నాటు ప్రయోగం!

నాటు ప్రయోగం!

  • -తిలక్
  • 19/12/2014

* అమ్మా నాన్న ఊరెళితే.. (బాగోలేదు)

తారాగణం:
సిద్ధార్థ్‌వర్మ, విజయ్, మధు, తేజ, శిల్పాస్వి, మనస్విని, శివకృష్ణ, అపూర్వ, ఎఫ్‌ఎం బాబాయ్ తదితరులు
సంగీతం:
మున్నా కాశి
నిర్మాత:
నాగమణి అనగాని
దర్శకత్వం: అంజి శ్రీను

నేటి యువత పెడదారి పట్టడానికి ప్రధాన కారణమేమిటి? అమ్మా నాన్నలు పిల్లలను గొప్పవారిగా చూడాలనుకుంటారు. వారి పరిధిలో ఆలోచించి వారి ఆలోచనలే పిల్లలు పాటించాలనుకుంటారు. అలా చేస్తే జీవితంలో వారు మంచి భవిష్యత్తుతో బ్రతుకుతారని ఆశ. కానీ, పిల్లల ఆశయాలు వేరుగా ఉంటాయి. నిరంతం తమను అంటిపెట్టుకుని ఉండే తల్లిదండ్రులు, వారి కోరికలు, అలవాట్లను తమపై రుద్దుతున్నారన్న బాధతో జీవితాన్ని సాగిస్తుంటారు. కొంతమంది ఎదిరించి తమ ఇష్టాలను ప్రదర్శిస్తుంటే, మరికొందరు రాముడు మంచి బాలుడు అన్నట్టుగా పెద్దవారి ఇష్టానికి తగ్గట్టు చదివేస్తుంటారు. తల్లిదండ్రులు -పిల్లలమధ్య ఉన్న సంఘర్షణ ఎలాంటి రూపానికి మారుతుంది అనే అంశం తీసుకుని సందేశాత్మకంగానే చిత్రం నిర్మిద్దామనుకున్నా, సన్నివేశాలు రాసుకునే విధానం మాత్రం నేలస్థాయిని వదలి పాతాళానికి వెళ్లడంతో ఈ చిత్రం అభాసుపాలవుతుంది.
కథేంటి?
రామకోటి (సిద్ధార్థ్‌వర్మ) వెంకట్రావు (ఎఫ్‌ఎం బాబాయ్) ఏకైక కుమారుడు. రామకోటి స్నేహితులు రాహుల్, విక్కీ, శీను, మహి అనబడే మహాలక్ష్మి (శిల్పాస్వి). ఈ ఐదుగురూ చిన్నప్పటి నుంచి కలిసి చదువుకున్నవాళ్లే. మహాలక్ష్మి మాత్రం ఆ తరువాత వేరే ఊరికి వెళ్లిపోతుంది తండ్రితోపాటు. నలుగురు అబ్బాయిలు పెద్దవాళ్ళవుతారు. ఆ తరువాత స్నేహితుల వద్దకు మళ్లీ వస్తుంది మహాలక్ష్మి. రామకోటి స్నేహితులకు ప్రియురాళ్లు ఉంటారు. వాళ్ళో నలుగురు వీళ్లో నలుగురు కలిసి కాలేజీల్లో నిరంతరం హల్‌చల్ చేస్తుంటారు. మధ్యమధ్యలో మందు పార్టీలు, రేవ్ పార్టీలంటూ కథనం సాగుతూనే ఉంటుంది. కాలేజీలో మందు తాగుతూ సిగరెట్లు తాగుతూ స్నేహితులంతా ఆడుతూ పాడుతూ గెంతులేస్తూ, డ్యూయెట్లు పాడుతూ సగం సినిమా లాగిస్తారు. మహాలక్ష్మి రామకోటితో గడపడానికి ఆఫర్ ఇస్తుంది. ఆ ఆఫర్‌ను ఉపయోగించుకోవడం కోసం తాను వెంకన్నకు మొక్కుకున్నానని చెప్పి తల్లిదండ్రులను తిరుపతి పంపిస్తాడు రామకోటి. ఇక అప్పటినుండి అమ్మా నాన్న ఊరెళితే ఇంట్లో యథేచ్చగా ఎట్లాంటి పనులు చేయొచ్చో అలాంటి పనులు స్నేహితులతో కలిసి చేసేస్తుంటాడు. చివరికి ఓ పార్టీలో అమ్మాయిల్ని అబ్బాయిల్ని పోలీసులు పట్టుకుంటారు. తరువాత ఏం జరిగింది అనేది మిగతా కథనం.
ఎలా ఉందంటే?
సినిమా మొదటినుండీ పిచ్చిపిచ్చి వాగుడుకాయల మాటలతో, అరుపులతో, గోలలతో సాగుతుంది. మధ్యమధ్యలో లావాటి అమ్మాయితో ఆకాశం అమ్మాయి అయితే పాట కూడా సాగింది. టూరిస్టు ట్రావెల్స్ టిక్కెట్లు బుక్‌చేసే ఆఫీసుల తతంగాలు, లవ్ కుష్ చూడాల్సిన సమయంలో లవకుశ చిత్రాలు చూస్తావేంట్రా అని దెప్పిపొడవడం, హీరో రామాచారిలా ఉండేవాడు రెమోలా తయారవడం వంటి సన్నివేశాలు సాగుతాయి. వాడికి ఛాన్స్ ఇచ్చినాగానీ ఉపయోగించుకోలేక పోయాడే అని హీరోయిన్ చెప్పడం దిగజారుడుతనమే. దానికితోడు ఆమె ఇచ్చిన ఛాన్స్‌ను ఉపయోగించుకోమని స్నేహితులు కండోమ్ ప్యాకెట్లు కొనివ్వడం మరింత ఘోరం! అదికూడా ఎలా ఉపయోగించాలో నేర్పుతానంటూ 5వేలు డిమాండ్ చేసే అమ్మాయిలాంటి సంఘటనలు తలబొప్పి కట్టిస్తాయి. ఓ పక్క నాయనమ్మ చనిపోతే శోభనానికి లాక్కెళ్ళే మనవరాలులాంటి పాత్రలు కూడా అబ్బో అనిపిస్తాయి. ఇక సోనియా అగర్వాల్‌తో చేసిన ఐటెమ్ సాంగ్ గుడివాడ ఎల్లాను, గుంటూరు పోయాను అనే జయమాలిని పాటకు పేరడీనే. ఇంతాచేసి చివరికి ఐటెమ్ పాప చేతే యువతకు సందేశం ఇప్పించారు. అంత సరికొత్తగా ఆలోచించాడు ‘దర్శకుడు’.
ఎవరెలా?
నటించిన నటీనటులందరూ కృత్రిమంగా కన్పిస్తారు. ఎవరిదగ్గర సరైన నటన కన్పించదు. ఇక కెమెరా యాంగిల్స్ ఘోరం. సంగీతంలో ‘మేఘాలే దాటే, ఓరిదేవుడో, కురిసే వెనె్నల’ లాంటి పాటలు సోసోగా సాగుతాయి. స్టూడెంట్ కుర్రోళ్ళు కరెంటు ఉన్నోళ్లు పాట మరీ ఘోరం. ఇక మాటలపరంగా బొమ్మరిల్లు ఫాదరా? మహేష్‌బాబులా ఉంటావనుకుంటే స్వాతిముత్యం కమల్‌హసన్‌లా ఉన్నావ్! శ్రీరాముడు సీతను అడవిలో వదిలేశాడని తెలిసినా ప్రతి ఆడది రాముణ్ణే కోరుకుంటుందిలాంటి మాటలు ఆకట్టుకుంటాయి. దర్శకత్వపరంగా ఎలాంటి మెరుపులూ కనపడవు. సెక్స్ సినిమా తీసి చివరిలో సందేశమిచ్చినట్టు సాగి ప్రేక్షకుడికి అసహనం కలిగిస్తుంది.

గురి తప్పింది

గురి తప్పింది

  • -విజయప్రసాద్
  • 19/12/2014

** లింగ (ఫర్వాలేదు)

తారాగణం:
రజనీకాంత్, జగపతిబాబు, అనుష్కశెట్టి, సోనాక్షి సిన్హా, కె విశ్వనాథ్, సంతానం తదితరులు
సంగీతం: ఎఆర్ రెహమాన్
నిర్మాత: రాక్‌లైన్ వెంకటేష్
దర్శకత్వం: కెఎస్ రవికుమార్
బ్యానర్: రాక్‌లైన్ ఎంటర్‌టైన్‌మెంట్స్
కథ: పొన్ కుమరన్, కెఎస్ రవికుమార్

