సాయంత్రం చైతన్యను ఆఫీసుకు తాళం పెట్టేపని అప్పగించి కారు ఆశ్రమం వైపు పరిగెత్తించాను. ఆశ్రమానికి ఒకసారి వెళ్లాలని అనుకోవటానికి మరో కారణముంది. నా కళ్ళలో ఆసిడ్ వేస్తామని బెదిరించినవారు ఇంకా నా మీద నిఘా వేసుంచారా? ఆవేళ ఫోన్ చేసింది ఎవడో పిచ్చివాడయుండాలి.

మొబైలు రింగ్ అయింది. తీసి చూస్తే, మధు ఫోను.
‘‘హలో రీటా!.. ఏం చేస్తున్నావు? బిజీనా?’’ ఇది ఆషామాషీ కాల్ అని అర్థమయింది.
‘‘ఇప్పుడే ఆఫీసు పని చాలించి రిలాక్స్ అవుదామని లోపలికొస్తున్నా’’.
‘‘ఏంటి ప్రోగ్రాం?’’
‘‘ఏమనుకోలేదు. ఏమయినా పనా?’’

‘‘ఇపుడు చెప్పు ఏంటి విషయం?’’ అని అసలు విషయానికొచ్చేసింది కల్పన.
‘‘పంచవటి పూర్ణానంద స్వామి ఆశ్రమంలో కొన్ని లక్షల రూపాయలు విలువగల బాండ్లు ఫోర్జరీ అయిన విషయం తెలుసా?’’

సాయంత్రం అనుకున్నట్లు పెకింగ్ పాలస్ హోటల్ లాబీలో మధును కలుసుకున్నాను. ఆఫీసునుంచి నేరుగా ఇక్కడికొచ్చినట్లున్నాడు అదే బిజినెస్ సూట్‌లో ఉన్నాడు. కోటు తీసి మడిచి పట్టుకున్నాడు. స్టీవర్డ్ చూపించిన టేబుల్ దగ్గర్ సెటిల్ అయ్యాము. కోటు కుర్చీ బ్యాక్ రెస్టు మీద పడేసి కూర్చున్నాడు మధు.