S ,7 à 8 RSCA (si SASPAS) et 6 cialis pharmacie cialis rapports de stage.

సాహితి

02/19/2018 - 05:01

ఓ సుందరమగు చయినా
దేశంపు మత్స్య నయనా!
నీ యందము వినుతింపగ
సాధ్యంబ బ్రహ్మ కయినా?

జ్యోత్స్నా ద్రవంపు టలయా,
లేకున్న వింత కలయా,
నీ నవ్వు? నిత్యనూతన
లావణ్య శోభ నిలయా!

02/19/2018 - 04:58

నెమిలీకలు పూచే కాలం
(కవిత్వం)
- కుప్పిలి పద్మ
వెల: రూ.100
ప్రతులకు: ముక్త పబ్లికేషన్స్
201, విజయలక్ష్మి అపార్ట్‌మెంట్స్
మెథడిస్ట్ కాలనీ,
బేగంపేట, హైదరాబాద్-500 016

01/28/2018 - 23:46

పువ్వు పుట్టగానే పరిమళించినట్టు... కుంచె పట్టగానే అనన్యంగా వికసించే కళాకారులు అరుదుగానే ఉంటారు. వృత్తి, ప్రవృత్తి భిన్నమైనవే అయనా నిష్ఠ, దీక్ష, పట్టుదల ఉంటే ఏ రంగంలోనైనా అనితర సాధ్యులే కావొచ్చు. చిత్రకారుడు కావడమే అదృష్టం. ఏ కళలోనైనా రాణించి తనదైన ముద్ర వేసుకోవడమన్నది కొంతమందికే సాధ్యం. అలాంటి అరుదైన కోవకు చెందినవారిలో ప్రముఖంగా చెప్పుకోదగ్గ వ్యక్తి సత్తిరాజు శంకర నారాయణ (శంకర్).

01/28/2018 - 23:45

నలుగుతున్న పద్యంలా
మబ్బులు పట్టిన ఆకాశం
ఒట్టి ఉరుములకూ మెరుపులకూ
నేల దాహం చల్లారదు!

అక్కరకు రాని అక్షరాలు
నిత్యం లక్ష జల్లినా
కాగితం ఒంటికి
కావ్య సుగంధమంటదు!

చెట్టు పిలవనిదే
వానపిట్టయి వాలదు
హృదయమింత ద్రవించనిదే
శోకం శ్లోకంగా మారదు!

01/28/2018 - 23:43

వాళ్లెప్పుడొచ్చినా
నేరుగా ఆది మానవుడి గుహలోంచి వచ్చినట్టు
మాలిమి చేసిన సుదూర అరణ్యాలనుంచి
రాళ్ళు పాతిన కాలం పాత డొంక దారుల్లోంచి
ముళ్ళకంచెల్ని మెత్తటి బంతిలా విసిరేస్తూ వస్తారు

ఎలకపిల్ల తొలుస్తున్న కంప్యూటర్ కొండలున్న
తీరిక లేని గదిలోకి
ఊడలు దిగిన మర్రి వృక్షాల్లా
ఇంకా పత్ర హరితం నిండిన ఆకులు తొడుగుతూ
పచ్చటి కరచాలనం చేద్దామని వస్తారు

01/28/2018 - 23:42

‘ఎలచ్చన్లో మా వూర్కి వచ్చిండు. అందరం తమ పార్టీకే జేకొట్టి ఓటేసి గెలిపిస్తిమి.. డప్పులు కొమ్ములతో ఊరేగిస్తిమి. అయాల్టి ధావతుకు మీరు సార బొట్టు పంపితిరి. నేనొక యాటపిల్లనిస్తిని. ఊరంతా ఓట్ల పండగ సేస్తిమి..’ ఇదీ గొఱ్ఱెల పెంపకందారు వీరప్ప పంచాయతీ బోర్డు ప్రెసిడెంట్ దగ్గర చెప్పుకున్నది. అతను గొఱ్ఱెలు కనుక్కోవటానికి దరఖాస్తు పెట్టుకున్నాడు, అప్పుకోసం. ‘నీకెప్పుడినా పని వుంటే నా దగ్గరకిరా!

01/28/2018 - 23:39

ఎడారి ఉపరితలంమీద అంకురాల సమూహం కవిత్వమైనప్పుడు- నాగరికత శిథిలాల్లో పదాల పరిమళాలను మోసుకొస్తూ, అంతరించిపోయిన నదుల్లోంచి అంతర్వాహినిలో ఉబికి వస్తున్న పురాతన స్పర్శనూ, చారిత్రక జ్ఞాపకాల్ని మోసుకొచ్చి అక్షరీకరించేది మహాకవిగాక మరెవరు?! ఒక కవిత పూర్తిచేశాక, అది ఇచ్చిన కుదుపులాంటి స్థితిలోనే చాలాకాలం- కాకుంటే చాలా సేపటివరకు అలా ఆ కవిత గురించే ఆలోచిస్తూ ఉండిపోయినట్లయితే..

01/21/2018 - 21:15

సాహిత్యం మెడమీద రాజకీయం కత్తి వేలాడుతున్నప్పుడు, సామ్రాజ్యవాద భావనాచ్ఛాయలు అలుముకుంటున్నప్పుడు, పాలకుల చెప్పు చేతల్లో సాహిత్య రంగం మెలుగుతున్నప్పుడు, స్వేచ్ఛాయుత సాహిత్య కంఠం నిశ్శబ్దంలో కూరుకుపోయి వౌనంగా నేల చూపులు చూస్తుంటూంది. పంటి బిగువుతో ఉబికొస్తున్న కన్నీటిని అణచుకుంటూ, కృత్రిమ హావభావాలు వ్యక్తీకరిస్తుంటూంది. ఇది చరిత్ర చెబుతున్న సత్యం.

01/21/2018 - 21:15

‘‘తనువు చందనశాఖి
మనసు నందనవాటి
కలముపనిషద్గంగ
గళము హిమనగశృంగ’’

01/21/2018 - 21:13

ఇదుగో వస్తున్నా..!
రుూ మొక్క చుట్టూ వరదగూడులా
పాదుకట్టీ.. కాసిన్ని నీళ్లు పోసీ..!

ఆకు కళ్లు తెరచి
రేపిది రెమ్మ తొడిగితే..
మనం చిగురించినట్టు!

కాసేపాగు వస్తున్నా..!
కొండవాలులోంచి దూకే రుూ వాగు నాగును
ఎండిన పొలాలమీదకు మళ్లించీ..!

తడిదేరీ నేల నవ్వితే..
రేపటితరం పెదాలమీద నెలవంకలా
మనం పచ్చని నవ్వైనట్టు!

Pages