆ సీన్లలో ఓకే అయినా, మిగిలిన సన్నివేశాల్లో అభినయం మరీ ప్రాథమిక స్థాయికి దిగువ రీతిలోనే ఉంది. దర్శకుడు అసలు ఏ పాత్రకూ వాస్తవికత అద్దడానికీ ప్రయత్నం చేయలేదు అనడానికి ఇంకో ఉదాహరణ ఈ సినిమాలోని జర్నలిస్టు పాత్ర. ఆ పాత్ర ప్రవర్తించిన తీరుకీ వృత్తికీ సమన్వయం కొరవడింది. దర్శకుడే సంభాషణాకర్త. అయినా ఆవైపు ఏమాత్రం ఫోకస్ పెట్టినట్లు కనపడలేదు. అడవిలో వేట నందుగాడితో ఆట... అంటూ రిథమిక్‌గా ఓ లైన్ కామన్ చేసినా దాన్ని సరిగ్గా ప్రొజెక్టు చేయకపోవడంవల్ల పేలలేదు. పాటల్లో పదాలకు ఓ వరసా వాయి ఉన్నట్లు అనిపించలేదు. అందుకు తార్కాణం అయిటెమ్‌సాంగ్‌గా చిత్రీకరించిన ‘నా పేరు నాంచారి, నా ఊరు సంచారి...’ అన్న గీతం. అయితే ‘నాట్యమే నాలో సగమై...’అన్న పాట బాగుంది. దాని నిడివి ఇంకాస్త ఉంటే బావుండేది. ఇందులో అన్నిటికంటే బావున్న అంశం సినిమాని రెండు గంటల వ్యవధి లోపులోనే ముగించడం. ‘రాజమహల్’ని పేరుకు తగ్గట్లుగా రూపొందించడానికి జరిపిన ప్రయత్నలోపంవల్ల ‘నిర్జీవ మహల్’గా తయారైంది.

రివ్యూ

Pages

X
Enter your Andhrabhoomi - Telugu News Paper Portal | Daily Newspaper in Telegu | Telugu News Headlines | Andhra Bhoomi username.
Enter the password that accompanies your username.
Loading