శిల ఎలాంటిదైనా ఉలి దెబ్బ ఒడుపుగా పడితే -కళ కనిపిస్తుంది.
కథ ముతకదైనా కథనంపై మనసుపెడితే
-కళాఖండం అనిపిస్తుంది.
రొటీన్‌గా రజనీ సినిమాకు -కొన్ని వాల్యూస్ ఉంటాయి. -ఇంకొన్ని క్వాలిటీస్ ఉంటాయి. జీవితానికి పనికొచ్చే -మెసెజ్‌లుంటాయి. వీటన్నింటిపైనా అభిమానులకు -లెక్కలేనన్ని ఎక్స్‌పెక్టేషన్సూ ఉంటాయి. ఇవి మాత్రమే కాదు -దర్శకుడు, సంగీత దర్శకుడు, కళా దర్శకుడు, ఛాయాగ్రాహకుడు, కథకుడు.. ఇలా మిగిలిన విభాగాల పనితనమూ లెక్కలేనంతగా ఉంటుంది. అన్ని విభాగాలూ అద్భుతాన్ని చూపిస్తే -ఆ ఫలితం మొదట రజనీదే అవుతుంది. సినిమాలో ఎక్కడైనా తప్పు జరిగినా, ఫిట్టింగ్‌లో కాస్త స్క్రూ లూజైనా -పర్యావసానమూ రజనీయే మోయాల్సి ఉంటుంది. ఎందుకంటే -అది రజనీ సినిమా. తలైవా కోసమేనన్నట్టు థియేటర్లకు పరిగెత్తి, తలైవ కోసమేనన్న మూడ్‌లో సినిమా చూసి -బయటికొచ్చాక హిట్టో ఫట్టోనంటూ అభిమాన ప్రేక్షకుడు కొట్టే ఫస్ట్ డైలాగ్ -రజనీని దృష్టిలో పెట్టుకునే. మరి ఈ -లింగ ఏం చేశాడు?
కథలోకెళ్తే..
లింగ (రజనీకాంత్) దొంగ. చిలక్కొట్టుడు చోరీలు మానేసి -్భరీ లూటీతో బతుకులో సెటిలవుదామంటారు స్నేహితులు. సరేనంటూ -ఓ ఎగ్జిబిషన్ నుంచి విలువైన నెక్లెస్ కొట్టేస్తాడు లింగ. అప్పటికే -ఓ ముఖ్య కారణంతో అతడిని వెతుక్కుంటూ వచ్చిన మహాలక్ష్మి (అనుష్కశెట్టి) వాళ్లను వెంటాడుతుంది. పోలీసులకు దొరికిపోయే పరిస్థితి కల్పించి, లింగను రక్షిస్తున్నట్టుగా ఊరికి తీసుకెళ్తుంది. స్నేహితుడు (సంతానం)తో కలిసి ఊళ్లోకి అడుగుపెట్టిన లింగకు నానమ్మ భారతి (సోనాక్షి సిన్హా) తమ్ముడి (కె విశ్వనాథ్) ద్వారా అసలు కథ తెలుస్తుంది. లింగ వంశం పుట్టుపూర్వోత్తరాలు, తాత రాజా లింగేశ్వర (రజనీకాంత్) గొప్పతనం అర్థమవుతుంది. గద్వాల మహారాజా వంశీకుడైన రాజా లింగేశ్వరకి సింగనూరుకి సంబంధమేంటి? కలెక్టర్‌గా వచ్చిన రాజా అక్కడ డ్యామ్ ఎందుకు కట్టించాడు? ఒకతరం దాటిన తరువాత లింగ ఆ ఊరికి ఎందుకు రావాల్సి వచ్చింది? డబ్బు కోసం డ్యామ్‌ని దెబ్బతీయడానికి కుట్రపన్నిన ఎంపీ (జగపతిబాబు)ని ఎలా నివారించాడు. డ్యామ్‌ని ఎలా రక్షించాడు? లాంటి సవాలక్ష ప్రశ్నలకు డ్రామా సమాధానాన్ని -తెరపై చూపించాడు దర్శకుడు కెఎస్ రవికుమార్.
ఎవరెలా చేశారు?
సినిమాలో రజనీ కనిపిస్తాడు. కానీ -స్టయిల్ తక్కువ. మార్క్ మిస్సు. రజనీకే సాధ్యమయ్యే మేనరిజమ్స్ మటాష్. విలన్ చెంప చెళ్లుమనిపించే పంచ్‌లు.. అభిమానులు ఔరా అనుకునే మెసేజ్‌లు.. అలా దొర్లిపోతుంటాయి కానీ వాటిలో జీవం ఉండదు. 64ఏళ్ల వయసులో మిగిలిన వాళ్ల మైనస్‌లను మోసేంత శక్తి -రజనీలో కరవైనట్టు అనిపిస్తుంది. బొద్దుగా కనిపించిన హీరోయిన్లు ఇద్దరూ -రజనీ పక్కన సరే అనిపించుకున్నారుగానీ సినిమాను రక్తికట్టించలేకపోయారు. హీరోగా ఉన్న టైంలో చాలామంది విలన్లను ఫేస్ చేసిన అనుభవం జగపతిబాబుకు ఇప్పుడు పనికొస్తుంది. లింగలోనూ తనదైన విలనిజాన్ని బాగానే ప్రజెంట్ చేయగలిగాడు. పాత్రకు తగ్గట్టుగా విశ్వనాథ్‌ని చట్రంలో బిగించేస్తే -టైమింగ్‌వున్న సంతానాన్ని ఫస్ట్ఫాకే పరిమితం చేశారు. పోనీ -ఉన్న అరగంటైనా పూర్తిగా వాడుకున్నారా అంటే అదీ లేదు. కామెడీ భారాన్నీ రజనీకే అప్పగించేశారు. మిగిలిన పాత్రలన్నీ ఏదో అలా...
టెక్నికల్‌గా..
ఆస్కార్ రేసులోవున్న ఎఆర్ రెహమాన్ అందించిన అత్యద్భుత, అనిర్వచనీయ విషాద సంగీతం -లింగ. పాటల బాణీలు ఎంత బాధ పెడతాయో.. నేపథ్య సంగీతం అంత విసుగు తెప్పిస్తుంది. ఏ ఒక్క సన్నివేశంలోనూ ఫీల్‌ని ఎలివేట్ చేయగలిగే నేపథ్య స్వరం వినిపించకపోవడం దారుణం. అసలు కథ దగ్గరకి ప్రేక్షకుడిని తెచ్చేందుకు అర్థ్భాగం సినిమా వాడేసుకున్నాడు దర్శకుడు. ఆ తప్పులోనైనా -ఒప్పుకునేలాంటి వినోదాన్ని అందించాడా? అంటే అదీ లేదు. బ్లాక్‌బస్టర్ మూవీస్ అందించడంలో వెనుకబడిన కెఎస్ రవికుమార్, లింగ చేయి అందుకుని పైకి లేస్తాడనుకుంటే -రజనీని సైతం డ్యామ్ కిందకు లాక్కెళ్లాడనిపిస్తుంది. చెత్తను కత్తిరించి పారేయాల్సిన ఎడిటర్ సంజిత్ -ఆ బాధ్యత తనకు లేదన్నట్టు అనవసర దృశ్యాలనూ హాయిగా అతికించేశాడనిపించక మానదు సినిమా చూస్తుంటే. కనీసం సినిమాటోగ్రాఫరైనా విజువల్స్‌ని ఎలివేట్ చేయగలిగాడు కనుక -కొంచెంసేపు ఓపికపట్టగలుగుతాం -అదీ సెకెండాఫ్‌లో. ఏరియల్ వ్యూస్ ఎప్పుడూ ఆసక్తికరంగా ఉంటాయి కనుక, డ్యామ్ షాట్స్ అన్నీ హైఎండ్ క్రేన్ షాట్స్‌గా తీసి ఫరవాలేదనిపించాడు. సినిమా మొత్తంమీద ఏదోకచోటైనా రజనీ స్టయిల్ కనిపించకపోతుందా? అన్న ఆశతో మాత్రమే కడవరకూ కూర్చోవాలి తప్ప, అలాంటి ఆశ లేకపోతే ముగింపు వరకూ మూడ్‌ని కేరీ చేయడం కష్టమే. భారీగా సెట్స్‌వేసినా -ఎంచుకున్న లోకేషన్స్‌లో లైఫ్ లేకపోవడం కూడా కళ్లకు విందూ అందించలేదు. కోట్ల ప్రాజెక్టు కనుక -క్వాలిటీలో కాంప్రమైజ్ కాలేదులే అనిపిస్తుందంతే.
విశే్లషణ
రజనీ సినిమాలో లాజిక్ ఉండదు. కానీ -లాజిక్కులు వెతుక్కునే చాన్స్ ఇవ్వకుండా మేజిక్‌లు మాత్రం పుష్కలంగా ఉంటాయ. చిత్రం ఏంటంటే లింగలో మేజిక్ కూడా మిస్సయ్యింది. రజనీ సినిమాలు ఎలా చూసినా బావుంటాయి. కానీ -ఆ జాబితాలో లింగను చేర్చలేం. రజనీ చాలా సినిమాల్లో కనిపించినట్టే -లింగలోనూ చాలా దృశ్యాలూ, సన్నివేశాలూ ఉన్నాయి. తలైవ కోసం కదిలొచ్చే జన సందోహాలున్నాయ. కానీ, ఆ సన్నివేశాల్లో రజనీ స్టయిల్‌ని ఎలివేట్ చేసే మార్క్ కనిపించలేదు. రజనీ మేనరిజమ్స్ లేవు. రజనీ మెసెజ్‌లు లేవు. కనీసం -విలన్స్‌కి గట్టిగా వార్నింగ్ ఇచ్చే సీన్స్ కూడా లేవు. అందుకే -్థయేటర్లలో మాస్ అభిమానులు వేసే విజిల్ సౌండ్స్ కూడా లేవు.
సారీ టు సే..
రజనీ డేట్స్ ఇచ్చాడు. కెఎస్ రవికుమార్ సినిమా తీశాడు. ప్రేక్షకుడు చూసి -పెదవి విరిచాడు. లింగ సైలెంటైపోయాడు.

చినుకే లేదు..

చినుకే లేదు..

  • - ద్వివేది
  • 19/12/2014

* ఈ వర్షం సాక్షిగా.. (బాగోలేదు)

తారాగణం:
వరుణ్ సందేశ్, హరిప్రియ, ధన్‌రాజ్, వేణు, చమ్మక్‌చంద్ర తదితరులు
సంగీతం:
అనీల్ గోపిరెడ్డి
నిర్మాత:
బి.ఓబుల్‌సుబ్బారెడ్డి
దర్శకత్వం:
రమణ మొగిలి

ఇటీవలి కాలంలో హిట్లేలేని యంగ్ హీరో వరుణ్ సందేశ్ -బాక్సాఫీస్‌పై దండయాత్రలు చేస్తూనే ఉన్నాడు. అలాంటి దండయాత్రలో కొత్తగా వచ్చిన పాత చిత్రమే -‘ఈ వర్షం సాక్షిగా’. రమణమొగిలి దర్శకత్వం వహించిన చిత్రంలో హరిప్రియ హీరోయిన్. సరికొత్త ప్రేమకథతో తెరకెక్కిన చిత్రమంటూ పబ్లిసిటీ చేసుకొన్న సినిమాతో ప్రేక్షకులను ఆకట్టుకోడానికి వరుణ్ సందేశ్ ఎలా ప్రయత్నించాడో చూద్దాం.

