జీవునకు జనన, మరణ జరా వ్యాధులు ఆపాదింపబడి ఉంటాయి. వీటినుంచి ఏ వ్యక్తి తప్పించుకోవటం వీలుకాదు. జీవాత్మకు భౌతిక ప్రకృతితో ఏర్పడిన సంపర్కం వలననూ తాను భగవానునితో ఐక్యత కలవాడేనని అతడు విస్మరించడం మూలంగాను మనిషి వీటికి గురువుతున్నాడు.

వర్తమానంలో వ్యక్తులంతా ‘నేను’, ‘నాది’ అనే చట్రంలో ఇమిడిపోయి స్వార్థపరత్వంలో జీవిస్తున్నారు. ‘నాకేమిస్తావు’ అని అడుగుతున్న మనిషి ఇతరులకోసం తానేమి చేయగలడో ఆలోచించటం లేదు. స్వామీజీలను పూజిస్తున్నా.. బాబాలను ఆశ్రయిస్తున్నా..

వైశాఖ మాసంలో పూర్వాభాద్ర నక్షత్రంలో బహుళ దశమి శనివారం విష్ణ్భుక్తుడైన ఆంజనేయుని జననం జరిగిందని ‘పరాశర సంహిత’లో ప్రస్తావించబడినది. ఈ రోజున పల్లెలు, పట్టణాలు అను భేదం లేకుండా అన్ని వర్ణములవారు స్ర్తి పురుష భేదం లేకుండా ఆలయాలలో, దేశం నలుమూలలా ‘హనుమజ్జయంతి’ ఉత్సవాలను వైభవంగా నిర్వహిస్తారు.

శ్రీరాముడి పేరు వినపడగానే ధర్మస్వరూపం కళ్ళఎదుట కనిపిస్తుంది. సత్యహరిశ్చంద్రుడి పేరు చెవిలో పడినంతనే సత్యనిష్ఠ మదిలో మెదులుతుంది. భగీరథుడి పేరు శ్రవణేంద్రియానికి తాకినంతనే పట్టుదల స్ఫురిస్తుంది. పేరులో ఉండే మహత్వం అట్టిది.