కథ ఏంటంటే..
జై (వరుణ్‌సందేశ్) అమ్మాయిల చేతిలో మోసపోయి ఇంకెప్పుడూ అమ్మాయిలకు దగ్గరగా వెళ్లొద్దనుకునే అమాయక యువకుడు. ఒక సాంప్రదాయకమైన అమ్మాయిని పెళ్లిచేసుకోవాలని అనుకుంటాడు. రైల్లో ప్రయాణిస్తున్న అతనికి అనుకోకుండా మహాలక్ష్మి (హరిప్రియ) అనే అమ్మాయి తారసపడుతుంది. జై ప్రేమలోపడతాడు. సాంప్రదాయకంగా కనిపించిన మహాలక్ష్మిని పెళ్లి చేసుకోవాలనుకుని, ప్రపోజ్ చేయాలనుకుంటాడు. ఓ వేడుకలో ఆమెను కలుస్తాడు. అక్కడో భయంకరమైన నిజం (ట్విస్ట్) తెలుస్తుంది. దాంతో షాక్‌కు గురైన జై -ఎలాగైనా ఆ అమ్మాయిని వెతికి పట్టుకోవాలని, ఆమె కుటుంబీకులను కలపాలని ప్రయత్నిస్తాడు. అసలు మహాలక్ష్మికి ఏం జరిగింది? ఆమెను వారి కుటుంబీకులతో కలిపాడా? తన ప్రేమను నిలబెట్టుకున్నాడా? అనేదే -మిగతా సినిమా.
‘కొత్తబంగారు లోకం’ తర్వాత వరుణ్ సందేశ్ కెరీర్‌లో చెప్పుకోదగ్గ సక్సెస్‌లు లేవు. మంచి విజయం కోసం ఎదురుచూస్తున్న అతనికి ఏ సినిమా కూడా కలిసి రావడం లేదు. కథను ఎంచుకోవడంలో కేర్ తీసుకుంటే తప్ప -సక్సెస్ వచ్చే దాఖలాలూ కనిపించడం లేదు. ఈ వర్షం సాక్షిగా.. సినిమాలో వరుణ్ పాత్రపరంగా ఫరవాలేదనుకున్నా -నటనలో పరిణితి కరవైంది. ఇమేజ్‌ను నమ్ముకుని కథను వదిలిస్తే -బోల్తా పడటం ఖాయం. వరుణ్ గురించి ఇంతకంటే ఎక్కువ చెప్పుకునే సీన్‌గానీ, సన్నివేశాలుగానీ సినిమాలో కనిపించవు. ఇక హరిప్రియ ఉన్నంతలో బాగానే చేసింది. ముఖ్యంగా గ్లామర్‌గా కనిపిస్తూ చలాకీతనంతో ఒకింత ఆకట్టుకుంది. మిగిలిన పాత్రలు పరిధుల మేరకే ఉన్నాయి. ఇక కమెడియన్లుగా నటించిన ధన్‌రాజ్, జీవా, చంద్ర తదితరులు కామెడీ చేయాలని శతవిధాలా ప్రయత్నించి ట్రాజెడీ మిగిల్చారు. సినిమాలో ఆకట్టుకునే కథ, కూర్చోబెట్టే కథనం లేకపోవడంతో ప్రేక్షకుడికి ఎలాంటి ఫీలింగ్ కలగదు.
సాంకేతికంగా చూస్తే -దర్శకుడు కథపై ఆసక్తి చూపలేదు. సరైన కథ లేకపోవడంతో కథనాన్ని నడిపించే విషయంలోనూ తికమకపడ్డాడు. చిన్న లైన్ తీసుకుని రూపొందించిన కథ రెండున్నర గంటలపాటు ప్రేక్షకులను ఆకట్టుకునేలా తీర్చిదిద్దడంలో వైఫల్యం కొట్టొచ్చినట్టు కనిపించింది. దానికితోడు సినిమా చూస్తున్నసేపూ -అంతకుముందు సినిమాల్లోని సన్నివేశాలు మనల్ని వెంటాడుతుంటాయి. సన్నివేశాలు నెమ్మదిగా సాగడంతో ప్రేక్షకుడు బోర్ ఫీలవుతాడు. ఒక అమ్మాయి చేతిలో మోసపోయిన హీరో -అమ్మాయిలంతా ఇంతేననే ఫీల్‌ను వ్యక్తం చేయడం పాత్రల ఔచిత్యాన్ని దెబ్బతీసినట్టయ్యింది. హీరో అలాంటి అభిప్రాయానికి ఫిక్సవ్వడానికి దర్శకుడు కనె్వన్స్ సీన్లు కూడా వండలేకపోవడం గమనార్హం. ట్విస్ట్ తరువాత -సెకండాఫ్ కూడా నిరాశపర్చడంతో కూర్చోవడం కష్టమైంది. సంగీతపరంగానూ ఆకట్టుకునే పాటలు, నేపథ్య సంగీతం లేకపోయింది. రీరికార్డింగ్, సినిమాటోగ్రఫీ, ఎడిటింగ్ గురించి ప్రత్యేకంగా చెప్పాల్సిన పని లేదు. నిర్మాణపరంగా ఓకే అనిపించుకున్నా -సినిమాను గాడిలో నడిపించడంలో దర్శకుడు ఘోరంగా విఫలమయ్యాడు. సినిమాకు కథే కీలకమనే విషయం అందరికీ తెలిసిందే. కానీ కమర్షియల్ అంశాల కోసం కథను కిల్‌చేస్తూ సినిమాను రూపొందిస్తే ఫలితం ఇలాగే ఉంటుంది. సినిమా విషయంలో టైటిల్ చూసి అట్రాక్ట్ అయిన ప్రేక్షకుడికి థియేటర్‌లో ఎలాంటి ఫీల్‌వున్న చినుకులు పడవు.

మంచికాలం మించిపోయింది!

మంచికాలం మించిపోయింది!

  • -తిలక్
  • 12/12/2014

* ఉందిలే మంచీకాలం ముందుముందునా (బాగోలేదు)

తారాగణం:
సుధాకర్ కొమ్మాకుల, కార్తీక్, అవంతికా మోహన్, నీతూ చౌదరి, రాధిక, నరేష్
సంగీతం: రామ్ నారాయణ
నిర్మాత:
రవిరాష్ దాస్యం
కథ, స్క్రీన్‌ప్లే, దర్శకత్వం:
అరుణ్ దాస్

ఊహకు వాస్తవానికి లంకె కుదరదు. ఊహల్లో బతికేస్తూ అదే జీవితం అనుకుంటే -అలాంటి జీవితానికి విలువా ఉండదు. ఊహా జీవితాన్ని వాస్తవంలోకి తేవాలంటే -ఎఫర్ట్ పెట్టాలి. సాధించేవరకూ లక్ష్యానే్న శ్వాసించాలి. అప్పుడే -మజా. కష్టపడేవాడికి, జీవితాశయాన్ని నిరంతరం శ్వాసించేవాడికీ -ముందంతా మంచికాలమే. ఈ చిత్రంలో దర్శకుడు చెప్పాలనుకున్నదీ అదే. ఎత్తుకున్న విషయంలో స్పష్టత ఉంది. ఎలా చెప్పాడన్నది తెలుసుకోవాలంటే -సినిమా చూడాలి.
కథేంటి?
రాజు (సుధాకర్ కొమ్మాకుల), ధన (కార్తీక్) ప్రాణ స్నేహితులు. చిన్నప్పుడే రాజు తండ్రి చనిపోవడంతో తల్లి ఈవెంట్ లక్ష్మి(రాధిక) పెంచి పెద్ద చేస్తుంది. తల్లికి చేదోడు వాదోడుగా ఉంటూ -రాక్‌బ్యాండ్ ప్లేయర్ కావాలని కలలు కంటుంటాడు. అందుకు ఊరేగింపుల్లో బ్యాండ్ వాయిస్తుంటాడు. ధన తండ్రి (సీనియర్ నరేష్)ది ఎలక్ట్రిసిటీ డిపార్ట్‌మెంట్‌లో ఉద్యోగం. ఎదిగొచ్చిన కొడుకు ఉద్యోగ ప్రయత్నాలు చేయకుండా, హాకీ ఆటలో మునిగి తేలుతున్నాడన్న బాధ ఉన్నా, ఆటలో కొడుకుని ప్రోత్సహిస్తుంటాడు. తన ఆసక్తికి విలువనిచ్చే తండ్రి అంటే ధనకు ఎంతో అభిమానం. హాకీ ప్లేయర్ కావాలని ధన, రాక్‌బాండ్ ప్లేయర్ కావాలని రాజు కలలు కంటుంటారు. ఇద్దరి జీవితాల్లో ప్రేమ చిగురిస్తుంది. ఉజ్జూ అనబడే ఉజ్వల (అవంతికా మోహన్)తో రాజు, మరో అమ్మాయి (నీతూ చౌదరి)తో ధన ప్రేమలో పడతారు.
తండ్రి చనిపోవడంతో కుటుంబ పోషణ కోసం హాకీని పక్కన పెట్టేస్తాడు ధన. కంపాసినేట్ కోటాలో ఉద్యోగంలో చేరిపోతాడు. అదే సమయంలో ధన ప్రియురాలు వేరే పెళ్లి చేసుకోవడానికి సిద్ధపడుతుంది. మరోవైపు రాజు ప్రేమను అర్థం చేసుకోలేని ఉజ్జూ దూరమయ్యే ప్రయత్నం చేస్తుంది. ఇద్దరు స్నేహితుల జీవితాల్లో తిరిగి మంచికాలం ఎలా వచ్చిందన్నదే మిగతా కథ.
ఎలా ఉంది?
సినిమా మొత్తానికి హాకీ నేపథ్యం తీసుకోవడం బావున్నా, ఏ సన్నివేశంలోనూ టెంపో కనిపించదు. సీన్లు అలా వచ్చి ఇలా వెళ్లిపోతుంటాయి. రాజు పాత్రలో డెప్త్ లేకపోవడం కూడా మైనస్. ధన పాత్ర మొదటినుంచి ఒకటే పద్ధతిలో సాగడంతో ప్రేక్షకులకు గుర్తుంటుంది. కొన్ని సీన్లు హాకీ, ఇంకొన్ని సీన్లు రాజు బ్యాండ్‌మేళం, మధ్యమధ్యలో ఉజ్జూ లవ్ సీన్లు. ప్రేక్షకుడిని కనెక్ట్ చేసేంత బలంగా సినిమా నడవలేదు. ముగింపు సన్నివేశాల పేర్పూ కుదరలేదు. పాత్రలతోనే విషయాన్ని చేప్పేసి ముగించేశారన్న ఫీలింగ్ కలుగుతుంది. తాను చిన్నప్పటినుండి కావాలనే రాజును ప్రేమిస్తున్నానని ఉజ్జూ చెప్పడం -పాత్ర ఔన్నత్యాన్ని తక్కువ చేయడమే.
సాంకేతికత
సినిమాలో గ్రాఫిక్సూ అక్కడక్కడా అనవసరం కనిపిస్తాయి. కెమెరా పనితనం కొన్నిచోట్ల ఫర్వాలేదనిపిస్తే, మరికొన్నిచోట్ల తేలిపోయింది. రికార్డింగ్ సీన్లంటూ ముఖాలు కనబడకుండా సాగింది. గొంగళి పురుగుల్ని చంపేసి సీతాకోకచిలుకలు లేవని ఏడ్చేవాళ్లురా; ఆటంటే మనుషుల మధ్య సంబంధాలు పెరిగేలా ఉండాలి; నేర్చుకుంటే గాడిదలకూ సంగీతం వస్తుంది; టెన్నిస్‌ను, క్రికెట్‌ను ప్రజలు ఆదరించినట్టే హాకీనీ ఆదరించే రోజులొస్తాయి; మనం అవ్వాలనుకున్నది కల- జరుగుతున్నది వాస్తవం.. -లాంటి మాటలు ఆకట్టుకుంటాయి. కలవరమో అన్న పాట ఆకట్టుకుంటుంది. దర్శకత్వపరంగా ఎంతో నేర్చుకోవాల్సిన అవసరం ఉంది. ఎడిటింగ్, నేపథ్య సంగీతం గురించి చెప్పుకోవాల్సిన అవసరం లేదు. నటీనటుల్లో సుధాకర్, కార్తీక్ తమ స్టామినాను చూపించారు. రాధికలాంటి పెద్ద నటి పాత్రకు ప్రాధాన్యత లేకుండా చేశారు. నరేష్ సో..సో.. కథానాయికలు పాత్రలపరంగానూ, నటనపరంగానూ ఆకట్టుకోలేకపోయారు.
ముక్తాయింపు: మంచికాలం రాదు. మనమే రప్పించుకోవాలి. అందుకు సాధన చేయాలి. నెక్స్ట్ టైమ్ బెస్ట్ఫా లక్!

చిక్కులచింత

చిక్కులచింత

  • -త్రివేది
  • 12/12/2014

* చక్కిలిగింత (బాగోలేదు)

తారాగణం:
సుమంత్ అశ్విన్, రెహనా, చైతన్యకృష్ణ, తా.రమేష్, సురేఖావాణి తదితరులు.
సంగీతం:
మిక్కీ జె మేయర్
నిర్మాతలు:
నరసింహాచారి, నరసింహారెడ్డి
రచన, దర్శకత్వం: వేమారెడ్డి

తెలుగు తెరపై ప్రేమకథా చిత్రాలకు కొదవేలేదు. అయితే, ఎప్పుడోగాని ఫీల్‌గుడ్ చిత్రాలు రావు. కొనే్నళ్ల క్రితం ‘ఆర్య’లాంటి ఫీల్‌గుడ్ మూవీ అందించిన సుకుమార్ శిష్యుడిగా దర్శకత్వ బాధ్యతలు చేపట్టి రొమాంటిక్ టైటిల్‌తో -‘చక్కిలిగింత’ తీశాడు వేమారెడ్డి. ఆ కథేంటో చూద్దాం.
కాలేజీ కుర్రాడు ఆడి (సుమంత్ అశ్విన్)కి జనరల్‌గా అమ్మాయిల కోసం అబ్బాయలు పడే పాట్లు, ఆరాటం నచ్చవు. అమ్మాయిలే అబ్బాయిల దగ్గర ‘లవ్’్ఫల్ ఎక్స్‌పోజ్ చేయాలన్న సిద్ధాంతాన్ని సూత్రీకరించి -ఫ్రెండ్స్‌ను ట్యూన్ చేస్తాడు. ఆ కాలేజీలోకి అవంతిక అలియాస్ అవి (రెహానా) ఎంటరవుతుంది. ఆడి మనస్తత్వం తెలుసుకుని -బుద్ధి చెప్పడానికి లవ్‌వ్యూహం పన్నుతుంది. ప్రేమ నటిస్తూ ఆడిని ముగ్గులోకి దింపుతుంది. అబ్బాయిలు అమ్మాయిలకు ప్రపోజ్ చేస్తే అందులో ఉండే గొప్పదనం ఎంతో బాగుంటుందని, అలాంటి ఫీలింగ్‌ను అమ్మాయిలకు ఎందుకు దూరం చేస్తావంటూ -అతనితోనే లవ్ ప్రపోజ్ చేయించుకుంటుంది. తనను అవి ప్రేమించడం లేదని, అదంతా నటనని తెలుసుకున్న ఆడి ఏం చేశాడు. వాళ్లమధ్య లవ్‌ట్రాక్ ఎక్కడకు చేరింది? అన్నది సినిమా.
వన్‌సైడ్ ప్రేమతో తెలుగులో చాలా సినిమాలే వచ్చాయి. అందులో కొన్ని విజయం సాధించాయి. దాదాపు పదేళ్లకిందటే వేమారెడ్డి దర్శక గురువు సుకుమార్ కూడా ‘ఆర్య’తో ఒన్‌సైడ్ లవ్ కానె్సప్టుని రుచి చూపించి సక్సెస్ అందుకున్నాడు. అదే కాంపౌండ్ నుంచి వచ్చిన వేమారెడ్డి కూడా దాదాపు ఇలాంటి ప్రయత్నంతోనే తొలి చిత్రాన్ని మొదలెట్టాడు. అయితే, మొదటి సినిమాతో తన గమ్యాన్ని సరిగ్గా చేరుకోలేకపోయాడు. అబ్బాయిలే ఎందుకు ప్రపోజ్ చెయ్యాలి, అమ్మాయిలు ఎందుకు బెట్టుచేయాలని ప్రశ్నించే హీరో -అమ్మాయిలకు అది సహజ లక్షణమే, ఇందులో ప్రత్యేకంగా అబ్బాయిలు బాధపడే విషయమేమీ లేదని చెప్పే హీరోయిన్‌ల మధ్య జరిగే కథే అయినా.. వీరిమధ్య పుట్టే ప్రేమ విషయంలో సరైన దృక్పథంలేక సినిమా నీరసించింది. గురువు సుకుమార్‌లా పాత్రలను అవగాహనతో డిజైన్ చేయలేకపోయాడు వేమారెడ్డి. లవ్‌స్టోరీలో ఫీల్‌ను పండించడంలో, చక్కిలిగింతలు పెట్టి ప్రేక్షకులను నవ్వించడంలో విఫలమయ్యాడు. సినిమా ప్రారంభంలో అమ్మాయిల సైకాలజీని మొత్తం తెలుసుకున్నట్టు బిల్డప్ ఇచ్చే హీరో -తరువాత హీరోయిన్ వేసే ఎత్తులకు చిత్తవ్వడం హీరో ఇమేజ్‌ను పాడుచేసినట్టుంది. ముఖ్యంగా హీరోను ముగ్గులోకి దింపడంలో, హీరోయిన్ ఛాలెంజ్ చేయడంలో వచ్చే సన్నివేశాల్లో సరైన బలం కనిపించలేదు. ఇక హీరో హీరోయిన్ల మధ్య గొప్ప ప్రేమ ఉందనే ఫీలింగ్ ప్రేక్షకుడికి ఏ కోశానా కలగదు. ప్రేమ కథల్లో హీరోయిన్‌కే ప్రాధాన్యం. ఆమెను చూస్తేనే ప్రేక్షకుడు ప్రేమలో పడే ఫీలింగ్ కలిగించాలి. చిత్రంలో హీరోయిన్‌పై శ్రద్ధ తీసుకోకపోవడం మైనస్ పాయింట్. హీరో హీరోయిన్ల మధ్య కెమిస్ట్రీ కాదుకదా, ఫిజిక్స్, మ్యాథ్స్ కూడా పండలేదు. సో.. హీరోయిన్ రెహానా గురించి చెప్పాల్సింది ఏమీ లేదు. హీరో సుమంత్ నటనలో పరిణతి అవసరం. ‘అంతకుముందు ఆ తరువాత’ చిత్రంలో తనదైన నటనతో ఆకట్టుకున్నా, చక్కిలిగింతలో డల్ అయిపోయాడు. సినిమాలో సన్నివేశాలు ఊహాజనితంగా వెళ్లిపోతుంటాయి. హీరో పాత్రలో దమ్ము లేకపోవడం సినిమా చూసే ప్రేక్షకుణ్ణి ఏమాత్రం ఆకట్టుకోలేకపోయింది. కామెడీ నటులతో సీరియస్ డైలాగులు చెప్పించడం ప్రేక్షకుడికి అసంతృప్తే మిగిలింది. ఎంటర్‌టైన్‌మెంట్ తక్కువైన సినిమాలో ఉన్నవారినీ సరిగ్గా వాడుకోలేకపోయారు.
సాంకేతికంగా చూస్తే -దర్శకుడు టెక్నీషియన్స్ నుంచి మంచి ఔట్‌పుట్టే రాబట్టుకున్నాడు. కొన్ని విషయాల్లో దర్శకుడి టేస్ట్ గుభాళిస్తుంది. మిక్కీ జె మేయర్ అందించిన పాటలు బావున్నాయి. రీరికార్డింగ్ పరంగా ఇంకాస్త కేర్ తీసుకోవాలి. అలాగే, సాయిశ్రీరామ్ అందించిన కెమెరా ఆకట్టుకుందనే చెప్పాలి. ప్రేమకథకు సరిపోయే ఫీల్‌తో ప్రతి ఫ్రేమ్‌ను అందంగా చిత్రీకరించాడు. దానికితోడు ఆర్ట్ డైరెక్టర్ పనితనం అతనికి తోడైంది. ముఖ్యంగా ఎడిటింగ్ విషయంలో ఇంకొన్ని జాగ్రత్తలు తీసికొని ఉంటే బాగుండేది. రెండోభాగం సినిమా నెమ్మదిగా సాగుతుంది. సినిమాలో మాటల గురించి పెద్దగా చెప్పుకొనే అవకాశమే లేదు. నిర్మాణ విలువలు బాగున్నాయి. దర్శకుడు వేమారెడ్డి కథ విషయంలో సరైన జాగ్రత్తలు తీసుకోకపోగా పాత్రల చిత్రీకరణ విషయంలో తికమకపడ్డాడు. దర్శకుడిగా మంచి టేస్ట్ ఉందని నిరూపించుకున్నా, అతని కానె్సప్ట్‌ని జనంలోకి తీసుకెళ్ళే విషయంలో విఫలమయ్యాడు. రెండోభాగం సినిమా అసలు ట్రాక్ వదిలి వేరే ట్రాక్‌లో వెళ్తుంది. ఇక క్లైమాక్స్ విషయంలో దారుణమైన నిర్ణయం తీసుకున్నాడు. కథ ముగించాలి కనుక హీరో హీరోయిన్లను కలిపేసి ఒకే అనిపించాడు. అసలు ట్విస్ట్ ఏంటంటే, పెళ్లి పీటల మీదనుంచి హీరోయిన్‌ను తీసుకుని పొదల్లోకి వెళ్తాడు హీరో. పెళ్లికూతుర్ని తీసుకెళ్తున్న హీరోను ఎవరూ అడ్డుకోరు సరికదా -సినిమా చూస్తుండటం విశేషం. చక్కిలిగింతలు అనే రొమాంటిక్ టైటిల్‌తో -ప్రేక్షకులను ఏమాత్రం ఊరించలేకపోయారు. అదే పెద్ద -చక్కలిగింత అనుకోవాలి.

ప్చ్.. రాలేదు!

ప్చ్.. రాలేదు!

  • -విజయ్‌ప్రసాద్
  • 12/12/2014

* లక్ష్మి.. రావే మా ఇంటికి (బాగోలేదు)

తారాగణం:
నాగశౌర్య, అవికాగోర్, రావు రమేష్, నరేష్, ప్రగతి
సంగీతం: కెఎం రాధాకృష్ణ
బ్యానర్:
గిరిధర్ ప్రొడక్షన్ హౌస్
కథ, కథనం,
మాటలు, దర్శకత్వం:
నంద్యాల రవి

లక్ష్మి -అదృష్టంకొద్దీ రాదు. ఆమె రావాలంటే ఈ సినిమా కష్టం చాలదు.
****
ఈ ఏడాది-
మెగాఫోన్ మీద మోజుతో కలాలకు క్యాప్‌లు పెట్టేసి -చాలామంది రచయితలు డైరెక్టర్ చైర్‌లో కూర్చున్నారు. నలుగురితో నేనూ అంటూ నంద్యాల రవి కూడా ఓ ప్రయత్నం చేశాడు -‘లక్ష్మీ.. రావే మా ఇంటికి’ అంటూ. ఉయ్యాల జంపాల అనుభవంతో అవికా గోర్, చిన్న సినిమాకు పెద్ద హీరో నాగశౌర్య -ఇద్దరూ తమవంతు సహకారాన్ని ఆడి పాడి అందించారు. మరి రవి పిలిచిన లక్ష్మి ఎవరింటికి వెళ్లిందో తెలుసుకోవాలంటే -కథలోకి వెళ్లాలి.
భవిష్యత్‌ను భూతద్దంలో చూస్తూ వర్తమానం నుంచి వంతెనలు నిర్మించుకునే నిక్కచ్చి కుటుంబ యజమాని సర్వేశ్వర రావు (రావు రమేష్). ప్రాధాన్యతలేని ఇద్దరు కొడుకులు, ముద్దుల కూతురు అవంతిక (అవికాగోర్) అతని సంతానం. లక్ష్మీ కళ ఉట్టిపడే అవిని చూసి లవ్‌లో పడతాడు హీరో సాయి (నాగశౌర్య). ఆమెకు నిశ్చితార్థం జరిగిందని తెలిసీ -ఆమెనే సొంతం చేసుకోవాలన్న నిశ్చితాభిప్రాయానికి వస్తాడు. కాణీ పనిలేని కొడుకును కంటికి రెప్పలా చూసుకునే తల్లిదండ్రులూ (నరేష్, ప్రగతి) -సాయి ప్రేమకు సహకరిస్తారు. ‘ప్రేమ విషయంలో మా నాన్నను ఒప్పిస్తే నాకు ఒకే. ఎందుకంటే -ఆయన కుక్కను చేసుకోమన్నా చేసుకుంటా’ అంటూ చివరి వరకూ భీష్మించిన అవి -అంతకంటే ఎక్కువే వెంటపడిన సాయి చేయిని ఎందుకు అందుకుంది. తండ్రీ కూతుళ్లను హీరో ఎలా కన్విన్స్ చేశాడన్నది లాజిక్కులు మర్చిపోయి చూడాల్సిన సినిమా.
ఎవరెలా చేశారు..
రెండుమూడు సినిమాల అనుభవంతో సాయి పాత్రను నాగశౌర్య -సులువుగా లాగేశాడు. కాకపోతే -క్యారెక్టర్ నేచర్‌ను డిజైన్ చేయడంలో ఉన్న లోపాలు అతనికి సరైన ఫలితాన్ని ఇవ్వకపోవచ్చు. చివరి వరకూ ఎనర్జీని ప్రదర్శించడంలో నాగశౌర్య సక్సెస్. ఇక లక్ష్మీ కళ -అవికా గోర్ ముఖంలో తాండవించలేదు. బిగ్ స్క్రీన్‌పై ఇప్పుడే అడుగులేస్తున్న చిన్నారిమీద భారం మొత్తం మోపడంతో -పాత్రను మోయడం కష్టమైంది. చీరకట్టులో ఆహా అనిపించినా -పాత్ర ఔచిత్యాన్ని ప్రదర్శించడంలో హుఫ్’మన్న నిట్టూర్పు మిగిల్చింది. అవిక ఇమేజ్ సినిమాకు వర్కవుట్ కాదు. సినిమా కష్టం అవిక కెరీర్‌కు ఉపయోగపడదు. అదీ పరిస్థితి.
కథలో ప్రాధాన్యతగల ప్రాతలు పోషించిన రావు రమేష్ కాస్త ఎక్కువగా, నరేష్ బ్యాలెన్స్‌డ్‌గా కనిపించారు. సప్తగిరి, వెనె్నల కిషోర్, వేణు, సత్యం రాజేష్‌లు నవ్వించడానికి చేసిన ప్రయత్నం ఒకే.
సాంకేతికంగా..
ప్రధానంగా చర్చించాల్సింది -ఎడిటింగ్. షూట్ చేసిన సీన్లు వేస్ట్ చేయడమెందుకు? అన్నట్టు -అనవసరమైన రష్ కూడా అతికేశారు. ట్రిమ్ చేయడమే ఎడిటింగ్ టార్గెట్‌గా రామాంజనేయులు ఫీలైవుంటే -సినిమాలో కచ్చితంగా ఫ్రెష్‌నెస్ కనిపించేది. ఎడిటింగ్ వైఫల్యానికి -సినిమాటోగ్రఫీ జత కలిసింది. కథ, కథనంలోని వైఫల్యాలను కలర్స్‌తో కవర్ చేసేంత గొప్పగా -లొకేషన్స్, విజువల్స్‌ను సాయిరామ్ కెమెరా క్యాచ్ చేయలేకపోవడం మరో మైనస్. కెమెరాకు సరైన విజువల్స్ అందించేంతగా కళ కూడా కుదరలేదు. సంప్రదాయ సినిమాలో కంటికింపైనా కళ ఒక్కటీ కానరాకపోవడం ఒకింత వెలితి. మొత్తంగా సాంకేతిక విభాగం ఎవరి ధోరణిలో వాళ్లు వెళ్లి -సామూహికంగా నిరాశ మిగిల్చారు. ఇక సంగీతాన్ని అందించిన రాధాకృష్ణ మీద అంచనాలూ తల్లకిందులయ్యాయి. గుర్తుండే బాణీకానీ, సన్నివేశంలోకి ఇన్వాల్వ్ చేసే ఆర్‌ఆర్‌గానీ అవసరమైనచోట వినిపించలేదు. సహజంగా రచయిత అయిన రవి -సంభాషణలతో అక్కడక్కడా మెప్పించినా, ఏమోషన్స్‌ను స్క్రీన్‌కు ఎక్కించడంలో తడబడ్డాడు. సినిమా ఓపెనింగ్, రాజ్‌తరుణ్ వాయిస్ ఓవర్ -రెండే స్క్వేర్ ప్లస్‌లు. అంతకుమించి ప్లస్సుల్లో చెప్పడానికి మైనస్‌లు అడ్డొస్తాయి.
విశే్లషిస్తే..
సరదాగా గడిపేసే హీరో. నిశ్చితార్థం అయిపోయిన హీరోయిన్. క్రమశిక్షణ కట్టుతప్పని తండ్రి. ప్రధాన పాత్రలతోనే కథను లాక్ చేయడంతో -కంచికి చేర్చడానికి దర్శకుడు తడబడ్డాడు. దీనికితోడు -ప్రభావవంతమైన కొన్ని సినిమాల కథనం, పాత్రల గుణం వెంటాడటంతో తప్పించుకోవడానికి చేసిన మాయాజాలంలో తప్పటడుగులు పడ్డాయి. చెప్పదలచుకున్న విషయంపై సూటిదనం, పాత్రల స్వభావంలో స్థిరత్వం జారిపోవడంతో -ఎక్కడినుంచి ఎక్కడికి పోతున్నామో అర్థంకాని అయోమయంలోనే ప్రేక్షకుడు ఉండిపోయాడు. -తండ్రిచాటు బిడ్డగా క్రమశిక్షణతో పెరిగిన అమ్మాయి -పరిచయస్తుడి ఛాలెంజ్‌కు తలొగ్గి వద్దువద్దంటూనే కౌగిలింతలకు పరుగులు తీయడంలాంటి నేరేషన్ -అవంతిక పాత్ర ఔన్నత్యాన్ని పూర్తిగా దెబ్బతీసింది. కథ సాగకపోవడంతో సన్నివేశాలతోనే ముందుకు తీసుకెళ్లే ప్రయత్నంలో ఇలాంటి దృశ్యాలు చూడాల్సిరావడాన్ని ప్రేక్షకుడు జీర్ణించుకోలేకపోయాడు. ముక్తాయింపు: హీరోయే.. లక్ష్మి ఇంటికి వెళ్లిపోయాడు. అదే ముగింపు.

లేలేత ప్రేమపాకం

లేలేత ప్రేమపాకం

  • -శేఖర్
  • 05/12/2014

* అలా ఎలా? (బాగోలేదు)
తారాగణం:
రాహుల్ రవీంద్రన్, వెనె్నల కిశోర్, షాని సొలొమొ, ఖుషి, హెబ్బా పాటిల్, భానుశ్రీ మెహతా, మురళీమోహన్ తదితరులు
కెమెరా: సాయి శ్రీరామ్
సంగీతం: భీమ్స్
నిర్మాత: అశోక్ వర్థన్
కథ, మాటలు, స్క్రీన్‌ప్లే, దర్శకత్వం: అనీస్ కృష్ణ

జీవితంలో అనేకమంది ఎదురవుతుంటారు. నచ్చినవాళ్ళనే జీవితంలోకి ఆహ్వానిస్తాం. తొలి అడుగు చక్కగా పడితే జీవితం పండుతుంది. తప్పటడుగు పడితే నరకమవుతుంది. జీవిత భాగస్వామిగా ఒకరిని ఎంచుకునేటపుడు -ఎదుటి వ్యక్తి గుణగణాలు, ఆశయాలు, అభిరుచులు తెలుసుకోవాలని ప్రతి ఒక్కరూ అనుకుంటారు. అయితే, అలా తెలుసుకోవడానికి కొందరు కొన్ని కొన్ని మార్గాలు ఎంచుకుంటారు. కథానాయకుడు ఈ చిత్రంలో ఎంచుకున్న మార్గం ఎలా ఉంది? ఆ మార్గంలో వెళ్లినందువల్ల అతనికి తన జీవిత భాగస్వామి గురించి పూర్తిగా తెలిసిందా? లేదా? అనేదే చిత్రంలో ప్రధానాంశం.
కధేంటి?
హీరో కార్తీక్ (రాహుల్)కి నాయనమ్మ ఉంటుంది. ఆమె 2 కోట్ల సంబంధం తెస్తుంది. దివ్య (ఖుషి)ని పెళ్లి చేసుకోమని చెబుతుంది. ఫొటో చూసిన కార్తీక్ అంత అందమైన అమ్మాయి రెండు కోట్ల కట్నంతో తన జీవితంలోకి వస్తుందంటే ఆశ్చర్యపోతాడు. ప్రేమించి పెళ్లి చేసుకోవడంలాంటి చిన్న చిన్న కోరికలు తీరడం లేదన్న ఆలోచనతో, ఆ అమ్మాయినే ప్రేమించాలని వాళ్ళ ఊరు వెళ్తాడు. అక్కడ అనుకోకుండా పరిచయం అవుతుంది శృతి (హెబ్బా పాటిల్). శృతి స్నేహంతో దివ్య మనసులో చోటు సంపాదించాలని అనుకుంటాడు. అలా సాగిన ప్రేమాయణం చివరికి ఎలాంటి మలుపులు తిరిగిందన్నదే కథాంశం.
ఎలా ఉంది?
ఆహ్లాద వాతావరణంలో దృశ్య ఆవిష్కరణకే దర్శకుడు ప్రయత్నించాడు. సిట్యుయేషన్ కామెడీ, పంచ్ డైలాగులు జోడించి ఆహ్లాద సన్నివేశాలను రక్తికట్టించాడు. అమ్మాయిల ఆధునిక ధోరణి, అబ్బాయిలను బురడీ కొట్టించే విధానంపై కామెడీ పండిస్తూనే -వాస్తవిక ధోరణిని చూపటానికి ప్రయత్నించాడు. సినిమా మొత్తం వెనె్నల కిశోర్, షాని డైలాగులతో నవ్వులు విరిశాయి. మధ్యలో రాము ఎపిసోడ్ సినిమాకు అవసరం కాకున్నా, కథానాయికపై హీరోకి మంచి అభిప్రాయం రావడం కోసం వాడుకున్నట్టు కనిపిస్తుంది. ఇక నటీనటుల గురించి చెబితే- రాహుల్ జూనియర్ సిద్ధార్థ్‌గా ప్రస్తావించాలి. చాలాచోట్ల ఆహార్యాన్ని అనుకరిస్తూనే -డైలాగ్ విషయంలో మక్కీకిమక్కీ అనిపించాడు. దర్శకుడే మాటల రచయిత కూడా కావడంతో -పదాలతో ఆడేసుకున్నాడు. మగాడన్నాక అన్నీ భరించాలి, ఇప్పుడే వచ్చి అప్పుడే ఆప్షనా?, ఆడవాళ్ళను అర్థం చేసుకోవడమే కాదు, అర్థమయ్యేలా చెప్పడమూ కష్టమేలాంటి సంభాషణలు బావున్నాయ.
కథానాయికలు ఇద్దరు ఫర్వాలేదనిపించారు. ముఖ్యంగా హెబ్బాపాటిల్ సరికొత్త నటనతో ఆకట్టుకునే ప్రయత్నం చేసింది. భానుశ్రీ మెహతాది గుర్తింపులేని పాత్రే.
సాంకేతికంగా కెమెరా పనితనం ఆకట్టుకుంది. ప్రతి చినుకులో నన్ను తడవనీ పాటలో లొకేషన్ల ప్రజెంటేషన్‌లో పనితనం కనిపించింది. ఓషో పాటను పాడిన గాయకుడి గాత్రాన్ని మర్చిపోలేం. చక్కగా సాగిపోతున్న సినిమాలో పంటికింద రాయిలా ఐటెమ్ సాంగ్ వచ్చింది. ఎందుకే మనసు పాట గతంలో వచ్చిన ఎన్నో పాటల్లా అనిపించింది. చివరిలో పెళ్లి, ఛేజ్ కొంచెం కొత్తగానే ఉంది.చివరిగా దర్శకుడు ఉన్నంతలో చిత్రాన్ని ప్రేక్షకులకు నచ్చేలాగే తీర్చిదిద్దాడు. కథనాన్ని మరికొంత ట్రిమ్ చేస్తే సినిమా షార్ప్‌గా తయారయ్యేది. ఉన్నంతలో -ఓకే అనిపించాడు.

పాత లీల.. కొత్త గోల

పాత లీల.. కొత్త గోల

  • -త్రివేది
  • 05/12/2014

* యమలీల 2 (బాగోలేదు)
తారాగణం:
కెవి సతీష్, మోహన్‌బాబు, దియా నికోలస్, బ్రహ్మానందం తదితరులు
నిర్మాణం: క్రిష్వీ ఫిలింస్
ఎడిటింగ్:
గౌతంరాజు
కథ, స్క్రీన్‌ప్లే, సంగీతం, దర్శకత్వం:
ఎస్.వి.కృష్ణారెడ్డి

యమలీల అంటేనే -ఆనంద హేల. అప్పట్లో ఓ కమెడియన్‌ని హీరో చేసిన చిత్రమది. సినిమాలో కథానాయకుడిగా కనిపించిన అలీ -తరువాతా ఎన్నోసార్లు ప్రూవ్ చేసుకున్నాడు. ఈసారీ కొత్త కుర్రాడిని హీరోగా పరిచయం చేస్తూ యమలీల -2 తీశారు. యముడి మార్కు సినిమాలన్నీ దర్శక నిర్మాతలకు, ప్రేక్షకులకు కిక్కిచ్చినవే. అలాంటి పరిస్థితుల్లో వచ్చిన -యమలీల 2 ఎంతవరకు ఆశించిన ఫలితాన్ని అందించిందో చూద్దాం.
90వ దశకంలో ఎన్నో సూపర్ డూపర్ హిట్ చిత్రాలు
అందించి ముఖ్యంగా కామెడీ చిత్రాల దర్శకుడిగా పేరు తెచ్చుకున్న ఎస్‌వి కృష్ణారెడ్డి చాలాకాలం గ్యాప్ తరువాత యమలీలకు సీక్వెల్‌గా రూపొందించిన చిత్రమిది. యముడి పాత్రలో మోహన్‌బాబు నటించినా గత చిత్రాల స్థాయిలో లేదు.
కథ
అనారోగ్యంతో బాధపడుతున్న అన్న కూతురిని రక్షించుకునే తాపత్రయంతో -మెడికల్ స్టూడెంట్ క్రిష్ (సతీష్) ఓ మెడిసిన్ తయారీకి పూనుకుంటాడు. అవసరమైన మూలికల కోసం మానస సరోవరానికి వెళ్తాడు. అతడికి అనుకోకుండా ‘్భవిష్యవాణి’ దొరుకుతుంది. మరోవైపు భూలోకానికి వచ్చిన యముడు, చిత్రగుప్తుడు -్భవిష్యవాణిని వెతుకుతుంటారు. భవిష్యవాణి తెరిచి చూసిన క్రిష్‌కు భయంకరమైన నిజం తెలుస్తుంది. అదేమిటి? ప్రాణాపాయ స్థితిలోవున్న పాపను కాపాడాడా? ఎలా? అన్నది మిగతా కథ.
చిత్రంలో యముడి పాత్రధారి -మోహన్‌బాబు ఆకట్టుకున్నాడు. కైకాల తరువాత యముడి పాత్రకు వారసులు మోహన్‌బాబే అన్నట్టుగా మెప్పించగలిగాడు. చిత్రగుప్తుడి హావభావాలు ప్రదర్శించడంలో -బ్రహ్మానందం పటుతప్పింది. సినిమా ద్వారా హీరోగా పరిచయమైన సతీష్ కొత్తగా కన్పించే ప్రయత్నం చేశాడుగానీ, డైలాగులు, నటనలో రాటుదేలాలి. హీరోయిన్‌గా పరిచయమైన దియా నికోలస్‌కు నటించే ఆస్కారమే లేదు. అతిథి పాత్రల్లో కనిపించిన సదా, నిషాకొఠారీ పాటల్లో మెరిసి గ్లామర్‌తో ఆకట్టుకున్నారు. ఇక షాయాజీ షిండే, ఆశీష్ విద్యార్థి ఇద్దరూ విలన్లుగా కామెడీని పండించే ప్రయత్నం చేశారు.
సాంకేతికంగా..
చిత్రానికి ఎస్‌వి కృష్ణారెడ్డి దర్శకత్వంతోపాటు సంగీతమూ అందించారు. అయితే, ‘కృష్ణం భజే’ పాట వినా మరేపాటా ఆకట్టుకోలేదు. బ్యాక్‌గ్రౌండ్ సంగీతం కూడా అంతంతమాత్రమే. సినిమాటోగ్రఫీ బాగుంది. సన్నివేశాలను తనదైన ఫొటోగ్రఫీతో అద్భుతంగా చిత్రీకరించారు. గ్రాఫిక్స్ బావున్నాయి. ముఖ్యంగా నిర్మాణ విలువలు చెప్పనక్కర్లేదు.
కృష్ణారెడ్డి మొదటి యమలీలపై ఉన్న అంచనాలతో యమలీల-2 చూస్తే నిరాశే మిగులుతుంది. తనదైన కామెడీతో అలరించగల ఎస్వీ కృష్ణారెడ్డి -ఈ చిత్రంలో కామెడీ విషయంలో ఎక్కువ శ్రద్ధ తీసుకోకపోవడం వల్ల ప్రేక్షకులకు వెలితి అనిపించింది. కమెడియన్ అలీ చేసిన యమలీలకు కొత్త హీరో సతీష్ దగ్గరగా కూడా రాలేకపోయాడు. దానికితోడు సంగీతపరంగా, నేటి ట్రెండ్‌కు అనుగుణంగా దర్శకుడు సన్నివేశాలను రూపొందించకపోవడంతో సినిమాపై అంచనాలు భారీగావున్నా వాటిని అందుకోలేకపోయింది.
కథాపరంగా ఒకటే అయినా దాన్ని ప్రెజెంట్ చేసే విషయంపై మరింత శ్రద్ధపెడితే యమలీల-2 కూడా ప్రేక్షకులకు నచ్చేదే. ముఖ్యంగా తోటరాముడు పాత్ర, తికమకపడే యస్‌ఐ పాత్రలు సినిమాలో కనిపించవు. యమలీల పేరును వాడుకోవడం తప్ప మిగతా విషయాల్లో వైఫల్యం కొట్టొచ్చినట్టు కనిపించింది. మొదటిభాగంలో మెలో డ్రామా కాస్త ఎక్కువైంది. ముఖ్యంగా కొన్ని లాజక్కులు మిస్సవ్వడం వల్ల సినిమాను ప్రేక్షకులు జీర్ణించుకోలేకపోయారు. రెండోభాగంలో యముడు, చిత్రగుప్తుడిమధ్య వచ్చే సన్నివేశాలు బాగుండటంతో సెకెండాఫ్ త్వరగా సాగిపోతుంది. సినిమా విషయంలో దర్శకుడు మరింత శ్రద్ధ తీసుకునివుంటే బాగుండేది.

వెరీ వెరీ టఫ్!

వెరీ వెరీ టఫ్!

  • -ప్రనీల్
  • 05/12/2014

* రఫ్ (బాగోలేదు)
తారాగణం:
ఆది, రకుల్ ప్రీత్‌సింగ్, శ్రీహరి, రఘుబాబు, శివారెడ్డి
సంగీతం:
మణిశర్మ
నిర్మాత:
ఎం అభిలాష్
దర్శకత్వం:
సిహెచ్ సుబ్బారెడ్డి

ఉపోద్ఘాతం అక్కర్లేని సినిమాలు కొన్నుంటాయి. అందుకు -ఎన్నో కారణాలుంటాయి. ఇలాంటి మాటలు కొంచెం ‘రఫ్’గానే ఉంటాయి.. తప్పదు మరి!
ప్రేమించడం తప్పు కాదు. ప్రేమించి పెళ్లి చేసుకోకపోవటం పెద్ద తప్పు. రొటీన్ కానె్సప్టూ బుర్రలో రింగుమనగానే -సెట్స్ మీదకు వెళ్లినంత హడావుడిగా స్క్రిప్ట్‌మీద కూర్చోవటం వరకూ ఫర్వాలేదు. కానీ -విమానం నుంచి నేలచూపులు చూస్తూ అదిగో ఆవు, దానికి రెండు కాళ్లు, రెండు కళ్లూ అంటూ వ్యాసం మొదలెడితే నోరొదిలేసి తెరను చూసే రోజులు ఎప్పుడోపోయాయ్.
కథ ఎక్కడో మొదలైంది. తిరిగి ‘మూస’కొచ్చింది. లక్షలాది లవ్‌స్టోరీలను మరమరాల్లా నమిలేస్తున్న ప్రేక్షకుడిని -కొత్త కరకరతో థియేటర్‌లో ఎలా కూర్చోబెట్టాలో ముందే ప్లాన్ చేసుకోకపోవడం మొదటి తప్పు. చెప్పేది ప్రేమ కథే అయినా -‘ఆది’నుంచీ ఆలోచనల్లో హీరో ఇలాగే ఉండాలని నిర్ణయించుకుని ‘ఆరు పలకల’ మీద ఆధారపడటం రెండో తప్పు. పలకల పెట్టాం కనుక ఫైటింగులు పెట్టి, అందమైన హీరోయిన్ ఉందికదాని రొమాన్ శృతిమించి -ప్రేక్షుకుడి సరిపెట్టుకుంటాడులే అనుకోవడం అచ్చంగా అసలు తప్పు. కంటికింపైన మసాలాలు ఉన్నాయి కనుక -కథ జోలికి పెద్దగా వెళ్లక్కర్లేదులే అనుకున్నట్టున్నాడు దర్శకుడు. తప్పుల మీద తప్పుల కారణంగా -కథ కట్టుతప్పింది. దర్శకుడి పట్టు తప్పింది. ‘గాలిపటం’ తర్వాత మాస్‌కి మరింత దగ్గరవ్వాలని హీరో ఆది చేసిన ప్రయత్నాల్లో ఇదీ ఒకటి. అయితే- ‘రఫ్’తో రఫాడించాడా? లేక డీలా పడ్డాడా? అన్నది చూద్దాం.
కథ ఏంటంటే..?
చందు (ఆది) అనాథ. ప్రేమించి మోస పోయిన తల్లి బిడ్డకు దూరమవుతుంది. ‘మోసం’ కారణంగానే తన తల్లి జీవితం ఇలా అయిందని తరచూ క్షోభపడే చందు మనసులో -ప్రేమకి ఒకరూపం రావటానికి చాన్నాళ్లు పడుతుంది. ప్రేమించడం వరకూ ఓకే. ప్రేమను జీవితాంతం నిలుపుకోవటంలోనే అసలైన ప్రేమ దాగి ఉందన్నది అతడి నిశ్చితాభిప్రాయం. కచ్చితంగా అటువంటి ఆలోచనలు ఉన్న నందిని (రకుల్) తారసపడుతుంది. తొలిచూపులోనే పీకల్లోతు ప్రేమ కుదురుతుంది. ప్రేమ విషయాన్ని నందిని అన్నయ్య సిద్దార్థ్ (శ్రీహరి)కి చెబుతాడు. సిద్దార్థ్‌కి తన చెల్లెలి జీవితం పట్ల కొన్ని ఆశలుంటాయి. ఎవడో ముక్కూమొగం తెలీనివాడికి తన చెల్లెల్ని ఇచ్చి పెళ్లిచేసి.. ఆమె కష్టాలు పడుతూంటే చూడలేని మనస్తత్వం. ఆ కారణంగానే చందుని ఇష్టపడడు. తరచూ నందిని -చందుల ప్రేమకు అడ్డుపడతాడు. ఈ నేపథ్యంలో నందిని మనసుతోపాటు -సిద్దార్థ్ మనసులోనూ చందు చోటు సంపాదించాడా? అసలు చందు ఎవరు? చందూ, సిద్దార్థ్‌ల మధ్య ఏం జరిగింది? ఇటువంటి ప్రశ్నలకు సమాధానమే క్లైమాక్స్.
ఎలా చెప్పాడంటే..
సాదాసీదా కథ. శృతిమించిన మసాలా చేదునిస్తుంది. సమపాళ్లలో కలిపితేనే రుచినిస్తుంది. ఇది తెలియకే చాలా సినిమాలు ఇబ్బంది పడుతున్నాయి. కథే పేలవం అయినపుడు కథనంలో దమ్ము ఏం కనిపిస్తుంది. వెరైటీ కథల గురించి ఆలోచించకండా మాస్ టాగ్‌లైన్‌తో హీరోయిజాన్ని లాగేద్దామంటే కుదిరే రోజులు కావివి. ఆలోచనల్లో ప్రేక్షకుడు ఎప్పుడో తెలివి మీరాడు. వెరైటీని వెతుకుతున్నాడు. అలాంటి ప్రేక్షకుడి ఆలోచనలకు రీచ్ కావాలంటే- ఇటువంటి కథల్ని ఎంచుకొంటే సరిపోదు. దర్శకుడి తప్పటడుగు ఇక్కడే పడింది. పోనీ -స్క్రీన్‌ప్లేతోనైనా కట్టేశాడా అంటే అదీ లేదు. ఒక్క సన్నివేశం కూడా వెరైటీగా ఉందీ అని ప్రస్తావించటానికి లేదంటేనే పరిస్థితిని అర్థం చేసుకోవచ్చు.
నటనాపరంగా చూస్తే -ఆది ఒక్కో మెట్టు ఎదుగుతున్నట్టే. ఈ సినిమా కోసం ‘సిక్స్ ప్యాక్’ చేశాడు. అదొక్కటే సినిమాని నిలబెట్టదు కదా?! డైలాగ్ డెలివరీలోనూ.. యాక్షన్ సీన్లలోనూ ‘ఆది’ ఇంతకుముందూ నిరూపించుకున్నవాడే. ఇక శ్రీహరి గురించి ప్రత్యేకించి చెప్పనక్కర్లేదు. ఇక -అందాన్ని చూపినంత ఎక్కువగా అభినయాన్ని చూపించడానికి రకుల్ పాత్రకు ప్రాధాన్యం లేదు. దాంతో ‘సీన్లు’ పండలేదు. ఫస్ట్ హాఫ్‌లో -కామెడీతో సగం కథని నడిపించి.. సెకండ్ హాఫ్‌లో కథ ట్రాక్‌లో పడుతుందనగా రొటీన్ సీన్లతో బోర్ కొట్టించాడు దర్శకుడు. కామెడీ సీన్లూ ‘నవ్వండి బాబూ’ అని అర్థించినట్టుగా ఉన్నాయి. లెక్కకు మించి కామెడీ యాక్టర్లతో స్క్రీన్ నిండిందే తప్ప- హాస్యం పండలేదు.
మణిశర్మ సంగీతం, సినిమాటోగ్రఫీ ఫర్వాలేదు. కథకి ఇంతకు మించి దర్శకత్వం చేయటం ఎవరివల్లా కాదుకాబట్టి -సుబ్బారెడ్డి తన తోవలో తనకు చేతనైనట్టు సినిమాను నడిపించాడు.

ఏదేదో చెప్పాలనుకున్నాడు...

ఏదేదో చెప్పాలనుకున్నాడు...

  • -శ్రీ
  • 28/11/2014

** రౌడీఫెలో (ఫర్వాలేదు)
============

నటీనటులు:
నారా రోహిత్, విశాఖసింగ్, పోసాని కృష్ణమురళి, సత్య తదితరులు
నిర్మాత: టి.ప్రకాశ్‌రెడ్డి
దర్శకత్వం: కృష్ణచైతన్య

సోలో సినిమాతో నటుడిగా గుర్తింపు తెచ్చుకొని, తర్వాత సెలెక్టివ్‌గా సినిమాలు చేస్తూ తనదైన ఇమేజ్ సృష్టించుకున్నాడు నారా రోహిత్. రోహిత్ తాజా ‘రౌడీ ఫెలో’. కొంత గ్యాప్ తర్వాత విడుదలైన సినిమా రోహిత్‌కు ఎలాంటి ఇమేజ్ తెచ్చిందో తెలుసుకోవాలంటే కథలోకి వెళ్లాలి.
ఇదీ కథ
అహం -మనిషిని ఎలాంటి పనులకైనా తెగించేలా చేస్తుంది. పురాణగాథల్లో జరిగిన యుద్ధాలకు -అహమే కానీ అతివలు కారణం కాదు. ఇలాంటి సిద్ధాంతాన్ని బలంగా నమ్మే యువకుడు రాణాప్రతాప్ జయదేవ్ (నారా రోహిత్). విదేశాల్లో చదువుకొని ఇండియాకు వస్తాడు. అహాన్ని తృప్తిపర్చేందుకు దేనికైనా తెగించి ముందుకెళ్తుంటాడు. ఒక మనిషిని కాపాడటానికి ఎన్ని రూల్సయినా బ్రేక్ చేయొచ్చని నమ్మే వ్యక్తి. నగరంలో దుర్గాప్రసాద్ (రావు రమేష్) రాజకీయ ప్రచారంలో గాయపడిన ఒక వ్యక్తిని కాపాడతాడు రాణాప్రతాప్. ఆ విషయంలో పవన్ (ఆహుతిప్రసాద్) రాణాప్రతాప్ అహాన్ని దెబ్బతీస్తాడు. దాంతో ఎలాగైనాసరే పోలీస్ అవ్వాలని అడ్డదారుల్లో పోలీసు అవుతాడు రాణాప్రతాప్. ఏలూరులో ఉద్యోగం వస్తుంది. అదే ప్రాంతంలో దుర్గాప్రసాద్ అనేక అవినీతి కార్యక్రమాలకు పాల్పడుతూ జనాన్ని భయపెడుతూ సొంత సామ్రాజ్యం నిర్మించుకుంటాడు. రాణాప్రతాప్, దుర్గాప్రసాద్ వ్యాపారాలకు అడ్డుపడుతాడు. అనుకోకుండా హెడ్ కానిస్టేబుల్ భార్య తాళ్లూరి రామేశ్వరి, రాణాప్రతాప్‌కు ఒక సమస్య చెబుతుంది. ఆ సమస్య ఏంటి? దాన్ని పరిష్కరించడంతో రాణాప్రతాప్ అహం ఎలా సంతృప్తిపర్చుకున్నాడు అన్నదే అసలు కథ. సినిమా మొత్తం హీరో రాణా చుట్టూ తిరుగుతుంది.
ఎవరెలా చేశారు?
నారా రోహిత్ నటనలో పరిపక్వత కనిపించింది. గత చిత్రాలతో పోల్చుకుంటే -రౌడీఫెలోలో కాస్త పదునుగా కనిపించాడు. ముఖ్యంగా పోలీస్‌స్టేషన్ సన్నివేశం, స్వేచ్ఛ గురించి చెప్పే సన్నివేశంలో ఏమోషన్స్ పలికించాడు. పోలీస్ డ్రెస్‌కు చక్కగా కుదిరాడు. హీరోయిన్ విశాఖసింగ్ మొదటి సినిమా అయినా పాత్రకు తగ్గట్టుగా హావభావాలు పలికించింది. కానీ ఆమె పాత్రకు అంతగా ప్రాధాన్యత ఇవ్వలేదు. హీరో హీరోయిన్ల మధ్య కెమిస్ట్రీ కుదరలేదనే చెప్పాలి. ఈ విషయంలో దర్శకుడు ఇంకొంచెం కేర్ తీసుకుంటే బాగుండేది. ఇక ప్రతినాయకుడి పాత్రలో రావురమేష్ నటన ఆకట్టుకుంది. ఆహుతిప్రసాద్, పోసాని కృష్ణమురళీల పాత్రలు ఆకట్టుకున్నాయి. ముఖ్యంగా పోసానితో చేయించిన కామెడీ అంతగా నవ్వించలేకపోయింది. నిజానికి సినిమాలో సందేశం ఇవ్వడానికి ప్రయత్నం చెయ్యొచ్చుగానీ, కేవలం సందేశం కోసమే సినిమా తీయడమన్నది ఆశ్చర్యంగానే ఉంటుంది. ఎందుకంటే కథ మొదలైనప్పటి నుంచి ప్రేక్షకులకు ఏదో చెప్పాలనే తాపత్రయంతో కథను నడిపించాడు దర్శకుడు. ముఖ్యంగా కథ మొదలవుతుంది కానీ ఆ తర్వాత ఏమిటన్నది సామాన్య ప్రేక్షకుడికి కూడా అవలీలగా అర్ధమైపోతుంది. చిత్రంలో సన్నీ అందించిన పాటలు పెద్దగా ఆకట్టుకోలేక పోయాయనే చెప్పాలి. పాటల్ని చిత్రీకరించడంలో మంచి శ్రద్ధ కనబర్చినా లాభం లేకపోయింది. రీరికార్డింగ్ సరిగ్గా కుదరలేదు. దాంతో సన్నివేశాల మధ్య సమన్వయం లోపించడంతో ప్రేక్షకులకు కాస్త విసుగు అనిపించేలా ఉన్నాయి. ఇక దర్శకుడి మొదటి చిత్రం కావడంతో ఆయన తీసుకున్న కేర్ సినిమాకు బాగా ఉపయోగపడింది. చిత్రీకరణ విషయంలో మంచి మార్కులే కొట్టేశాడు దర్శకుడు. కథను నడిపించడంలో మాత్రం వెనుకబడ్డాడు. ఇక విజువల్‌గా బాగుంది. మొదటి భాగంలో కథ ఆసక్తికరంగా సాగినా రెండో భాగానికి వచ్చేసరికి చాలాచోట్ల నెమ్మదిగా సాగుతూ విసుగుతెప్పిస్తుంది. సంభాషణలు బాగున్నాయి. ‘చరిత్ర ఎప్పుడూ చెడ్డవాటినే గుర్తు పెట్టుకుంటుంది, మంచి గురించే ఆలోచించే ప్రతీవాడు పిచ్చోడే, నేను సాయం చేయను, న్యాయం చేస్తాను’ లాంటి సంభాషణలు బలాన్ని చేకూర్చాయి. కథలో మంచి పాయింట్ ఉన్నా దాన్ని చెప్పడంలో దర్శకుడు తికమకపడ్డాడు. కథనం విషయంలో ఇంకాస్తా శ్రద్ధ తీసుకునివుంటే బాగుండేది. ఎడిటింగ్ విషయంపై సరైన దృష్టి సారించక పోవడంవల్ల కొన్ని సీన్లు మరీ సాగినట్టుగా అనిపిస్తాయి. ముఖ్యంగా కామెడీని ఇంకాస్త జోడిస్తే బాగుండేది. నిర్మాణ విలువలు బాగున్నాయి. వైవిధ్యభరితమైన కథను ఎంచుకున్నా, దాన్ని చెప్పే విధానంలో మరింత శ్రద్ధ తీసుకుని ఉంటే సినిమాకు మరింత విజయం దక్కేది. అహంవుంటే మనిషి ఎలాంటి లక్ష్యాన్నైనా చేరుకోవచ్చనే విషయాన్ని చెప్పడానికి ప్రయత్నించారు దర్శకుడు. కొత్తదనాన్ని ఆశించే ప్రేక్షకులు ఓసారి చూడొచ్చు.

రివ్యూ

Pages

X
Enter your Andhrabhoomi - Telugu News Paper Portal | Daily Newspaper in Telegu | Telugu News Headlines | Andhra Bhoomi username.
Enter the password that accompanies your username.
Loading